ตอนที่ 58

ถ้ามันถูกมองเห็นแล้ว ก็ไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้แล้ว

ซูซูกิ ลูกน้องฝ่ายข่าวกรองที่กลับไปยังสถาบันจากเขตแดนของศาสนจักร เธอซึ่งควรจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์วุ่นวายนี้...หืม?

โรงเรียน ชั้น 56 อาคารหลัก ปีกตะวันออก บริเวณลานทางเชื่อม

ภาพหลอน... เสียงหลอน...

อึก...

เฮ้

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือประเทศที่ปรากฏ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับชื่อจริงใด ๆ

ฉันไม่ได้เห็นภาพหลอนนะ

ซูซูกิ

อ๊ะ วะริ!

วู้ว!

โอ๊ะ?

อี๊!

เฮ้ย! โยนมาสิโว้ย!

ว้าววววว

ให้ตายสิ

มะ

สำหรับคนอื่นน่ะ เหมือนกับภาพหลอนเลยล่ะ

เอาล่ะ ไปกันเถอะ

พวกห้อง A นี่ทุกคนกำลังไปเที่ยวในมิติจิตสำนึกของ 'จุดพิเศษ' กันอยู่ใช่ไหม?

อี...

ถ้าจะทำ ก็ต้องเป็นตอนนี้

ไม่ได้ยิน ไม่ได้ยินโว้ยยยย...

ลุกขึ้นสิ

เอ๊ะ!?

เดินสิ

เข้า

หยุดนะ—!!

วะ... ไม่เอา...

ทำอะไรอยู่คนเดียวเนี่ย...?

นี่... นี่มันอะไรกันเนี่ย...

มันทำอะไรกับร่างกายฉันเนี่ย... นี่!!

เอ่อ...

ฉันน่ะ ไม่ใช่แค่หนึ่ง

ดวงดาวของศาสนจักร 'ยาสุคุเซย์' เท่านั้น

หินปูนอะ

กิょ

...

วันนี้ทำไมใส่ชุดนักเรียนล่ะ?

เฮ็กกะ

ในสถานการณ์แบบนี้ สิ่งที่อยากรู้คือเรื่องนั้นเหรอ?

พวกไร้สาระจริง ๆ เลยนะ...

สมองของแกตอนนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน

เสื้อตัวนี้ มันเลือกจากความทรงจำของแก ให้ตรงกับที่นี่...แค่นั้นเอง

นี่...สมองน่ะเหรอ...!?

ใช่แล้ว...ตอนที่แทรกซึมเข้าไปในสาขาของศาสนจักร

เขาโดนอะไรบางอย่างไปสินะ...

อ๊ะ...คุณนี่เองหรือครับ

คุณซาโต้ก็โดนอะไรไปเหมือนกันใช่ไหมครับ...?

ซาโต้...เหรอ...?

อา...ผู้ชายคนที่อยู่ด้วยกันน่ะหรือ

ฟู่ว...

ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ

"ความโล่งใจ"...

ก็คิดว่าเขาดูไม่เหมาะสมน่ะ

แล้วก็ "ความรู้สึกดีๆ" อีกด้วย...

หึ...

เป็นอารมณ์ที่เข้าใจได้ยากที่สุดเลยล่ะ

230

!!!!...?

หิ... แอบมองหัวคนนี่...

...

...ตั... ตกลงเป้าหมายมันคืออะไรกันแน่คะ...?

...เป้าหมายเหรอ? ช่างเถอะ

ถึงจะถึงที่สุด ก็แค่เผาสมองทิ้งไปก็ได้นี่นา

อันดับแรก... ก็ต้องเป็นมาตรวัดว่าควบคุมคนได้มากแค่ไหน

เราเรียกมันว่า 'ทรัพยากรการควบคุม' นะ

จากนั้นก็คือ 'หลักคำสอนสุดท้าย' ของพวกเราน่ะ

ความแข็งแกร่งของมันจะแปรผันตามความแข็งแกร่งของร่างกาย

นั่นคือ

"จุดพิเศษ"... อา...ร่าง 'สมบูรณ์แบบ' ที่พวกแกเรียกเขาว่า 'คุณอาจารย์' นั่นน่ะ

ถ้าใช้ร่างกายของจุดพิเศษ 'ทรัพยากรการควบคุม' ก็จะถือว่าไร้ขีดจำกัด...

