ตอนที่ 37

ปราสาทจอมมารซูดาจิ

ซูดาจิ โนะ มาโอโจ

อรุณสวัสดิ์ครับ

อีกไม่นานก็ถึงสถานีปลายทางแล้วนะครับ

ถึงแล้วครับ สถานีกลางหลวงหลวง

ขอบคุณมากครับ!!

ดังนั้น!!

เพราะเป็นลักษณะของดินแดนกอร์โดวาฟที่ได้รับแสงแดดน้อย

จึงได้เรียนรู้ว่ามีผลิตภัณฑ์พิเศษมากมายที่มุ่งเน้นไปที่ "การนอนหลับที่มีคุณภาพ"!!

ต้องขอบคุณทุกท่านที่ทำให้การตีพิมพ์ถึง 3 ปีแล้วครับ!!

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ ชื่อประเทศต่างๆ ที่ปรากฏ ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่มีอยู่จริง

อืม

การไปถึงสถานที่จริงถึงจะรู้ถึงวัฒนธรรมที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความประทับใจที่ปรากฏให้เห็น

ได้รับประสบการณ์ที่ดีเลยนะเนี่ย

ว่าแต่ ยาแช่ตัวของร้านคุณน่ะ มีบริการสั่งซื้อแบบรายเดือนอยู่ใช่ไหม ช่วยสั่งให้หน่อยได้ไหมครับ?

อ๊ะ เอ!? ขอบคุณมากครับ!!

อะไรนะ!? สถานการณ์เป็นยังไง!? ทำไมถึงได้มากับองค์ชายปานูลกอสล่ะครับ!!?

ทานโคบอนไซ ชินคังะ ได้ที่กินไข่ 9 เล่มล่าสุดตามกำหนดการ หนังสือรวมเล่มล่าสุดเล่ม 9 มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 15 พฤศจิกายน (ศุกร์)!!

เจ้าเป็นลูกที่ดีของพ่อสินะ

คุณพ่อเหรอ

11

ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

ก็ภาวนาอยู่เสมอว่า

ลูกของพ่อจะสบายดี

เพราะฉะนั้น

ไม่ต้องเครียดมากนักนะ มุราบิโตะ

...ครับ

ขอบคุณมากครับ

มาแล้วโว้ย!!

สถานีกลางหลวง

จับได้แล้ว!!

ถึงจะเกษียณแล้วก็อย่ากลับไปมีนิสัยหนีเหมือนเมื่อก่อนนะ!!

ไปตรวจสุขภาพเดี๋ยวนี้

คอพวกเราจะขาดแล้วนะ!! (ทางกายภาพ)

ตั๊ด แตะ ตั๊ด แตะ ตั๊ด

จับประธานได้แล้ว!!

ท่านองครักษ์ทุกท่าน

หนีไปเองนะ! อีกแล้วโว้ย!!

!?

วันนี้ต้องพูดให้ได้แล้วล่ะ!!

พวกเราเป็นห่วงแท้ๆ นะครับ!?

ไอ้เจ้าเด็กสารเลวเอ๊ย!!

ท่านคณะกรรมการบริหารราสตอร์เด่ทุกท่าน

ไม่ได้มาตามนัดเหรอครับ

การต้อนรับที่วุ่นวายจริงๆ นะ

มาดาม!!!

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

ขยับได้เป็นปกติดีเลยเหรอครับ!?

อืม

พอได้ยินว่าคุณส่งเธอไปยังภูเขา

ก็เลยดุอันเดรย์อาจังมานานมากแล้ว

!?

เหมือนกับทาจิบานะมากเลย

ถ้ามีใครเดือดร้อน ก็จะวิ่งไปช่วยไม่ว่าเรื่องจะไร้สาระแค่ไหน

เป็นมุมที่ยอดเยี่ยมของคุณเลยครับ

แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้รู้สึกกังวลและน่ากลัวด้วย

กลับมาปุ๊บ ก็มาเทศนาเลยเหรอเนี่ย

แม็กม์...

คุณไม่มีสิทธิ์มาตำหนิผมหรอกนะ

แต่ก็ไม่ว่าจะชมเชยก็ไม่ทำเช่นกัน

ยินดีต้อนรับกลับครับ

!

