ตอนที่ 53

พูฮ่า~!!

อร่อยจัง!!ฟื้นคืนชีพ~!!

ฮ่าๆ เบียร์ของเนกานี่อาจจะมีผลดีกว่า "เหล้าแห่งผลไม้อมตะ" อีกนะ!

"เหล้าแห่งผลไม้อมตะ"เหรอ...?

เป็นสุราวิเศษในตำนาน

ถ้ามียาที่เหนือกว่า "ยาอายุวัฒนะ" อยู่จริง สักอย่างก็คงเป็น "เหล้าแห่งผลไม้อมตะ" ล่ะมั้ง

แต่ว่า สำหรับข้าแล้วนะ ข้าจะใช้ชีวิตในโควต้าชีวิตที่จำกัดนั้นให้คุ้มค่า

แกร๊ก

และในระหว่างนั้น ข้าอยากจะดื่มเบียร์นี่ซ้ำๆ อีกเยอะเลย

ปราสาทจอมมารสึดะ

โมริชิตะ มาซึรุ

ตังโกะฮง ซัยชินกัง ไดโคฮょう ฮัตสึบิชู ไซงชิน 12 กัน โอฮิょう ฮัตสึบะ จู!!

บอกว่าเป็นลูกศิษย์แล้วนี่นา—...

เป็นลูกศิษย์อย่างเป็นทางการแล้วนะ

ช่วยฝากด้วยนะ เนกา

อย่าดื่มสิ

ไม่ดื่มครับ

★มังงะเรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ หรือชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่มีอยู่จริง

มาดูกันก่อนว่าพวกเขาจะทำยังไง

บทที่ 53 เดิมพันประมูลครั้งสุดท้าย

นี่ คุณไกด์?

เบอร์ 75

เบอร์ 77

เบอร์ 23

เบอร์ 26

เบอร์ 25

ก่อนอื่นต้องขออภัยด้วย

ในครั้งนี้ เนื่องมาจากปัญหาส่วนตัวของข้า ทำให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อ โอเอช☆ซีแอน ได้โปรดรับคำขออภัยจากใจจริงด้วยครับ

แล้วก็...ที่หายตัวไปโดยไม่บอกกล่าว ก็ขออภัยเป็นอย่างสูงด้วยนะครับ

เรื่องค่าชดเชย...ถ้าเป็นไปได้ก็คงดีครับ แต่ว่า โชคไม่ดีที่การประมูลครั้งนี้ก็ซบเซาลงในช่วงนี้

แม้ว่าจะชดเชยเป็นตัวเงินไม่ได้ แต่ก็มีของมีค่าหลายอย่างเลยครับ

จะให้คุณดูไหมครับ?

ไม่ต้องการว่ะ

แค่ความเสียหายแค่นี้เอง แต่ร้านก็เกือบจะล้มแล้วนะ

แรงค์

สุราที่ดูดีๆ นี่ก็ไม่ต้องการหรอก

กลับกันเถอะ เนกา

...ขอประทานอภัยครับ ถึงจะดูเห็นแก่ตัวไปหน่อย แต่ว่าต่อจากนี้ ผมตัดสินใจว่าจะตั้งใจกับเบียร์ขวดนี้คนเดียวครับ...

ด้วยเหตุผลส่วนตัว ผมขอลาออกนะครับ

ยอมรับซะเถอะ!!

ใจเย็นๆ

ข้าไม่ได้คิดว่าจะได้เจ้าหมอนี่คืนนะเฟ้ย!!

คุณใหญ่ครับ!

!

...คุณใหญ่นี่ถืออยู่เหรอครับ

...แต่ว่า จริงๆ ไม่ต้องการแล้วครับ

(485)

หลักฐานแบบนั้น

ตอนนี้มันไม่มีค่าอะไรแล้วล่ะ

...จึ!

ว่าแต่ นี่มันทำอะไรน่ะ?

