ตอน 16: Chapter 16

หน้ากากสีชาด

ต้นฉบับโดย คุณ โปโร

การสะสางในอดีต และความปรารถนาในอนาคต

พ่อพยายามจะช่วยทุกคนเลยนะ

ถึงได้มาถึงต่างประเทศไกลๆ แบบนี้...

พวกมันก็ตอบแทนด้วยการทำร้ายพ่อ

ไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ

เหตุผลที่พ่อถูกฆ่า

เหตุผลที่ฉันถูกกักขัง...

หลังจากนั้นมีมีดถูกโยนเข้ามาในห้อง

ดูเหมือนว่าพวกเขาจะพนันกันว่าฉันจะฆ่าตัวตายเมื่อไหร่

แต่ฉันใช้มีดนั้นผ่าอวัยวะของพ่อ แล้วใช้กระดูกเป็นตะขอแทนกรงเล็บ

ปีนขึ้นกำแพง และหลุดออกมาจากห้องได้

ขณะที่สูดอากาศข้างนอกที่ไม่ได้สูดมานาน

ฉันก็วิ่งไปในทิศทางตรงกันข้ามท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ

ไม่เคยหันกลับไปมองเลย...

สาบานว่าจะแก้แค้นมนุษยชาติให้สาสม

เพื่อเป้าหมายที่มันใหญ่โตเกินไป การมีหน้ากากระดับอสูรนั้นเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง

ฉันก็ค้นคว้าเรื่องหน้ากากไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งเจอหน้ากากที่น่าจะทำให้บรรลุเป้าหมายของตัวเองได้

แล้วก็ชิงเอาหน้ากากนั้นมาได้

แกนี่

หน้ากากวิญญาณสินะ...

อุฟุฟุ

คนดีจังเลยนะ...

ฉันกับ...

"คืนดี" กันเถอะ

อุฟุฟุ

ถ้าเป็นคุณล่ะนะ

หลังจากนั้น ก็ได้ก่อตั้งกลุ่มศาสนาของเหล่าผู้ตาย

และเริ่มต้นด้วยการลงมือกับเมืองนี้ก่อนเลย

ถึงจะอย่างนั้น เมืองของเราก็ไม่เกี่ยวไม่ใช่เหรอ

พวกเราไม่ใช่พวกไม่ยุ่งด้วยนะ

ประเด็นมันอยู่ที่คุณสมบัติของมนุษย์ต่างหาก

ประเด็นมันอยู่ที่ว่าใครเป็นคนทำไม่ใช่เหรอ

พอคนเรากลายเป็นฝูงชนแล้ว มันก็หยุดไม่ได้

โดยพื้นฐานแล้ว มนุษย์ก็คือสิ่งมีชีวิตที่ไร้ความรับผิดชอบ

ทุกคนแสร้งทำเป็นว่าตัวเองมีมโนธรรมหรือศีลธรรม แล้วก็ใช้ชีวิตไปแบบนั้น

พูดง่ายๆ ก็คือเป็นสัตว์ร้ายนั่นแหละ

ฉันคิดว่ามันเป็นหน้าที่ที่ฉันต้องจัดการให้จบ

แต่ในขณะเดียวกัน

ก็มีพวกอย่างแกด้วยเหมือนกันนะ

กำลังมองภาพวิ่งผ่านไปใต้ซากปรักหักพัง

นึกถึงทุกอย่างที่เคยเห็น เคยได้ยิน เคยเชื่อ

ทำให้รู้ตัวว่าตัวเองเปลี่ยนไปมากแค่ไหนเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน

ท่ามกลางสิ่งเหล่านั้น เสียงสนทนาของแกกับไรเอ็นก็ดังขึ้นมา

เป็นเพื่อนกันสินะ

ฉันฟังคำพูดของแกด้วยความรู้สึกคิดถึง

แกเองก็ลำบากไม่น้อยเหมือนกันนะ

ฉันรู้สึกดีใจมากๆ เลย

อย่างที่แกพูดนั่นแหละ

ฉันก็ไม่สามารถหยุดตัวเองได้เหมือนกัน

ถ้าได้เจอแกเร็วกว่านี้

00

อาจจะแตกต่างไปบ้างก็ได้นะ...

●●●●●

ซอมบี้

ถึงเวลาแล้ว

แอรีสอยู่ข้างๆ ฉันนะ

ตื่นขึ้นมาก็ลองหาดูสิ

ลินเน่

ดีใจที่ได้คุยกับแกนะ

ความทุกข์ของแก ฉันเข้าใจมันอย่างถ่องแท้

สิบ \( \frac{2}{8} \)

งั้นก็พอแล้วนะ

เข้าใจไหม?