มุราบิโตะจัง

ฝ่าบาทองค์ราชินีกำลังรออยู่ครับ

โมริชิโตะ มาซาชิ

ที่หนึ่ง

กลับมาได้ซะที

คราวนี้คือการสำรวจร้านขายอุปกรณ์เงามืด

การจับกุมผู้ผลิตชุดของมังกรชั่วร้าย และการทำลาย "เครื่องมืออาคมคลุ้มคลั่ง"

คำขอบคุณสำหรับความทุ่มเทของทุกท่าน มันไม่มีคำใดจะพอเลยครับ

ขอบคุณ "สึดะจิยะ" นะครับ

ปลอดภัยดีก็ดีที่สุดแล้ว

คำพูดที่น่าเสียดายจริงๆ นะครับ

เหมาะสมกับบัลลังก์ของฝ่าบาทองค์ราชินีที่สุดเลยครับ

จาบาร่ากับเปเกกำลังทำการบ้านของมาดามอยู่ในห้องสมุดนะ!

พิธีราชาภิเษกอย่างเป็นทางการจะจัดขึ้นเมื่อต้นปีครับ

ในช่วงเวลานั้น จะปล่อยให้บัลลังก์ว่างไม่ได้นะครับ

เดินทางไกลเหนื่อยมากันทั้งหลาย

ขอรายงานให้เอโวลิชั่นทราบโดยทันทีเลยครับ

จะขอละเว้นรายละเอียดที่ได้รายงานไปแล้วนะครับ

คุณรอดอล์ฟได้ถูกย้ายไปยังห้องขังส่วนตัวใต้ปราสาทเรียบร้อยแล้วครับ

ด้วยความพยายามในการเจรจาของคุณปานุลกอส

จะสามารถให้ข้อมูลในส่วนที่ทราบเกี่ยวกับ "ซิทโร" และให้ความร่วมมือในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องประดับเวทมนตร์ได้ครับ

...สำหรับพฤติกรรมหุนหันพลันแล่นของท่านพ่อ

นอกจากจะรู้สึกละอายตัวเองแล้ว ก็คงจะทำอะไรไม่ถูกเลยครับ

ว...เป็นเพราะว่าผมพูดกับคุณปานุลกอส...!! ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ ครับ

คุณพรูเดน คณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ

ได้เก็บกู้จากในเมืองหลวงเรียบร้อยแล้วครับ

ต่อไปคือสถานการณ์การเก็บกู้ซากของเครื่องประดับเวทมนตร์ "คลัมพ์ส"

ส่วนนี้ก็แจ้งว่า "โดยรวมถือว่าราบรื่น" ครับ

ซากเมืองเก่าของเผ่าคนแคระที่เพิ่งค้นพบอีกแล้วนี่

นั่นน่าจะเป็น "นครเครื่องมืออาคมที่มีฟังก์ชันการตอบโต้และการป้องกัน" เลยล่ะครับ

"นคร" เครื่องมืออาคมงั้นเหรอ!?

เลยโยนไปได้เยอะเลยล่ะ...

ผมเองก็ยังไม่ได้เห็นด้วยตาตัวเองเลย

เผื่อเก็บหอกมาให้ด้วยได้ไหม...?

พอให้ไปตรวจสอบมา น่าจะสร้างเมื่อประมาณพันปีก่อนจากช่วงที่ประเมินไว้...

ในหนังสือเก่าที่ห้องสมุดหลวงมีบันทึกไว้ว่าเผ่าคนแคระเกือบจะสูญพันธุ์ไปเพราะสัตว์เทพแห่งมาร

ดูเหมือนว่าตัวจริงพวกเขาจะให้ความสำคัญกับการทิ้ง "เทคโนโลยี" ไว้มากกว่า "ประวัติศาสตร์" เสียอีก

อาจจะเป็นการสร้างขึ้นมาเพื่อป้องกันเผ่าพันธุ์ได้แม้จะถูกภัยคุกคามแบบคลัมป์สอีกครั้งกระมัง...?

