ตอนที่ 55

ปราสาทจอมมารของสึดาจิ

ค่ะๆ จะผ่านไปให้นะคะ

หลีกไปหน่อยสิー!!

★มังงะเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องสมมติ ตัวละคร องค์กร สถานที่ ชื่อประเทศที่ปรากฏ ไม่มีความเกี่ยวข้องกับสิ่งที่มีอยู่จริง

ทำไมถึงมายืนขวางล่ะ!?

ไม่ใช่

แค่ให้เจ้าหมอนั่นไปหาที่อยู่ของกุญแจก็ได้นี่นา!?

จะเป็นไปไม่ได้!พวกแกเองเหรอ...!?

เพื่อที่จะให้"ไม่มีใครตกไป"น่ะสิ...!!

มี...!!

สู้เข้า! พวกเราจะรักษาต่อเนื่องให้มากที่สุด จะได้ไม่เป็นภาระต่อสมองของเธอ

"อุปกรณ์จุดระเบิด"...

ยาครอบจักรวาลไม่ได้อยู่ในห้องเก็บของเหรอ!?

ไม่เคยทำมาก่อน แต่จะลองดู!!

บอกมา...

ทางไหนล่ะ!?

อย่างแรกคือ...แผนกเครื่องกลที่ 2!

ตรงไปข้างหน้าเลย!!

222

ฉันเองก็...

ฉันเองจะเริ่มใหม่ได้ไหมนะ...?

แม้แต่ฉันที่มาถึงจุดนี้แล้ว...

ถ้าแกยังหวังจะมองเห็นแสงสว่าง

ก็ต้อง

ความวุ่นวายในเรือก็เริ่มสงบลงแล้ว

หลังจากปลดชนวนระเบิดได้แค่นี้

ผู้จัดการมาโอไดโจ...

เจอแล้วอันที่สอง...!!

ฉบับรวมเล่มใหม่เดือนกรกฎาคม ฉบับพรีเมียม เล่มล่าสุดเล่ม 13 มีกำหนดวางจำหน่ายวันที่ 16 ก.ค. (พฤหัสบดี)!!

ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีนะ!!

ตอนที่ 55 = "เหตุผล" ที่จะไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ในเมื่อเหล่าผู้กล้าทำงานเพื่อให้"ทุกคนรอดชีวิต"

แล้วถ้าทำลายเกตส์สเข้าไปล่ะก็ มันก็จะเสียเปล่าเลยนะ

เนก้ากับชิโตร

การจับตัว "เป็น ๆ" ของทั้งสองฝ่าย

และที่สำคัญที่สุดคือการไม่ทำให้ชาวบ้านกับท่านหัวหน้าได้รับบาดเจ็บ

ก็ต้องคุมน้ำหนักมือหน่อย

ทางนี้แค่อยากจะพาชาวบ้านไปได้ก็พอแล้วนะ

แต่อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะใส่เต็มที่ไม่ได้เหมือนกันนะ...

เขาไม่ยอมให้แน่ๆ เลยล่ะนะ~~

อืม

ทางนี้จะจัดเต็มไปเลยค่ะ มาสเตอร์♡

(225)

ความปลอดภัยของเราน่ะ

กำลังกลายเป็นโซ่ตรวนของคุณเมาอยู่

!?

มุราบ๊อย!?

แบบนี้ก็น่าจะทำง่ายขึ้นใช่ไหมคะ!?

เรื่องการป้องกัน ปล่อยให้พวกเราจัดการเอง

ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเรานะ

คุณมาโอ!!

ชาวบ้าน...!

ใช่แล้ว ตอนนั้นการโจมตีของฉันโดนกันไปนี่นา

อะไรนะ? บางทีอาจจะเป็น ความสามารถในการป้องกันการโจมตีของ "เผ่าปีศาจ" รึเปล่า?

ล้อเล่นน่า

อัตราส่วนมนุษย์ต่อปีศาจในที่นี่มันเป็นยังไงกันเนี่ย

ช่วยดูแลหน่อยนะ

มุราบ๊อยเมียหมา!

!!

ขอบคุณที่เชื่อใจนะ ท่านหัวหน้า

!!

ก็เคยเจอมาครั้งนึงแล้วนี่นา~♪

เอ้า~ น่าจะสับเป็นเนื้อแล้วสิเนี่ย~?

แกーーーーーッ! จัดหนักเกินไปแล้ววว~

เข้าใจแล้ว

นี่คือความสามารถของแกน่ะเหรอ?

