ตอน 6: Chapter 6

มวนที่หกแล้วนะ

หลังซูเปอร์มาร์เก็ต สูบร่วมกับคุณ

คุณยามะ ถึงตาคุณแล้วนะ~

สวัสดีครับ

วันนี้ไม่ได้มานี่นา

แล้วก็คุณยามะ

ก่อนจะขึ้นไป มีเรื่องที่ผู้จัดการอยากคุยด้วย...

เพราะเป็นฤดูใบไม้ผลิ เลยออกไปซื้อบุหรี่มาแถวนี้

กลางคืนนี่หนาวเหมือนกันนะเนี่ย

สูบไปมวนนึงแล้วค่อยกลับดีกว่า...

คุณทายาม สวัสดีตอนเย็นครับ

คุณซาซากิเองนี่นา

ฮะ

แต่ว่า...

คุณทายาม มีอะไรเหรอครับ อ๊ะ

คุณซาซากิ วันนี้ไม่ได้เข้างานเหรอครับ

อ๊ะ อ่า ไม่ค่อยได้เห็นนี่นา...

ได้พักผ่อนก็ดีจังเลยนะครับ

ประโยคแบบคุณงานหนักนี่นา~

ไม่สูบเหรอครับ

คืนนี้มันหนาว ก็ดื่มเครื่องดื่มนะ...

คุณทายามก็ดื่มด้วยสิครับ

เวลาที่รู้สึกว่ามันไม่เข้าที่ บุหรี่กับเหล้าดีกว่านะ

แล้วก็ไม่พูดว่าเครื่องดื่มอุ่นๆ จะดีกว่าเหรอครับ?

นานๆ ทีก็มีลูกค้ามาร้องเรียนนะ

บอกว่า "ปกติให้บริการด้วยรอยยิ้ม แต่กลับมีกลิ่นบุหรี่นี่ทำให้ผิดหวังเลย"

ผู้จัดการบอกว่ามันเป็นความรู้สึกที่ไร้เหตุผลก็เลยไม่ต้องไปคิดมากหรอก

แต่พอมีเรื่องแบบนั้นเข้ามานี่มันก็รู้สึกโง่ไปเลยแฮะ~

เหงาจังนะ

พอได้รู้จักอีกด้านของเขาแล้ว...

การที่จะไม่เชื่อคนที่คุณคิดว่าวิเศษน่ะ

กาแฟ หวานน้อย

ทั้งคู่ก็เป็นคนๆ เดียวกันนี่นา

ช่างเป็นเรื่องที่น่ากังวลเกินความจำเป็นเสียจริง...

ผมเอง ถึงจะไม่รู้เรื่องของคุณทายามเลยสักนิด

เก้าครับ

ขอโทษนะ วันนี้ใส่เสื้อผ้าบางๆ แล้วจามไม่หยุดเลย

นะ

เอ๊ะ

คุณทายาม เดี๋ยวนะครับ

โว๊ก

อะไรกันเนี่ย—

จะให้ยืมให้

อ๊ะ... อุ่นดีจัง

ขอบคุณนะครับ คุณทายาม

เจ็ดสิบเอ็ด