คนที่คุณปรารถนา
ก็คือฉันเอง
หลังซูเปอร์มาร์เก็ต
เราสองคนสูบ
【ที่ 62】
ผู้สร้าง・วาด
หลังซูเปอร์มาร์เก็ต
กำลังสูบบุหรี่กับคุณ
วิ้งงง งงง
วันที่ 14 พฤศจิกายน
วันศุกร์
★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร เหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใดๆ ทั้งสิ้น
พอทำเสร็จแล้วก็
หนึ่งสัปดาห์ก่อนพิธีมอบรางวัลผ่านไปเร็วจริงๆ เลยนะ
แถวนี้ไปหาอะไรกินก่อนค่อยกลับไหม
เวลานี้อาจจะคนเยอะนะเนี่ย~
ลูลูลู
ลูลูลู
ฮัลโหล คุณนากาจิมะเองนะ...
อ่า...
ไม่ได้เจอกันนานเลยครับ คุณนากาจิมะ ผมซาซากิเอง
เป็นนายจริงๆ ด้วย!!
ชื่อนายก็ขึ้นแจ้งเตือนแล้วนี่นา
ตอนที่นายโทรมานี่ฉันถึงกับสงสัยเลย
ดูสิ ช่วงนี้มีพวกต้มตุ๋นอีก... น่ากลัวไม่ใช่เหรอ
ขอโทษด้วยนะครับที่ไม่ได้ติดต่อเลย...
ไม่เป็นไรหรอก
วันนี้เป็นไง มีการโทรมาแบบว่างๆ เหรอ
ว่างเหรอ?
เอ่อ คือว่า...
โทรมาก็เพราะมีเรื่องอยากจะรายงานให้คุณนากาจิมะฟังน่ะครับ
วันนี้ผม...ได้ไปเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลที่สำนักงานใหญ่มาครับ
ช่วงหลังๆ นี้การไปที่สำนักงานใหญ่ก็ไม่ค่อยจะแปลกใหม่เท่าไหร่
ก็เลยอยากจะมาบอกว่าตอนนี้เป็นแบบนี้น่ะครับ
ก็แค่นั้นเองแหละครับ...
อ๊ะ
เอ่อ คุณนากาจิมะ?
อ่า ขอโทษทีนะ
พอแก่ตัวลงอะไรแบบนี้ก็มักจะเกิดบ่อยๆ น่ะครับ
ถ้าว่างๆ ครั้งหน้ามาที่บ้านผมได้นะ
ตอนนี้ผมอยู่ฮอกไกโดแล้วนะ
ฮอกไกโดเหรอ!?
ไปอยู่ที่นั่นตอนทำงานชิ้นสุดท้ายน่ะ
ไปอยู่กับภรรยาแล้วล่ะ
มาคุยกันสบายๆ นะ
แล้วก็...ความกระตือรือร้น...
เรื่องที่ผ่านมานี่นะ
แถมเรื่องในอนาคตด้วย
แน่ๆ เลยว่าพวกเรา
ทุกครั้งที่ได้เจอกัน เครื่องดื่มที่ดื่มจะต้องอร่อยขึ้นแน่นอน
ครับ
ไปแล้ว
อันดับแรกก็ต้องขอลาหยุดยาวก่อนล่ะนะ...
ฮ่าๆๆ!! ใช่เลย
ฝากบอกคุณมูราอิด้วยนะ
แย่แล้วสิ
!
ก็ ขออภัยด้วยครับ คุณลูกค้า...!
ขอโทษนะ ตาฉันไม่ค่อยดีเลย...
ไม่เป็นไรเลยครับ เป็นความผิดพลาดของทางเราเอง...!
บึ๊บๆ...
ไหวไหมครับ คุณยามาดะ
กลับจากการฝึกงานมานี่วันนี้เหนื่อยจังเลยนะเนี่ย
แต่ตอนนี้เริ่มจะสงบลงแล้วล่ะ
พักเหนื่อยสักหน่อยไหม?
แต่ว่า...
ถึงจะเป็นสองคน ก็น่าจะจัดการได้ตอนนี้
อีกเดี๋ยวผู้จัดการร้านกับหัวหน้าก็จะกลับมาแล้วนะ
งั้นก็...