ที่เตรียมการไว้เพื่อต้อนรับพวกเราอย่างนี้

รู้ได้ยังไงว่าเราขึ้นมาแล้วล่ะ?

ในบรรดาเจ้าหน้าที่ของเรามีคนทำหน้าที่สอดส่องความเคลื่อนไหวภายในเรือด้วยนะ

!

คุณรู้จักของวิเศษแบบนี้ไหมครับ?

อา อย่าเข้าใจผิดไปนะ!

ไม่ใช่ว่าข้าเป็นคนบังคับนะ

แต่เป็นสิ่งที่ "รุ่นก่อน" ทำไว้ต่างหาก

รุ่นก่อนเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

เพื่อจะให้คุณได้รู้ถึง "หน้าที่สูงสุด" ของข้า

ก่อนอื่น ขอเล่าถึงที่มาของการประมูลใต้ทะเลครั้งนี้ก่อนดีไหมครับ

แต่เดิมแล้ว มันคือกิลด์ประมูลใต้ดินที่ปลอมตัวมาเป็นเรือสินค้าที่ชื่อว่า 'เทศกาลแห่งเนื้อเซ่นไหวนางเงือก'

อ้อ ไม่ต้องจำชื่อก็ได้ครับ

เป็นกิลด์ที่ถูกสมาคมร้านเครื่องใช้จับได้และล่มสลายเมื่อ 8 ปีก่อนครับ

แต่ก็ยังมีกลุ่มที่รอดชีวิตอยู่

กุญแจที่ท่านปรมาจารย์รุ่นก่อนได้มาโดยบังเอิญก่อนที่จะถูกจับกุมหลายปี...

กุญแจดอกหนึ่งนั้น เชื่อมต่อไปยังเรือเวทมนตร์ที่ล่องลอยอยู่ในทะเลลึก

ช่างเป็นปาฏิหาริย์อะไรเช่นนี้

อาจจะเป็นเพราะว่าในซากปรักหักพังที่กลืนกินมานานนั้น มีกุญแจคู่กันอยู่

ท่านปรมาจารย์ก็ได้สร้างฐานที่มั่นใหม่ขึ้นที่นั่น

เมื่อสงบสุขขึ้น สายตาของสมาคมก็เริ่มเข้มงวดขึ้น

ไม่ช้าก็เร็ว ทะเลก็จะถูกตรวจจับได้

การคาดการณ์ของรุ่นก่อนก็เป็นจริง

และวันของการตรวจจับก็มาถึง

รุ่นก่อนผู้สังเกตเห็นการดำซ่อนของสมาชิกสมาคม ก็ได้ใช้ลูกน้องจำนวนมากเป็นเหยื่อ แล้วพาเฉพาะคนที่ถูกเลือกไปหลบหนีสู่ใต้ทะเลด้วยกุญแจระฆังอย่างรวดเร็ว

ในความมืดที่แสงส่องไม่ถึง

ก็ยังคงดำเนินกิจกรรมอย่างเงียบๆ อยู่นั่นเอง

ในตอนนั้น ข้าสังกัด "เทศกาลบูชาเนื้อนางเงือก" ครับ

หลังจากที่สูญเสียเพื่อนร่วมทีมไปจากการผจญภัย ก็ได้ย้ายถิ่นฐานไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง...

9

13

งานที่คอยกระตุ้นสิ่งของที่เกี่ยวพันกับความปรารถนาหรือกรรมของคนอื่น แล้วเปลี่ยนมันให้เป็นเงินแบบนี้...

มันเข้ากับตัวข้ามากเลยล่ะ

แต่ท้ายที่สุดแล้ว ตัวข้าเองก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่งที่ถูกทิ้งสินะ

วันที่ถูกจับกุมน่ะ...