ถ้าคุณมาชิโระได้ครอบครองร่างกายของจุดพิเศษ

ก็จะมี 'จิตใจที่สมบูรณ์แบบ' และอุทิศให้กับ

'คุณมาชิโระ' ของเรา

พูดง่าย ๆ ก็คือ...

มันหมายความว่าสามารถรวมมวลมนุษยชาติทั้งหมดไว้ภายใต้ศาสนจักร แล้วช่วยให้รอดได้นั่นเอง

เข้าใจแล้วก็ 'เดินได้'

อึก...

...หืม?

แต่อ... แต่ถ้าเป็นแบบนั้นแล้ว นี่มันอะไรกันเนี่ย...?

นี่มันเรื่องส่วนตัวของฉันเอง

คุณอาจารย์ไม่ได้อยู่ในสถาบันมา 3 ปีแล้วไม่ใช่เหรอครับ?

แกไม่รู้เหรอว่าขาของตัวเองกำลังมุ่งไปทางไหน?

สนามด้านนอก

เอ่อ... สนามหญ้า

...อ๊ะ

โจ เขตหวงห้ามเข้า

ตรงนี้

ใช่

จะไปที่ห้องของ ชิราคิ

ครับ!?

จุดประสงค์ที่ชิราคิมาที่โรงเรียนเดิมทีคือการ 'สืบสวนแทรกซึม' ไม่ใช่ 'ก่อการร้าย' นะ

ไอ้หมอนั่นที่ความสามารถเด่นคือความใจเย็น ทำไมถึงทำอะไรที่บ้าระห่ำขนาดนั้น...?

ก่อนตาย เขาคิดอะไรและทำอะไรลงไป...ฉันอยากรู้เรื่องนั้นให้ได้ที่สุด

ชิราคิเนี่ย...เขาถูกพูดว่าว่าเป็นกบฏคนแรกตั้งแต่โรงเรียนเปิดเลยเหรอ...!?

อืม...เป็นไปไม่ได้ค่ะ!!

ห้องของชิราคิตอนนี้กลายเป็นเขตหวงห้ามเข้าที่เข้มงวดที่สุดแล้วนะ ถ้าไม่พลาดขึ้นมาก็อาจจะโดนไล่ออกเพราะความผิดกบฏต่อสถาบันเลยด้วยซ้ำ...

อย่ามาใช้ร่างกายของเราทำเองสิ ไปจัดการด้วยตัวเองเถอะครับ!

ถ้าตัวจริงของฉันเคลื่อนไหวอย่างโดดเด่น มันจะทำให้พวกดวงดาวอื่นรู้ว่าฉันเข้าไปยุ่งกับสถาบันแล้ว

ไม่อยากให้ใครมาขวางทาง

...ฮะ...?

นี่มันใครกันเนี่ย... ทำตัวตามใจตัวเองขัดกับความต้องการของศาสนจักรเหรอ...?

ก็ต้องเป็นแบบนั้นล่ะนะ

ว้าว ถูกอ่านความคิดในหัวแล้ว!

ว่าแต่ ทำไมถึงได้เยอะขนาดนี้ล่ะ?

...หึ... ในสถานการณ์แบบนี้ กลับมาแบบโจ่งแจ้งเชียวนะ...

