หลงทาง หมุนวน เท้าที่หยุดนิ่ง ณ ปลายฝันที่เรายืนอยู่ด้วยกัน
【เล่มที่ 55】
จาคุ ฮาจิสุ
ขอโทษนะ คุณทายาม
มันก็แอบยากหน่อยน่ะ
เรื่องจังหวะที่จะคืนร่ม
ไม่เป็นไรหรอก ก็บอกไปแล้วว่าวางไว้ก่อนก็ได้นี่นา
ถ้าอย่างนั้นก็ให้เถอะ
มันใหญ่ๆ น่ะ คุณซาซากิคงจะพอดีเลยล่ะ
ไม่สิ ขอโทษจริงๆ นะ...!
งั้นให้ฉันไปเอาที่บ้านคุณซาซากิให้ไหมล่ะ?
หรือจะชงชามากินสักหน่อยดีนะ~
อันนั้นอาจจะลำบากไปหน่อยค่ะ...
ฮ่าๆ
ดูสิ~
ก็บอกว่าไม่เป็นไรสักหน่อย ไม่ว่าจะยังไงก็ได้...
ขอบคุณนะ...
อ๊ะ! ว่าแต่ คุณทายาม ฟังนะ
เมื่อวันก่อนฉันเจอคุณไดโกโร่มาน่ะ
โงกกลึก
ตอนนั้นน่ะนะ...
คุณทายามเหรอ?
อ่า... ขอโทษที เผลอเคลิ้มไปหน่อย
อะไรเหรอ?
อ่า เปล่า
ไม่มีอะไรมากหรอกน่า!
วันนี้ส่งเลยไหม... !
นี่จะให้คุณซาซากิทำถึงเมื่อไหร่ ต้องถามผู้จัดการร้านดูนะ
ไม่ๆ! ผมสบายมากเลยนะ
อืม...
★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติครับ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น
งั้นขอบคุณนะครับคุณซาซากิ...
ไว้เจอกันใหม่นะ
ราตรีสวัสดิ์ครับคุณทายาม
นอนไม่พอ... มั้งนะ
คุณทายามจัง
เรื่องชีตการจัดการเป้าหมายน่ะสิ
เดดไลน์คือพรุ่งนี้ แล้วเป็นยังไงบ้างล่ะ?
โมะนิโมะนิ
ก็ไม่ได้เร่งอะไรหรอกนะ~
เอ๋? เสียงเล็กจัง
คุณทายามจังนี่เป็นคนที่ส่งงานเร็วที่สุดในหมู่พนักงานเสมอเลยนะ
ก็เลยนึกขึ้นมาคิดเองน่ะ~
เอ๋อ... เป็นอะไรไปเหรอจ๊ะ คุณยามะดะ
เอ๊ะ? เจ็บเหรอจ๊ะ ขอโทษนะ?
เอ๋...
โอ๊ะ...!
หัวหน้า! เด็กคนนี้นะ...!
เอ!?
เอ!?
อยู่เหรอ!?
เหมือนจะเคลิ้มๆ นะ
อ่า... ขอโทษครับ หัวหน้า
ชีตการจัดการเป้าหมายใช่ไหมครับ...
ขอไปสูบอะไรให้ตื่นก่อนนะ
ไปดีมาดีนะ
พรุ่งนี้จะเอาไปให้ผู้จัดการร้านโดยตรงเลย
มีตรงไหนที่ไม่รู้เหรอครับเนี่ย
รายการมันก็เหมือนเดิมทุกปีนี่นะ
คุณยามา... ทำไมช่วงอาทิตย์นี้ดูง่วงตลอดเลย เป็นห่วงจังเลยนะ...
อ๊ะ เขา... ยังส่งอันนั้นไม่เสร็จอีกเหรอเนี่ย
เจ้าหมอนั่นนี่เร็วจริงๆ เลยนะ
ก็ส่งให้ตรงวันที่ได้กระดาษทุกปีนี่นา...
นอนไม่พอ...
กระดาษที่ต้องเขียนเป้าหมายในอนาคตนี่มันเอาไม่ออกเลย...