ท่ามกลางการต่อสู้ที่ดุเดือดบนเรือ

ข้าตกลงไปในทะเล

พอตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองอยู่บนเตียงในซาน คาร์เดีย

โดยมีชายแปลกหน้าคอยดูแลอยู่

พักหนึ่ง ความจำของผมมันเลือนลางไปหมดเลย

จนลืมไปสนิทเลยว่าตัวเองเป็นนักผจญภัยผิดกฎหมายด้วยซ้ำ

ทั้งหมดที่นึกออกน่ะ...

คือหลังจากที่ได้เริ่มทำงานที่โอเทนซานครับ...

มันเริ่มจากการที่ได้กลับมาพบเพื่อนเก่าที่เคยผูกพันกันครับ

...ที่นั่นแหละ

สามารถทำเป็นลืมมันไปและใช้ชีวิตอยู่ได้...

แกตั้งใจกลับมาเหรอ?

ฮิอา ในโลกที่แดดส่องถึง

ไม่ได้คิดจะมาล้างเท้าเหรอ?

...อย่างนั้นเองสินะ

!!

เอ่อ... ไอ้เพื่อนเก่าที่ว่าน่ะ มันใช่ "ชิโตร" ใช่ไหมครับ...

จริงเหรอครับ?

ใช่แล้ว! หมอนั่นเคยเรียกนายว่าเป็น "น้องเขย" น่ะ

ห๊ะ!?

เป็นไปไม่ได้! แกโกหกน่าไอ้บ้า

ว่าแต่ หมอนั่นตอนนี้เป็นผู้ต้องหาที่ถูกประกาศตามล่าในข้อหากบฏต่อประเทศอยู่ใช่ไหมครับ

อืม ใช่แล้ว

ไม่คิดจะปิดบังอะไรเลยสินะ

ถ้าจะให้ข้อมูลของชิโตรนะ

งั้นช่วยมองข้ามงานประมูลของข้าให้หน่อยได้ไหมครับ?

น่าเสียดายที่ไม่มีหรอก

การจับกุมครั้งนี้ก็เป็นพระราชโองการของสมเด็จพระราชินีด้วยนะ

เข้มงวดจังเลยนะครับ

ถึงอย่างนั้น ข้าก็ยังเป็นเศษเสี้ยวของนักผจญภัยอยู่ดีครับ

แย่แต่ก็คุณเนกาจัง

การต่อต้านพวกเรามันเป็นการทำอะไรที่โง่เขลาแล้วล่ะ

ตอนที่รู้ตัวว่าถูกบุกรุก ก็รับรู้ถึงความแตกต่างของกำลังพลแล้วครับ

“อ่า งาน ‘สิ่งที่คู่ควร’ ของข้าก็ต้องปิดตัวลงสินะ”

ดังนั้นจึงมาแจ้งให้ทราบครับ

ก่อนที่จะถูกจับได้...

สุดท้ายนี้ อยากให้ท่านเจ้าของร้านได้เห็นสถานที่ทำงานอันทรงเกียรติของข้า

อยากให้ท่านเจ้าของร้านได้เห็นด้วยตัวเอง

พอไหมครับ?

คุณมีกุญแจระฆังใช่ไหมครับ?

จะลากตัวคุณไปส่งบนพื้นดินอย่างรวดเร็ว ก่อนที่คุณจะเจ็บปวดไปมากกว่านี้ ก็เอามาให้ดูซะ

อย่างนั้นสินะ สรุปก็คือ "สิ่งที่ต้องการ" น่ะ

หา!?

มะ!?

ใช่ๆ! "เรือ" ที่ทุกท่านได้ขึ้นมา...

พวกเราเก็บรักษาไว้อย่างดีเลยครับ

เพราะมันอันตราย ถ้าทิ้งไว้ในที่แบบนั้น

"กุญแจระฆัง" ก็ไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยครับ

ตอนนี้ สิ่งที่พวกคุณต้องการคือ "หนทางหลบหนีที่ปลอดภัยที่สุด"

คือ "สินค้ายอดนิยม" ที่เป็นที่ต้องการที่สุดในทะเลลึกแห่งนี้

ถ้าอยากได้สิ่งที่ต้องการ วิธีการของที่นี่ก็คือ "การประมูลให้ได้มา" ครับ

ฮ่าๆๆ! ก็แค่เป็นความบันเทิงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง!