อ๊ะ ขอโทษนะ อย่าเพิ่งอ่านตอนนี้เลย

พูดตามตรงนะ มันเป็น "ความรู้สึกรังเกียจ" ที่ดีเลย

ก็แน่ล่ะ เพราะเข้ากับสารละลายบริสุทธิ์ของ 'คลื่นแห่งดวงดาว' ก็หมายความว่าเรามี 'สมองที่คลื่นตรงกัน' ด้วย

ก็ได้...

236

อธิบายด้วยปากนี่มันยุ่งยากชะมัด

หัชชุคุเซย์

เหล่าผู้ติดตามที่มีพลังมหาศาล ซึ่งถูกสร้างขึ้นจากเลือดเนื้อของคุณมาชิโระเมื่อนานแสนนาน...

...!?

พวกเราถูกกำเนิดมาด้วยพันธกิจในการช่วงชิงร่างกายของจุดพิเศษน่ะ

จะเปิดพื้นที่ความทรงจำของฉันให้ดูสักหน่อยแล้วกัน

ยังมีอีกหน้าที่ที่สำคัญอยู่นะ

สืบค้น

นั่นคือการศึกษาเรื่อง 'มนุษย์'

พลังของจุดพิเศษนั้นยิ่งใหญ่มาก... ไม่ใช่ว่าจะแย่งชิงร่างกายไปได้ง่าย ๆ หรอก

ในการซ่อนตัวและจับจังหวะได้นั้น ก่อนอื่นต้องรู้จักความเป็นมนุษย์ให้ดีเสียก่อน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสิ่งที่ซับซ้อนและเป็นอารมณ์ที่เข้าใจได้ยากที่สุดสำหรับพวกเราคือ

นั่นก็คือ 'อารมณ์' ที่เป็นแก่นกลาง

อารมณ์ทั้งแปดอย่างนั้น

ความสุข ความคาดหวัง ความโกรธ ความเศร้า ความประหลาดใจ ความกลัว 'ความชั่วร้าย' และความไว้วางใจ

เราได้รับภารกิจให้รวบรวมข้อมูลจากสมองให้ได้มากที่สุดเกี่ยวกับอารมณ์ของมนุษย์ทั้ง 8 อย่างนั้น...

ไม่นาน เหล่าเราที่เดิมทีเป็นสีขาวบริสุทธิ์ ก็เริ่มมีเอกลักษณ์ของตัวเองเกิดขึ้นทีละน้อย...

7

อุโมงค์ โจ๊ะ

อะไรกันนี่ มอทเต้!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... หัชชุคุเซย์แห่ง 'ความไว้วางใจ' ที่ถือกำเนิดขึ้นเป็นคนแรก ชิราคิ...

เจ้านั่นบางครั้งก็พูดในสิ่งที่ขัดต่อแนวทางของคุณมาชิโระ

การสืบสวนแทรกซึมเข้าไปในสถาบันก็เป็นสิ่งที่เจ้านั่นวางแผนไว้ด้วย

ส่วนพวกเราที่เป็นหัชชุคุเซย์แห่ง 'ความรังเกียจ' ล่ะก็

แต่... เจ้านั่นคือ 'ความไว้วางใจ' นะ

ถึงจะหลีกเลี่ยงแค่ไหน ก็ไม่ยอมเลิกมายุ่งวุ่นวาย

ฉันก็ไม่ชอบชิราคิที่มีอารมณ์ตรงข้ามกันเลย...

นี่ ชิราอาคุ (ฮาคุอา)

...หืม?

ลองยิ้มดูสิ

ฮะ...?

อะไรเนี่ย จู่ ๆ ก็...

ไม่ต้องหรอก

ไม่ชอบเลย

ไม่เข้าใจความหมายเลย

แล้วฉันน่ะเป็นดาวดวงแห่ง 'ความรู้สึกรังเกียจ' นะ... ไม่รู้จะทำยังไงดีด้วยซ้ำ

เธอไม่ต้องทำหน้าบึ้งตึงแบบนั้นก็ได้นะ

ถ้ายิ้มออกมา รับรองว่าน่ารักแน่ ๆ เลย...