กังวลนะเนี่ย...
หา!?
มันดูโอเวอร์ไปไหม?
เอ๊ะ ไม่ใช่ว่าจะลาออกเหรอ!?
มันดูเกินจริงไปไหมเนี่ย!?
รู้อยู่แล้วน่า สมกับเป็นยาโตะจิเลย...
แต่มันก็น่าเป็นห่วงนี่นา...
ฉันมักจะคิดเสมอเลยนะ คุณคาวากามิ...
ก็ถามเขาไปสิว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาแบบธรรมดาๆ หน่อยสิ...
ทำไม่ได้...
พวกฉันนี่มันอัจฉริยะด้านการยั่วประสาทคนเวลาแบบนั้นน่ะ
ในฐานะที่เกี่ยวกับทะเล
ถึงจะพูดได้ว่าก็เป็นอย่างนั้นนะ...
เวลาแบบนี้ คุณซาซากิจะ...
รับฟังหน่อยก็ดีนะ
เหรอ?
กุ๊ก...
แกนี่ ยังรู้สึกว่าคุณซาซากิเป็นคนที่น่ารำคาญอยู่เหรอ!?
เออ...ก็อย่าไปทำอะไรแปลกๆ อีกนะ!?
เฮ้...!
นี่! ตอบสิ...!! ตอบมาเดี๋ยวนี้...!
ลบยางเยอะเกินไป...
เขียนได้ด้วยเหรอเนี่ย
ยัง
หายากจังนะ
ยังไงก็เนื้อหาเดิมทุกปีนี่นา แกนี่แหละที่บอกให้ก๊อปปี้ไง
... ก็ไม่เป็นไรนี่นา มันเลยเดดไลน์ไปหน่อยเอง
เนอะ
ทุกคนดูเวอร์วังไปหมดเลยเนอะ
นั่นก็จริง
!
คืนมาให้หน่อยสิ...!!
แหม... แขนยาวจนปวดหลังเลยจังนะเนี่ย
เจ้า... คุณยายคนนี้...
ตอนนี้คุณยายแก่ๆ ด่ามาเหรอ!? คุณยามะดะ!?
ครึ่งปีแรก/ครึ่งปีหลังนะ
อะไรเหรอ
เขียนตรงที่ต้องเขียนไว้แล้วนี่นา
จะให้เก็บไว้แบบนี้เลยไหม?
เฮ้ เป็นอะไรไป
หัวหน้าร้าน
จำได้ไหมว่าเคยคุยกันว่าจะทำอะไร ตอนที่ฉันเริ่มสูบบุหรี่
...ก็เอาเงินที่เก็บไว้ตอนเป็นพนักงาน ไปซื้อรถ
พาพวกเราไปนี่ไปนั่น
ใช่ไหม
...อืม
นั่นแหละที่ฉัน
มันไม่ใช่การได้สองอย่างในหินเดียวชั้นเลิศเหรอ?
มาเป็นแบบนี้ได้
ก็เพราะพวกคุณทุกคนนี่แหละ
เพราะมันทำให้มีแรงฮึดขึ้นมา
ที่จะบอกออกไปว่า
คิดว่าตัวเองเป็นคนขี้โกงสุดๆ เลยล่ะ
ฉันเริ่มรำคาญ
ใช่
อีกฝ่ายก็เลิกไปแล้ว
แต่นะ
...ก็จริงของแก
มันก็เลิกกันแล้วนี่นา
มันก็เป็นเรื่องที่น่าคิดถึงมากๆ เลยนะเนี่ย
นั่นสินะ
ก็ประมาณห้าปีก่อนแล้วนี่นา
แต่ว่านะ
แต่ว่า
ถ้าหากว่า
ถึงตอนนี้เนี่ย...
...คุณยามะดะเหรอ?