“ภาพลวงตา” มิราจ

ประมาณนั้นเองครับ

ดีจังที่ไม่มีลีร่า เดกิซึมันอยู่ที่นี่

ถ้าเจอกับเขาซึ่งเป็นปรมาจารย์เวทมายา ก็คงไม่สูสีกันหรอก

แต่ดูเหมือนว่าคุณ

จะอ่อนไหวกับมันง่ายนะ

ระวังหน่อยนะ คุณหนู?

ถ้าเหม่ออยู่นานๆ ล่ะก็...

อาจจะเหลืออยู่ตัวเดียวก็ได้นะ?

!!

ชาวบ้าน...? ท่านหัวหน้า?

??

เกิดอะไรขึ้นล่ะ?

มองไปรอบๆ

เปลี่ยนฉาก!!

นี่มัน เวทมนตร์ที่ทำให้ พื้นที่นั้นเอง เกิดภาพลวงตาใช่ไหม?

จริงอยู่ที่ไม่เท่าลิล่า แต่ก็เก่งดีนี่นา

ถ้าเป็นเจ้าหมอนั่น คงจะควบคุมแม้กระทั่งประสาทสัมผัสได้ด้วย

ถ้าลังเลไปนานๆ ชาวบ้านจะโดนพาตัวไปนะ

แต่ว่า...

ถ้าเจาะด้วยเคล็ดวิชานี้ มันก็ไม่มีอุปสรรคอะไรเลยนี่นา

ทุกทิศทาง

ปล่อยประจุ!

ทำไมคุณถึงได้มีความสุขล่ะ?

……

!?

ลูก

ทำไมถึงฆ่าล่ะ

คุณแม่

ทำไมถึงฆ่าหมู่บ้าน

ลูกชาย

ทำไมถึงยังมีชีวิตอยู่

ทำไมเผ่าปีศาจถึงมีชีวิตอยู่

มันหยุดนิ่งแล้ว!?

แสดงอะไรอยู่น่ะ?

สำหรับเผ่าปีศาจที่พยายามจะใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้

สิ่งที่ "ไม่เป็นผลดี" พวกมันก็สามารถจินตนาการได้ง่าย

238

เป็นไงบ้างครับ?

นี่คือสิ่งที่เผ่าปีศาจพวกคุณสร้างขึ้นมาน่ะ

“ขุมนรกสุดเลิศ” ครับ!

ปราสาทจอมมารซูดาจิ

ต้องตื่นตระหนกทำไม

ใครเป็นคนตัดสินใจแบบนั้น?

การทรมานผู้อ่อนแอคือความโอหังของแกงั้นรึ?

แค่กำจัดมนุษย์ ซึ่งเป็นพลังที่ใหญ่ที่สุด และเหล่าผู้กล้าที่เป็นอุปสรรคสูงสุดก็พอแล้ว

อย่าเอาพลังของกองทัพไปกับการฆ่าที่ไร้ประโยชน์เลย!

ทั้งหมด

จอมมารต่างหากว่า

อยากจะเป็น "เจ้าสาว" จังเลยครับ...

คุณเมา!!

ไม่จริงน่า! แข็งแรงจัง~!!

ยังคงรูปร่างอยู่เหรอ!?

ทำอะไรน่ะ

ถ้าจะลักพาตัวร้านส้มย่าให้ก็รีบๆ ไปซะสิ

ทำไมแกถึงได้มีความสุขล่ะ

ทำไมถึงหัวเราะล่ะ

ตายซะ

ใกล้จะตายแล้วนะ

ตายซะ

แกไม่มีสิทธิ์ที่จะมีความสุขหรอก

ไม่ต้องให้ใครพูดก็รู้ดีอยู่แล้ว

ตอนนี้ไม่มาเสียใจกับคำพูดแบบนั้นหรอก

เอ๋ๆ★โดยไม่ให้ต้องพูดเลยนะ♪ งั้นก็ระเบิดตัวเองให้สนิทซะสิ ท่านมาสเตอร์?

ถึงจะรักโลกทั้งใบ

โลกก็อาจจะไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไป

ถ้าพวกนี่รอดชีวิตไปได้ทีหลังก็คงเป็นภาระของฉันเอง

งั้นไปกันเถอะ!

...เอาเป็นว่า แค่เอาหัวไปก่อนไหม?

!!

ถึงอย่างนั้น ข้าก็ตัดสินใจแล้ว

ต่อให้หลังจากนี้ถูกสบประมาทแค่ไหน ถูกสิ่งใด หรือถูกใครมาปฏิเสธก็ตาม

แม้เพียงคนเดียว

เพราะว่าหมอนั่นบอกว่า "อยู่ด้วยกันนะ"

มนุษย์นี่นา!!!

ฉันจะเป็น "ร้านส้มย่า" จนกว่าจะตาย

เอ๊ะ!?