ถ้าโดนอารมณ์ที่เอนเอียงครอบงำแบบนี้ พวกเราก็จะอยู่ไปตลอด...

ห๊ะ?

ฟุฟุ... เปล่าหรอก ไม่ใช่เรื่องอะไร

แล้วเขาก็ตายไป

...ตั้งแต่ตอนนั้น ใบหน้าที่ทำท่าตลก ๆ นี่ก็ติดอยู่แล้วแกะไม่ออกเลย

ถ้าได้รู้จักเรื่องของชิราคิให้มากกว่านี้ อาจจะรู้วิธีแก้ไขได้นะ

เกลียดที่สุดเลย

ทิ้งมรดกที่น่ารำคาญไว้แล้วไปซะนะ ไอ้หมอนั่น...

พูดตามตรงนะ พวกนายนี่มันยิ่งทำให้ฉันไม่รู้เลยว่าพวกนายเป็นใครกันแน่...

ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ตามนะ...

เธอน่ะ ไม่ใช่แค่ไม่ชอบหรอกนะ แต่ว่า...

สุซูกิ—!!

สุ...สุซูกิจัง...!

ซันเซย์

เอ๊ะ

คุณซาโต้...!?

ขอยืมเงินด้วยครับ!!

...ฮะ~?

ตะ...เป็นอะไรเหรอครับ...?

คือว่านะ...

คุณซูซูกิ!

ลูคา...!!

อ๊ะ...แสดงว่าเรื่องพนันของชมรมมวยอีกแล้วเหรอเนี่ย—!?

ก็...พวกนี่บอกว่าจะให้ยืมถ้าไม่มีเงินพนันนี่นา อะ...

ไอ้ขยะ

จะไป...ในภารกิจน่ะ เป็นคนที่พึ่งพาได้นะ!

เพียงแต่ว่า...มีจุดอ่อนคือชอบถูกล่อลวงน่ะ...

อ๊ะ

เดี๋ยวก่อนนะ......

ไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องแบบนั้นหรอก

เดินไป

อ๊ะ

ม...เดี๋ยวก่อนนะ......

แคก!

ไอ้ตัวน่าสมเพชจริง ๆ เลยนะ!!

ถูกรุ่นน้องทิ้งไปแล้วด้วยสิ

...อึก!

ถ้าอย่างนั้นก็ให้ใช้สายรัดแขนนั้นมาใช้หนี้คืนฉันนะ

เพราะว่าสายรัดแขน "B" น่ะมีมูลค่าสูงเลยล่ะ~

เอ๊ะ...เดี๋ยวก่อน...เดี๋ยวก่อนสิโว้ย—!!

ถ้าไม่มีสายรัดแขนนี่ จะเอาชีวิตรอดในสถาบันได้ยังไงกันเล่า...

ใครจะไปสนวะ

ไอ้ขยะอย่างแกนี่ก็ "จบการศึกษา" ไปซะ

โจวท์สึเกียว

โจวท์สึเกียว

มะ...เดี๋ยวก่อนสิ...

เงียบไปน่า อย่ามาน่ารำคาญ

กวาค!

นี่! จับไว้ให้มั่น!

ครับ

เฮ้ อย่าหยุดนะ คุณซูซูกิ

อืม...?

เดิน

...อื๊อ...

จะ...จะหยุดแล้วครับ!

สุ...ซูซูกิ...

...แกจะไปจ่ายหนี้แทนไอ้หมอนี่เหรอ

คือ...ตั้งแต่แรกเลย การพนันมันถูกห้ามตามกฎของโรงเรียนนะ!

ห๊ะ?

หึ...ตั้งแต่คุณซาโต้หายไป

ก็มีแค่หัวหน้าห้องคนปัจจุบันเท่านั้นแหละที่ยังเคารพกฎโรงเรียนอยู่ไม่ใช่เหรอ?