เฮ้
เดดไลน์ต้องเป๊ะนะ
แล้วถ้าครั้งหน้าทำตัวใจร้ายอีก จะทำให้ยางรถพังหมดเลยล่ะ
ไม่ใช่แค่หนึ่งอันนะ
ทั้งหมดเลย
ที่ปัดน้ำฝนก็ถอดออกด้วย
...นั่นมันการบุกรุกรถชัดๆ เลยนะ
วันรุ่งขึ้น
โอ้... ลดครึ่งราคาด้วย
ซูชิที่นี่ไม่ว่าจะมากี่โมง เนื้อก็ยังสวยและอร่อยตลอดเลยนะ
ที่บอกว่าเนื้อสวยตลอดเนี่ย
ก็หมายความว่าพอมาตอนลดราคาจะคุ้มสุดๆ ไง
ขอแบบใส่ขิงเยอะๆ หน่อยดีไหมนะ...
อย่างละสามถุงหรือไง...
ซาซากิ คุณ...
ขอโทษด้วยที่หยิบขิงดองไปตั้งสามถุง...
คามิ... คาวากามิ คุณ!?
หา...? ขิงดองเหรอ...?
ชอบมากขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย...
เรื่องแค่นั้นมันก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
กว่านั้นขอรบกวนอะไรหน่อยได้ไหมคะ
หืม? อะไรเหรอคะ?
เกี่ยวกับคุณยามะ...
ของคุณทายามะเหรอ...?
ช่วงนี้ท่าทางดูแปลกๆ ไปนะ
เหมือนใจมันไม่ได้อยู่กับตัวเลยน่ะ
แถมดูเหมือนจะนอนไม่ค่อยหลับด้วย
เลิกกัน
แต่คุณยามะก็เป็นคนเข้มแข็งนี่นะ จะไม่บอกใครเด็ดขาด
เพราะฉะนั้น
ก็เลย...
ไม่เป็นไรใช่ไหม
คุณซาซากิ
ช่วยไปบอกคุณยามะหน่อยได้ไหมคะ...
เรื่องพวกนี้มันก็เป็นเรื่องใส่ใจเกินความจำเป็นแล้วนะ
ก็พูดอย่างนั้นก็ต้องไปถามเองไม่ใช่เหรอ ถึงจะเข้าใจนะ
แต่นี่มันเป็นเรื่องของคุณยามะนี่นา
ฉันว่ามีคนที่อยากให้คุณยามะฟังเรื่องของตัวเองอยู่ล่ะ...
คาวากามิ คุณ
ขอบคุณมากเลยนะคะ
ที่เล่าให้ฟัง
ผมเองก็
อยากจะให้ฟังเรื่องของเธอได้เหมือนกับคนอื่นๆ ที่นี่
ถ้าเป็นแบบนั้น
งั้นก็
ขออนุญาตนะครับ
ครับ...
...ลุง
ถึงเมาแล้วก็ยังทำหน้าแบบนั้นได้เหรอเนี่ย?
...ฟุ
...อะไร
ก็มาทำหน้าครุ่นคิดอะไรอย่างนี้หน่อยสิ
ตอนนั้นฉัน
โยนทิ้งเองนะ
แบบนี้เนี่ย
ถึงจะตอนนี้อยากจะเก็บมา
คิดว่ามันง่ายๆ แค่คืนเดียว
ก็ยังเหมือน...
โยโย...
โอบา...
กลับเหรอ? ช้าจังนะ
พนักงานน่ะ มีของที่ต้องทำเยอะแยะเลย ยุ่งมากเลย
การทำรายงานประจำเดือนนี่มันแย่สุดๆ ไปเลยนะ
นายพูดแบบนี้ทุกเดือนเลยนี่นา
นี่ คุณทายามะ
ถ้ากำลังคิดอะไรอยู่ล่ะก็
ลองไปเล่าให้คุณซาซากิฟังดูไหมล่ะ?
อะไรกันเนี่ย จู่ๆ ก็ถามแบบนี้...
……หา?
เอ่อ...
ช่วงนี้ท่าทางดูไม่ค่อยดีเลยนะ
ก็เลยทำไมต้องเป็นคนนั้นขึ้นมาด้วยล่ะคะ
คุณซาซากิ กับคุณทายามะหลังดื่มด้วยกันน่ะ
ดูเหมือนจะทำหน้าดีๆ นะ
คนที่ทำให้เธอสบายใจได้น่ะ
ก็คงเป็นคนคนนั้นสินะ...
