ตอนที่ 66

การเดินทางแห่งความทรงจำที่พันธนาการคุณไว้ 2500 ปี

THE FUTURE TANK CHAIR VASHIRO วางจำหน่าย 26 มีนาคม (พฤหัสบดี)!

ศิริอุสเคซี จัดพิมพ์ / โกดันฉะ ราคา 792 เยน (รวมภาษี)

「ศิลาตอกลิ่ม」ที่แสดงความฝันให้เป็นจริง ไคบะได้นำพา "ความปรารถนา" ของเขาลงสู่ห้วงลึกนั้น เพื่อปลดปล่อยคุณจากความโดดเดี่ยวอันเป็นนิรันดร์

ไคเบอร์...?

ที่นี่คือ....

ฮิ

ก

ไม่สิ

ว่าไปแล้วนะ...

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ชื่อตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือประเทศที่ปรากฏ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับชื่อที่มีอยู่จริง

อะไรนะ...

นา

●●●●●

ตามไม่ทันเลยนี่นา~

โอยยย~

คุณนี่วิ่งเร็วสุดๆ เลยนะ

...นี่มันอะไรกันเนี่ย...

คุณใจ... คนนอก... ครับ

แต่ว่านะ ไม่ได้พูดเรื่องแย่ๆ หรอกนะ ปล่อยให้หนีไปจะดีกว่านะ~

ตอนนี้ ถ้าวิ่งไปในทิศทางตรงกันข้ามกับ 'ก้อนหินนั่น' ก็น่าจะออกไปได้นะ

...?

นกกระเหมี้ยง

อะไรนะ...?

ฟョ

สมบัติ

ทึ้ก

....

อะไรกัน... เธอ

แค่ก....

ชื่อของฉันคือซีทา

ที่นี่... ใน 'ป่าไร้สำนึก' ที่กว้างไกลในจิตใจ อาศัยมานานแล้ว

แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้เจอคนจากข้างนอก

ใน... ภายใน... ใจ

เป็นไปไม่ได้... ของไคบะ....เหรอ?

ไม่สิ... แต่ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่...

นี่

ถ้าเธอรู้ ก็ช่วยบอกหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น

ไคบะกำลังจะใช้ "พลังที่แท้จริง" ของ "ศิลาตอกลิ่ม" โดยแหกคำสั่งของคุณแม่อยู่ตอนนี้

"พลังที่แท้จริง"งั้นเหรอ...

เพราะเรื่องนั้น มิติทางจิตใจของเขา กับโลกแห่งความเป็นจริง มันเชื่อมต่อกัน ไปแล้วสินะ

"ถ้าใช้ผิดวิธี

ก็จะทำลาย

โลกนี้ให้พินาศ

บอกหน่อยสิ

นั่นมันอะไรกันน่ะ

นี่ ๆ~ ได้ฟังที่ฉันพูดไหม?

ถ้าอยู่นี่มันอันตรายนะ?

ถึงแม้แต่พวกเราเองก็ไม่รู้ว่า

จากนี้จะเกิดอะไรขึ้น แต่ว่า

คุณ... ของไคบะ

......เอ๊ะ...

ฉันคือ... ของไคบะ...

ไคบะคือ...

...ไม่สิ

ไคบะ...

ฉัน... ไคบะคือ

สิ่งสำคัญ...

สิ่งสำคัญของฉันนะ...

หือ...

"จิตใจของคน"กับ"โลกแห่งความเป็นจริง"มาเชื่อมต่อกัน

ก็ได้นะ

"ศิลาตอกลิ่ม"น่ะมีพลังเสริมพลังเวทมนตร์ใช่ไหมล่ะ?

แต่ว่านะ... นั่นมันแค่ส่วนเสริมเล็กๆ น้อยๆ เองนะ~

"พลังที่แท้จริง"ของ"ศิลาตอกลิ่ม"น่ะเหรอ...