นี่มันระเบิดเหรอ!?

เดี๋ยวก่อนนะ...

พลังเวทเมื่อกี้มัน...

...วววววววววววววววว...

เอ๊ะ?

เอ๊ะ??

ต้องคลายก่อนที่เรือจะพังนะ~★

อึก

พู่...

เก๊!

ทำท่าทางที่ไม่สมเป็นตัวเองออกมาสินะ

248

คุณหนูบาดเจ็บนี่นา!? นี่ เภสัชฟื้นฟู

ไม่เป็นไรแล้วน่า!

เอ๊ะ!? ทำไมล่ะ!?

ยิห้

เลือดไม่ไหลเยอะเลยนี่นา!?

เอาล่ะ ทีนี้ก็แค่รอข่าวดีจากคณะผู้กล้าก็พอแล้ว

ท่านหัวเรือ มีอะไรมามัดไหม?

อ่า คุณซิตโร ถึงมัดไปก็ความสามารถของแกมันจะตัดมันเองนั่นแหละ...

อืม

ถ้างั้นก็หักแขนขาเบาๆ ไปเลยดีไหม

โอ้

...ทส...!

เนกา...!

ชิ่ด... สมองเย็นลงแล้วรึไง?

ถึงจะผ่อนแรงไปบ้าง แต่คิดว่าสติกำลังกลับมาแล้วนะ

มีกระดูกมากกว่าที่คิดแฮะ

...จึงเป็นเรื่องน่าประหลาด

การที่สามารถมี "ภาพมายา" แบบนั้นได้

ทำไมพวกพ้องของแกถึงตายหมดล่ะ?

แค่เบี่ยงเบนความสนใจของอสูรก็ควรจะง่ายดายไม่ใช่รึ?

แกไม่น่าจะ...พวกพ้องของแกนะ...

ไม่ใช่

กึ่ก

250

ไม่ใช่แน่นอน

นี่คือพลังที่ได้มา "หลังจากนั้น" น่ะ

ถ้าจะเข้าร่วมปาร์ตี้อื่น แค่เป็น "คนแบกของ" มันก็ไม่มีใครต้องการเลยนะ!

โอ้โห ยอมแล้วครับ!

ก็พยายามอย่างหนักเพื่อจะทำตาม "โชคชะตา" นี่นา~?

สุดท้ายก็ได้สู้กับเผ่าปีศาจตัวจริงนี่นา

ก็อย่างที่คิดไว้แหละว่าถึงฉันจะทำอาชีพนักผจญภัยต่อไป มันก็คงไม่สมบูรณ์สักเท่าไหร่! เป็นประสบการณ์ที่ดีมากเลยครับ!

เวลาที่เหลือก็ประมาณ 10 นาทีสินะ

น่าเสียดายจัง!! ของรักของหวงของฉันไม่เหลืออะไรเลยนี่นา ถ้าเอาไปขายต้องแพงแน่ๆ เลยล่ะ!

ถึงจะว่าเป็นวีรบุรุษ แต่ครั้งนี้ก็คงจะพ่ายแพ้สินะ?

โอ๊ะ? ถ้าอย่างนั้นฉันก็สามารถกลายเป็น "ฆาตกรวีรบุรุษ" ได้ด้วยรึ!?

ฮ่าฮ่าฮ่า!! เป็นอาชญากรประวัติศาสตร์เลยนี่นา!!

...แต่ช่างเถอะ ฉันพอใจแล้ว ถ้าท่านหัวเรือกลายเป็นสมบัติของฉันได้ล่ะก็...ก็ไม่มีอะไรที่ต้องทำแล้ว

...ชีวิตที่ดีจริงๆ!!

...คือใจจริงๆ ของคุณรึเปล่าครับ?

?

เอ๊ะ แปลกเหรอครับ?

ไม่รู้สิครับ

ทำไมคุณเนกาถึง... "ทำเรื่องแบบนี้ล่ะ"

?

ก็เพราะว่า...ถ้าคุณหัวเรือต้องการ

คืนนี้...คุณมาเป็นผู้ช่วยคนสุดท้ายของมาสเตอร์เนกา ขอบคุณมากๆ เลยครับ

ทำไมถึงเหลือช่องว่างให้คุณหัวเรือรอดชีวิตได้ล่ะครับ?

ริรุ ลิมิต

จะระเบิด"ยานเวทมนตร์ลำนี้เป็นเวลา 1 ชั่วโมง!

ชาวบ้านเหรอ?