ก็...ถึงจะเป็นแบบนั้นก็เถอะ...

ไม่ก็จะมาใช้กำลังงั้นเหรอ?

เอาไอ้ขยะอย่างคุณซาโต้มาเป็นตัวล่อ พร้อมปลอกแขน 'B' สองข้าง...

คุ้มค่าสุด ๆ ไปเลย～

คักคักคัก!

ชิ...น่ารำคาญชะมัด

ให้มา

เอ๊ะ

...?

เสียดายจัง ร่างกายที่เข้ากันได้ดีขนาดนี้...คงจะถูกทำลายไปแล้วสินะ

นี่...โคตรจะเกลียดความยุ่งยากเลยว่ะ

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย...

ห๊ะ...นี่มันอะไรกันเนี่ย...

โง่จริง...

ตึ้บ!!

บะ...บ้าไปแล้ว...!!

ผมอยู่อันดับ 3 ของห้อง B นะครับ...!!

ด้วยสกิลพิเศษที่ดูจิ๊บจ๊อยนี่ ผมควรจะตอบสนองต่อสายลับอย่าง 'B' ได้สิ...

มะ...ไม่สิ มันยิ่งกว่านั้นอีก

จี๊ด

พรึ่บ...

กระดูก...!!

เล็งจังหวะที่แขนเหยียดสุด...!? นี่มัน...มันเป็นไปได้ยังไงกัน...

...อ...

อู้ววววววว...!

สุ...ซูซูกิ แก...

จิก

/ /

อะ...อ๊ะ...

คือ...คือว่า...

นี่...นี่มันจริงๆแล้ว...

...?

มะ...

โอ๊ย～!

ตกใจเหรอครับ～!?

255

เอ๊ะ...!?

แต่ว่า เขาน่ะเป็นหัวหน้าชมรมมวยปล้ำนะ...!? สายนักสู้สุด ๆ เลย...

แล้วมาทำแบบนี้ได้ง่าย ๆ...

ช่าง...ช่างเถอะครับ เรื่องเล็กน้อยพวกนั้น...!

เจ๋งว่ะแก...

เอ๊ะ...

เก่งมากนะที่ปรับตัวแล้วพยายามอยู่แบบนี้

เรื่องภารกิจสืบสวน 'ลัทธิ' คราวก่อนน่ะ...

ที่ผมไปไล่จนลึกกว่านั้นน่ะ เป็นเพราะผมตัดสินใจพลาด แต่ก็โชคดีที่รอดมาได้ก็เลยดีนะー...

เกือบจะดึงแกเข้ามาด้วยแล้วด้วยซ้ำ...

...ตั้งแต่ครั้งนั้นก็ฝันถึงเป็นประจำเลยล่ะ

พยายามจะลืมให้ได้บ้าง แต่ผมก็เผลอ...อีกแล้วล่ะ

จริงเหรอคะ...

คุณซาโต้พยายามจะช่วยพวกเราจนวินาทีสุดท้ายเลยนะครับ...!

ผะ...พวกเรา...

พวกเรา...

ข้อดีของคุณซาโต้

ผมรู้ดีเลยครับ

ซูซูกิ....

256

ขอบใจนะ...ฉัน...

ช่วงหลัง ๆ มานี่ แกไม่ได้รู้สึกเหมือนรุ่นน้องแล้วล่ะนะ

แต่เหมือน...

อย่างน่ะ

สาวน้อยที่น่ารัก...

ฉันก็จะพยายามไม่ให้เป็นเรื่องน่าอายในฐานะรุ่นพี่ของแกนะ...

...โธ่เอ๊ย!! ขอร้องล่ะ นะครับ/คะ!

................

พี่...พี่ชาย

ฮะ...ฮะๆ ก็มันน่าอายจริง ๆ เลยนะ～

งั้นฉันขอตัวไปก่อนนะ

บ๊ายบายยย!!

