ตอนที่ 38

ฉบับรวมเล่มล่าสุดเล่มที่ 9 มีกำหนดวางจำหน่าย 15 พฤศจิกายน (ศุกร์)!!

สี่วันหลังจากกลับบ้านจากกอร์ดวอฟ

สันติภาพ 10 ปีนะ

วันสิ้นปี

น

12

งานสุดท้ายของ "ร้านสึดาจิ" ในปีนี้...?

โยจิมุ

31

ทำความสะอาดครั้งใหญ่!

ปราสาทจอมมารสึดาจิ

การปรากฏตัวของมังงะ บุคคล กลุ่ม สถานที่ ชื่อประเทศ ฯลฯ ★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ตัวละคร กลุ่ม สถานที่ ชื่อประเทศ ฯลฯ ที่ปรากฏเป็นเรื่องสมมติ ไม่เกี่ยวข้องกับของจริง

คากิยะ

มุราบิโต้!! ทำความสะอาดห้องตัวเองเสร็จแล้วนะ!!

ท่านมุราบิโต้คงจะจัดการทำความสะอาดตัวเองเสร็จแล้ว แล้วกำลังมุ่งหน้าไปทำความสะอาดกระท่อมของวีรบุรุษอยู่ล่ะครับ

ระหว่างที่ท่านเจ้าชายเปิดปิดกล่องอยู่หลายรอบน่ะ

อะไรเหรอ

งั้นก็ว่างแล้วนี่นา

ถ้าอย่างนั้นก็จะเตรียมอาหารกลางวันให้เลยดีไหม!!

เอ๊ะ...? จะทำครัวสกปรกอีกแล้วเหรอคะ...?

ปกติก็ทำความสะอาดได้ทั่วถึงอยู่แล้ว ไม่ต้องมี "การทำความสะอาดครั้งใหญ่" ที่ร้านสึดะจิเลยสินะครับ

เอาล่ะ! ไปซื้อของมาให้เดี๋ยวนี้เลย!!

ผู้ใหญ่บ้าน—!?

ปราสาทของราชาปีศาจสึดะจิ

บ้านผู้ใหญ่บ้าน

โมริชิตะ มาซึรุ

ตอนที่ 38 ผู้รำลึกแห่งหมู่บ้าน

โอยยยยยย! ขอโทษนะ!

ปีนี้คิดว่าร้านสึดาจิก็ยุ่ง เลยตั้งใจมาทำความสะอาดคนเดียวอยู่ดีๆ ก็พลัดตก...

แล้วก็คลานมาถึงที่บ้านเลย...!

โอยยย! งานทำความสะอาดสิ้นปีนี่ปีไหนก็ช่วยอยู่แล้ว จะเรียกมาช่วยแบบไม่ต้องเกรงใจหน่อยก็ยังดีสิ!

“ทุกปี”เหรอ?

ก็ใช่น่ะสิ!

รอดตายแล้วววว~

คราบสกปรกแบบไหนก็ขจัดให้ได้หมด

คุณมุราบิโต้เนี่ย ทุกสิ้นปี

เหへへっ! ไม่ว่าบ้านไหนก็รู้ทุกจุดที่ฝุ่นชอบสะสมเลยนะครับ!

ก็ต้องมาทำความสะอาดที่บ้านเรานี่นา

※มีค่าบริการ

จนถึงวันสิ้นปีก็ยังทำงานพิเศษอีกเหรอ ไม่เบี้ยวเลยนะ

ก็ทุกปีไม่มีอะไรให้ทำนี่ครับ!

มันเป็นรายได้สำคัญของสิ้นปีนี่นา

มันอยู่ใต้กระถางต้นไม้ด้วยนะ...

ผู้ใหญ่บ้าน! อันนี้จะขัดให้มันหายไปด้วยไหมครับ?

อา!

หืม?

อันนั้นปล่อยไว้อย่างนั้นก็โอเคแล้วครับ!!

อันนั้นน่ะ

เป็น "ร่องรอย" ของคุณมุราบิโต้ตอนตัวเล็กๆ น่ะค่ะ ♡

ตอนที่ยังคลานเดินเองไม่ได้ ยังช่วยงานที่ร้านสึดะจิไม่ได้เลย

ตอนนั้นคุณทาจิบานะฝากคุณมุราบิโต้ไว้ดูแลน่ะค่ะ

พอถามว่ามันคืออะไร

งานศิลปะในตอนนั้น ♡

เขาก็ตะโกนว่า "ไคฟุคากุ!" น่ะค่ะ!

