ตอนที่ 57

นี่... นั่นน่ะเหรอ... เรื่อง 'น้องสาวน่ะ...

อ่า... ก็ว่ากันว่าเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ 'อดีตหัวหน้า' ทำตามคำสั่งได้สินะ...

จริงดิ 'อดีตหัวหน้า' น่ะหมายถึงสุดยอดตลอดกาลไม่ใช่เหรอ? น่ากลัวจัง...

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร กลุ่มบุคคล ชื่อสถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริง

ชิซุกะ ผู้รอดชีวิตจากสายลม ได้เสนอความร่วมมือกับกลุ่มห้องเออีที่ลักพาตัวเธอไป...?

น่ารักดีนี่นา?

...อย่างนั้นเหรอ...?

มานาบุ

ยาชิโระ

คุกคุกคุก... เด็กที่เคยเป็นรองของ 'เอฟ' กลายเป็นคนดังไปซะแล้วสิ

หึ... จริงๆ ก็... เล่นยากจนทนไม่ไหวเลยแฮะ

ชุดนี้ก็... ไม่มีชุดอื่นให้เปลี่ยน เลยต้องใส่ไปแบบนี้...

ไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็มีแต่ชุดนักเรียนนี่แหละ... โรงเรียนนี้มันแปลกจริงๆ

ช่วยไม่ได้นี่นา

ที่ยังติดอยู่ที่นี่อยู่ก็เพราะตอนแรกนายเป็นคนพูดแบบนั้นไม่ใช่เหรอ

198

เรื่องของห้องเอ

อาหารญี่ปุ่น

ช่วยหน่อยสิ

ประจำวันของวันนี้

...ถึงฉันจะไม่ได้สนใจว่าพวกห้องเอ หรือว่าโรงเรียนจะเป็นยังไงก็ตาม

แต่ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ นะนาจิจะ...

อีกแค่...

ครึ่งปี...

บาดแผลที่ถูกเรียกขานว่า 'ผลึกมรณะ' กำลังกัดกินชีวิตของนางอยู่...

ถ้าจะให้มันหายได้ล่ะก็...

ก็คงต้องไปตรวจสอบ 'ผลึกมรณะ' ที่อาจารย์ถืออยู่เท่านั้นแหละ...

... เข้าใจนะ แต่คู่กรณีคืออาจารย์คนนั้น

ถ้าหากว่านากิกับนาโอซึเข้าข้างไปแล้วจะเป็นยังไง...

เรื่องนั้นนากิก็ดูเหมือนจะคิดอยู่เหมือนกันนะ

ก็คงต้องเชื่อแล้วล่ะมั้ง...

อุซุ... นายเนี่ย...

มีน้องสาวแล้วเลยโตเป็นผู้ใหญ่เหรอ?

ห๊ะ.... ฮะ~?

ตั้งแต่สมัยก่อนก็เป็นผู้ใหญ่แล้วน่า! ฉันน่ะ!

