สองคนที่สูบบุหรี่หลังซูเปอร์มาร์เก็ต
รวมยอดขายซอสทะลุหนึ่งล้านห้าแสนเล่ม เล่มล่าสุดที่สี่วางจำหน่ายแล้ว!!
เบื้องหลังซูเปอร์มาร์เก็ต สูบควันบุหรี่กับคุณ
ตอนที่ 37
เฮ้อ
เรื่องนี้มันเกี่ยวกับ
ทำไมอากาศแบบนี้ ทั้งแผนกอาหารทะเลกับผักสดต้องมาประชุมหัวหน้างานด้วยเนี่ย
ซาซากิ คนวัยกลางคนที่ทำงานหนัก ความสุขในแต่ละวันของเขาก็คือคุณยามาดะ พนักงานร้านซูเปอร์มาร์เก็ตประจำที่เขาไปเป็นประจำ จนกระทั่งวันหนึ่งก็ได้พบกับคุณทายามะ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณยามาดะ ทำให้ทั้งสองคนได้มีสัมพันธ์กันที่ด้านหลังร้านซูเปอร์ฯ โดยการสูบบุหรี่ยามค่ำคืน
การต้องมาที่สำนักงานใหญ่มันน่าเบื่อจนทนไม่ไหวเลยว่ะ
นี่คุณป้า!
เหรอ?
สำหรับฉัน วันแบบนี้มันทำให้ที่ร้านไม่วุ่นวายไง ไม่ต้องกังวลเรื่องพื้นที่ขายก็สบายใจขึ้น...
ถ้าที่ร้านไม่ยุ่ง ฉันก็ได้คุยกับคุณยามากับคุณเกียวได้ไงล่ะ!
เข้าใจไหมล่ะเรื่องแบบนั้น!
วันนี้ทั้งสองคนก็มาทำงานทั้งนั้นเลย บริษัทนี่มันโหดร้ายจริง ๆ นะ
อ่าาา
ก็คุณยามากับคุณป้าสินะ
ทำอะไรกันอยู่เหรอ
คุณยามาเป็นผู้จัดการร้านเหรอเนี่ย!
โอ้ พวกเธอ ว่าแต่ประชุมนี่นา
สองคนนี่ไปไหนมา ทำอะไรเหมือนกันเนี่ย!?
ฉันเป็นคนตามเขามานี่นา
เป็นอีเวนต์ประกวดเครื่องคิดเงินทั้งร้านน่ะ
แกเอ๋ย
ร้านฉันก็มีเขาเป็นตัวแทนออกไปนะ
สุดยอดไปเลย คุณยามา...!
นายไม่บอกใครเลยนอกจากพนักงานแคชเชียร์ใช่ไหมเนี่ย
เอ่อ ก็...
มันยัง
ไม่ประกาศผลนี่นา
มันไม่มีความหมายเหรอ?
เฮ้อ...
แย่แล้ว! พังแล้ว!
จริง ๆ คุณยามาโคตรเท่เลยนะเนี่ย เป็นประธานบริษัทอีกต่างหาก!!
★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงแต่อย่างใด
งานประกวดของทุกสาขา แล้วก็แอบเข้าร่วมแบบไม่บอกใครนี่มันเจ๋งสุด ๆ!!
ชุดวันนี้มันดูเรียบร้อยแต่แฝงสไตล์คุณยามาแบบเต็ม ๆ น่ารักมาก!!
หวังว่าจะได้ที่หนึ่งนะ~
ไม่ใช่นี่!!
!?
คุณยามา...
ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับ
จะชนะหรือไม่ชนะก็ไม่เกี่ยวกันหรอกนะ
พวกเราขอภาวนาให้ประสบการณ์ครั้งนี้เป็นผลดีกับคุณยามานะครับ!!
โอ้โห! ผมพูดอะไรที่น่าโดนดุไปเหรอครับ!?
อย่าคิดมากไปเลย มันก็แค่ที่ปรึกษาชมรมที่ไม่สมเหตุสมผลเท่านั้นเอง!
ห้องสูบบุหรี่ที่สำนักงานใหญ่นี่ ไม่มีกลิ่นบุหรี่เลย แถมยังไม่ชอบอีกด้วย～
ก็พอจะเข้าใจความรู้สึกนั้นนะ
เอาเถอะ อย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องไปบ่อย ๆ แล้วใช่ไหม
เอาล่ะ แล้วจะเป็นยังไงกันนะ
ถ้าชนะ รางวัลก็จะเป็นที่สำนักงานใหญ่นี่เอง
0
เอ๋~
อ่าาา ฟ้าผ่า!
แย่แล้ว...ยอดขายวันนี้คงจบเห่แล้วล่ะ
ฟ้าผ่ามันดีจังเลยนะ...
นายโคตรสุดเลยว่ะ
ห๊ะ? ทำไมล่ะ?
เสียงฟ้าผ่ามันดัง แถมยังสว่างไสว เหมือนดอกไม้ไฟเลยนะ เศรษฐกิจดีออก
คุณดอกไม้ไฟตรงนั้นครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับ สวัสดีครับ
นี่ไงมาแล้ว
ขอบคุณมากเลยครับ
หัวหน้าครับ คุณยามากลับมาแล้วครับ
อ่าา! คุณยามา เหนื่อยหน่อยนะครับ~!