น่ารักเกินไป เลยไม่ได้ลบมันทิ้ง แต่เก็บไว้ในความทรงจำแทนค่ะ ♡

ว้าววววววววว!?

.

!!?

จริงด้วยสิ...! ว่าแต่แถวนั้นทำไมถึงให้ผมทำความสะอาดเป็นพิเศษนะ...?

เรื่องแบบนี้มีอีกเหรอ?

กับดัก...?

ก็ต้องลบออกสิ! ไม่นะ ไม่นะ!!

ตั้งแต่เด็กๆ สมองก็เป็นร้านของเล่นเลยนี่นา คุณผู้จัดการ

จะเอาไปแขวนเป็นรูปเลยไหมล่ะ?

ดราดรา

เพราะว่าชาวหมู่บ้านไคโชทุกคนจะสลับกันมาฝากไว้ไงล่ะ

ทุกบ้านน่าจะมีเรื่องราวที่น่าจดจำอยู่บ้างไม่ใช่เหรอ?

``

เอาล่ะ! ไปช่วยบ้านหลังต่อไปกันเถอะ!!

ขอบใจนะ!

ทำไมถึงมาร่วมมือกันในเวลานี้ล่ะคะ!?

สวัสดีค่ะ! ร้าน "สึดาจิยะ ฮาวส์คลีนนิ่ง" ค่ะ!

อ้าว เลิกเป็นร้านขายอุปกรณ์แล้วเหรอ?

จะถ่ายรูปเป็นที่ระลึกก่อนออกเดินทางนะคะ

ไม่ได้เลิกสิ ไม่ได้เลิก

มีอยู่ๆ! มันคือเสื่อนอนของคุณมุราบิโต้ ก่อนที่เขาจะเริ่มเดินด้วยซ้ำ!

นี่นับแล้วกี่ครั้งที่ต้องเปลี่ยนให้เขาบ้างนะ!

ปั๊บ!!

คุณทาจิบานะ ตอนกลางวันแทบไม่ได้เห็นคุณมุราบิโต้ตื่นเลย

เลยถ่ายรูปให้เยอะแยะเลยนะ ♡

ตัวเล็กจังเลยนะ...

จะให้ไหมล่ะ?

ฟูฟ่อง

อ้าว~

คราวหน้ามาถ่ายรูปของทุกคนกันเถอะนะ

คราวหน้าลองไปที่บ้านคุณมาร์ชที่เป็นร้านตัดเสื้อดูสิ♪

ขอบคุณมากเลยค่ะ--!!

ร้านตัดเสื้อและห้องเรียนปักของหมู่บ้านไคโช (มาโอะก็เรียนด้วย) "เทเลอร์ มาร์ช"

นี่ไง! คิดถึงจังเลย

ผ้ากันเปื้อนที่มุราบิโต้ทำเป็นครั้งแรก!!

สมัยอายุ 5 ขวบเหรอคะ เขาคะยั้นคะยอว่า "อยากได้ผ้ากันเปื้อนของตัวเอง!"

ตั้งใจทำสุดๆ เลยค่ะ แต่เย็บไม่ค่อยดี ก็เลยร้องไห้ออกมาว่า "ล้มเหลวสิ้นดี!"

ในสภาพหน้าบวมๆ ก็บอกว่า "แบบนี้คงช่วยคุณพ่อไม่ได้แล้ว...

มันน่าเอ็นดูจนอดน้ำตาไหลไม่ได้ เลยเก็บมันไว้เป็นที่ระลึกเลยค่ะ~ จำได้เลยค่ะ~!!

ไม่เป็นไรค่ะ...

คุณนายขอโทษด้วยนะ

ช่วยได้มากเลยค่ะ

คุณคาร์ทเป็นกระดูกหักอีกแล้วเหรอคะ?

คราวหน้าจะสอนให้ดูนะ

คุณใส่ลายปักร้านสึดาจิลงบนกางเกงชั้นใน แล้วก็ใส่แบบมีความสุขเลยนะเนี่ย

ขอบคุณค่ะ อาจารย์!

ทำความสะอาดเสร็จเรียบร้อย!! ขอบคุณที่ใช้บริการนะคะ!!

ถ้าเป็นเรื่องราวความทรงจำของคุณมุราบิโต้ ลองไปถามคุณคอร์รุจังดูสิคะ!

