ตอน 17: Chapter 17

ลำที่สิบเจ็ด (เรื่องสั้น)

การ์ตูนสาวๆ เรื่องนี้ก็ไม่เข้าใจหรอกนะ แต่ก็ร้องไห้ได้ตามแรงขับเลย...

คุณยามาดะ

สวัสดีค่ะ

ขอโทษนะคะ ช่วงพักค่ะ

ยามาดะ

เป็นอะไรไป มีปัญหาเหรอ

คือว่าเผลอหยิบผิดแล้วก็สแกนเข้าระบบสองครั้งเลยล่ะค่ะ~

เด็กพนักงานพาร์ทไทม์สแกนซ้ำค่ะ

หัวหน้าคะ วันนี้คุณพัก ดิฉันจะไปจัดการเรื่องคืนเงินมาเองค่ะ

ลูกค้าท่านนี้ซับซ้อนหลายอย่างเลยค่ะ

ดิฉันไปด้วยค่ะ ขึ้นรถสิ

แบง

ซูซุมุโร่ เมือง เขตที่ห้า～ค่อนข้างไกลแฮะ

วิ้ววววว~

อย่าเล่นสิ คุณยามาดะ อ่า~

ไม่ได้นั่งรถผู้จัดการนานแล้วสิ

ใช่ไหมนะ?

เมื่อก่อนนี่กลับดึกๆ หรือช่วงพักก็จะแวะไปที่ของผู้จัดการนี่นา

อ่า... อ่านมังงะได้ ห้องส่วนตัวที่สะดวกดี เคยทำเป็นที่สูบบุหรี่นี่

ช่วงหลังมาก็เจอที่ชอบแล้ว

เลยไม่ได้มาบ่อยนัก

คุณร้าน ดูเหมือนคุณจะเหงาเหรอคะ?

ก็เหงาไงล่ะ

ตั้งแต่ตอนเป็นพาร์ทไทม์ ก็ดูแลคินโชมาแปดปีแล้วนะ

แต่กลับโดนคุณลุงลูกค้ามาแย่งไป ฉันอ่า~...

เดี๋ยว

อะไรเหรอ?

ไม่มีอะไรให้ร้องไห้เลยนี่นา

นี่นะ

คุณหัวหน้าเนี่ย

แบง

ใครจะไปร้องไห้ล่ะ ขอบคุณคุณซาซากิด้วยนะ

ถ้ามีนายอยู่ด้วยนี่ อ่านมังงะไม่ได้เลย

คาวะ โกะ ฮ่าๆๆ

มังงะต้องอ่านคนเดียวนะ!

สวัสดีค่ะ อย่ามานินทาฉันสิ

เฮ้!

ว่าแต่ นายสูบอะไรอยู่น่ะ

คา สี่

ฉันก็ดีใจเหมือนกันนะ

ยิ้มแบบปกติของนายให้ฉันหน่อยสิ คุณยามาดะ อ่า~

เมื่อกี้มันก็แค่ล้อเล่นเอง

นานๆ ทีจะได้ให้ขึ้นรถด้วยนะ

แล้ววิธีสนุกแบบนี้

คุณซาซากิคงทำไม่ได้หรอกนะ

นี่ ช่วงนี้คุณซาซากิ มีเรื่องสนุกๆ อะไรเกิดขึ้นไหม

...กับคุณซาซากิเหรอครับ?

โง่เหรอ ยัง กำลังทำงานอยู่เลยนะ

ถ้าพาไปกินราเม็งเป็นเลี้ยงตอนกลับจะเล่าให้ฟังนะ

คุณซาซากิ

อร่อยขนาดนี้...

ตอนนี้ก็กินแค่จานปกติเต็มที่แล้วนะ~

เมื่อก่อนยังกินเกี๊ยวได้อีกเลยนะ...