คิดว่าจะเอาชนะทุกคนได้เลยเหรอ!?
หัวหน้าครับ คิดผิดเรื่องการแข่งขันรึเปล่าครับ?
วันนี้เพราะสภาพอากาศ ร้านเลยเลิกก่อนนะ พักสักรอบแล้วค่อยเข้าเครื่องคิดเงินก็ได้ครับ!
จริงเหรอครับ
ดูฟ้าผ่าไปพร้อมกับสูบบุหรี่สักมวนดีไหมนะ...
รสนิยมคุณยามามันสุดยอดมากเลย~!!
งั้นฉันจะอยู่ข้างหลังนะ
ถ้าเกิดปาฏิหาริย์แล้วมีลูกค้าเยอะ ๆ บอกฉันได้เลยนะ
ของสำหรับวันธรรมดา
ยังมีอีกด้วยนะ~
ยามา พนักงานร้านยอดนิยมที่ซูเปอร์เอส ดูสนิทกับทายามะจังนะ
คุณซาซากินี่นา
ว๊ะ ยังอยู่
นี่มาทำอะไรกันอยู่แต่เช้าเนี่ย
อึก
ฟู่...
กลับมา...
??
??
นี่มันอะไรกันจริง ๆ...
ซาซากิ... คนวัยกลางคนที่เหน็ดเหนื่อยจากการเป็นลูกน้องบริษัท ความสุขในแต่ละวันคือบุหรี่และการบริการที่ยิ้มแย้มของคุณยามา
คือว่า... คุณซาซากิครับ
อ่า ๆ ครับ
!?
ทายามะ พนักงานปริศนาที่ปรากฏตัวในห้องสูบบุหรี่ของซูเปอร์เอส มีความสนิทกับคุณยามาด้วย
อา... คุณยามา!?
ขอโทษนะครับ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมครับ?
ได้เลยครับ!
สวัสดีครับ!
อยากให้มาทางนี้ครับ
ทางนี้ครับ...
ต่อจากนี้ก็ทางนี้ครับ
ถ้าไม่รังเกียจ เชิญพักตรงนี้ได้เลยนะครับ
ถ้ามันไม่เป็นเรื่องเลยก็ขอโทษด้วยนะครับ
คุณซาซากิดูเหมือนจะไม่สบาย เลยอดไม่ได้ที่จะ...
...หรือว่าฉันคิดผิดไปเองเหรอครับ?
ไม่ครับ!! ไม่ไม่หรอกครับ ไม่มีทางเลยครับ!!
แล้วคุณยามาล่ะครับ เวลาโอเคไหมครับ?
ฉันกำลังพักอยู่ครับ
ฮิฮิ
ขอโทษนะครับ...ขอบคุณมากเลยครับ~
ระหว่างอยู่ด้วยกัน คุณพักได้เลยนะครับ!
อันสีเข้มนั่น
บางทีอาจจะไม่ใช่เพราะไม่สบาย
ฟ้าผ่า...กลัวเหรอครับ?
อ๊า~ น่าอายจัง น่าสมเพชชะมัด...
ทั้งที่คุณยามาเขาเป็นห่วง เลยพาออกมาข้างนอกให้...
ครับ...
คุณลุงคนนี้เนี่ย จริง ๆ แล้วกลัวฟ้าร้องมากเลยนี่นา
คุณยามาครับ?
อึก ขอโทษครับ ตั้งแต่เมื่อกี้...!
เสียงมันควบคุมไม่ได้เลยครับ...
อ่า ตัวเองเนี่ยนะ
น่าสงสารจัง กลัวสุด ๆ แต่ตัวเองทำทำไมมันกระสับกระส่ายแบบนี้เนี่ย จริง ๆ
ยังจะมาในสภาพแบบนี้อีก
ไม่ครับ...
ขอโทษนะครับ ที่พาออกมาข้างนอกได้แบบนี้...
จะกลับข้างในไหมครับ?
ไม่ครับ! ตรงนี้ดีกว่าเยอะเลยครับ
เพราะว่าวันนี้ที่ทำงานอยู่แถว ๆ สถานีนี้ เลยมาหลบที่ซูเปอร์เอสครับ
โอย~ ถึงอากาศแบบนี้ ซูเปอร์ก็ยังเป็นที่ที่คนพลุกพล่านอยู่เลยนะ!
เลยช่วยได้มากเลยครับ
จริง ๆ ๆ ๆ ๆ ขอโทษด้วยนะครับ...!
อาาห์
โอยยย ให้ตายสิคะคุณลุง~
ไม่เป็นไรเลยครับ ผ่อนคลายได้เลย!
อ๊าาา!!
นั่งแล้วก็สูบบุหรี่ได้เลยนะครับ?
เอ๋...?
ไม่เป็นไรเหรอครับ?