อรุณสวัสดิ์ครับ
อ้าว คุณโนะมะ อรุณสวัสดิ์จ้ะ
วันนี้คุณไม่หยุดเหรอ?
คุณโกโตและคุณมาเอซาวะล่ะครับ?
อยากจะทำงานที่คอมพิวเตอร์ร้านน่ะครับ แต่มันเต็ม เลยขอมาที่ร้านซาบิกัน...
ผู้จัดการร้านกำลังจัดการเรื่องลูกค้าบ่นเรื่องกับข้าว ส่วนหัวหน้าก็ออกไปข้างนอกเพราะลูกชายบาดเจ็บ
อย่างนั้นเองเหรอครับ
...อย่างนี้นี่เอง
คุณยามาดะกำลังพักอยู่
ผมจะไปประจำที่เคาน์เตอร์ตรงนี้ดีกว่า
อ้าว จริงเหรอคะ?
ช่วยได้เยอะเลย ขอบคุณนะ
ครับ
ก็บอกคุณโกโตที่ว่าพร้อมจะช่วยเสมออยู่แล้ว
งั้นคุณยามาดะมีคุณโนมะอยู่ด้วย จะได้สบายๆ เลย
ว่าไปนั่น ก็ดีจริงๆ ด้วย
ไม่ถึงกับลำบากจนต้องรบกวนคุณโนะมะหรอกค่ะ ไม่เป็นไรค่ะ
คุณโนะมะก็มีเรื่องต้องทำอยู่แล้วนี่คะ
ถ้าอย่างนั้นไปทางนั้นก็ได้ค่ะ
ฉันออกไปได้เองค่ะ
...อย่างนั้นเหรอ
ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะ
ฝากด้วยนะคะ
ยินดีต้อนรับค่ะ!
ฉันไหว
เรื่องเก่าๆ ไม่ต้องไปกังวลหรอก
มาหยุดอยู่ตรงนี้ไม่ได้หรอก
ความฝันก็ยังไล่ตามได้อยู่
ไม่งั้นนะ
ถ้าปล่อยแบบนี้
จะมีแค่
เอ๊ะ...
...
คุณยามาดะ!
...ขอโทษนะ
เกือบจะล้มแล้วล่ะ
คงจะโลหิตจางอะไรสักอย่างมั้ง
ไม่ต้องสนใจเรื่องแคชเชียร์แล้ว วันนี้กลับไปซะเถอะ—
ไม่เป็นไรค่ะ
พักเหนื่อยสักหน่อย
เดี๋ยวก็กลับมาเองค่ะ—
อะไรกัน คุณโอบะก็อยู่ทำงานล่วงเวลานี่เอง
อะ อ่า ต้องหาอะไรกินก่อนถึงจะทนได้ว่ะ...
กะหล่ำปลี 128 เยน
พอได้แล้วโว้ยยยย!!
ขอโทษนะคะ ที่ให้ส่งมาให้...
ไม่เป็นไรน่าาา
เอ๊ะ...
อ๊ะ คุณโอนะ...?
คุณโนมะ เป็นอะไรไปน่ะ
...คุณยามาดะดูเหมือนจะมีอาการไม่ค่อยดีเลยค่ะ—
ฟังให้ดีนะ คุณยามาดะ
ฉันไม่รู้ว่าระหว่างคุณกับคุณโนะมะเกิดอะไรขึ้น
อยากจะเอาเรื่องไปขัดใจก็ทำได้ตามใจเลยนะ
ที่นี่มันที่ทำงานนะ
เรื่องบ้าระห่ำของคุณมันจะส่งผลกระทบถึงทุกคนที่ทำงานด้วยกันนะ
ถ้าถึงขนาดไม่รู้เรื่องแค่นั้นแล้ว
การเป็นพนักงาน
การมาอยู่ที่นี่
ทั้งหมดนั่นแหละ
ก็เลิกไปเสียเลยก็แล้วกัน
อื้อออออออออออ
อา...
อู จะรับผิดชอบแคชเชียร์ตรงนี้เองค่ะ
โอบะทำได้อยู่
อาาา...
หัวหน้าคะ ขอโทษด้วยที่ทำเสียงดังลั่นตรงโซนขายของ
คุณยามาดะ วันนี้กลับบ้านได้ไหมคะ?
เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังอย่างละเอียดทีหลังค่ะ
รับทราบค่ะ
ใช่แล้วจ้ะ คุณยามาดะ! ตรงนี้ปล่อยให้พวกเราดูแลนะ พักผ่อนสบายๆ เลย!
สามัคคี สามัคคี พีซโฮนี่ซะ!
คุณโอนะจะลาออกปีหน้า แล้วก็กลับบ้านเกิดนี่นา
ถ้าจะทำ ก็มาทำให้เป็นความทรงจำดีๆ กันเถอะ!
เอ๊ะ?
คุณโอนะ
จะลาออกเหรอ...?
อ๊ะ... คุณโอนะ...
เอ๊ะ!?
โอ...
นั่นใคร!?
ดีจัง
ก็รอดมาได้แบบได้รับบาดเจ็บถึงตายอยู่ดี...
อ๊ะ!? ลูกค้ารายนี้เป็นใครนะ!?
ไม่เป็นไรนะครับ เอ่อ...
........
ฮะๆ เออ... ตาย...!!
ขอประทานโทษด้วยค่ะ...
อะ ไม่เป็นไรค่ะ...
คุณยามาดะ
เดี๋ยวส่งไปให้นะ ไปอยู่ข้างหลังก่อนเลย
...ค่ะ
ขอโทษนะคะ...
คุณยามาดะ
ขอโทษด้วยนะคะ
ที่ไม่ได้ทันสังเกตเห็น
ไม่เป็นไรค่ะ...
อะไรกัน...
กำลังทำอะไรอยู่เนี่ย
ให้หัวหน้า
ทำหน้าแบบนั้นให้ดู
คุณโอนะก็เหมือนกัน
ก็เพราะว่าฉันเป็นแบบนี้เอง
ถึงได้บอกว่าจะลาออกไม่ได้รึเปล่า
...ทั้งหมด
มันเป็นเพราะความสะดวกของฉันเองค่ะ
ก็... ไม่เป็นไรแล้ว
ช่วงนี้รู้สึกเหมือนว่าความรู้สึกที่เคยมีความสุขที่สุด
มันกลับมาอีกครั้งเลยค่ะ--
คราวนี้มาเป็นที่สำนักงานใหญ่แล้ว
คุณซาซากิ
ต่อไปเรื่อยๆ ถ้าทุกอย่างโอเคขึ้นแล้ว
ถ้ากลับไปรักงานได้เหมือนเมื่อก่อน
คุณซาซากิจะไปอยู่ที่ไหนสักแห่งไหมคะ?
อย่างนั้นเหรอ
ไม่อยากเลย
ดีจัง...
อย่างนั้นเหรอ
...อย่าไปไหนเลยนะ
สุดท้ายก็เป็นเรื่องของตัวเองอยู่ดีสินะ
เอาเหตุผลหรือเป้าหมายไปยัดใส่นักอื่น แล้วก็ทำให้มันกลายเป็นความฝัน
ฉันก็ไม่ต่างจากคุณโนะหรอก...
ทั้งหมดเลย
เป็นอย่างที่คุณโนะว่าจริงๆ ด้วย...
ดีจังเลย~
ตอนที่เห็นว่าชินคันเซ็นล่าช้าเพราะหิมะนี่เลือดแทบจะเย็นไปเลย แต่ก็กลับมาได้...
ถ้าจะรอแถวนี้ คงจะเกะกะแย่เลย
อ๊ะ
คุณไดโกโร่... คุณนิชิโซโนะ
เอ่อ คุณนิชิโซโนะคะ!!
ดูเหมือนว่า... สภาพเป็นยังไงนะ
ไม่ได้เจอกันนานเลย~
ช่วงนี้งานยุ่งมากเลยหรือเปล่าคะ
หิมะ...
เป็นไปตามพยากรณ์อากาศจริงๆ ด้วยนะ
ต่ะ
คุณทายามะ!
ทำงานเหนื่อยมาเลยนะคะ
...เหนื่อยมาเลยค่ะ
ข้างนอกหนาวจังเลยนะ หิมะตกด้วย...!
พรุ่งนี้เช้าคงจะหนาวแน่ๆ เลย
จากนี้ไปคงเป็นฤดูที่ราเม็งจะอร่อยขึ้นเรื่อยๆ สินะ
คุณทายามะ ฤดูหนาวนี่...
