ตอน 54: Chapter 54

สองคนสูบอยู่หลังซูเปอร์ฯ 【54เล่ม】

ข้างหลังซูเปอร์ฯ ก็สูบบุหรี่กับเธอ

ผู้เขียน/ผู้วาด จิชุ

ตกลงมาจนร้าวเลยล่ะ ของมีค่าชิ้นหนึ่งของคนแปลกหน้าคนหนึ่ง

ไม่มีเรื่องที่ต้องแจ้งเป็นพิเศษหรอก แต่ว่า

มีอะไรที่ต้องส่งแบบฟอร์มตัวเองออกไปไหม? มีอะไรที่ต้องส่งแบบฟอร์มตัวเองออกไปไหม? มีอะไรที่ต้องส่งแบบฟอร์มตัวเองออกไปไหม? มีอะไรที่ต้องส่งแบบฟอร์มตัวเองออกไปไหม?

จากสำนักงานใหญ่ ปีนี้ก็มาตามเคยนี่ล่ะ

เอาล่ะ มารวมตัวกันแล้วนะ

กำหนดส่งคือสัปดาห์หน้า!

แบบฟอร์มสำหรับพนักงานกับสตาฟจะต่างกัน ดังนั้นให้แต่ละแผนกแจกให้ถูกนะ

ซาซากิ... ไอ้หนุ่มวัยกลางคนที่ทำงานหนักจนเหนื่อยล้า ความสุขในชีวิตประจำวันก็คือบุหรี่ กับการบริการที่เป็นรอยยิ้มของคุณยามาดะนั่นเอง

มันออกแล้ว... แผ่นจัดการเป้าหมาย...

ถ้าไม่มีอะไรดีๆ ก็เขียนกลอนสั้นๆ ไว้ก็ได้นะ

เป็นคำเตือนจากสำนักงานใหญ่ว่า

ขอให้พนักงานอย่าเขียนอะไรที่คลุมเครืออย่างการลดการสูญเสียอะไรนั่นเชียวล่ะ

ฮ่า～

ของคุณพนักงานน่ะ ดูมีตั้งเยอะแยะ น่าจะยุ่งน่าดูเลยเนอะ

เปล่าหรอก! แต่ฉันมีปากกาของคุณยามอยู่นี่ไง!

มันเกี่ยวข้องกันเหรอ?

ส่วนฉันน่ะ ชอบอันที่ช่องเป้าหมายในอนาคตสิ...

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์จริงแต่อย่างใด

พูดอะไรน่ะ คุณป้า

คุณคลั่งไคล้ผู้จัดการร้านนี่นา แค่เขียนว่า "อนาคตอยากเป็นรองผู้จัดการครับ!" ก็ได้นี่นา

พูดอะไรของเธอเนี่ย!?

ยามาดะ... พนักงานร้านยอดนิยมของซูเปอร์ฯ เอส ดูเหมือนจะสนิทกับทายามะด้วยนะ

คะๆ พูดอะไรง่ายๆ แบบนั้นน่ะ...!

ก็ไม่ได้พูดอะไรง่ายๆ สักหน่อยนะ

ฉันนี่ ถึงได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว ก็ว่าจะแวะมาดูที่ร้าน แล้วก็ไปเจอคุณยามะด้วย...

ตั้งใจว่าจะเป็นฝ่ายจัดซื้อของแผนกอาหารทะเลแล้วล่ะ...

ฟุฟุ บริสุทธิ์เกินไปแล้ว!!

แต่นี่มันอัจฉริยะนะ...

ใช่แล้วล่ะ

เอ๊ะ?

คุณยามะ นั่นเสร็จแล้วเหรอ?

ทายามะ-พนักงานปริศนาที่มาปรากฏตัวที่บริเวณสูบบุหรี่ของซูเปอร์ฯ เอส ดูเหมือนจะสนิทกับยามาดะด้วยนะ

ยามาดะนี่ทำเสร็จเร็วทุกทีเลยนะ...

อืมมม ยังไม่เสร็จ

ใกล้จะถึงเวลาที่ผู้จัดการร้านจะส่งแล้วล่ะ

คงต้องทำที่บ้านแล้วล่ะ

อ๊ะ โอ๋...อย่างนั้นเหรอ

จ...จงระวังนะ...

คุณยาม บ๊ายบาย!!

งั้น บ๊ายบาย คุณป้า

กรุบกรับ

วิธีการต่าง ๆ

เป้าหมายการปฏิบัติงาน

เป้าหมายในอนาคต (เว้นว่างก็ได้นะ)

เป็นความฝันที่วิเศษจัง

เหรอ แกนี่

คนอย่างฉัน

...นี่นา

ตั้งเป้าหมายเป็นพนักงานประจำ

ไม่อยากทำแท้ๆ เลยนะเนี่ย

หลายวันต่อมา

ช่างไม่ให้เกียรติเลยนะเนี่ย~!!

ทำไมสามคนถึงไปทำธุรกิจด้วยล่ะครับ หัวหน้า!!

ถ้าเป็นการสอนงานพนักงานรุ่นใหม่ซาซากิคนเดียวก็พอแล้วนะครับ!

ห๊ะ?

ถึงต้องให้ผมไปช่วยด้วยเนี่ยนะ

...แกนั่นแหละ

แกนั่นแหละ

แกแทนเหรอ?

ก็เลยบอกคุณซาซากิว่า ไปไปทำธุรกิจเพื่อเป็นการสอนงานเพื่อนร่วมงานโง่ๆ น่ะสิ!!

คือผมเป็นคนบอกคุณซาซากิเองนะว่าไปทำธุรกิจ!

ไม่เป็นไรนะ? เมื่อเดือนที่แล้วคุณไปเดทกับภรรยาใช่ไหม?

รุ่นพี่ซูซูกิ...

ในที่สุดก็อยู่ระดับเดียวกับฉันแล้วสินะ

ให้ตายสิ สองคนนี่สนิทกันจริงๆ เลยนะ

ไอ้โง่! มองตาเป็นเหรอแกเนี่ย!?

ก็คงไม่มีหรอกครับ คุณซาซากิ

ขอโทษครับ

ว่าแต่ เดือนหน้าต้องไปทำงานต่างจังหวัดเป็นสัปดาห์สินะ...

ต้องเตรียมของที่จำเป็นสำหรับวันหยุดไว้หน่อยแล้ว

แล้วก็ต้องคืนร่มที่ยืมคุณทายามะด้วย...

บทนำ...

...รถที่คุณทายามะพูดถึงน่ะ

มันเป็นแบบนั้นสินะ

ไม่รู้ว่าจะออกมาเป็นยังไงบ้าง...