กลิ่นมันอาจจะติดชุดนะ
ไม่เป็นไรค่ะ! ฉันมีสเปรย์ดับกลิ่นนี่นา~
ขอโทษนะคะ ตั้งแต่เรื่อง... อะไรก็ไม่รู้...
อา~...
เห
ต้องทนกลิ่นบุหรี่มือสอง...
...คุณยามานี่เก่งเรื่องฟ้าร้องมากเลยสินะครับ
ไม่สิครับ คือชอบเลยด้วยซ้ำ!
ตอนเด็ก ๆ ก็กลัวนะครับ?
พยายามที่จะคิดว่าดอกไม้ไฟกับฟ้าร้องมันไม่เคยเปลี่ยนไป
แต่ถ้ามันยังเป็นแบบไม่ถนัดไปเรื่อย ๆ มันก็รู้สึกแบบ อืม...
พอได้ยินเสียงปุ๊บ ก็รู้สึกตื่นเต้นจนชอบไปเลยครับ...
ดีจังเลยนะครับ นั่น
อันนี้มันแปลก ๆ ไปหน่อยไหมครับ?
ไม่แปลกซะหน่อยครับ!
จริงเหรอครับ?
ถึงจะบอกว่าเจอคนแบบนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตก็เถอะครับ...
สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ที่สามารถเอาไปเปรียบกับอะไรสนุก ๆ อย่างอื่นได้จนผ่านไปได้
มันช่างวิเศษจนน่าอิจฉาเลยครับ
ตัวฉันเนี่ย ไม่ได้ทำอะไรเลยเป็นสิบปีแล้ว ยังเป็นคนไม่เก่งเรื่องนี้อยู่เลย
จริง ๆ...น่าสมเพชจังเลยนะ
ฮะฮะ~
ส่วนฉันน่ะ เป็นคนช่างคิด...ไม่ชอบการกังวลอะไรนาน ๆ เลย อยากจะทำให้มันดีขึ้นสักทางน่ะครับ
เอ๊ะ ๆ
ไม่ได้คิดอย่างนั้นหรอกนะครับ
มันก็ไม่มีกฎตายตัวว่าสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัดจะต้องทำอะไรให้มันได้เสมอไปนี่ครับ
เรื่องที่ทำไม่ได้ เรื่องที่ไม่ถนัด หรือสิ่งที่กลัวน่ะ
ถึงจะต้องเผชิญหน้าและโอบกอดมันไว้แล้วยังทำต่อไปได้จนถึงขนาดนั้น
แย่แล้ว อีกแล้ว...
พูดด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเป็นปกติไปซะแล้ว...
สำหรับฉันน่ะ เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมากเลยนะ
...ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณยามา
จริง ๆ นะ...
คำพูดที่คุณยามานี่เคยพูดไว้ตอนนั้น
ทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นมากเลยครับ
...แบบเดียวกับ
ใบหน้า
มันคงจะเป็นความอ่อนโยนและความอบอุ่น
ถึงจะเป็นการรับมือแบบบาง ๆ กับคนอื่นก็ตาม
...วันนี้
น่าจะเข้าพักก่อนโดยที่ไม่เปลี่ยนเสื้อผ้า
แล้วมันก็จะเหมือนเดิมตามปกติ
ก็จะได้ไม่ต้องเห็นหน้าแบบนี้
ไม่เป็นไรเหรอครับ ที่ไม่ต้องพูดว่าขอโทษ?
ครับ!
เอ๊ะ
อันใหญ่กำลังจะหล่นแล้วนะครับ~
ลืมไปเลย
คำพูดของคุณ
เป็นฟ้าร้องที่ดังมากเลยนะครับ
...ได้ยินไหมครับ?
เปล่าเลยค่ะ...ก็เพราะคุณนี่แหละค่ะ...
ก็แทบไม่ได้ยินเลยครับ
เสียงมันกำลังถอยห่างออกไปนะครับ
จริงด้วย...!
แบบนี้แล้วน่าจะขยับตัวได้ดีขึ้นเยอะเลยครับ
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?
ครับ! ขอบคุณจริง ๆ นะครับ
ตะกะกะกะนี่
...เมื่อกี้พูดเรื่องแย่ ๆ
ไปนี่นา
เวลาที่มันยากลำบาก หรือเวลาที่มันเสียดาย
คำพูดที่
อยู่เคียงข้างเหมือนเพื่อนพ้องน่ะ
สำหรับฉันน่ะ
ถึงแม้ว่าฉันเองก็จะมีสิ่งนั้นอยู่เหมือนกันนะ
ตัวฉันเองก็มีเรื่องแบบนั้นเหมือนกันนะ
ให้ลืมไปเถอะนะ
แย่แล้ว อีกแล้ว...
เลมิ
แย่ที่สุด...
คุณซาซากิครับ คุณยามาน่ะ
ไม่ได้...ยอดเยี่ยมอะไรเลยหรอก
◆ความเสียใจละลายในสายฝน
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
แมวสาวอมควัน
ซาซากิกับพีจัง
คุรุมิจังนักเทรด FX
คนปรุงยาเสน่ห์ขวดนี้แอบมีใจให้อยู่รู้บ้างไหม
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