ไหนๆ ก็มาถึงแล้ว ก็ต้องให้ลองสัมผัสดูสิครับ!

ไม่เป็นไรนะ เพราะแขกที่เชิญมาก็ไม่มีคนอื่นแล้วล่ะ

ช่วยตามมาด้วยได้ไหมครับ?

คุกเหรอ?

ว้าว! ตั้งเวทีขึ้นมาด้วยเหรอ? อลังการจัง

!

กุญแจระฆัง!!

เป็นภาพลวงตาน่ะครับ

ใช้เวลาโชว์ตอนที่เราจะนำสินค้าที่ขยับยากออกมาน่ะครับ

ของจริงยังอยู่ที่อีกที่นึง

หา! พวกแกนี่มัน! พอได้แล้วน่า!!!

กลับมา

อันหนึ่งเป็นกุญแจที่สามารถกลับไปยังบ้านของซังซังได้ครับ

กุญแจระฆังอันนี้มีประกันไว้ว่าสามารถย้อนกลับเส้นทางที่เดินผ่านมาได้เพียงครั้งเดียวน่ะครับ

ส่วนอีกอันเป็นกุญแจที่ไปยัง "ช่องระบายน้ำ" ที่เก็บ "เรือ" ของท่านเจ้าของร้านครับ

เยอะแยะไปหมดเลยนี่!? ขอสักอันให้ข้าหน่อยสิ ขี้เหนียวชะมัด!!

และนี่คือกุญแจที่เหลือทั้งหมดที่ข้าเป็นคนดูแล

สาม

เอ๊ะ...!?

แกกำลังทำอะไรอยู่...

คุณผู้หญิงและคุณผู้ชายทุกท่านครับ/คะ!

มาจากอุปกรณ์ขยายเสียงบนเวทีหลักเหรอครับ?

พักอยู่ไม่ใช่เหรอ?

ครั้งสุดท้ายเหรอ?

อะไรน่ะ?

ค่ำคืนนี้... ขอบคุณมากที่มาร่วมการประมูลครั้งสุดท้ายของมาสเตอร์เนกาครับ/ค่ะ!!

สินค้าของค่ำคืนนี้มีเพียง 2 อย่างเท่านั้นครับ

กุญแจเดียวเพื่อกลับไปยังพื้นดิน

และเรือน้อยๆ ที่เดิมพันด้วยความเป็นความตาย อนุญาตให้ผู้คนเพียงไม่กี่คนโดยสารได้!

ผู้ที่ได้ครอบครองเท่านั้นที่จะรอดชีวิต!

เวลาจำกัดที่ค้อนจะตกลงมาคือ...

“1 ชั่วโมง” ก่อนที่เรือเวทมนตร์ลำนี้จะ "ระเบิดวารี" ครับ!

อะ...!?

พูดจริงดิ!?

แค่ขู่เล่นไม่ใช่เหรอ!? นี่เนกา!!

พวกคุณทุกคน... มี "สมบัติ" ไหมครับ/คะ?

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของหรือคนก็ได้

ความฝัน

สมบัติอันมีค่าที่คิดว่าจะไม่ได้อีกแล้ว

หรือจะเป็น "สิ่งที่ได้มาแทนที่สิ่งที่สูญเสียไป"...

อะไรก็ตามที่ประเมินค่ามิได้... หรือแม้แต่สิ่งที่ได้มาด้วยการแลกชีวิตก็ยินดีครับ/ค่ะ

"สมบัติ" แบบนั้น... "คุณค่าแห่งชีวิต" ที่ผู้คนได้ทิ้งไว้ให้!

ความรู้สึกที่ว่าตนเองเป็นผู้หยั่งรู้... ความรู้สึกผิดบาป... ความสุขสำราญ

คือสิ่งที่ทำให้ข้ามีชีวิตอยู่

เวลาที่มันถูกแลกมาด้วยเงินที่ดูธรรมดาสามัญในโลกนี้!