เดซี่นี่

ซูซูกิ...

...ใช่ไหมนะ...?

กล้ามเนื้อมันฉีกไปบ้าง กระดูกก็ร้าวไปนิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นอะไรมากหรอก

ทำให้มันไม่พังไปมากกว่านี้แล้ว

258

น่ารังเกียจสุด ๆ เลยว่ะ

ฟุฮะ

ส่วนใหญ่น่ะ มันพุ่งมาทางฉันทั้งหมดเลยล่ะ

ส่วนที่เหลือก็...

มันก็...มันก็มีอยู่บ้างนิดหน่อย...

ถึงจะไม่ได้อยู่ในสภาวะถูกครอบงำเต็มร้อย แต่การที่เขาสามารถมีเจตจำนงที่แข็งแกร่งต่อต้านคำสั่งของฉันได้นี่มัน...

ซาโต้คุณนั่นน่ะ ในเรื่องที่ไม่เดียงสา ไม่เรียบร้อย และแฝงความร้ายกาจแบบนั้น...

ไม่ชอบสิครับ

ไม่ชอบเลยว่ะ

?

...............ไม่เข้าใจเลยนะ

โรงเรียนกะคุเอน ชั้นดาดฟ้า "สวนหย่อม" ห้องของชิราอิ ชิราคิ

มันก็มีด้านที่ไม่ดีนี่นา น่ารักไม่ใช่เหรอครับ

คุณซาโต้ที่สมบูรณ์แบบเนี่ย น่าเบื่อจะตายไป

?

...?

ประตูบานนั้นไง

ตอนนี้แกเป็นบริวารของฉัน

น่าจะเปิดได้นะ

ฮะ...

................ว๊ะ!?

อ๊ะ...นี่มันที่ไหนกันเนี่ย...!?

...หอจดหมายเหตุลับของชิราอิ

เทคโนโลยีการถ่ายโอนและขยายมิติ ล้วนเป็นหนึ่งในพลังอันยิ่งใหญ่ของ 'ลัทธิ' ที่คุณชิราคิสร้างขึ้นครับ

ชิราอิเป็นคนที่มีนิสัยละเอียดรอบคอบนี่นา

น่าจะมีอะไรบางอย่างที่เขาทิ้งไว้ในความทรงจำ...ในช่วงระหว่างที่ 'แชร์' ความทรงจำกับพวกเราจนกระทั่งเสียชีวิต...

!!

ซึ...

ซึซึซ...

นั่นอะไรน่ะ...

∥∥∥∥

น่าขยะแขยง

ข้อมูลสำรอง...

ห้ะ?

ไอ้หมอนั่น...ก่อนจะเข้าสู่การกระทำสุดท้าย...

มันทิ้งข้อมูลสำรองความทรงจำของตัวเองไว้ให้เราซะงั้น

...ทำไมถึงโผล่มาแบบกะทันหันล่ะครับ/คะ?

2

เจ้านี่เป็นหนึ่งในดาวแห่งสภาสินะ...

หรืออาจจะเป็นบริวารของเขาที่ตั้งค่าไว้ว่าจะโผล่ออกมาเมื่อเปิดประตูหอจดหมายเหตุ...

สรุปก็คือ...

นี่มันคือข้อความจากหมอนั่นสินะ

แถมเป็นสำหรับพวกที่มาถึงที่นี่โดยฝืนคำสั่งอีกด้วยนะ...

ช่วยปลดปล่อยให้หน่อยได้ไหมครับ...?

นี่...นี่ ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้ว

ซูซูกิ

แตะสิ

เอ๊ะ

อ๊ะ

เดี๋ยวก่อนสิ

...อ๊ะ...

นี่...นี่มันอะไรกันเนี่ย...

หมายความว่ายังไงกัน...!?

ตามมาติด ๆ จากฉบับเดือนสิงหาคม (วันพฤหัสบดี) ฉบับหน้า!