อืม...

ใช่แล้ว

ขออีกอย่างสุดท้าย

มีเรื่องอยากจะขอร้องหน่อย

?

เฮ้!

ทางนี้ไง

เธอจากไปในตอนกลางคืน

อย่างนั้นเหรอ

มีพูดอะไรเหรอ?

ว่าให้ตามไปน่ะ

อุฟุฟุ... อยากรู้จังเลยว่าボルナルドจะทำหน้ายังไงนะ

โรโมโรโมโร

ห้องมันหายไปแล้ว...

เธอจากไปแล้วสินะ ลินเน่...

ถึงจะเป็นเรื่องปกติก็เถอะนะ... แต่การที่คนคุยด้วยหายไปนี่มันทนไม่ไหวจริงๆ เลย...

ความรู้สึกสิ้นหวังแบบนี้เป็นผลข้างเคียงของหน้ากากในฝันสินะ...

เอ๊ะ?

เปิดไม่ได้

ไม่นะ!!

นี่มันอะไรเนี่ย?

ห้อง 101...!!

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นห้องที่ฉันมาถึงตรงนี้แล้วตลอดเลยนะ...

ก็คิดว่ามันไม่มีใครอยู่ข้างในซะอีก...

ไม่เคยเห็นใครเข้าออกเลยสักครั้ง...

มีคนอยู่ข้างในด้วยเหรอเนี่ย!!

อ้า เปิดได้แล้ว

อรุณสวัสดิ์

หืม?

ที่นี่มัน...

เด็กทารกล่ะ...?

งั้นฉัน...

เพื่ออะไรล่ะ...

อาคาเนะ นี่...

คนที่แบกแกมาจนถึงจุดนี้เนี่ย เขาทิ้งแกไว้แบบนี้ไง

ใครกัน...

จะให้ลูกอมนะ ทำให้มีแรงหน่อยสิ

งั้นก็... ทำไมต้องออกไปเช้าขนาดนี้ด้วยล่ะ?

ให้ก็นอนจนถึงตอนเที่ยงสิ

มันเป็นคำสัญญาแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าจะไปหาช่างเปิดหน้ากากเพื่อแกะหน้ากากที่ติดอยู่บนหน้าแกน่ะ

นี่ ไปกันเถอะ

ก็ต้องช่วยฟื้นฟูเมืองหน่อยสิ

เมืองนี้ไม่เป็นไรหรอก

เพราะว่าทุกคนที่นี่เป็นคนเข้มแข็งทั้งนั้นเลยนี่นา

แล้วก็... อยู่มานานกว่าที่คิดไว้เลย

เดิมทีก็เป็นคนที่ถูกตามล่าอยู่แล้วนี่นา

ไม่อยากจะอยู่เป็นเวลานานๆ ที่ที่เดียว

สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?

จะให้ถามยังไงล่ะ... มันเป็นสภาพที่ย่ำแย่มากเลยนะ

จากนี้ฉันก็จะไปทำงานเก็บกวาดซากปรักหักพังด้วย

งั้นแกก็มีงานอื่นอยู่แล้ว

ท่านผู้บัญชาการ... ที่ฉันมาทำงานนี้ก็เพื่อช่วยชาวเมืองนี่คะ...

ฉันเข้าใจความรู้สึกนะ แต่ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่แกควรทำ

ส่งกองทัพไปแล้วนะ

โชคดีที่เรื่องคราวนี้ บาดเจ็บกับผู้เสียชีวิตมีน้อย

อย่าเอาเรื่องส่วนตัวเข้ามาปนกับงานสิ

●●●●●

งั้นก็จะดำเนินการจับกุมทางฝั่งของลินเน่ใช่ไหมครับ?

เปล่า...

ดูเหมือนว่าคราวนี้จะเสียชีวิตไปแล้ว

แค่ก่อเรื่องแล้วก็ตายแล้วหนีไปเหรอ...

ไอ้หนุ่มนี่

แต่ว่า...

นอกจากเรื่องนั้นแล้ว ยังมีข้อมูลการพบเห็นโจรชื่อเพลด้วย

โอ้?

ถ้างั้นก็จับเพลมาก็พอ

อย่างนั้นสินะครับ

◇มือสังหารคนใหม่—!!?