ตอน 38: Chapter 38

สองคนสูบบุหรี่หลังซูเปอร์มาร์เก็ต

เออ ก็คิดว่าเพราะฝนตกไม่หยุด เลยทำยอดขายได้ลำบากนะ

ช่วงหน้าร้อนมันขายดีเป็นบ้าเลย ตอนนี้เน้นกำไรก่อน พวกนายสู้ไปด้วยกันนะ

◆ฝนยังไม่หยุดเลย~

แล้วก็มีข่าวดีด้วยนะ

คุณยามาดะของเราชนะการประกวดพนักงานคิดเงินทุกสาขาได้แล้ว!

สุดยอดไปเลย! ยามาดะจัง ยินดีด้วยนะ

ดาวแห่งเคาน์เตอร์แคชเชียร์!

ยินดีด้วยนะ!

ให้ฉันพูดอะไรสักคำดีไหม ยามาดะ

ขอบคุณทุกคนมากจริงๆ ที่ยินดีกับฉัน

ค่ะ

ปกติทำงานก็ตั้งใจอยู่แล้วนะ แต่การเป็นแบบนี้ก็น่าตกใจจริงๆ

...แบบนี้

ฉันจำสิ่งที่ตัวเองพูดไม่ได้เลย มีแต่การสื่อสารแบบมั่วๆ เท่านั้นแหละ

ฉันที่เป็นคนนิสัยแย่ๆ ถึงชนะเนี่ยนะ...

สุนัขจิ้งจอกสีน้ำตาลว่องไว กระโดดข้ามสุนัขขี้เกียจ

ยอดขายรวมซีรีส์เกินหนึ่งล้านห้าแสนเล่ม แล้วเล่มสี่ล่าสุดก็วางขายฮิตมากเลย!!

สองคนสูบบุหรี่หลังซูเปอร์มาร์เก็ต 【38ตอน】 หลังซูเปอร์มาร์เก็ต สูบบุหรี่กับคุณ

หลังซูเปอร์มาร์เก็ต สูบบุหรี่กับคุณ

ผู้เขียน/ผู้วาด จิชุ

เรื่องราวนี้คือ

โยโกระ...

ความผ่อนคลายในชีวิตประจำวันของซาซากิ ผู้เป็นพนักงานบริษัทวัยกลางคน คือคุณยามาดะ พนักงานประจำของซูเปอร์มาร์เก็ตที่เขาไปเป็นประจำ วันหนึ่ง เขาได้พบกับทายามะ ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานของยามาดะ และตั้งแต่วันนั้น ทั้งสองก็ได้กลายมาเป็นคู่ที่มาแลกควันบุหรี่หลังซูเปอร์มาร์เก็ตในยามค่ำคืน

ทำไมล่ะเนี่ย!!

เซ๊ะ

อะไรน่ะ!?

นี่นายทำงานเป็นไพระ (平左) อย่างไรกันเนี่ย!

เอ๊ะ...!? ทุกคนบอกว่าเขากำลังหงุดหงิดเพราะเบื่อที่จะต้องไปสำนักงานใหญ่อีกแล้วนี่นา...!?

ถ้าเห็นคุณยามาดะช่วงนี้แล้วไม่เป็นห่วงเลยเหรอ!?

คุณยามาดะจะไม่ยอมทำตัวดูถูกตัวเองเด็ดขาดนะ!!

ตามปกติ

เขาควรจะทำหน้าบึ้งตึงแบบเด็กทารกที่อ่อนแอมากกว่านี้สิ!

โง่เอ๊ย เจ้าของร้าน

น่ารัก...♡

จริงๆ ด้วย!?

งั้นก็ดีแล้วล่ะ ถ้าเป็นนายที่รับฟังฉันนี่แหละ...

ก็สนิทกับคุณยามาดะจนกินข้าวด้วยกันได้แล้วนี่...

โธ่ มันเป็นไปไม่ได้หรอก

!?

โอยยย พลังที่เพิ่งมีเมื่อกี้หายไปไหนหมดเนี่ย...!?

เป็นไปได้ไหมว่า นาย...นายกำลังกลัวอยู่...!?

หา!? อะ...

ฉันจะไม่อยู่ที่ร้านตั้งแต่วันพรุ่งนี้แล้วนะ...

กริ๊งงง!!

พูดด้วยปากเหรอ!?