ปราสาทจอมมารส้มยูสุ

คุณมุราบิโต้เนี่ยนะ

มาม่า!!

เทลมาม่า นี่ของนี่

พอดีไม่มีเพื่อนรุ่นเดียวกันเลยค่ะ!

มาม่า! อยากไปออกเดทจัง!!

ก็ตัวเรามันต่างกับกลุ่มเด็กผู้ชายรุ่นพี่ เลยเล่นกับเขาไม่ได้เลย

อ่าฮ่าฮ่า

คนถัดไปที่อายุใกล้กัน ก็คือหนูที่เป็นผู้หญิงไงคะ?

กโวะ

พอชวนว่า "มาเล่นกันเถอะ!" เขาก็เมิน แล้วก็ฝึกเชือกลูกเล่นอยู่คนเดียวเลยค่ะ!

หินแสง

คงจะเขินสินะคะ

สมัยก่อนเขาชอบเรียกตัวเองว่า "ฉัน" แล้วก็ซนมากๆ ด้วยล่ะ?

ไม่ชอบเล่นบ้านผมน่ะเหรอ...?

แต่ว่า ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่เอง เขาก็เริ่มคิดถึงคุณเป็น "พี่สาว" แล้วนี่นา!

ไม่นะ

...ที่จริง เขาเคยเป็นคนที่คุณรักครั้งแรกหรือเปล่าคะ?

มุราบิโต้! พอทำความสะอาดเสร็จแล้วก็มาฝึกเชือกเกี่ยวให้หน่อยสิยะ!

ช่วยงานมากเลยค่ะ! ขอบคุณนะคะ!

คราวหน้าลองไปถามคุณเทรตต้า เจ้าของฟาร์มดูสิคะ!

ฟาร์มหมู่บ้านไคโช

เคยเป็นเพื่อนดื่มกับคุณทาจิบานะนะ

เคยพาเจ้ามุราบิโต้ตัวเล็กๆ มาดื่มที่โรงนาด้วยนะ!

สมัยนั้น โรงเตี๊ยมก็คึกคักเพราะมีนักผจญภัยมือใหม่เยอะเลยนะ

ถ้าจะดื่มช้าๆ ก็ไปที่โรงนาล่ะ!

ทั้งสองคนเมาจนเผลอไปนิดเดียว มุราบิโต้ก็เข้าไปในคอกม้าซะแล้ว

มุราบิโต้!!

ฮิฮิฮิ

ตอนที่เห็นเขาจมอยู่ในฟางแล้วหลับไปนี่ใจเกือบวายเลยล่ะ

มุราบิโต้

ใช่แล้วๆ

เคยมีครั้งที่โดนลูกม้าวิ่งเข้าเล่นจนกระเด็นไปทีเหมือนกันนะ

ตั้งสติหน่อยสิ ผู้ใหญ่!!

เขาก็บอกว่า "มันดูหนาว เลยพาเข้าไปให้" น่ะสิ

จำไม่ได้เลย...

เป็นเพราะเขาเข้ากับพวกเผ่าพันธุ์นอกมนุษย์ได้ง่ายมาตั้งแต่สมัยก่อนรึเปล่านะ

หืม? "บ้าน" ถัดไปเหรอ? อืม...

จะพูดว่า...

ทอล์ก!? บอกว่า "ทอล์ก" เหรอ!?

คุณมุราบิโต้เนี่ยนะ

คุณมุราบิโต้คนนั้นเนี่ย

อันนี้ของตอนนั้นน่ะ

ของพ่อลูกร้านสึดาจิ

เจ้านายสุดยอดไปเลยนะ...

กลายเป็น "ลูกชายหมู่บ้านไคโช" ไปแล้วนี่นา

ไปที่ไหนก็มีแต่ความทรงจำ

ทำไมถึงเอามาให้ล่ะคะ!?

ครึ่งหลังแทบไม่ได้ทำความสะอาดเลยนี่นา!?

ก็เพราะบ้านไหนๆ ก็กำลังจะทำความสะอาดครั้งใหญ่เสร็จแล้วนี่นา...

มาถึงตรงนี้แล้ว จะวนให้จบเลยนะ!!

ปิดท้ายด้วย "โรงเตี๊ยม" เลย!!

สำหรับมุราบิโต้แล้ว "รสชาติแบบบ้าน" ก็คือ

ที่บ้านเราไงล่ะ!!