คือการดึงเอาสิ่งที่อยู่ "อีกฝั่ง" ให้เข้ามาสู่ "ฝั่งนี้"

สรุปก็คือ การจินตนาการถึงสิ่งที่ไม่มีอยู่ในโลก... สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ในความเป็นจริง

เปล่าสิ

ในตำนานเก่าแก่ที่สืบทอดกันมาในตระกูลของไคบะ มีเรื่องเล่าว่ามีแนวคิดแบบนี้

สามารถสร้างมันขึ้นมาได้

นานแสนนาน...

นานกว่าโลกจะถือกำเนิดเสียอีก...

ที่นั่นคือที่ซึ่ง "มหาสมุทรแห่งความว่างเปล่า" ซึ่งความว่างอันไร้ขอบเขต แผ่กว้างอยู่

ครั้งหนึ่ง "การสั่นไหวแห่งผู้ถักทอ" ก็ได้เกิดขึ้น ณ ที่นั้น

มันได้กวนคลื่นมหาสมุทร

และให้กำเนิดฟองสองอันที่มีรูปร่าง น้ำหนัก และจังหวะการเต้นเดียวกัน

คือ "ฟองสีดำ"

และ

ฟองสีขาว

ทั้งสองได้เต้นรำและเล่นกันใน "มหาสมุทรแห่งความว่างเปล่า"

พวกมันดึงดูดและปะทะกัน จนส่องแสงแล้วก็สลายไป

ทว่าการเต้นรำนั้นก็มีเมล็ดพันธุ์ของความไม่สมบูรณ์อยู่ด้วย

ใน "ฟองสีดำ" นั้นมีความได้เปรียบเพียงเล็กน้อย

เพราะว่า "การสั่นไหวของผู้ทอผ้า" ได้เลือกที่จะเปลี่ยนแปลงและเติบโตที่มิสมบูรณ์ แทนที่จะเป็นความสมดุลที่สมบูรณ์...

แล้ว ณ สุดท้ายของการเต้นรำนั้น

ฟองสีขาว" ทั้งหมดก็ได้สูญเสียตัวตน และจมลงสู่ "มหาสมุทรแห่งความว่างเปล่า

ส่วน "ฟองสีดำ" ที่หลงเหลืออยู่ ได้ถักทอหมู่ดาวและบ่มเพาะสิ่งมีชีวิตจนกระทั่ง...

โลกใบนี้ได้ถือกำเนิดขึ้น...

"ศิลาตอกลิ่ม" นั่นก็คือเศษเสี้ยวที่เหลือจากการเต้นรำครั้งนั้น

เป็นช่องว่างที่เกิดขึ้นเมื่อ "ฟองสีขาว" สลายไปใน "มหาสมุทรแห่งความว่างเปล่า"

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ

ตัวจริงไม่ใช่ก้อนหิน แต่เป็นช่องว่างนั้นเองสินะ~

ว่ากันว่า "หินก้อนนั้น" มันจะสั่นพ้องกับ "จิตใจ" ซึ่งเป็นโลกสมมติที่อยู่ในมนุษย์...

น่าจะนะ~

แต่ว่านะ... การนำสิ่งที่อยู่ในใจออกมาสู่ความเป็นจริงแบบนั้นน่ะ

มันเป็นไปได้จริงเหรอเนี่ย—

ไคบะน่ะ

เป็นชื่อที่แม่ของเขา

ตั้งไว้ให้ลูกของตัวเองที่เสียชีวิตไปก่อนจะเกิดน่ะ

หา?

หมอนั่นนะ

ชอบ "เรื่องแต่ง" ใช่ไหมล่ะ

248

......

