ตอนที่ 129 ชัยชนะของฉัน
เคียวแห่งความโกลาหลแตกแขนงออกเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน
ปลดปล่อย!
การสะท้อนเวทมนตร์ขั้นสูงแห่งเอสเอสเออร์ไฮแมจิกเคาน์เตอร์!
ดูเผินๆ ก็เป็นอาวุธทางกายภาพชัดๆ
เพื่อความแน่ใจจึงลองใช้ 'การสะท้อนเวทมนตร์ระดับสูง' ดูนะ
'การสะท้อนเวทมนตร์ระดับสูง' ก็ทะลุผ่านไปเลยเหรอเนี่ย
● ● ● ● ● ●
'กำแพงพายุ' คือการป้องกันต่อสิ่งทางกายภาพ
'การสะท้อนเวทมนตร์ระดับสูง' คือการป้องกันต่อเวทมนตร์
มันไม่ได้พังทะลุทั้งสองอย่าง
แต่มันทะลุผ่านไปเฉยๆ
ในเคียวแห่งความโกลาหล
จึงเข้าแทรกแซงไม่ได้และป้องกันไม่ได้
ถ้าเคียวเล่มนี้ไม่ใช่ภาพมายาล่ะก็
ดูเหมือนว่า 'เคียวแห่งความโกลาหล' น่ะ
จะป้องกันได้ด้วยอาวุธหรือเวทมนตร์ที่ถึงระดับหนึ่งเป็นต้นไป
และมีความสามารถในการทำให้การโจมตีทางกายภาพหรือเวทมนตร์ที่ต่ำกว่านั้นเป็นโมฆะด้วยนะ
...หืม
จะรู้ตัวเร็วกว่าที่คิดแฮะ
ดูเหมือนสมองจะทำงานได้ดีเกินคาดไปหน่อยนะเนี่ย
สิ่งที่สังเกตเห็นได้ทันทีก็คือ
ตัวฉันเองเลเวลมันสูงขึ้น
จนสามารถต้านทานการโจมตีที่เลเวลสองกำหนดไว้ได้แบบไม่มีเงื่อนไข
ความรู้สึกที่ได้รับจากเคียวก็คล้ายๆ กับอย่างนั้น
ถ้าเป็นอาวุธที่ใช้โดยระดับสูงอย่างความโกลาหล
การมีพลังในระดับนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
แถมยัง
ยังมีคุณสมบัติที่สามารถเคลื่อนไหวได้จากระยะไกลอีกด้วย
กับคู่ต่อสู้ทั่วไป แค่เคียวใหญ่เล่มนี้ก็ปิดเกมได้เลยสินะ
การที่สังเกตเห็นความสามารถของ 'เคียวแห่งความโกลาหล' ได้นี่ก็ไม่เลวเลยนะ
มีแค่ความสามารถในการป้องกันอย่างเดียวน่ะเหรอ?
ถ้างั้นฉันชนะแล้วล่ะ
ผู้สำแดง
เฟย์ลิ่งเพลิงขั้นสูง เฟย์ลิ่งเปลวเพลิงระดับสูง
เฟย์ลิ่งสายฟ้าระดับสูง
เฟย์ลิ่งน้ำแข็งระดับสูง
ไปเลย
ถ้าฉันขยาย 'การสะท้อนเวทมนตร์ระดับสูง' เพื่อหยุดนางฟ้า
เคียวใหญ่ก็จะป้องกันไม่ได้
ถ้าเน้นที่เคียวใหญ่ก็จะป้องกันเวทมนตร์โจมตีไม่ได้
เป็นกลยุทธ์ที่พบบ่อยนะ
แต่เป็นวิธีต่อสู้ที่น่ารำคาญ
เวลาที่จะมาซ้อมรบกับฉันน่ะ
ทุกคนจะดูเหมือนลังเลอยู่ตลอดเลย
แต่ความโกลาหลนี่ตั้งใจจะเอาชนะฉันจริงๆ
เลยไม่เกรงใจที่จะโจมตีเข้ามา
แต่ว่านะ
ด้วยการโจมตีที่จืดชืดระดับนี้
จะเอาชนะฉันได้น่ะ
เป็นไปไม่ได้เลยนะ!
ปล่อยออกมา!
ระเบิดวารีขยายมิติยูอาร์
มิติรอบตัวฉันมันหดเล็กลงในชั่วพริบตา
เกิดขึ้นตอนที่มิติไม่สามารถทนได้และพยายามจะกลับคืนสู่สภาพเดิม
พลังงานระเบิดออกมาแบบ
ปลดปล่อยออกมาเป็นคลื่นกระแทก
ข้อเสียก็คือมันจะพัดทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นศัตรูหรือมิตรที่อยู่รอบๆ ผู้ใช้เลยล่ะ
กลืนกินทุกสิ่งเข้าไป
เคียวแห่งความโกลาหลข้างซ้าย!
สร้างทุกสิ่งออกมาซะ!
มือขวาแห่งการสร้างสรรค์!
อึก!
เทพราไรต์เหรอครับ!?
ได้ดูดซับพลังงานระเบิดของ 'ระเบิดวารีขยายมิติ' แล้ว
ยิงกลับมาหาฉันโดยมีทิศทางที่กำหนดไว้
นี่คือความสามารถที่ความโกลาหลมีเหรอเนี่ย
ที่ความโกลาหลปล่อยเวทมนตร์พร้อมกับเคียวใหญ่น่ะ
คือเพื่อให้ฉันใช้เวทมนตร์ขนาดใหญ่เพื่อป้องกันมัน
แล้วนำมันมาใช้ประโยชน์ในการโจมตีของตัวเองสินะ
ตั้งใจป้องกันอยู่แต่ว่า
กำแพงป้องกันระดับ 9999 ก็ถูกทะลุมาได้แล้ว
จะใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูเพื่อรักษาความเสียหาย หรือจะหนีเป็นทางเลือกหนึ่งก็ได้นะ...
ความโกลาหลนี่ท้าทายฉันเพื่อจะพิสูจน์ว่าสมควรเป็นนายของฉันรึเปล่าเอง
หนีเหมือนจะวิ่งหนีไม่ได้หรอกนะ!
ต่อเนื่องจากตอนที่ 130!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/27)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
