ตอน 11: Chapter 11

สิบเอ็ดชิ้นแล้ว

เลิกก่อนเหรอคะ~

เรื่องแบบนั้นต้องบอกก่อนช่วงพักกินข้าวสิคะคุณผู้จัดการ~

ทำไงได้ล่ะ วันนี้ว่าง ๆ ไม่อยากให้ค่าแรงเสียเปล่า

นายเป็นคนที่ขอเปลี่ยนกะง่ายที่สุดเลยนะ

ยามะดะ

ไม่งั้นช่วยเช็ควันหมดอายุกับอาหารแช่เย็นหน่อยไหม?

ขอตัวกลับก่อนนะคะ

เฮ้อ

ถ้าก่อนกินข้าวก็ได้ไปกินราเม็งตอนกลับบ้านซะหน่อย

ไม่แต่งหน้าก็ไม่เป็นไร ซื้อเหล้ามาสูบตรงหลังแล้วกลับไปนอน

น่าเสียดาย วันนี้คุณซาซากิ คุณยามะดะไม่อยู่ค่ะ

อยู่นี่ไง

วันนี้กลับบ้านได้ปกติเลยนะ

ในเมื่อมาแล้ว จะให้ขู่จากข้างหลังให้ดีไหมล่ะ

ไม่สิ ถ้าเป็นแบบนั้นมันจะไม่หวือหวาเลยสิ...

คุณซาซากิ

สวัสดีตอนเย็นค่ะ!

คุณซาซากิ ตะกร้า

ขอโทษนะคะ สวัสดีตอนเย็นค่ะ!

เป็นอะไรไหมคะ?

อ่า ไม่เป็นไรค่ะ

เหม่อไปนิดหน่อย มือเลยลื่นปรี๊ด ฮ่า...ฮ่าฮ่า...

ไม่มีทางที่เป็นไปได้หรอก อย่าจ้องมองแบบนั้นสิ เป็นตัวของตัวเองหน่อย...

ชุดลำลองน่ะ แม้แต่ฉันก็ใส่ได้นะ!

ชุดลำลองเหรอคะ!? คนอย่างคุณยามะดะที่นอกเหนือจากชุดนักเรียนก็ใส่ได้เหรอ!?

คุณซาซากิ นี่...

เชิญค่ะ

...ขอบคุณมากเลยค่ะ!

คุจิคามุ คุจิคามุ ทะโกะ โนะ สุริคิเระ อุมิซาริ มิดาริ ซุยโงะ โนะ สุยโกะ มัตสึกิ มัตสึ โคโระ โนะ มิอุระ โคอุระ มาตะ ฟุอุระ มาตะ โชคุ โนะ เนรุ โทโระ นิ ซึมุ โทโคโระ ยาบูรา โคจิ โนะ ยาบูรา โคจิ ไพโป ไพโป โนะ ชิโคริกันชิโค

คุณซาซากิ เลือกขนมอยู่เหรอคะ?

อื้ม ของว่างน่ะ...

จะเอาอันไหนดีนะ...

ฉันก็น่าจะซื้ออะไรหน่อยดีนะ

คุณยามะดะ

มีบุหรี่ยาว ๆ สามแท่งวางอยู่ตรงนี้ใช่ไหมคะ

...ตัดสินใจได้แล้วค่ะ!

ช่วยแบ่งขนมสามชิ้นให้หน่อยได้ไหมคะ?

ขอบคุณมากค่ะ

?

ค่ะ

นี่ไงคะ!

บุหรี่ที่พ่นควันนี่ เป็นขนมของคุณยามะดะ

ขอโทษนะคะที่มาเอง

...อะไรกัน

ฮ่าๆ...

เป็นห่วงเกินไปแล้วนะ~

เอาอันนี้ค่ะ

วิธีแบบนี้เหรอคะ

ฮ่าๆ...ก็ประมาณนั้นค่ะ

ทำกันบ่อยเหรอคะ?

ในกรณีของฉัน เรียกได้ว่าเป็นโชคลางน่ะค่ะ...

ถ้าสูบได้หนึ่งมวน วันนี้ก็กลับก่อนได้

ถ้าได้สองมวน สัปดาห์นี้ก็จะได้หยุดงานเลยค่ะ

ถ้าอันที่สามล่ะก็ วันนี้ตรงไปที่แคชเชียร์เลยนะคะ

ไม่มีอะไรค่ะ

ดีจังเลยที่ตัดสินใจเรื่องของว่างได้แล้ว!

ถ้าเป็นสามแท่ง วันนี้คุณยามะดะจะอยู่ที่แคชเชียร์

ถึงจะหยุดกลางคันก็รู้ตัวหรอก

...พอมีสามแท่งแล้วก็รู้

หวาน ๆ เรียบร้อยดี

ถ้าเป็นสองแท่งก็ไม่รู้หรอก