คุณรู้ไหมครับว่ามันให้ความรู้สึกแบบไหน!?

แต่ก็ยังรู้สึกว่างเปล่าอยู่ลึกๆ...

เพราะของที่ข้าขายไปทั้งหมด... ล้วนเป็น "ของของผู้อื่น" ทั้งนั้นเอง

ประสบการณ์ครั้งแรกของข้า... ไม่เคยมีอะไรที่เหนือกว่าความรู้สึกสูญเสียนั้นเลย

ไม่มี "มนุษย์ที่สำคัญ" สำหรับข้าที่เหนือกว่า "คุณค่า" นั้นเลย!

...ข้าคิดแบบนั้นมาตลอด

...แต่ข้าได้พบมัน ได้รับรู้มันขึ้นมาแล้ว

ชื่นชมข้า... ไม่ต้องการให้พัง... อยากทะนุถนอม... อยากจะค้ำจุน... ไม่ต้องการจะสูญเสีย...

ไม่มีแม้แต่ความทรงจำ... ไม่มีอะไรให้ทำ ไม่มีค่า... ไร้ความหมาย...

คนที่พูดกับข้าอยู่เสมอ... ที่มอบที่ทางให้ข้า...

"อยากจะสูญเสีย"... ดวงอาทิตย์เพียงหนึ่งเดียวของข้า ที่สาดส่องทุกสิ่ง!!

การเรียกครั้งสุดท้าย อยากจะจมไปด้วยกัน

หากได้สัมผัสแสงแห่งความยินดีนั้น ขอให้เราสลายเป็นฟองคลื่นในมหาสมุทรเถิด!!

เอาล่ะครับ เริ่มได้เลย ท่านลูกค้า! การแข่งขันเดิมพันระหว่าง "สูญสิ้นทั้งหมด" หรือ "รอดชีวิต" ครับ!!

ฆ่ามาสเตอร์ให้ได้เลย!!

เล่นตลกอะไรวะ ไอ้บ้าเอ๊ย!!

สกปรกชะมัด... จากการประกาศเมื่อกี้ พวกลูกน้องคงคิดว่าสินค้ามันอยู่ตรงนี้ล่ะมั้ง

พวกบนเรือจะพากันมารุมโจมตีเนกาแล้วนะ

กุญแจระฆังมันไม่ได้อยู่ที่นี่ซะหน่อย!? ต้องออกไปตามหาพร้อมกับป้องกันไปด้วยสิ!

แต่ถ้าการระเบิดมันจริงจังล่ะก็ จะมาสบายๆ ไม่ได้หรอกนะ

มุราบิโต อย่าหนีจากฉันนะ

ครับ! ครับผม!

ถ้างั้นฉันจะ...

ประมูลเอาเส้นทางที่ได้อยู่กับแกกลับมาให้ได้เลย

!

ไอ้หนุ่มที่รินเหล้าได้แบร่บๆ แบบนี้... ซึมซับชีวิตเก่งชะมัด

!

แกล้งบูลลี่ก็เอาเลย เฒ่าก็เอาเลย

จะปล่อยให้แกเกษียณแบบง่ายๆ ไม่ได้เด็ดขาด!!

ขอแบบ 'รอดชีวิตทุกคน' ได้ไหมครับ! ทุกท่าน!

ไปเลย เหล่าผู้กล้า

ใครก็ตามที่บุกเข้ามา ข้าจะเตะให้กระเด็น

ที่นี่... ข้าจะปกป้องเอาไว้เอง

เก่งอยู่แล้ว สิ่งที่กำลังรออยู่ก็คือ—

ฝากไว้ด้วยนะ

ได้รับมอบหมายแล้ว!!

สนิทกันจังเลยนะครับ/คะ

สายสัมพันธ์เก่าแก่เลยล่ะ