...เป็นไปไม่ได้

ใช่แล้วววว

ถึงแม้ตัวเธอเองจะยังไม่รู้ตัวก็ตาม

ที่จิตใจของเธอเอนเอียงไปสู่โลกแห่ง "ความว่างเปล่า" ก็เพราะว่าเธอมาจากที่นั่น

ไคบะคือ

"เด็ก" ที่แม่ของเขานำกลับมาจากในจิตใจ

ไม่ใช่ของในโลกนี้หรอกนะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

สำหรับคุณแม่แล้ว

เรื่องที่ไคบะเกิดมาพร้อมกับ "ภาวะที่ต้องเกิดใหม่ซ้ำๆ"

ก็เหมือนเป็นการคำนวณที่ผิดพลาดไปสินะ

เอ๊ะ

ไคบะบอกว่าภาวะนั้นเป็น "เวทมนตร์ที่คุณแม่ร่ายขึ้นเพื่อความอยู่รอดของเกาะ" น่ะ...

อ่า

นั่นโกหกนะ

ไม่ใช่แค่ไคบะนะ แต่เพื่อทำให้พวกชาวเกาะเชื่อด้วย

250

"ศิลาตอกลิ่ม" เนี่ย มันจะทำให้สิ่งที่ถูกทำให้เป็นรูปธรรม ไม่ใช่แค่จากสติสัมปชัญญะของคนที่ปรารถนาเท่านั้น แต่รวมถึงจิตใต้สำนึกด้วย

ดังนั้นมันก็ไม่ได้รับประกันว่าสิ่งนั้นจะออกมาได้ดั่งใจเสมอไปหรอกนะ

ก็เพราะว่าจิตใต้สำนึกมันมีขนาดใหญ่กว่าสติสัมปชัญญะ และเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้นี่นา

ความปรารถนาที่รุนแรงจากใต้จิตใต้สำนึกของแม่ที่ว่า "ขอให้กลับมาเกิดอีกครั้ง" "ไม่อยากให้ตายไป" น่ะ

ร่างกายของหมอนั่นก็เป็นผลลัพธ์ที่มันถูกสะท้อนออกมานั่นแหละ

การที่จะมีชีวิตอยู่บนเกาะนี้ในฐานะสิ่งที่แย่งชิงลูกไปเนี่ย มันเป็นยังไงกันนะ...

แม่ก็ไม่ได้ไม่รู้หรอกนะ

ถึงจะเป็นแบบนั้น ก็เลยต้องโกหกทุกคน... และสร้าง "ภารกิจ" ปลอมๆ ขึ้นมา

อะไรแบบนี้น่ะ...

ความรู้สึกของพ่อแม่ที่สูญเสียลูกไปน่ะ

มันจะให้คนอื่นรู้ได้ยังไงกัน

ชิต้า... ใช่ไหมนะ

เดี๋ยวก่อนนะ

ทำไมถึงรู้ในสิ่งที่ตัวไคบะเองยังไม่รู้ล่ะ

เธอเนี่ย...

252

นายดูไม่เหมือนคนเลวเลยนะ

ว่ากันว่านี่เป็นคำเตือนครั้งสุดท้าย

แกควรจะหนีไปเดี๋ยวนี้เลยนะ

ความปรารถนาของไคบะกำลังจะกลายเป็นรูปธรรมในไม่ช้านี้

อะไรกันนะ... อะไรที่มันบ้าบิ่นขนาดนั้น...

บ้าบิ่นเหรอ...?

ถึงจะไม่รู้เหตุผลแน่ชัดก็เถอะนะ...

ความปรารถนาของไคบะน่ะเหรอ...

ว่าแต่ว่าตอนนี้หมอนั่นเป็นไงบ้างเนี่ย

กำลังพยายามดึง "ร่างกายที่สมบูรณ์แบบซึ่งอยู่เหนือความตาย" ออกมา

ศิลาตอกลิ่ม" เนี่ย เวลาดึงสิ่งที่อยู่อีกฝั่งมาทางนี้ มันจะเรียกร้อง "สิ่งตอบแทน

ขนาดของมัน น่าจะขึ้นอยู่กับ "คุณค่า" ของสิ่งที่ดึงออกมานั่นแหละ

คุณแม่ของหมอนั่น หลังจากที่ปรารถนาต่อ "ศิลาตอกลิ่ม" แล้ว ก็ทรมานด้วยอาการภายในที่ยับเยินมาหลายปี สุดท้ายก็เสียชีวิตไป

เวลาที่ดึงของที่วิเศษขนาดนั้นออกมาได้

...ร่างกาย มันต้องใช้ "สิ่งตอบแทน" แบบไหนกันนะ... เดาไม่ถูกเลย

254

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จะไม่ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวแน่

ไม่ได้แล้ว

!?