ยาดะ...
หา!?
นี่...เรื่องที่เกี่ยวกับตัวเองจัง ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยจริงๆ
แถมยัง
ถ้าปล่อยให้โดนรบกวนแบบนี้อยู่เรื่อยๆ
ฉันก็จะ...กลายเป็นพนักงานที่น่ารักไม่ได้แล้วนะ
บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันอยากจะเป็นคนที่เขาชื่นชมอยู่
คุณโอบาตะ
คุณทายามะวันนี้
มาทำงานรึเปล่านะ
สู้ๆ นะครับ
...อยากเจอจังเลยนะ
นี่...นี่คุณทายามะ
คุณซาซากิเนี่ย
อาจจะคิดถึงเรื่องของคุณมากกว่าที่เธอคิดไว้อีกนะ...
ไม่เคยคิดเลยเหรอ?
เอ๊ะ...?
อะไร...นี่หมายความว่าไงเหรอ?
พูดให้มันเต็มปากหน่อยสิ
หา!?
นี่...เอ่อ...
ให้มันเต็มๆ น่ะ เอ่อ...
ก็อย่างที่ว่าไง!
งั้น...ก็อย่าเครียดมากนักล่ะ
หา!?
ถ้าอยากพูดเมื่อไหร่ คาวากามิกับฉันก็อยู่ตรงนี้นะ
รอเดี๋ยวนะ ไม่เข้าใจเลยว่ะ
อ๊ะ...เดี๋ยวนะ!
อ๊ะ...
นี่ คุณทายามะ
ขอโทษค่ะ! ทำให้ตกใจไปหน่อย...!
อ๊ะ เปล่าค่ะ!
เป็นฝั่งเราที่โผล่ไปแบบกะทันหันเอง
ฉันนั่นแหละที่ต้องขอโทษ
คุณซาซากิทำงานเสร็จแล้วเหรอคะ?
ค่ะ เมื่อกี้ซื้อของที่ร้านมา...
อย่างนั้นเองเหรอคะ...! ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ? สินค้ามีขาดไปรึเปล่า?
เอ๊ะ
ดูเหมือนจะโอเคแล้วค่ะ
อ่า... ซูชิค่ะ
เพราะคุณดูเรียบร้อยและสวยงามอยู่เสมอเลยค่ะ...
ลองไปเล่าให้คุณซาซากิฟังดูไหมล่ะ?
อยากให้ฟังนะ
ก็แน่นอนอยู่แล้ว
แต่ว่า
จู่ๆ ก็ถูกคุณทายามะมาเล่าแบบนี้ คุณซาซากิก็คงจะ...
เอ๊ะ
ขอโทษนะคะ คุณทายามะ มีอะไรออกมาจากกระเป๋าตรงนี้...
เชิญเลย
เอ๊ะ?
ขอโทษนะคะ พอดีว่าไม่ได้ดูข้างในค่ะ!
คือว่า...เริ่มมีสายตายาวตามวัยแล้ว เลยมองไม่ค่อยชัดน่ะค่ะ...
อ๊ะ...
ก็เลยอย่างงี้...
...คุณทายามะเหรอคะ?
อ๊ะ...
ขอโทษค่ะ! ที่เหม่อไปนี่...
อ่า...
เฮ๊ะ
ที่เก็บให้ ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ~
ขอโทษด้วยนะคะ! ทั้งที่รับมาให้แล้ว
ก็ซุ่มซ่ามเข้าซะได้
ฉันนี่ทำอะไรอยู่เนี่ย...
คุณทายามะ
ไม่เป็นไรค่ะ
คุณซาซากิ
สักครู่ไหมคะ...
พอจะมีเวลา
ฉบับนี้มีลง 2 ตอนติดกันเลยนะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/39)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
แมวสาวอมควัน
ซาซากิกับพีจัง
คุรุมิจังนักเทรด FX
คนปรุงยาเสน่ห์ขวดนี้แอบมีใจให้อยู่รู้บ้างไหม
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