สวนหย่อม

สายฟ้าฟาดเข้าใส่

~~~~~~~~~~~~~~~~

ว๊า

กวา๊

ปี๊

โอ๊ยยยยยยย

เกะ

นิคคาอาชิ... อ๊ะ?

!!

...ไอเดียที่ให้พวกเราที่เติบโตขึ้นแล้วได้รับการยอมรับจากอาจารย์แล้วค่อยกลับมาน่ะ... ก็ไม่เลวนี่นา

แต่ว่า...

พวกนายไม่มีอะไรที่เรียกว่าการทำงานเป็นทีมเลยนะ

พลังของแต่ละคนก็ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นจากเมื่อก่อนมากแล้ว...

รุรุโมโนนิ

แค่โจมตีแยกกันไปเรื่อยๆ

แถมยังมาขัดขวางกันเองด้วยนะ มันรู้สึกเหมือนว่า "1+1" ไม่ใช่ "2" แต่เป็น "0.5" น่ะ...?

ถึงจะให้เรื่องการดูงานของโยมิเป็นข้ออ้างเรื่องบาดเจ็บไปก่อนก็ตาม

แล้วนี่มันเป็นความผิดของใครล่ะ?

มาคิริกับมะซาวะก็แทบไม่มีท่าทีจะเข้าร่วมการฝึกตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ

ข้อมูลที่จำเป็นก็ต้องรวบรวมต่อไป ชิโคมุริจะต้องเข้าร่วม รุรุฉันตั้งใจจะเข้าร่วม ดังนั้นก่อนอื่น นายควรจะแสดง คำจำกัดความของการเข้าร่วมก่อนไหม?

ยังคงเป็นพวกชอบใช้เหตุผลเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย...

ฮ่าาา~ ไม่มีปัญหาเลย

พวกเรามุ่งเน้นแต่ความแข็งแกร่งเพื่อเป็น 'ตัวตนที่สมบูรณ์แบบ' เลยไม่เคยคิดว่าจะสู้กับใครร่วมกันเลยนะ

อยากมากเลย~ อยากมากเลย

...เมื่อเทียบกับ การประสานงานของ นากิกับนาโอซึ

สิ่งที่เรียกว่า "ลมหายใจที่ตรงกัน" น่ะ...?

เจ๋งจังเลยนะ......

ฮ่า~ โอ๊ะ ก็ฉันด้วย......

..................

ดูเหมือนว่าพวกนายจะต้องมีการฝึกพิเศษที่ไม่ใช่แค่การขยับร่างกายนะ~

อา~...?

พอดีเลย

คานซุ

คุณอาจารย์

เฮ้ ทางนี้

ชิคุ

การกินข้าวกลางวันนี่แหละคือการฝึกพิเศษเหรอ?

เอ๋...? เดี๋ยวก่อนนะ

นี่นาย โดนกระสุนเข้าหัวจนเบลอไปแล้วเหรอ?

อืม

เนื้อติดกระดูก (น่องวัว)...

มะเหมี่ยว...! ทำไมถึงรู้ว่านี่คือของโปรดของผมเนี่ย...!?

ถึงขนาดส่วนด้วย

นี่มัน—...

อืม~...?

อ๊ะ!

โยมิ: ชูครีม

มางาซาวะ มะซาวะ: หมากฝรั่งสารอาหารครบ

ริสึเกะ: เพดาน

คันทาโร่: ข้าวหน้าหมูทอด

คาวา: พัฟปัง

นาโอซึ: ทาโกะยากิ

ชวานท์ซ: ซุปหางวัว

มาคิริ: นกพิราบมีชีวิต (ตัวผู้)

คาเซะ: ข้าวปั้น (ข้าวแดง)

คาเซะ... นี่มันหมายความว่ายังไงกันเนี่ย

ทำไมถึงรู้เรื่องแบบนี้ได้...?

...มันไม่ใช่ว่าฉันรู้เองนะ

มันเป็นสิ่งที่อาจารย์รู้

เอ๊ะ...

ตอนที่วิญญาณของฉันผูกติดกับอาจารย์... ฉันได้เห็นเศษเสี้ยวความทรงจำของอาจารย์

อาจารย์มองพวกนายอย่างละเอียดเลยนะ

ถึงขนาดจำของโปรดของแต่ละคนได้เลยด้วยซ้ำ

เฮ้ คาเซะ......

เรื่องความทรงจำของอาจารย์เนี่ย ไม่ควรจะพูดออกมาใช่ไหม...!?

อืม... อ๋า นั่นไม่เป็นไร

ที่สัญญาว่าจะเก็บเป็นความลับก็แค่ความทรงจำเกี่ยวกับ 'ผู้หญิงคนหนึ่ง' เท่านั้นเอง...

หืม

เข้าใจง่ายจังเลยนะ...

ฮะ...!? นั่นอะไรน่ะ!? ใคร...!?

ยังไงก็ตาม... พวกนายทุกคนเป็นพวกปัจเจกนิยม แล้วก็ไม่รู้เรื่องพวกห้อง ก. อื่นๆ เท่าไหร่ด้วยไม่ใช่เหรอ

ก็... ในโรงเรียนมันก็ถูกคาดหวังให้เป็นแบบนั้น แล้วตัวผมเองก็เคยเป็นแบบนั้นเหมือนกันนะ

ถ้าจะท้าทายอาจารย์อีกครั้งแบบนั้นก็คงไม่ดี

ฟังให้ดีนะ---