แกนี่มันทำอะไรกันแน่เนี่ย...

ศิลานี่

จะทำลาย

ตอน จุน โค

!?

258

...

อ่า... นายมันเป็นคนสุดยอดไปเลยนะเนี่ย...

มนุษย์เหรอ?

...แต่ไม่ว่านายจะแข็งแกร่งแค่ไหน "ศิลาตอกลิ่ม" ก็ทำลายไม่ได้หรอก

ตอนนี้ในพื้นที่ตรงนี้ อยู่ภายใต้ อิทธิพลของ "ศิลานั่น" ที่กำลังทำงานอยู่

ไม่สามารถทำลาย "ศิลา" ได้ แถมยังเข้าใกล้ไม่ได้ด้วย...

ถ้าทำได้ พวกเราก็จะหยุดมันซะ

ถ้างั้นก็...

ใช่แล้ว

นายมาถึงช้าไปหน่อยนะ

พวกเราทำได้แค่เฝ้ามองให้เหตุการณ์มันดำเนินต่อไปเท่านั้นเอง

ร่างที่สมบูรณ์แบบเหมือนอาจารย์นี่นา...

ถ้าได้กลับมาเกิดในร่างกายนี้ได้ล่ะก็...

ก็ไม่ต้องไปแย่งชิงลูกของใครอีกแล้ว...

ก็ไม่ต้องปล่อยให้อาจารย์อยู่คนเดียวอีก...

...

...อ๊ะ...

อ๊าาา!!

อ๊าก...อ๊าก

แง้วววววววววว

...เอ๊ะ...

ฮึ้ก

...

อือ... ทำ... ได้... ดี...

แง้ว... ฟุยะ...

ฮ...

อยากได้

ตัว

อยากได้จัง

ไคบะ

ตัวนี่มันนับไม่ถ้วนขนาดนี้ แล้วก็มาเก็บมาใช้แบบตามใจชอบด้วยเนี่ย～

ช่างง่ายดายจริง ๆ

...อะไรกันเนี่ย...

...ไม่ดีแล้ว

นายพูดว่า "ร่างกายที่สมบูรณ์แบบ" ใช่ไหม

แล้วคนที่สัมผัสได้นี่

ผมเหรอ...?

ฉันเหรอ...?

พวกเรา

...เซ... อาจารย์!?

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...

อ๊ะ... คือว่า...

ดิ... ดิฉัน...

ฉัน...

ไคบะไม่ได้แย่

เป็นความผิดของฉันเองที่ทำให้กังวล

ขอโทษ

อาาา~

~~~~~~

คุณอาจารย์

คุณอาจารย์

ร่างที่ "สมบูรณ์แบบ" ของนายนั่นน่ะ

มันดีจังเลย~

เธอเนี่ย...

ร่างกาย...

อะไรเหรอ?

พวกเราเคยอยู่ในไคบะมาตลอดเลยนะ

พวกเราเติบโตขึ้นมาเป็นพันปีในตัวของไคบะเลยนะ

ชื่อเหรอ... อืม เอาเป็นว่า

พวกเราคือสิ่งที่กำเนิดมาจาก "ฟองสีขาว" น่ะ

บริสุทธิ์อย่าง

น่ารัก

และความจริงที่ไร้บาดแผลสีขาว

มาชิโระ

เรียกสิ

อาจารย์ คุณ ร่างของคุณ พวกเราจะเอาไป

แล้วก็

ไคบะ

ปุ๊บ

ต่อจากนี้ในฉบับเดือนมีนาคม 26 ก.พ.(พฤหัสบดี) เดือน 5!