ไดวะ
ตอนที่ 5 ไพ่เด็ดของการู
โอ๊ยยยยยย
อึก
กึ่ก
เฮอะ
ชนชั้น...รอง...
ถึง...จะเป็น...
ถึงจะเป็น...ชนชั้น...รอง...!
ถึงจะเป็นชนชั้นรองก็เก่งนี่หว่า!
มองดูข้าผู้เป็น
เจ้าต่ำกว่าอยู่นะ!
ให้ตายสิยยยยยย!
ใบหน้าที่ทำเป็นไม่แคร์เลยนั่น!
!
จะย้อมมันให้เป็นความสิ้นหวังให้ดูเลย
ออกมาเลย
อสูรฟืนริล
«ลูกแก้วอสูร»
เป็นไอเท็มเวทมนตร์ที่ผนึกอสูรระดับสูงไว้
พอแตกไอ้นี่
ก็จะเคลื่อนไหวตามคำสั่งของฉัน
แล้วก็เรียกอสูรระดับสูงออกมาได้อีกด้วย
มันจะหายไปในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง แต่
สำหรับแกนี่ถือว่าเหลือเฟือแล้วนะ
ไม่น่าเชื่อว่าจะต้องมาใช้ไอเท็มราคาแพงขนาดนี้ ที่มีมูลค่าเทียบเท่าคฤหาสน์หลายหลังกับเจ้าของมัน
ให้ตายสิ
ฮ่าๆๆๆๆ!
ไพ่เด็ดของฉันเลยนะ!
อสูรฟืนริลเลเวลห้าร้อย!
สุดยอดเลย
ช่างงดงามเหลือเกิน
อสูรที่ทรงพลังนี่...
สมแล้วที่เป็นท่านการู!
ไม่คิดเลยว่าจะมีไพ่เด็ดแบบนี้ซ่อนอยู่!
ถึงไม่รู้ว่าใช้กลเม็ดอะไรก็ช่างเถอะ อย่ามาทำเป็นภูมิใจนักเลยนะ
จงเสียใจที่เมื่อกี้ไม่ได้ฆ่าข้าซะ!
ฮ่า...
นี่มันเป็น «ไพ่เด็ด» จริงๆ เหรอเนี่ย?
ระดับห้าร้อย...
ถึงจะอย่างนั้นมันก็อ่อนเกินไปแล้วนะ...
ฮ่าๆๆ!
เลเวลห้าร้อยมันอ่อนแอเหรอ?
กลัวจนเสียสติไปแล้วรึไง?
เอาเถอะ การโจมตีเมื่อกี้ของแกก็คงเป็นลูกเล่นของไอเท็มเวทมนตร์แหละ
แต่ฟืนริลตัวนี้มันไม่เหมือนกัน!
ของจริงเลเวลห้าร้อย!
ไอ้ลูกเล่นน่าสมเพชของแกน่ะ ข้าจะซัดมันให้กระเด็นเลย!
นี่! มาอ้อนวอนขอชีวิตหน่อยสิ
แบบน่าสมเพชเหมือนเมื่อสามปีก่อนเลยนะแก
คลานอยู่บนพื้นแบบนั้น
ดูสิ
พอร้องขอชีวิตแบบน่าสมเพชแล้ว
รีบๆ ทำซะ
บางทีข้าอาจจะเปลี่ยนใจแล้วเลิกฆ่าก็ได้นะ
ก็ได้
ฮ่า...
ข้าจะไม่ขยับไปแม้แต่ก้าวเดียวจากตรงนี้
จะทำอะไรก็ได้ตามใจเลย
กับ «ไพ่เด็ด» ที่น่าเบื่อของแกน่ะสิ
ถ้ากลัวไม้เท้า
ดูสิ
นี่สิๆ
● ● ● ● ● ●
เจ้ามาล้อเล่นรึไง
ถ้าอย่างนั้นข้าจะฆ่าให้ไม่เหลือแม้แต่กระดูกเลยตามที่เจ้าต้องการ!
ลุยเลย!
อสูรฟืนริล!
ปืนคำรามอสูร!
การปล่อยพลังเวททั้งหมดเลเวลห้าร้อยไปในจุดเดียว
สมแล้วที่เป็นท่าไม้ตายของฟืนริลเลยนี่!
ไม่ว่าจะทำอะไรโดนเข้าไปนี่มันก็บาดถึงตายอยู่ดี!
อีเด็กชั้นต่ำนั่นน่ะ—
แค่การโจมตีที่ทำให้ฝุ่นฟุ้งขึ้นมาแค่นั้นเอง
พวกคนครึ่งสัตว์นี่มันโอเวอร์เกินไปทุกทีเลย
ยุ่งน่าดูแล้วสิ
อ๊ะ
อ่า
อึ...
อืม... ไม่เป็นรอยเลยเหรอ...!?
การโจมตีสองครั้งเมื่อกี้ มันไม่ใช่แค่การป้องกันธรรมดาๆ นะ
เป็นไปไม่ได้...
มันไม่ใช่สิ่งที่สามารถป้องกันได้ด้วยไอเท็มเวทมนตร์ธรรมดาๆ หรอก...
สิ่งที่ทำให้มันเป็นไปได้ก็คือ
ความแตกต่างของพลังที่เกิดจาก
ความแตกต่างของระดับพลังเท่านั้น
บ้าไปแล้ว... มันเป็นการโจมตีของเลเวลห้าร้อยนะ
ก็หมายความว่าเขามีพลังที่เหนือกว่าสิ่งนั้นไปไกลเลยเหรอ!?
ไลท์เหรอ!?
ถ้างั้น
ตาต่อไปก็เป็นตาของผมแล้วนะ
ถ้าคนเข้าใจผิดว่าหมาจรจัดน่าสมเพชตัวนี้คือฟืนริลนี่น่าสงสารแย่เลยนะ
นี่ไง ข้าจะให้ดูเป็นพิเศษให้เอง
ไอ้ตัวที่เรียกว่า «ของจริง» น่ะ
ปลดปล่อย!
เลเวล 9000
การ์ดยูอาร์
เทพสัตว์อสูร 始祖ฟืนริล」
始祖ฟืนริล
ฆ่าหมาจรจัดตัวนั้นซะ
โฮ่ง!
ทำได้ดีมาก
เก่งมากเลย
โฮ่ง!
โฮ่ง!
อ๊ะ
อึ...
อ๊า
เจ้าถึงได้...อยู่กับฟืนริลเลเวลห้าร้อย
นี่มัน...
ได้!
มาสวามิภักดิ์กับอสูรที่สามารถลบเลือนได้ในพริบตาแบบนี้...
ได้เดือน
ก็ถึงจะไม่ได้อัญเชิญ «เทพสัตว์อสูร 始祖ฟืนริล» ก็เถอะ
แต่ผมเองก็จัดการอสูรระดับนั้นได้แบบสบายๆ อยู่แล้วล่ะนะ
นะ...อะไรนะ...?
ก็เพราะว่า
ตอนนี้ตัวผมเนี่ย
ก็เพราะว่ามันเป็นเลเวล 9999 ไงล่ะ
สานต่อจากตอนที่ 6!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/23)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่ไปเป็นกองหลังสุดแกร่ง
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
บันทึกสงครามของยัยเผด็จการ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
