ตอน 22.2: Chapter 22.2

บูชาเหรอ ต้องคำสาปเหรอ ผีเหรอ อ๊า

กรี๊ดดด น่ากลัวจังเลยยย

เล่มที่ 22 ช่วงพัก - ก่อน

ทำไมนายถึงคิดจะสร้างอะไรแบบนี้ขึ้นมาล่ะ

บ้าไปแล้ว

ฮึ

น่ากลัวสุดๆ

นี่

นายนี่แหละที่เปิดเสียงดังดูหนังผีระดับบี

คุณผู้จัดการนี่ไม่ขึ้นเร็วไปหน่อยเหรอ?

วันนี้มีปัญหาตั้งแต่เช้าแล้วนะ...

งั้นเรามาดูกับฉันตรงนี้เลยไหมล่ะ?

นายหูตึงรึไงเนี่ย?

โอย อยากกลับไปนอนแทบแย่แล้ว!

โดยพื้นฐานแล้ว ทำไมคนที่ไม่ชอบของน่ากลัวถึงมาดูหนังสยองขวัญด้วยล่ะ

... กำลังพยายามจะก้าวข้ามมันอยู่ครับ

ก้าวข้ามเหรอ?

ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ ก็รู้สึกเหมือนจะแพ้ซาซากิไปเรื่อยๆ เลย...

คุณทายามะ

ซาซากิจากตอนที่แล้ว (ตอนที่ 22)

ไม่แน่ว่าคุณกลัวแบบนี้รึเปล่าครับ?

แย่แล้ว!

ขอโทษนะที่พูดเรื่องแปลกๆ ไป

ไม่เป็นไรเลยครับ คุณทายามะ

ถ้าใส่ใจแล้วโดนพูดแบบนี้ ก็ท่านลุงคนนั้นนี่ลำบากแย่เลยนะเนี่ย

สรุปคือ นายกลัวคนเดียวใช่ไหมล่ะ?

แล้วก็ก็คงกลัวคนเดียว เลยอยากจะลากฉันเข้ามาด้วยสินะ

ทำไมต้องคิดลึกขนาดนั้นด้วยเนี่ย

อ่า ใช่ๆ

นี่อ่านมังงะมากไปแล้วรึเปล่า

ถ้าอ่านเล่มนี้เสร็จก็จะกลับนะ

คุณผู้จัดการนี่โคตรสวย แถมมีเงินเก็บเยอะ ชอบจัง

!

หุบปากไปเลย

นี่! มีความตั้งใจจะเอาชนะบ้างไหมเนี่ย!

จริงเลยๆ

อย่ามองแบบหางตาสิคุณยามาดะ

อย่าทำเป็นดูแบบเป่าใส่หน้าจอแบบนั้นสิ

ดูเหมือนนายจะทำไม่ได้จริงๆ นะเนี่ย

เอ๊ะ

เป็นไปไม่ได้ๆ ไม่รู้สึกถึงความตั้งใจเลย

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงชนะคุณไม่ได้ล่ะนะ~

ห๊ะ? เดี๋ยวก่อนสิยยย

เจ้าตัวที่เป็นคนขี้กลัวมากๆ ของนายไงล่ะ!! ก็ต้องทำให้มันกลัวจนพอใจสิยะ!!

ขอโทษนะคะ~

คุณผู้จัดการคะ ขอโทษนะคะ...

พนักงานพาร์ทไทม์เขาโกรธลูกค้า แล้วก็บอกว่าออกมาเป็นผู้จัดการแทนรองผู้จัดการสิคะ...

...ขอโทษด้วยนะ

ไหวไหมคะ...?

ไม่เป็นไรเลยครับ คุณโอนโนะ

ปุ๊ง...

...หมดความตั้งใจจะดูคนเดียวนี่แล้ว

อ๊ะ

นี่! คุณซาซากิ!

คุณทายามะ สวัสดีตอนเย็นนะครับ...

กลัวเหรอ?

ก็กลัวมากเลยล่ะครับ

คิดว่าคุณทายามะ

ห๊ะ?

เมื่อกี้

เผลอหลุดออกมาเลย นี่

?

?

อื้อ

ก็

เอ๊ะ? อะ...อะไรเหรอ?

โล่งขึ้นหน่อย

ช่างเถอะ รีบมาดูดซะ

อ่า ครับ ขออนุญาตนะครับ...