ถึงจะเปิดสาขาใหม่ แต่คนไม่พอ เลยให้รองหัวหน้าดูแลพื้นที่ขาย แล้วมาอยู่ทางนี้ซะ!

ผู้จัดการร้านก็เป็นเหมือนกันนะ

อย่างนั้นเหรอ... หัวหน้าก็ไม่อยู่ด้วยเหรอเนี่ย...

ก็เลยต้องเป็นนายที่ต้องพยายามไง!

หา!?

อ่า... ก็คงต้องทำสินะ...

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น

เดี๋ยวๆ รอเดี๋ยวนะ มีอะไร มีอะไรเหรอ?

ถ้าอย่างนั้น... ดูแลคุณยามาดะให้ดีนะ

เดี๋ยวก่อน! ไม่ใช่ฉันที่ควรจะได้รับความไว้วางใจที่สุดนะโว้ย!

พวกเรานี่นะ ไม่อยากทำเรื่องน่าสมเพชแบบพึ่งคนอื่นเป็นอะไรเลย!

เข้าใจแล้ว! เข้าใจแล้ว!

คุณโอบาเป็นเพื่อนร่วมงานสูบบุหรี่นี่นา ก็ต้องหาทางอะไรสักอย่างสิครับ!!

จะพยายามให้เต็มที่เลยครับ!

จะพยายามงั้นเหรอ~

หลายวันต่อมา

โฮะ โฮะ คุณยามาดะเนี่ยสุดยอดจังเลยนะ...

ชนะการประกวดที่แคชเชียร์เหรอเนี่ย...

มีประกาศสัมภาษณ์ติดอยู่ตรงกระดานที่ทางเข้าด้วยนะ...

ก็กำลังคิดเรื่องต่างๆ นานาอยู่ตรงเคาน์เตอร์แคชเชียร์สินะ

การได้รู้แนวคิดในการทำงานของที่อื่นนี่มันสดชื่นดีจังเลยนะ—

รู้สึกเหมือนอารมณ์มัน...

...คุณทายามะเหรอ?

เป็นอะไรเหรอครับ คุณซาซากิ

กำลังตั้งใจฟังอยู่นะครับ

คุณยามาดะได้ที่หนึ่ง แถมยังเห็นคอมเมนต์ได้ด้วย ดีใจจังเลยสิ?

คือว่า... วิธีพูดของคุณน่ะมัน...

ดีจังเลย

นี่คุณซาซากิ

ครับ!

ตอนแรกพวกเรา... เราไปสูบบุหรี่ข้างนอกด้วยกันใช่ไหมล่ะ

อ่า ใช่!

แล้วก็...

ฉันเล่าเรื่องตอนที่คุณซาซากิมาที่ร้านพวกเราครั้งแรกให้นายฟังนะ

เรื่องที่คุณยามาดะเนี่ย

.........

ก็ไม่มีอะไรหรอกนะ

รูป

ห๊ะ?

ก็มีอะไรอยากจะถามน่ะ...

ไม่เป็นไร

แต่ว่า...

ก็เป็นเรื่องที่ถามไปก็คงไม่เป็นไรหรอก

ถึงจะไม่ได้มีอะไรมากมายก็ไม่เป็นไรหรอกนะ

ถึงฉันจะบอกว่าเรื่องของฉันมันน่าสนใจก็ไม่ใช่หรอกนะโว้ย!

พออายุมากขึ้น เรื่องส่วนใหญ่ก็จะเปิดเผยออกมาเอง ดังนั้นไม่ว่าจะถูกถามอะไร ฉันก็ไม่เป็นไรเลย

—เห้ย

คุณซาซากินี่น่ารำคาญจริง...

อื้อ!?

ตรงนี้

ไปรษณีย์ถึง...

ไม่ใช่ผู้ชายที่ตื๊อนะ (หัวเราะ)

ดุโดโด คำถาม คุณเคซาอิ

พรุ่งนี้ก็ยังต้องทำงานอีก ทำอะไรอยู่เนี่ย...

ก็เลยพูดว่า ก็ทำไปเรื่อยๆ พอสลับไปแล้ว

ลุงน่ารำคาญ ลุงจุกจิก วิธีที่จะไม่ถูกลุงเกลียด ลุงไม่รู้ตัว ลุงเจ้ากี้เจ้าการ

ไม่ฝันนี่นา...

นี่... ทำไมฉันถึงได้พูดเรื่องที่น่ารำคาญแบบนี้...