...ก็เลยบอกไปแล้วนี่นา

ว่าของที่อยากได้เนี่ย ถ้าต้องแข่งกันถึงจะได้มา มูลค่ามันถึงจะสูงขึ้นน่ะ

ถ้าไม่มีความตื่นเต้นนี่...

อยากให้มีชีวิตรอดและหนีรอดไปได้ไงล่ะ

ไม่ถูกเหรอครับ?

คุณเนกาเคยบอกไม่ใช่เหรอ

ว่าทั้งสองอย่างมันเป็นของ "ของจริง" ทั้งคู่

●●●●

คุณตีความได้น่าสนใจดีนะ

เป็นการตีความที่เข้ากับความสะดวกของคนทั่วไป

ถ้าเป็น "คนสำคัญ" น่ะ... ฉันไม่อยากให้เขาตาย

ของของคนคนนั้น... ไม่อยากจะขาย

เรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณเนกา...

ถ้าลองจินตนาการว่ามันเป็นเรื่องของตัวเอง

ก็อาจจะเป็นอย่างนั้นแหละ แต่การปฏิเสธมุมมองของคนอื่นมันก็เป็นความหยิ่งยโสไปหน่อยนะ

ฉันรับไม่ไหวแน่ๆ เลย...

หัวใจของฉันเต้นแรงขึ้นเพราะ "ความรู้สึกที่ทำสำเร็จ"! เลือดเย็นตัวลงแล้วก็เต้นเป็นจังหวะอย่างร้อนแรง! ความประทับใจมากจนน้ำตาไหลออกมาเลย...

ฉันแตกต่างจากเธอ

จะไม่มีวันลืม... ไม่อยากจะลืม...! เพราะฉะนั้น ในวาระสุดท้ายของชีวิต ฉันขอสัมผัสมันอีกครั้ง เพื่อการปิดฉากที่สมบูรณ์แบบของ "มาสเตอร์!เนกา"!!

เสียใจ...

ไม่ใช่เหรอครับ?

...ผมได้พบกับคุณที่งานสังสรรค์

คุณซันซันก็ได้แนะนำให้

แล้วก็ให้ดื่มเหล้าด้วย...

แค่นั้นเองครับ

กับคุณเนกา มันยังเป็นความสัมพันธ์ที่ตื้นเขินมากๆ

แต่ว่า

ถึงจะบอกว่ามันน่าเบื่อชิบเป๋งก็ตาม

ก็อยากจะพูดคุยกับคุณแบบเปิดใจมากกว่านี้

อยากจะจัดบาร์บีคิวอีกครั้งด้วยครับ!

...ชาวบ้าน

เพราะฉะนั้น อย่าตายนะครับ

มากลับสู่พื้นดินพร้อมๆ กันเถอะครับ

เป็นคนที่มีวาสนาจริงๆ เลยนะเนี่ย

!

เอ๊ะ!?

น้ำทะเล!?

ไม่ใช่!

นี่มัน "ภาพมายา" ต่างหาก

อย่าให้ถูกหลอกเด็ดขาด!! คุณหัวเรือ!

ชาวบ้าน

ผมว่าผม "เสียใจ" เหรอ!?

เป็นไปไม่ได้หรอกครับ!?

ประสบการณ์ที่หอมหวานแบบนั้น!

เป็นประสบการณ์ที่ไม่อาจสัมผัสได้อีกแล้ว!!

เพื่อนที่กลายเป็นแค่เศษเนื้อ

เรื่องราวอันงดงามที่แทงพลาดเพื่อช่วยให้ผมรอด

ยิ่งกว่านั้นนะ อยากจะจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์แล้วเล่าขานให้คนรุ่นหลังฟังเลยล่ะ!!

ต้องหยุดคุณเนกาให้ได้

ให้ตายสิ... แต่วิถีกระหน่ำสายฟ้าโดยไม่เกรงใจแบบนี้ คุณหัวเรือจะ...

นี่คือการกระทำที่ "ถูกต้อง"

นี่คือ "คุณค่า" ของฉัน

ที่ได้มีประโยชน์... พรสวรรค์ของฉัน...!

มีแค่สิ่งนี้

เท่านั้น

อย่ามาขัดขวาง...

ผู้จัดการที่ไร้ประโยชน์!!!

เจ้าหมอนั่นเป็นศิษย์ที่ยอดเยี่ยมของฉันนะ

จะดึงเขาออกมาจากก้นทะเลอันมืดมิดสู่ใต้แสงอาทิตย์

นั่นเป็นอัตตาของฉันด้วยล่ะ

จะเผชิญหน้ากับคุณเนกาที่กำลังเดือดดาลเพื่อถ่ายทอดความรู้สึกของหัวเรือ!

ภาคต่อจากฉบับเดือนกันยายน