ถ้ามี "สายสัมพันธ์" แล้ว แม้แต่สิ่งที่ไม่สมบูรณ์ก็อาจจะเอาชนะสิ่งที่สมบูรณ์แบบได้นะ

ตอนนี้ที่ได้รับความช่วยเหลือจากหลายคนแล้ว... ผมก็คิดแบบนั้น

ดังนั้นก่อนอื่น ก็มาสนใจซึ่งกันและกันให้มากขึ้นหน่อยสิ

อย่างเช่น ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร อะไรแบบนี้นะ

210

เงียบ ๆ รู้แล้วน่า

ด้วยอิทธิพลของ "ผลึกแห่งความตาย" ชีวิตฉันเหลืออีกประมาณครึ่งปี

พลังก็ค่อย ๆ ลดลงทุกวัน

ต่อให้จะฝึกให้ชั้น A ก็ไม่มีเวลาเยอะนักหรอก

ฟุฟุฟุฟุ

*****

****

..................

ให้ตายสิ... รู้สึกแปลก ๆ นะ

ต้องกระตุ้นให้มากกว่านี้หน่อยไหมนะ......

คุณริสึเกะ ปลาซาร์ดีน

......หา...?

ความสามารถในการวิเคราะห์และตัดสินใจในการต่อสู้ของนายในกลุ่ม อ. ก็โดดเด่นเป็นอันดับต้นๆ เลยนะ

และที่สำคัญที่สุด ก็คือความจงรักภักดีต่อโรงเรียน... ความรู้สึกของนายนั้น ถึงจะรู้สึกว่ามันค่อนข้างเปราะบางอยู่บ้าง แต่ฉันก็รู้สึกดีใจมากเลยล่ะ

คันทาโร่จัง คุณวาน

แม้ว่าจะมีปัญหาเรื่องการวางแผน แต่พลังโจมตีและพลังทะลวง รวมถึง "ความไม่เป็นทางการ" ของนิสัยของนาย ก็ได้เข้ามาเติมเต็มจุดที่รอบคอบมากเกินไปของริสึเกะได้... ขอให้นายเป็นแบบนี้ต่อไปนะ

มางาซาวะมะซามิ คุณ

นายคือคนที่มีสติปัญญาที่ยอดเยี่ยมที่สุด ในบรรดาคนที่ฉันเคยเจอมา ฉันคิดว่าถ้าเข้าใจในสิ่งที่ไม่ได้เป็นเหตุเป็นผลไปมากกว่านี้ นายจะดียิ่งขึ้นไปอีกนะ เพราะว่ามนุษย์ไม่ได้เป็นสิ่งที่มีเหตุผลเสมอไปหรอก

คาวา!โนวา คุณ

จริงๆ แล้ว เวลาที่นายเข้าทางได้ดี พลังโจมตีของนายคืออันดับหนึ่งในกลุ่ม อ. เลยนะ จุดอ่อนของนายคือความไม่สมบูรณ์ทางจิตใจและความไม่มั่นคง อยากให้นายพยายามในส่วนนั้นให้เต็มที่นะ

วาวาวะ โชกะคุง

ความสามารถในการค้นหาที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโรงเรียน สมรรถภาพทางกายก็ไม่เป็นรองใคร เพียงแต่... เวลาแปลงร่างจะมั่นใจในตัวเองมากเกินไป อีกด้านก็คือตอนปกติ ใจดีเกินไป อืม นั่นก็เป็นข้อดีเหมือนกันนะ

โยมิ เซบูล ริแกนคุง

ผู้ใช้เวทย์จิตระดับสุดยอดที่สุดในโรงเรียน คุณลักษณะที่ตรงไปตรงมากับความชอบของตัวเองนี่ผมชอบนะ ถ้าจะให้พูดถึงข้อเสียก็คงอยากจะฝึกร่างกายในโลกแห่งความเป็นจริงให้มากกว่านี้หน่อย

มาคิริ เดอะ แฟลชอีทเตอร์คุง

เมื่อมันเกี่ยวพันกับ "ความอยากอาหาร" ผมรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของเขา ไม่ยอมให้ใครตามทันได้เลย ในขณะเดียวกันก็มี ความแปรปรวนของแรงจูงใจมากเกินไป... แต่ผมเองก็มีจุดแบบนั้นเหมือนกัน เลยเข้าใจนะ

อูร์ซุร่า กิฟท์ชลังเกนเฮกเซ ชวานท์สบาร์กคุง

หางของเธอนี่เป็นพรสวรรค์ที่หาได้ยากและใช้งานได้ดีไม่ว่าจะอยู่ในระยะทางไหน ถ้าจะมีปัญหาอะไรก็คือการที่เธอมองแต่หน้าจอแล้วก็อยู่ดึกเกินไป ไปนอนให้เร็วขึ้นหน่อยเถอะ

ฟุฟุ... เข้าใจแล้วสินะ?

คะ...

ก่อน...!?

ก็สิ่งที่อาจารย์รู้สึกอยู่ตอนนี้ไงล่ะ

พวกนายอยากให้อาจารย์กลับไปเป็นเหมือนเดิมใช่ไหม?

ถ้างั้นก็ทำให้สมกับที่คาดหวังไว้นะ

ชั้น อ. ใช่ไหม?

214

อาจารย์นนนน......!!

.........

ซนนะ... จริงดิเนี่ย...

นี่นายชื่อจริงว่าซนนะเหรอ?