คุณลุดวิกคิดแบบนั้นครับ

เข้าใจแล้ว

นอกจากนี้

"แม้จะยังไม่มีหลักฐานยืนยัน แต่ก็เป็นไปได้ว่ามันเกิดการระเบิดพลาดเพราะความทะเยอทะยานที่จะสร้างระบบเสริมที่เกินตัวตามเทคโนโลยีนั้นใช่ไหมครับ

"หรือบางคนก็บอกว่า 'บรรพบุรุษก็ทำได้' เช่นกัน

รวมถึงความจริงในส่วนนั้นด้วย พวกคนแคระก็รับทราบแล้ว และกองสำรวจของสมาคมก็จะพยายามขุดค้นและไขปริศนาเพิ่มเติม น่าอิจฉาชะมัด...ッ

อยากเข้าร่วมมากเลย...

กลุ่มคนที่เคยปิดกั้นตัวเองมาจนถึงเมื่อไม่กี่ปีก่อน ก็เปิดโอกาสให้เราได้มีปฏิสัมพันธ์แล้วครับ

อย่าลืมความเคารพและความขอบคุณอย่างสุดซึ้งนะครับ

คนที่ฆ่าคลัมพ์สตอนมีชีวิตอยู่ ทั้ง 'ผู้กล้า' และ 'จอมมาร' เลยเหรอ?...นี่นะ

นี่มันเรื่องที่ต้องรายงานตอนนี้เลยนี่นา...

สุดท้ายนี้

เกี่ยวกับตำแหน่งของร้านขายอุปกรณ์เงามืด 'ซิทโร' ที่หลบหนีไป

ตอนที่เราไปช่วยเหลือคุณรอดอล์ฟที่อาการหนัก

ให้เฟนริลมาเธอร์ที่ติดตามอยู่ลองดมกลิ่นตามหา ณ ที่นั้นเลยค่ะ

แต่ร่องรอยมันก็ขาดหายไปเลย ทำให้ตามหาต่อไม่ได้

จากการค้นหาบริเวณจุดที่หายตัวไปก่อนกลับเข้าเมืองหลวงน่ะค่ะ...

เจออย่างหนึ่ง

เบาะแสเล็กๆ

เป็นเครื่องมืออาคมหายากระดับ ★8 ค่ะ

นี่มัน... 'กุญแจกระดิ่ง' เหรอ!?

เป็นกระดิ่งสองชิ้นที่ทำจากเหล็กชนิดเดียวกัน เมื่อนำมาทำให้ดังพร้อมกัน จะเกิด "ช่องกุญแจ" ไปยังที่ตั้งของคู่ของมัน

เป็นเครื่องประดับชั้นสูงจากยุคเก่า ปัจจุบันถูกซื้อขายในหมู่นักสะสมโบราณในราคาสูงลิ่วเลยค่ะ

...คงจำเป็นต้องตรวจสอบการประมูลใต้ดินให้ละเอียดแล้วล่ะค่ะ

จะสั่งการให้แทรกซึมเข้าไปใน "เงาโลหิต" ค่ะ

หมอนั่นแสร้งทำเป็น "ร้านค้าผู้สนับสนุนความฝัน" น่ะ

"รับลูกค้าที่ปรารถนาให้ความฝันเป็นจริง" ไปทั่วโลกเลยล่ะ

เพื่อป้องกันความเสียหายเพิ่มเติมจากซิทโร

เป็นความคิดที่ยุ่งยากชะมัด

เราจำเป็นต้องหาให้ได้โดยเร็วว่าเขาเป็นแค่คน "เดี่ยวๆ" หรือเป็น "องค์กร" กันแน่

ค่ะ

แต่ว่า ชายคนนั้นได้เอ่ยชื่อของตัวเองออกมาแล้ว

เมื่อเปิดเผยตัวตนออกมาสักครั้ง

ไม่สูญเปล่าแน่นอน

ก็จะกลายเป็นโอกาสที่จะอ่านลักษณะนิสัยและการกระทำของเขาจากข้อมูลเพียงเล็กน้อยได้

ให้ตามล่า 'ซิทโร' ต่อไปนะ

ต้องจับผู้ชั่วร้ายที่แทรกซึมเข้าไปในจิตใจของผู้อื่นแล้วก่อความวุ่นวายในโลกนี้ให้ได้นะ!

ห๊ะ!

อื้อออ...

ฉันเองก็มี "คำสารภาพ" ค่ะ

?

