ตอน 52: Chapter 52

ซววว...

เอาล่ะ กำลังจะมาแล้ว นักคิดผู้เยือกเย็น

ต่อหน้าจอมปล้นที่เหยียบย่ำแม้แต่ความอาลัยอาวรณ์ーーー

...!?

..................

ท่าน

เมื่อรู้ว่าชีวิตที่เหลือของคุณคาวะคืออีกครึ่งปี ทำให้ชิซุที่กำลังโศกเศร้าถึงกับ... กลุ่มห้อง A ก็ปรากฏตัวขึ้น เพื่อจับตัวชิซุเป็นตัวประกัน...?

มานาบุ

ทำไมต้องคุณชิซุด้วยล่ะ...!?

คุณอิวาชิคุ...!!

...อา...?

นี่คุณร้องไห้อยู่เหรอเนี่ย?

มันไม่เกี่ยวกันนี่นา

......

......ใช่แล้ว ถึงจะว่าอย่างนั้นก็ช่างเถอะ สิ่งที่พวกเราต้องการจริงๆ คือ

วาบิเฮ นาจิ

ชายคนเดียวที่รู้ความลับที่อาจารย์เปลี่ยนไป...

ที่จะทำให้เจ้าคนนั้นทำตามที่เราต้องการได้

การจับน้องสาวอย่างเธอมาเป็นตัวประกันนั่นแหละที่เหมาะสมที่สุด

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริง

ไม่อยากเจ็บตัวก็เดินตามมาให้ดีๆ สิ

จะยอมให้ง่ายๆ ได้ยังไงกัน

คุณชิซุ ถอยไปตรงนั้นก่อน

.........

ไม่ค่อยจะเข้าใจเท่าไหร่ แต่อันนี้ดูจะจริงจังนะ...

ให้เดินตามมาอย่างว่าง่ายงั้นเหรอ...?

แบบนั้นน่ะเหรอ...

ทาอิโระ โอโระ...

ถึงจะเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน แต่ก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นเก่า...ไม่อยากสู้เลย

ถอยไปซะ

.................. เฮ้อ จริงๆ

ทางนี้ก็เรื่องใหญ่เหมือนกันนะ

ถ้าจะมากวน

กำจัดทิ้ง

ยู... ยูริจัง...

ไม่เป็นไร

304

ชิซุ ฉันจะปกป้องเอง

อาการของคุณระยังแปลกๆ นะ...

ถึงจะไม่รู้เหตุผล แต่ว่า... อย่างน้อยก็ต้องหนีจากที่นี่ให้ได้...

ก่อนอื่นให้แยกเป็น 4 ส่วน

สองคนสู้... แล้วในจังหวะนั้นให้สองคนที่เหลือ-

หนีไปให้ได้...!

ยูตัน

...หืม?

แยก 4 ส่วน!!

!?

เอ๊ะ......

.........

ซึดซึ...

กลายเป็นร่างวิญญาณให้ไร้ผล!

!?

!!

......อึก!

นี่...ทำไมล่ะ...

......

308

ทาอิโระ ยูริ

ความสามารถอันน่ารำคาญของเธอ "ร่างวิญญาณ" และ "การแบ่งร่าง" น่ะ

มันเป็นผลผลิตจากเซลล์พิเศษที่สร้างได้ตามใจชอบของเอฟเฟกต์โทโซเนล คอคิรี

ถ้าสร้างสนามพลังที่ไป ยับยั้งการทำงานของเซลล์นั้นได้

ปิปิปิปิ

ก็สามารถทำให้มันไร้ผลได้

ชิ...เหนื่อยจังเลยยย~

เกะเซ็น

ต...ต้องทำแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย~

ม... เยอะจริงๆ เลย ต้องใช้พลังงานไฟฟ้า

...อั่ก... ขา...ขยับไม่ไหว...

ผม...เกลียดคนชื่อมากิซาวะคนนั้นสุดๆ เลย...!!

ทั้งๆ ที่ทุกคนตกอยู่ในอันตราย...อึก!

ฉันก็เหมือนกัน

ฉะ... คุณอาจารย์... เปลี่ยนไปแล้ว... อะไรสักอย่าง...

ต้นเหตุของมัน... ก็หนีไม่พ้นพี่ชายของเธอเลย!!

ถ้าจะให้กลับมาเป็นอาจารย์คนเดิม

ก็ต้องให้เขา... เผยความลับทั้งหมดให้หมดออกมาให้ได้สิ!!

ถ้าเข้าใจแล้วก็มาซะ

อ๊ะ

...ถ้ายังจะขัดขืน ก็จะฉุดแขนขาของเธอออกไปเลยนะ

มือข้างนั้นน่ะเหรอ...

ปล่อยนะ!!

นั่นมันอะไรกันล่ะ...?

ฉันนี่คือ "อันดับหนึ่ง" ของสถาบันนี่นะ

อย่ามาดูถูกสิ

กา

เฮ้ย! ริสึเกะ!! พอได้แล้วนะ!!

เจตนาจะฆ่าเหรอ!?

หุบปาก...อึก!!

พวกเรา...

ตอนนี้...อยู่ในโอกาสสุดท้ายแล้วนะ

กันทาโร่...ตอนนี้ไม่ต้องการ "อารมณ์" ที่ฟุ้งซ่าน

สิ่งที่ต้องการคือ "เหตุผล" ที่เยือกเย็นเพื่อบรรลุเป้าหมาย

ไม่น่าเชื่อเลยที่ทำมาขนาดนี้แล้วยังไม่แตกสลาย

ถ้าเข้าใจแล้วก็ถอยไปซะ

ให้ตายสิ...ผู้หญิงที่แกร่งกาจอย่างไม่น่าเชื่อ...

......

แต่ว่า ด้วยวิธีนี้ก็คงจะสงบลงสักที...

...~

...

...!!

ชิ...คุณ...ว...ว...เป็นของ...ฉัน...

จะไม่ออกไป...

ของคนที่สำคัญ...คนที่สำคัญน่ะค่ะ...

อย่างนั้นเหรอ......

ถ้าจะขัดขวางจริงๆ ล่ะก็...

ตาย!

หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!

จะไปแล้วนะ...! จะไปแล้วนะ...

พอแล้ว... หยุดเถอะ...

ใช่เลย แบบนั้นแหละดีแล้ว...

...?

เกย!

ระ...เบิดวารี......

จิเรจิ

ระ เธอ วันนี้ จำเป็นต้องมี

ถ้ายังจะทำตัวเป็นตัวปัญหา ฉันจะทำให้ส่วนอื่นนอกจากขา ขยับไม่ได้เหมือนกัน

ระ...

ฉันน่ะไม่เป็นไรหรอกนะ... ว่าไหมคะ?

คุณชิเน่...

เป้าหมายต่อไปคือ.....

พนักงานอัยการผู้ช่วย แตกเชียร์