ก็เพราะว่าทำให้กินตั้งแต่ช่วงกินอาหารเสริมทุกวัน แล้วก็เอาไปส่งตามบ้านที่รับหน้าที่ด้วยน่ะ

เมนูของบ้านเราก็คงจะกินจนเบื่อไปแล้วล่ะ ถึงจะโตขึ้นแล้ว แต่ทุกครั้งที่มา ก็ต้องพูดว่า "อร่อยจัง อร่อยจัง!" น่ะ

มิคคะ

ชุดอาหารเด็กสำหรับมุราบิโต้

หลังจากกินเสร็จก็ช่วยล้างจานให้ด้วย

ที่จริงแล้ว การมาช่วยที่บ้านเราสำคัญกว่าที่ร้าน "ส้มยูสุ" ซะอีกนะ!!

ตอนที่ 1

คุณมุราบิโต้คนนั้นเนี่ย เมื่อเร็วๆ นี้ยังพูดว่า "น่ากลัว" ด้วยนี่นา คนผู้นี้! โง่จริงๆ เลยนะเนี่ย!

ในร้านที่แสนโกหก มีมอนสเตอร์... อ๊าาาา!

นั่นสินะ! คุณมุราบิโต้พาปีศาจอะไรมาด้วยนี่นา!? เป็นไปไม่ได้เลย!!

ไม่ได้เพ้อเจ้อซะหน่อยนะ!

อาฮ่าๆ! ไปขัดโถส้วมให้ละเอียดอีกครั้งแล้วนะ!

เดี๋ยวหลังจากนี้ ท่านผู้ใหญ่คงจะชนแก้วกันเยอะแยะ ก็ดื่มพอประมาณก็พอแล้วล่ะ!

อืม

ในความหมายแบบย้อนกลับเหรอคะ?

ว่าแต่...

ขอถามได้ไหมคะ คุณนาย

วันนี้ได้ฟังเรื่องของคุณมุราบิโต้กับคุณทาจิบานะเยอะมากเลยค่ะ

เรื่องของแม่

ทาจิบานะ

ไม่เคยฟังเลย...

คุณมุราบิโต้ยังจำหน้าแม่ตัวเองไม่ได้ด้วยนะ

ฮาาาา

"สเปรย์ฆ่าเชื้อของร้านสึดาจิ" น่ะ...เป็นไงล่ะ?

มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนของครอบครัวนี่นา

จริงสิ เหมือนเป็นคนอื่นเลยล่ะ

มันก็เหมือนกับว่าเขาจะไม่ได้พูดมันออกมาเองอะนะ

คุณบุมิน

ใช่แล้วๆ ดูท่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

ครอบครัวของเธอน่ะมีแค่คุณทาจิบานะคนเดียวนะ

หมู่บ้านไคโชตอนที่ราชาปีศาจยังมีอยู่เนี่ย คึกคักไปด้วยนักผจญภัยที่กำลังออกเดินทางเลยล่ะ

โดยเฉพาะที่ "ร้านขายอุปกรณ์" น่ะ

ยินดีต้อนรับค่ะ!

คุณมุราบิโต้เป็นเด็กที่เชื่อฟังคำพูดมากเลยนะ

อรุณสวัสดิ์!

ก็เพราะงั้นแหละ เราเลยไม่มีทางเลือกนอกจากต้องฝากคุณมุราบิโต้ไว้กับพวกเรา

วันนี้เรามาเรียนเรื่องไสสุกันดีไหมคะ!

อรุณสวัสดิ์ครับ

บ้านไหนๆ ก็ยินดีรับหน้าที่ดูแลเด็กคนนั้นกันหมดเลยนะ

แต่นั่นเถอะ ไม่นานคุณมุราบิโต้ก็เริ่มไม่พูดออกมาเอง

...สงสัยเขาอยากอยู่กับคุณพ่อมั้ง

เริ่มมาช่วยที่ร้านสึดาจิแล้วล่ะค่ะ

เวลาพูดถึงการทำความสะอาดใหญ่

ของที่ระลึกต่างๆ ก็มักจะโผล่มา แล้วก็ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเลยใช่ไหม?

สำหรับพ่อลูกคู่นั้น เวลาส่วนใหญ่ที่เรียกว่า "ความทรงจำ" ก็คือ "เวลาเปิด-ปิดร้าน" นั่นแหละ

บางทีสำหรับคุณมุราบิโต้แล้ว ข้างในร้านสึดาจิน่ะ อาจจะเป็นจุดที่ต้องหยุดมือระหว่างกำลังทำความสะอาดใหญ่...