ถึงได้ยืนกรานให้เขาพูดออกมา

คิดว่าตัวเองจะทำอะไรได้กับฉันกันนะ

อะไรน่ะ!

จะเก็บมันไว้เป็นสมบัติของบ้านแบบไม่สูบเลยเหรอ?

อยากจะสบตาแล้วคุยด้วยมากกว่า... อะไรแบบนี้

บ้าเอ๊ย

สองวันถัดมา

...เสร็จแล้ว

คาว่าะกามิ เสร็จแล้วววว...

แย่ คุณยามาดะ เหนื่อยแล้ว...!

เหนื่อยครับ

ช่วงนี้... เป็นไงบ้าง?

อะไรน่ะ ทำเหมือนพ่อเลย

มีอะไรที่กำลัง... กังวลอยู่ไหม?

ก็ธรรมดาเองนะ

......

จะแบบนั้นเหรอ?

ก็เพราะว่าช่วงนี้แกมันแปลกไปหน่อยนี่หว่า?

ถ้ามีเรื่องอะไรให้กังวลก็...

คุณป้าจุกจิก

—เห้ย

ทั้งที่ฉันก็เป็นห่วงคุณยามาดะนะ

ทำให้นายต้องอารมณ์เสียด้วยเนี่ย ฉันทำอะไรอยู่กันแน่...

โฮะ

อะ...

คุณซาซากิ!?

คุณโอบาตะ!

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ...!

พวกเราก็ถอนหายใจกันหนักเหมือนกันเลยนะ

ใช่แล้วครับ...

ไม่เป็นไรไหมครับ? ช่วงนี้งานยุ่งเหรอ?

เอ่อ... ช่วงนี้ 오히려ว่างจนลำบากเลยล่ะครับ...

อ่า... คุณซาซากิ

อย่างนั้นเองเหรอ... จริงๆ แล้วขอบคุณสำหรับความเหนื่อยเสมอเลยนะ

ทำไมคนนี้ถึงใจดีตลอดเลยนะ

คนแบบนี้ต้องเป็นพวกที่ไม่ค่อยจะกังวลแล้วทำให้คนอื่นโมโหสินะ...

เรื่องของคุณซาซากินี่ล่ะ งานโอเคไหมครับ?

ที่ทำให้คุณทายามะ

ผมเหรอครับ ก็... ดูเหนื่อยๆ นะครับ...

เสียความรู้สึกไป... น่ะครับ

อ่า... เปล่า!

งานก็ปกติเหมือนเดิมแหละ ถึงจะเศร้าไปหน่อย

... ห๊ะ?

คุณโอบาตะด้วยนะ ที่ทำให้เพื่อนร่วมงานรู้สึกไม่ดี...

...เอ่อ นั่นมันเรื่องเมื่อไหร่เหรอครับ?

เอ่อ... ตอนที่ไปเยี่ยมเมื่อคืนก่อนหน้านี้...

ที่ฉันทำให้คุณยามาดะโกรธก็เป็นเรื่องของวันนั้นแหละ!!

...ขอโทษครับ ก็เป็นเรื่องที่ต้องเป็นห่วงนี่นา ถ้าถูกถามแบบนี้ล่ะก็

สึบิบาเบ็น...

เอ๊ะ!?

คุณโอบาตะ!! หน้า! หน้าตกแล้วลุกขึ้นเดี๋ยวนี้! นี่นะ!

อุ๊ย...

แน่นอน... แน่นอน... เป็นความผิดของผมเองครับ!

เอ๊ะ...?

ยังดีกว่านั้นนะ ก่อนหน้านี้ผมเป็นคนทำให้อารมณ์ของเขาพังไปแล้วด้วยครับ!

ไปแสดงความห่วงใยแบบโง่ๆ จนเขาโดนรำคาญไปแล้ว...

ชชชช

...ขอโทษนะ เรื่องความเป็นห่วงน่ะ?

ไอ้หมอนั่นช่วงนี้อาการมันแปลกๆ นะ ดูอ่อนแอ...

ถึงจะมีเรื่องดีๆ ในงานมาให้ ก็ไม่ได้ดีใจเลยด้วยซ้ำ

กลับบอกว่าตัวเองเป็นคนแย่

ว่าเป็นแค่ตัวเล็กๆ อย่างตัวเองเนี่ย

แล้วก็พูดเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนอีก...