คะ

ฮ่าๆๆ อะไรน่ะ!? ไม่รู้งั้นเหรอ!?

จิ... จริงๆ แล้วอาตาปิเองก็เพิ่งรู้เหมือนกันนะ...

ว่าแต่ ชื่อชวานท์มันยาวเกินไป! ไม่มีทางจำได้แน่ๆ

ข้าก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

อาาาา...? ปล่อยไว้เถอะ

คานะ คานะ คานะ คานะ คานะ

ฮาโกนิวะ หลายสัปดาห์ต่อมา สวนจำลอง

คิกิ... อ๊ะ

วันนี้เป็นงานรวมรุ่นหรืออะไรสักอย่างเหรอ...?

...... คุณนากิ......

นี่... นึกว่าจะไม่ได้เจออีกแล้วซะอีก...

...แต่ทำไมล่ะ?

เพื่ออะไรกันที่นายมาช่วยกลุ่ม อ.?

นายเคยโดนความตั้งใจฆ่าเต็มกำลังของฉันมาก่อนนี่นา...

อาการที่ว่า 'จะตื่นขึ้นได้เมื่อถูกจ้องมองด้วยความตั้งใจฆ่า' ก็น่าจะหายไปแล้วนะ... ตอนนี้มาถามฉันทำไมเนี่ย...

หรือว่านายจะ...

......อืมม...

......อ่าาาา...

ก็พอจะเข้าใจแล้ว

...ทางนั้นนี่

ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลยนะ...

......เปลี่ยนเหรอ...?

อาจจะไม่เชิงนะ

แค่กลับไปเป็น "ของเดิม" เท่านั้นเอง

ยังไงก็ตาม... วันนี้เนี่ย—

มาในฐานะนักเรียนของโรงเรียนครับ

ขอแค่วันนี้เท่านั้นนะ—

...?

ถ้าคุณจะเริ่มยอมรับพวกเราแล้ว

ก็กลับมาที่โรงเรียนได้เลยนะ

ตกลง

แต่ว่านะ...

ความท้าทายครั้งนี้ ขอให้เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายเลยล่ะ

......

......ห๊ะ ว่าไงนะ?

โลกเวทย์จิตไม่ใช่แค่ความฝัน แต่มันคืออาณาจักรแห่งจิตวิญญาณที่สร้างขึ้นจากจิตใต้สำนึกและจิตไร้สำนึกส่วนรวมของสมอง......

สรุปคือ อาจารย์เอาจริง! ถ้าตายแล้วกลับไม่ได้!!

ฟังนะ พวกนาย

อย่างนั้นสิ

......ว่าไปแล้ว 'สวนจำลอง' เนี่ย มีอะไรแปลกๆ นะ......

โดยพื้นฐานแล้ว โลกเวทย์จิตมันควรจะเป็นสถานที่ที่ "ไม่สมจริง" กว่านี้ไม่ใช่เหรอ......

ที่สมาชิกชั้น อ. สามารถนำอุปกรณ์ในโลกแห่งความเป็นจริงเข้ามาได้ครบถ้วน มันก็ดูไม่เป็นธรรมชาติเหมือนกัน......

เป็นผลมาจากหินประหลาดนั่นเหรอ...? แต่ว่ามันเพื่ออะไรกันแน่......

ทุกคนเตรียมใจให้พร้อม

อ่า... ถ้าอย่างนั้นก็...

ร้องเพลงประจำโรงเรียนพร้อมกัน!

หญ้าพรวน ใบไม้ร่วง สัตว์ทั้งหลายดับสูญ บนทุ่งรกร้างนั้น ตั้งตระหง่านอยู่ มหาวิทยาลัยของข้า ฝึกฝนเสียสิ แข่งขันกันเถอะ สายเลือดเพื่อนพ้อง คืออาหารของข้า

ดุจดั่งแก้วมณี เรือนร่างไร้ที่ติ จิตวิญญาณที่มั่นคงมิสั่นไหว จงแหงนมอง จงสดุดี สายตาอันเที่ยงแท้ ท่านอาจารย์ของฉัน

ความว่างเปล่าที่ดำรงชีวิตอยู่โดยเปล่าประโยชน์ จงลับคมดาบนั้น สถิตตนเป็นเป้าหมาย จงอุทิศตนจนหมดสิ้น ร่างกายอันไร้สาระของข้า จงร่วงโรยตลอดไป

...

7

เฮ้อ...

230

ไปสิ นากิ......!คุโรซากะ......

โฮ่ๆๆ...

รถเข็นวีลแชร์!!

อ๊ะ...... หลบได้เหรอ...... มองไม่เห็นเลยจริงๆ...

......ไม่สิ......

ก็ต้องเป็นอาจารย์สินะเนี่ย...

ซู่ว!!

เมื่อกี้มันคือ...

...การประสานงาน......

เหมือนกับคราวก่อนเลยนะ—

ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แบบนั้นสินะ

ถ้าอย่างนั้นฉันก็—

จะบอกว่าเหมือนกันทั้งหมดน่ะได้ไหม

ไม่ไปเหรอ...

ตามติดกับฉบับเดือนกรกฎาคม (วันจันทร์) ที่จะวางจำหน่าย!