...เพื่อคุณมุราบิโต้ไงล่ะ

แต่ว่า "ร่องรอยของครอบครัว" ก็อาจจะไม่ได้มีเยอะแยะนัก

ตอนแรกก็เคยคิดว่าจะให้เขาไป "รับซื้อ" อะไรบางอย่างในหมู่บ้านนะ

ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป "ร่องรอย"

ช่วยสร้างมันให้เต็มที่เลยนะ

อ้าว! ร้านสึดาจิ!

ยังเก็บกวาดอยู่เหรอครับ?

คุณนายก! หลังไม่เป็นไรนะครับ!?

ใกล้จะกลับแล้วล่ะ

โอ้ ยังไหวอยู่! ดูสิ! ไวน์ชั้นดีที่เจอตอนทำความสะอาดนี่!

จะเริ่มจัดเต็มเลยนะ!

※ยังเป็นเวลา 17:00 น.

ตั้งใจทำความสะอาดแล้วเนี่ย!?

อันที่เมื่อกี้ ชิ้นหรูๆ นั่น

นี่ คุณมุราบิโต้! นี่เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยสำหรับบ้านแกนะ! เอาไปเถอะ!

"ยังมีงานลดราคาปีใหม่ด้วยนะ!

!!ขอบคุณมากเลยครับ!!

คุณมุราบิโต้ก็พักผ่อนที่บ้านให้สบายนะ!

ปีนี้จะคึกคักขึ้นนะ

ค่ะ!

ทุกท่าน! ขอให้เป็นปีใหม่ที่ดีนะครับ!!

ขอบคุณที่มารวมตัวกัน!

นี่ๆ "โอเซจิ" ยังกินไม่ได้อีกเหรอ!?

เพราะมันเป็นเงินไง เวลาที่อยากใช้ ก็มาขอพวกเราได้นะ!

ทุกคน ขอบคุณเสมอเลยนะ! โบนัสมาแล้ว!

เมด อิน โกโลดวอร์ฟ ~โอโคตะ~ ความอบอุ่นที่หนีไม่พ้นมอบให้คุณ

ต้องอดใจจนถึงเช้าพรุ่งนี้ล่ะนะ

ส้ม อร่อยจัง...นี่มันจะเรียกว่านอกใจเหรอคะ?

ถ้าเป็นราชธานี ก็ต้องมีการจุดดอกไม้ไฟสิ

อีก 1 นาทีก็จะถึงวันขึ้นปีใหม่แล้วนะ!

ผมขอชนแก้วด้วยคน

หมู่บ้านไสโชนี่ไม่จัดอีเวนต์อลังการตอนสิ้นปีเหรอครับ?

ก็เป็นชนบทที่เรียบง่าย ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก...

แต่ว่านะ...

?

ตอนที่คุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ ทุกปีตอนที่ปีเก่าเปลี่ยนเป็นปีใหม่ พวกเราจะกระโดดด้วยกัน

แม้กระทั่งตอนนอนก็ถูกปลุกให้

ตะโกนว่า "วินาทีนี้ พวกเราไม่ได้อยู่บนแผ่นดินเลยนะ!"

มันโคตรจะน่าตื่นเต้นเลยครับ

ตอนนี้คิดดูแล้ว

น่าจะเป็นการสร้างความทรงจำในแบบของพ่อสินะ

งั้นมาทำกันเลย!

เอ๊ะ!?

เหลืออีกแค่ไม่กี่วินาทีแล้วนะ!

นี่ ลุกขึ้น! ทุกคนลุกขึ้น!

อย่าดึงสิ

จะปลดตราแล้วนะ

ค่ะ!

ไปกันเลย!!

ด้วยแล้ว!

สวัสดีปีใหม่นะครับ

●●●●

...นี่มันอะไรกันเนี่ย?

จริงด้วย... ไม่เข้าใจเลยสักนิด

พวกเราน่ะลอยอยู่ตลอดเวลานะขอรับ

แต่ว่า

ฟุฮ่า!

หลังจากที่ได้ทำ...เป็นครั้งแรกในรอบนานเลยล่ะครับ

สนุกมากเลยครับ!!

...ไอ้ที่อยู่โรงเก็บของชั้น 2 เมื่อกี้ใช่ไหมครับ?

ใครกันนี่ นักเพาะกาย

...ทุกคน ปีใหม่นี้ก็เริ่มด้วยการ...ทำความสะอาดครั้งใหญ่เลยนะครับ