คุณโอบาตะ

คุณทายามะวันนี้มาเข้างานหรือเปล่านะ

ขอโทษนะ ขอบคุณ

อะ... ค่ะ น่าจะเลิกงานแล้วในเวลานี้

น่าจะไปสูบอยู่ข้างหลังมั้งครับ...

คุณซาซากิ—!?

โคยากาชิชิปิ

เมนูแนะนำวันนี้

อา

อุ๊ย...พิมพ์ผิด

ร้านอุดมคติของคุณยามาดะ

หัวหน้าครับ รีบแกะนี่ออกทีเถอะ มันอะไรเนี่ย

พนักงานแคชเชียร์ในอุดมคติอะไรแบบนี้

... คุณซาซากิ เป็นอะไรเหรอครับ

ทำไม... ร่ม...

คุณทายามะ

ห๊ะ? นี่มัน... แบบว่า... คิดว่าฝนจะเลียอยู่ล่ะมั้ง...

เพราะว่าคุณโอบาตะบอกว่าเธออยู่ข้างหลัง

เลยรีบไปหา แต่ก็ดันเดินชนเข้าด้วยซ้ำ

เลยเป็นห่วงคุณทายามะ... เลยมา...

ครั้งก่อนทำให้ต้องบอกว่าน่ารำคาญ ขอโทษนะ

เอ๊ะ...

ฉันพูดจาแรงไปเหรอ...?

ไม่ใช่ความผิดของเธอนะ

มันเป็นกรรมของตัวเองน่ะ

คุณซาซากิไม่มีอะไรต้องขอโทษเลยสักอย่าง

ฉันสบายดี... ไม่เป็นไรเลยสักนิดนะ

...ขอโทษนะที่บอกแบบนั้น แต่ก็

เป็นห่วงอยู่ดี

...แค่เพิ่งสังเกตเห็นเมื่อเร็วๆ นี้เอง

ว่าตัวเองเป็นคนแย่มากๆ น่ะ

ทำไมล่ะ...

ถึงได้คิดเรื่องแย่ๆ กับคนอื่นออกไปได้

นะ

ความทรงจำระหว่างเราที่คนคนนั้นให้ความสำคัญน่ะ

ฉันลืมมันไปแล้วนะ

ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันคือเสาหลักทางใจของตัวเอง

...คุณก็ไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันพูดใช่ไหมล่ะ

จะให้รักษาเรื่องนั้นไว้ไปถึงเมื่อไหร่กัน

คุณทายามะ

อืม... น่าเอ็นดูจัง คิดว่าอยากจะลืมมันไปซะแล้วสิ

ขอคุยกับคุณได้ไหม เวลาที่มองหน้ากัน

ไม่เห็นมีอะไรดีๆ เลยสักอย่าง

ช่วงนี้ฉันเองก็... ได้ความทรงจำล้ำค่ามาแล้วนะ

จำได้ไหม คืนที่เราไปสูบบุหรี่ข้างนอกด้วยกัน

ฉันเคยพูดว่าซากุระในเมืองนี้มันสวยเสมอ

แต่พูดตามตรงนะ ไม่ว่าจะมองตรงไหน ซากุระก็เหมือนกันหมดแหละ

มันก็เป็นแค่...สัญลักษณ์ที่บอกฤดูเท่านั้นเอง

แต่ตอนนั้นมันไม่เหมือนเดิม

ถึงแม้ว่าฝนจะตกอยู่ก็ตาม

ฉันก็รู้สึกว่ามันสวยจริงๆ

กลายเป็นความทรงจำที่ลืมไม่ลงไปแล้ว

มันเป็นเพราะว่าเธออยู่ตรงนี้นี่เอง

ผมจะขอบคุณอยู่ตลอดเลยนะ

ถึงแม้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้นจะมีแค่ผมคนเดียวที่ให้ความสำคัญ แล้ว

เธอจะจำมันไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

หรือแม้ว่าเธอจะมองข้ามมันไปก็ตาม

เธอก็ยังคงน่ารักเสมอ

ก็เลย... อืม ให้ตายสิ ทำได้ดี...

ใจรู้สึกเสียใจ

ทำไมถึงพูดแบบนั้นตอนนี้ล่ะ?

ขอโทษ... เรื่องของคนอย่างฉันมันก็คงไม่เป็นไรหรอกนะ...

เรื่องแบบนั้นน่ะ

ถ้าคุณซาซากิเป็นคนพูดเมื่อไหร่

ก็ดีใจนะ...