สอง

เพื่อกำหนดตัวตนของซิทโร

...เป็นข้อมูลที่ช่วยได้นะ

คุณเม่าเหรอ?

...นายกำลังจะพูดอะไรน่ะ?

ฉัน

เป็น 'ผู้บริหารระดับสูง' ของกองทัพจอมมารเก่า...!!

เพราะฉะนั้นฉันจึงมีข้อมูลที่สามารถยืนยันได้

ซิทโรไม่ใช่ผู้ที่เหลือรอดของ 'กองทัพจอมมาร' นะ!!

เดี๋ยวก่อนสิ เม่า นายทำอะไรน่ะ??

พอเอาเข้ามาใกล้ก็เข้าใจแล้ว!

ซิทโรเป็น "ครึ่งปีศาจ"!!

เป็นทายาทที่เกิดจากการผสมข้ามสายพันธุ์แต่กำเนิด!

พวกเราเผ่าปีศาจสามารถแยกแยะกันได้จากกลิ่นเลือดที่ไหลเวียนในร่างกาย!

พวกเราจำหน้าทุกคนที่อยู่ในกองทัพจอมมารได้หมดเลยนะ!

แต่นั่นซิทโรไม่มี!

อย่างที่พวกนายก็รู้นั่นแหละ กองทัพจอมมารถูกวีรบุรุษกำจัดจนเกลี้ยง เหลือเพียงร่างของขุนนางใหญ่ 9 คนที่ถูกจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ยกเว้นคนเดียว!

หมายความว่าถึงแม้หมอนั่นจะสังกัดองค์กรอะไรก็ตามก็เดี๋ยวนะ...

เผ่าปีศาจที่ถูกเรียกว่า 'ขุนนาง'!

คาตะ

...คงจะ "มองเห็น" มานานแล้วสินะ?

นี่คือข้อมูลที่ฉันสามารถให้ได้นะ

...ตอนไปเยี่ยมคุณผู้หญิง

เป็นครั้งแรกของตั๋วแข่งม้า☆

ได้มอง "รูปทรงแห่งวิญญาณ" ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

คุณดูดุร้าย...และส่องประกายยิ่งกว่าเดิม

ก็เป็นเช่นนั้น

เป็น 'เผ่าปีศาจ' จริงๆ ด้วยสินะ

ร่างไร้ชื่อ ถูกวีรบุรุษปราบ

จอมมาร

กองทัพจอมมาร

งั้นก็สรุปว่า

ขุนนางใหญ่ 9 คน

คุณเม่าเนี่ย เก่งมากๆ เลยนะ ตั้งแต่สมัยก่อน

ไม่มีใครในบรรดาขุนนางใหญ่ชนะได้เลย เป็นลูกพี่ลูกน้องที่แสนภาคภูมิใจทั้งเก่งและใจดีด้วยนะ—

เป็นแบบนั้นเหรอคะ...

เป็นแบบนั้นเหรอคะ...?

???????

มีความรู้สึกไม่ดีอยู่แล้ว

เกือบจะรู้ตัวแล้ว อยากให้มันเป็นเรื่องที่ผิดไปซะเถอะ

อีกอย่างหนึ่ง

อยากจะสอบถามค่ะ

“มังกรปีศาจ”เป็นหมากของจอมมารรึเปล่าคะ?

!?

...ไม่ใช่

อันนั้นฉันก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

●●●●

...ไม่มีการโกหกเลยนะ

ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบคุณ คุณก็ไม่ได้แสดงความมุ่งร้ายหรือความเป็นศัตรูออกมาเลยสักนิด

ทำไมเหรอคะ? ทำไมถึงร่วมมือกับ "มนุษย์" ล่ะคะ?

ถ้า "ตัวตนที่แท้จริง" ของคุณเป็นอย่างที่บอกมา

มันไม่แปลกเลยที่จะมีความแค้นจากการถูกทำลายเก็บไว้

ตอบมาสิ ...ทั้งที่เข้าใจถึงอันตรายของการสารภาพ

ทำไมถึงได้มอบ "ความเมตตา" ให้กับศัตรูเก่าล่ะคะ?

