ตอน 4: Chapter 4

มาเพื่อล้างแค้นหลังจากสามปีแล้วนะ

ไดวะ ไซไค ตอนที่สี่ การพบกันอีกครั้ง

การู

กะ...แกยังเป็นเด็กอยู่นี่...

ไอ้หนูเผ่าพันธุ์มาอยู่ข้างหลังพวกเราเหรอ!?

●●●●●

พี่ชายครับ นั่นมันอะไรกันครับ!?

เหะๆ

ไม่คิดเลยว่าจะยังมีชีวิตอยู่...

คิกคิกคิก

แถมยังมาเพื่อล้างแค้นอีกเหรอ?

พวกตัวกระจอกระดับสิบห้าอย่างแกน่ะเหรอ ถึงกล้ามาหาฉัน?

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ!

ฮะ

คนนี่มันโง่ดีจริง ๆ น่าขอบคุณว่ะ!

ไม่รู้ว่ามันรอดมาจากสถานการณ์นั้นได้ยังไงนะ

ถึงกับอุตส่าห์มาปรากฏตัวต่อหน้าฉันเลยนี่!

ถ้าฆ่าหมอนี่แล้วเอาศพกลับไปได้ จะเป็นหนี้บุญคุณพวกเผ่ามังกรเลย!

นี่มันใหญ่แล้ว! เป็นอันดับหนึ่งของพวกเผ่าสัตว์แน่!

ไอคะ คิดได้ไม่ต่างจากเดิมเลยนะ...

ทำไมฉันถึงยังมีชีวิตอยู่

แล้วฉันกับเมย์มีความสัมพันธ์กันแบบไหน

ฉันว่ายังมีเรื่องให้คิดอีกเยอะเลยนะ?

ฮะ!

จริงนั่น คุณผู้หญิงคนนั้นมันน่าขนลุก แถมยังอ่านฝีมือไม่ออกด้วย

แต่ทางพวกเรามันมีจำนวนมากกว่านี่!

เป็นกลุ่มยอดฝีมือสิบคนที่เลเวลเกินหนึ่งร้อยสามสิบ

พวกเราที่เป็นเผ่าสัตว์

จะยอมแพ้พวกเผ่าด้อยกว่าได้ยังไงกัน!

เรื่องของไลท์นี่ ฉันสืบจนถึงรอยย่นก้นแล้ว

แกน่ะเป็นคนธรรมดาที่ได้รับ 'พร' แปลก ๆ น่ะ

ที่รอดชีวิตมาได้ก็เพราะโชคดี

ได้รับการช่วยชีวิตจากเจ้าตัวประหลาดนั่น ไอ้เจ้าจอมน่ากลัวนั่น สินะ?

คงไม่ผิดใช่ไหมล่ะ

ครับ

ถ้าเป็นสาวน้อยคนนั้นล่ะก็ พวกเรานี่แหละที่สู้ได้

คิดว่าจะล้างแค้นพวกเราได้งั้นรึ?

เจ้ามันคิดผิดไปแล้ว!

ไอ้คนไร้ความสามารถที่ไม่รู้ถึงความแตกต่างของพลังด้วยซ้ำ!

จิ๊ด!

จะยืนเหม่ออะไรกัน!

รีบไปปิดทางเข้าออกสิ พวกบ้าเอ๊ย!

ถ้าฆ่าเด็กนี่ได้ ฉันก็จะเป็นเบอร์หนึ่งของพวกเผ่าหมาป่า!

อยากจะลิ้มรสความอร่อยใช่ไหมล่ะ!

อย่าปล่อยให้หมอนั่นหนีไปนะ!

ครับ เข้าใจแล้วครับ พี่ชายการู!

เฮ้ย พวกแกไปอ้อมด้านหลังเลย!

เข้าใจแล้วครับ!

รับทราบ!

ก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่เลยนะ!

ด้วยนี่ พวกเราก็ เป็นคนสนิทของ เผ่าสัตว์ หมาป่า

ในที่สุดโชคก็เข้าข้างพวกเราแล้ว!

--เลยนะ!

หา!?

!?

?

ฮะ

จะไม่ยอมให้มันอ้อมไปด้านหลังหรอก

ขอบใจนะ เมย์

ฝากปิดทางเข้าออกไว้นะ

รับทราบครับ

ข้าจะขอสาบานตามวิถีเมด แล้วทำให้สำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบให้ดูเลยครับ

อะไรกันเมื่อกี้

อ๊ากกก

จู่ ๆ ก็มีคอ

มองไม่เห็นอะไรเลย

ทำอะไรน่ะ

โจมตีไม่ทันตั้งตัว! โจมตีไม่ทันตั้งตัว!

ใจเย็นไว้สิ ไอ้พวกโง่เอ๊ย!

ถ้าไม่ประมาท พวกเราจะยอมแพ้พวกเผ่าด้อยกว่าได้ยังไงกัน!

ให้ตายสิ...

ก็ยังดูถูกเหมือนเมื่อสามปีก่อนเลยนะ

ไม่คิดเลยเหรอว่าตัวเองน่ะอ่อนแอ?

อย่ามาเล่นตลกนะ!

พวกเรามันไม่น่าจะอ่อนแอกว่าไอ้พวกเผ่าด้อยกว่าที่เลเวลขึ้นไม่ค่อยได้หรอกนะ!

พวกแกนี่น่ะ ทั้งพลังก็อ่อน อีกทั้งเวทมนตร์กับทุก ๆ ความสามารถก็ต่ำต้อย

พวกแกมันเป็นเผ่าที่อยู่ชั้นล่างที่เลเวลขึ้นไม่ถึงด้วยซ้ำ!

ในโลกนี้ มูลค่าทุกอย่างถูกตัดสินด้วยตัวเลขระดับเลยนะ

เลเวลของฉันมันหนึ่งร้อยห้าสิบแปดนะโว้ย

พวกแกน่ะมันอยู่สูงกว่าพวกเผ่าด้อยกว่าอย่างพวกแกเยอะเลยนะ

ไม่มีทางที่พวกแกจะแข็งแกร่งกว่าพวกเราได้หรอก!