ไอ้คุณประหลาดนี่

ของวันนี้

ชนะการประกวด

...อึก

งั้นเหรอ ก็ดีแล้ว...

คึชะ!

แย่แล้ว แย่แล้ว!

บทสัมภาษณ์ของคุณทายามะ...เนี่ย!

ไม่ต้องถึงกับเป๊ะขนาดนั้นก็ได้นะ

ไม่ดีแน่ๆ มันเป็นงานเขียนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้เชียว

...มันน่าอายจังเลย

ตรงนี้... ส่วนนี้

เป็นคำพูดที่คุณยามาดะเคยพูดตอนที่มาที่นี่ครั้งแรกเลยนะ

...หืม?

「แม้ว่าสักวันจะชนกับกำแพงก็ตามนะ」

「ถ้ายังคงทำต่อไปเพราะความชอบของตัวเอง」

「สิ่งที่จำเป็นทั้งหมดก็จะตามมาในที่สุด」

「ให้ทันกับความรู้สึกของฉันให้ได้เลยยยยยยยยย」

ปึ้ก

โทรศัพท์จากหัวหน้าแผนก...

ขอโทษนะ คุณทายามะ! ฉัน...กำลังจะไปแล้วนะ

อ่า... อืม

กร๊าซ...

ฮ้าาา

โย่ คุณทายามะ...!

คุณซาซากิเห็นไหม!? ฉันตามหาคุณอยู่นะ

ไปทางหลังก็ไม่มีคุณซาซากิเลยแฮะ

ของแนะนำประจำวัน

...ดีจังเลย

คำพูดที่พูดกับคนคนนั้นมัน

กลายเป็นคำพูดที่มีค่าของฉัน

ดีจัง...

มีอะไรเหรอ

อ๊ะ คุณได้เจอคุณซาซากิเหรอ?

อืม

อื... อย่างนั้นเอง

คุณยามาดะ ขอโทษนะ ครั้งที่แล้ว

...นี่นะคุณป้า

คุณซาซากิเขาชอบฉันมากเลยนะ

หืม?

เขาชื่นชมฉันตลอดเวลาที่ฉันยืนอยู่ตรงเคาน์เตอร์คิดเงินเลย

ฉันแกล้งเขาไปเยอะมากเลยนะ

ตอนแรกก็คิดแค่ว่าลูกค้าแปลกๆ ก็เพิ่มขึ้นแค่นั้นเองนี่นา

แต่ยิ่งได้รู้จัก คนที่ใจดีก็ยิ่งรู้มากขึ้น

ว่าจะโกหก หรือจะทำร้ายเขาไปทำยังไง

ความสำคัญของคนใจดีคนนั้น... อยากจะทะนุถนอมให้ได้เลย

ก็คิดวนไปหมดเลยนะ

ขอบคุณที่แวะมาร้านก่อนการดื่มนะครับ! ผมดีใจมากๆ เลยที่ได้ทำงานที่ร้านนี้มาตลอด ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ ตรงกันข้าม ฉันเป็นฝ่ายที่ถนัดน้อยกว่าด้วยซ้ำ แต่ก็ได้รับแรงสนับสนุนจากลูกค้ามากมาย ทำให้การบริการในตอนนี้

เหลือเพียงแค่สิ่งเดียวเท่านั้น

...บ้าจริงๆ เลย

คงจะดูเหมือนคนบ้าสินะ ที่ทำอะไรโง่ๆ แบบคุณยามาดะนี่คุณทายามะนี่

ถ้าแกมันบ้า หัวหน้ากับคุณคาวากามิก็

คนรอบๆ ตัวฉันน่ะ... มีแต่พวกบ้าๆ บอๆ เต็มไปหมด

คุณนี่เป็นผู้ชายร่างใหญ่จังนะ

เอ๊ะ? อ่าาา สูงถึงร้อยเก้าสิบเลยล่ะ...

บ้าจริงว่ะ

เรื่องแบบนั้นน่ะ

คุณซาซากิเขาพูดออกมาเมื่อไหร่ก็ได้นะ

ดีใจจัง...

เล่มหน้า ไวเดือนกรกฎาคม ปี 2024 (วางแผงวันที่ยี่สิบหกเดือน 6) จะไม่มีการตีพิมพ์นะ ครั้งหน้าจะลงในเล่มเดือนสิงหาคม ปี 2024 (วางแผงวันที่ 25 เดือน 07) เลย!