...ก็เพราะว่าทุกคน "กำลังพยายามอยู่" ไงล่ะ

ฉันคิดแต่เรื่องการจะตายเท่านั้นแหละ

“สำหรับผู้แพ้แล้ว มันไม่มีที่ยืน

ขณะที่สาปแช่งร่างกายที่ไม่ตายนี้

แต่สำหรับข้าคนนี้ ในฐานะ "เม่า" ให้ได้ลองใช้ชีวิตดูสักครั้ง

แล้วช่างแม่งเถอะ

“ข้าไม่เกี่ยวแล้ว”

มีร้านเครื่องมือที่ยับเยินคอยยื่นมือมาให้

ตอนแรกก็คิดว่าจะใช้ประโยชน์จากมันแล้วก็ตายไปซะ

!

จะไปทำงานพิเศษมานะ

แต่เจ้าคนนั้นพยายามทำเพื่อข้าด้วยนะ

ไม่ได้แค่กับข้าคนเดียว แต่เอื้อมมือไปหาทุกคนรอบตัวเลย”

ยังมีอีกเยอะแยะเลย

แต่ว่า

ก็เป็นคู่หูที่ยอดเยี่ยมที่สุดเลยนี่หว่า ชิมะเป!

มีคุณโอะกับพี่ชายของฉันอยู่แถวร้านสึดะจิด้วยนะ—

เหล่า "ผู้พยายาม" ในโลกที่ฉันตายแล้วและไม่ได้เกี่ยวข้องอะไร

ก็อยากจะรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยไงล่ะ!

บรูรุน!!

งั้นก็สบายใจได้ แล้วไปพักผ่อนเถอะ

ขอให้พักผ่อนนะ ท่านวีรบุรุษ!!

...ไม่ว่าจะอยู่รอดต่อไป หรือเผชิญหน้ากับความยากลำบากต่อไป เจ้าหญิง-วีรบุรุษ

ในฐานะผู้พิทักษ์ที่เหนือกว่า "วีรบุรุษ" ก็คือราชินีเอง!!

เหล่าผู้ที่พยายามจะเชื่อมโยงไปสู่ความสุขของใครบางคน

...เป็นความรู้สึกแบบนี้เองเหรอเนี่ย...

ฉันคิดว่าอยากจะ "เชียร์" ซะหน่อย

ก็เพราะว่า

ถ้าได้เป็นกำลังช่วยเหลือของคนที่รัก

อิสรภาพของตัวเองก็สามารถนำมาชั่งน้ำหนักได้

...

แต่ว่า การที่จะเป็นความช่วยเหลือที่แท้จริงได้นั้น

...ก็ต้องเปิดเผยตัวตนและพิสูจน์ว่า 'เป็นพวกเดียวกัน' ก่อน!

นี่คือการสารภาพค่ะ!!

การสนับสนุน...

เพิ่งได้ยินคำพูดที่คล้ายๆ กันนี่เอง

ไม่ใช่สิ มันต่างจากชิโตรนะ!

...ความรู้สึกนี้คือหลักความเชื่อที่สืบทอดมาอย่างถูกต้องจากคุณทาจิบานะโดยชาวบ้าน

อยากจะ "เชียร์" ไปจนถึงอนาคตของผู้ที่พยายามน่ะ

เรื่องนี้เท่านั้น ขอให้เชื่อมันเถอะนะ!!

...มันคือจิตวิญญาณของ "ร้านสึดะจิ" ที่สลักอยู่ในตัวข้า!

...อย่างนั้นเอง

คือหมายความว่า "ชอบเข้าแล้ว" สินะคะ

!?!?!??

ขออภัยค่ะ

ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ตอนนี้ก็ไม่มีความตั้งใจจะกังวลอะไรแล้ว

สิ่งที่ฉันปรารถนามากที่สุดก็คือ "ความสงบสุขของประชาชน" ค่ะ

สงครามครั้งก่อน... อาณาจักรก็ทราบว่ากองทัพมารก็มีการ "เปลี่ยนรุ่น" ด้วยค่ะ

...จอมมารคนสุดท้ายก็ได้ทำภารกิจให้สำเร็จ และถูก "สังหาร" ไปแล้ว

ตอนนี้คนที่อยู่ตรงนั้นคือ คุณเม่า จากร้านสึดะจิ... งั้นก็ขอรับไว้ในใจเลยนะคะ

แต่ว่า หากว่าโลกนี้ไปรู้ว่า "จอมมารยังมีชีวิตอยู่"

