ตอน 22.3: Chapter 22.3

ฉากคั่นเรื่องที่ยี่สิบสอง-หลัง

เอ๊ะ

มันเผาไง!?

สไตล์แผงข้างทางเลยนี่นา

สมัยเด็กๆ พอได้ยินเสียงนี่ ต้องวิ่งออกจากบ้านไปตามเลยนะ

คุณหัวหน้าแนะนำเลยครับคุณลูกค้า

สวัสดีตอนเย็นครับคุณหัวหน้า...

อันนี้ตัวสุดท้ายแล้วนะ ซาซากิคุง

เอ๊ะ จริงเหรอครับ!?

ใช่แล้ว ฉันมาเพื่อขอส่วนลดนี่เอง

ส่วนลด!

กำลังคิดว่าจะซื้ออยู่พอดี โชคดีจัง

เย้!

อย่างนั้นเหรอ

งั้นฉันก็ไม่ต้องขอส่วนลดนี่ก็โชคดีนะ

ไฮด์~น

เอ๊ะ? เอ๊ะ?

อ๊ะ

มันเผาข้าวโพดตัวสุดท้ายขายไปแล้วนะ

หัวหน้าเขาไม่ลดราคาให้เลยสินะ ฮ่าๆๆ

ฮ่าๆๆ...

เป็นคนที่ค้าขายเก่งจังเลยนะ...

กลิ่นหอมจัง

นี่ ฉันจะจ่ายนะ แบ่งให้ฉันหน่อยสิ

ไม่เป็นไรหรอก เงินไม่ต้องให้ก็ได้

ฉันก็ไม่แน่ใจว่าจะกินหมดไหวรึเปล่าอ่ะ

ครับ เป็นไงบ้าง

อ๊ะ

โทษที ยังสูบไม่หมดใช่ไหม

อะไรเหรอ?

เอ๊ะ ควันบุหรี่เกะกะจัง

อิ่มจังเลยครับ~

...คุณทายามะ ถ้าไม่รังเกียจจะลองชิมของผมไหมครับ?

ทำไมมันถึงหายไปได้ล่ะ

เปล่าหรอก พอดีประทับใจกับวิธีการกินของคุณทายามะไปซะแล้ว

ยี่สิบสอง

อยากให้คุณกินอีกจังเลยนะ...

มองอยู่เหรอครับ ตอนที่ฉันกินอยู่น่ะ

อ่า

อืมม~

ของคุณซาซากิ...สายเปย์ (ซึมซ่าม/ทะลึ่ง)

เอ๊ะ...!?

เปล่า ไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย...ขอโทษนะ!?

สายเปย์

สุดยอดเลย สายเปย์ สายเปย์ ต้นไม้ (อะไรสักอย่าง)

อ๊ะ...เข้าใจแล้วค่ะ...

ฉันจะกินแล้ว อย่ามองสิ