"ต่อให้รักโลกนี้ โลกนี้ก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเช่นนั้นเสมอไป

ในฐานะ "ราชาแห่งมนุษย์"

ข้าก็จะออกพระบัญชาอย่างไม่ปรานีหรอกนะ

...เพื่อความปลอดภัยของญาติพี่น้องและ 'ร้านสึดะจิ' ก็จงจดจำไว้ให้ดี

อย่าเอ่ยเรื่องนี้ให้ใครฟังอีกเป็นครั้งที่สองล่ะ"

...แน่นอนอยู่แล้ว

เพราะมันเป็นการสารภาพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตเลยนะ

กรี๊ดดดดด โอ๊ยยยยย เจ็บจังงง

!

ไอ้เจ้าเม่าโง่ ปัญญาอ่อน พังพินาศเอ้ย!!

ตลอดเวลาที่ผ่านมาข้าพยายามจะปกปิดมันมามากแค่ไหน... บึ้ก!!

ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงที่ปิดบังมาตลอดเลยครับ!!

คือว่า... อย่างที่เห็น ตอนนี้มันเล็กจิ๋วเลยครับ แล้วข้าจะเฝ้าดูมันเอง รบกวนคุณให้อภัยด้วยนะครับ

ถ้าอย่างนั้น ก็ใช้ "วันหยุด" ทั้งหมดที่เหลืออยู่ เฝ้าดูมันต่อไปนะ

แล้วก็ไม่มีเจตนาร้ายใดๆ ต่อ "ร้านสึดะจิ" เลย ขอความเมตตาด้วยนะครับ...

มุราบิโตะ...

คุณเม่า

!?

คุณเม่าบ้าจริง!!

ข้าอยากให้คุณเม่าอยู่กับอนาคตที่ทุกคนพยายามจนไปถึง

ด้วย...!!

งั้นก็อย่าเอามาชั่งน้ำหนักสิ!

ต่อไปก็ใช้บริการของผมด้วยนะครับ...!

นั่นคือ...

ระหว่าง "ความปรารถนาสุดท้าย" ของคุณเม่าด้วย...

ในช่วงเวลานั้น

僕ก็จะอยากเป็น 'ครอบครัว' ตลอดไปเลยนะครับ...!

เพื่อบันทึกในไดอารี่ของเจ้าหมอนี่เนี่ยนะ... อาชีพของข้า...!

ได้ๆๆ! จบๆๆ เลย! ที่นี่คือสถานที่ 'รายงาน' นะครับ!!

ไม่ใช่โบสถ์ ก็ช่วยไปต่อที่บ้านให้ด้วยนะครับ!

ถ้างั้นก็ต้องมอบ 'รางวัล' สำหรับครั้งนี้ให้กับร้านสึดะจิแล้วสิ

ความปรารถนาของ

จะขอตอบให้ได้ในขอบเขตที่ข้าสามารถจัดหาให้ได้นะคะ

รางวัลเหรอคะ อ่า...

งั้น

มีเรื่องอยากจะขอรบกวนหน่อยค่ะ

ถ้ามีข้อมูลเกี่ยวกับพ่อของชิโตรตอนที่กำลังตามหาเขาอยู่

อะไรก็ได้เลยค่ะ...

จะช่วยบอกให้หน่อยได้ไหมคะ?

เข้าใจแล้ว ตอนนั้นจะแจ้งให้ทราบผ่านคุณมาดามนะคะ

ขอบคุณจริงๆ นะ

มุราบิโตะ

!??

แอช

...เม่า

ในฐานะเพื่อนร่วมรุ่น

ขอให้มีสุขภาพแข็งแรงนะ

ขออวยพรให้ "ร้านสึดะจิ" เจริญรุ่งเรืองในอนาคตจากใจจริงเลยครับ

รีบกลับมาแบบเร่งรีบจังนะ

...ชายที่ชื่อชิโตรน่ะ

ก็เป็นห่วงสภาพของ "ร้านสึดะจิ" น่ะค่ะ! แถมอยากจะเอาของฝากไปแจกด้วย

ถึงจะมีรูปลักษณ์ที่คล้ายกับทาจิบานะ แต่

แม้แต่เพื่อนเก่าอย่างฉันก็ไม่เคยได้ยินชื่อแบบนั้นเลยนะ

ไม่รู้ว่าเป็นคนที่รู้จักกันจริง ๆ หรือแค่รู้จักกันผิวเผิน... การที่เขา "ยังมีชีวิตอยู่" ก็ดูเหมือนจะเป็นแค่คำพูดเล่น ๆ เท่านั้น

...แต่ว่านะ

อย่างที่คุณเม่าบอก นั่นก็คือเจ้ามุราบิโตะนั่นแหละที่สืบทอดความรู้สึกของทาจิบานะไว้

การสอบประจำเดือนหน้า

ตั้งตารอผลงานเลยล่ะค่ะ

ค่ะ!!

เชียร์อยู่นะครับ พี่เขย!! ข้าก็สอบซ่อมผ่านแล้วเหมือนกัน!

เอ๊ะ!? ยินดีด้วยนะ!!

มูจังงง!!

|

อากิคุง!?

ประธานลา-สเตยร์เด ผู้โดนดุด่ามาเป็นล้านคำ

ต้องมางาน "สังสรรค์" นะ!!

คำแนะนำอันมีค่าของข้า! ถ้าเอาไปทำแบบเสียๆ หายๆ จะไม่ปล่อยไว้เชียวนะ!

ขอบคุณสำหรับทุกๆ อย่างจริงๆ ครับ!!

อากิคุง! ดูแล... ร่างกายให้ดีนะ!!

คุณ

จะยอมรับให้เลยล่ะ!

สำหรับ★1 นี่ถือว่า 'ยอดเยี่ยม' เลยนะ!!

แต่มันก็ยังเป็นแค่★1 อยู่ดีนะ!

อย่างดีก็แค่พยายามให้สุด! ชั่วคราว ชั่วคราว! ยอมรับเป็นทางการ!

...อื้อ! อื้อ!!!!

แกก็รักษาสุขภาพด้วยนะ~

จะไปแน่นอน!! ไว้เจอกันนะ~!!

โดนระเบิดวารีเข้าเต็ม ๆ เลยนะ ท่านผู้จัดการ

ค่ะ!

ยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ!

ถึงคุณอากิด้วย

ถึงคุณชิโตรด้วย!

(473)

หวัดดีครับ คุณมาสเตอร์

มาซื้อของนะ ♡

แผลไหม้ที่น่าขนลุกนั่น ไม่ได้เห็นนานเลยนะ

ไปเสียหมดที่ร้านลูกค้าเลยค่ะ ขาดทุนยับเลย

โชคดีสุด ๆ เลยนะที่ 'ระฆัง' ยังปลอดภัยในกระเป๋าได้~!!

หน้ากากกระดูกล่ะ เป็นยังไงบ้าง? เครื่องมือทำมาค้าขายล่ะ?

เต็นท์สำหรับเดือนกับสำหรับตั้งแคมป์น่ะ

ไอ้สารเลวนั่นไม่ตามติดพวกเราอยู่ใช่ไหมนะ

ว้าว กินของอร่อยจัง

ก็เป็นงานเทศกาลคืนศักดิ์สิทธิ์นี่นา

รู้ไหม? ตามที่เขาพูดกันในตลาดว่า การดึงกระดูกที่กินเสร็จแล้ว

ส่วนที่หักนั้น ความปรารถนาของด้านที่ยาวกว่าจะสมหวังน่ะ

...คงจะไม่มีอะไรเลยมั้ง? ดื่มสักแก้วไหม?

...ดันมีคนที่ไม่ยอมแพ้ซะแล้วสิ

ต่อจากนี้ไปจะขอใช้ "ชื่อร้าน" อย่างเป็นทางการแล้วล่ะ

ที่บอกว่า "ไม่ต้องใช้เพราะมันมีขา" เนี่ยนะ? ในที่สุดก็...

จะเอาอะไรล่ะ?

ม่านแห่งเปลวเพลิงใหม่กำลังถูกเปิดออกーー

...ร้านผีฝัน

ต่อเนื่องจากฉบับเดือนธันวาคม

จิโกวเฮียวชิ โตโจ กิโกว ปรากฏตัวบนหน้าปก!!