ขอโทษนะคะ คุณซาซากิ
เรื่องที่คุยกันไว้คราวก่อน วันนี้ไม่ต้องเป็นก็ได้ค่ะ
มันอาจจะฝืนไปหน่อยน่ะค่ะ
ก็เหมือนจะมีธุระกระทันหันน่ะค่ะ
หา!? ไม่ค่ะ ไม่เป็นไรเลยนะ
ขอโทษนะคะ
ไม่ต้องใส่ใจเลย...!
ฉันไม่เป็นไรเลยนะ พร้อมเสมอเลย
ไว้คราวหน้าตอนไปเยี่ยมแล้วค่อยเล่าให้ฟังนะ
งั้น
ขอโทษนะ
...ขอบคุณนะ
เบคเคะ...
คุณทายามะ
ไม่เป็นไรเหรอคะ?
...อะไรเหรอ
ขอโทษนะคะ พอดีดูเหมือนสภาพไม่ค่อยดี เลย...
สงสัยการเรียนที่ทำอยู่ช่วงนี้คงจะหนักสินะคะ
ผมก็กังวลจนนอนไม่ค่อยหลับจนถึงงานมอบรางวัลวันนี้เลยครับ
มาช่วยอยู่ตลอดสัปดาห์เลยนะเนี่ย
ก็เป็นความผิดของตัวเองแหละนะ แต่ว่า...
ไม่เป็นไร
ก็เพราะว่าไม่เป็นไรนี่นา...
เรียกไว้แบบนี้เนี่ยนะ
หิมะกำลังตก แถมยังหนาวด้วย
คุณซาซากิ กลับไปได้แล้วนะ
ฉันยังอยู่ที่นี่อยู่นะ~
เอาล่ะ ฉันอยู่ต่ออีกสักพักก็ได้นะ
ขอโทษนะ
วันนี้เธอดูน่าเป็นห่วงนิดหน่อย...
เป็นห่วงเหรอ?
คุณซาซากิก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามองตรงไหนของฉันถึงเป็นห่วงนะ
ทำเรื่องแบบนั้นกับตัวแบบนี้
มันน่าเสียดายจะตายไป
คุณทายามะ...?
แบบนี้
เด็กไร้สาระอะไรเนี่ย
เรื่องแบบนั้นน่ะ...
ก็ใช่น่ะสิ
ไม่ใช่นะ...
ไม่ผิดหรอกน่า
เอาแต่เรื่องตัวเอง
เอาแต่นึกถึงแต่เรื่องเก่าๆ
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคนเป็นห่วง
แล้วก็ทำตัวตามใจตัวเองคนเดียว!
มันโง่จริงๆ นะเนี่ย...
จริงเหรอ!
แบบว่าอยากให้มันหายไปซะเลยอ่ะ~
ปั้ก
คุณทายามะ
เรื่องแบบนั้นห้ามพูดเด็ดขาดนะ
...อึก!
ชะ...นั่นมัน...
ปล่อยนะ!!
เรื่องนั้นน่ะ คุณซาซากิแค่ไม่อยากฟังเท่านั้นเองนี่นา
ถ้างั้นก็ไปอยู่ที่อื่นสิ
ทั้งที่พูดว่าอยากคุย แต่กลับมาพูดว่าไม่เอาแบบนี้
ไม่ไปหรอก
ทำไมล่ะ!
ฉันจะคอยพูดเรื่องที่ทำให้คุณซาซากิไม่ชอบไปตลอดเลยนะ
สรุปคือฟังแล้วมันน่าเบื่อสินะ!? ไอ้เด็กนี่เอาแต่บ่นน่ะ!!
...ไม่ใช่สิ
ถึงจะเป็นอย่างนั้น ถ้าไม่ชอบก็แค่ทำให้คัซึคุเงียบก็พอแล้วนี่นา~
หา...?
...ขอโทษที่ทำให้ตกใจ
ตอนนี้เธอคนเดียวไม่ได้เลย
ไม่อยากทำอะไรหยาบคายแบบนั้นหรอกนะ
ถึงจะรู้ดีว่าตัวเองกำลังทำอะไร แต่ก็ยังพูดแต่เรื่องที่ทำร้ายตัวเองอยู่เรื่อย
ทำไมกันล่ะ
คุณทายามะ...
...น่ะ
อย่าพูดเหมือนว่ารู้มาตั้งแต่เมื่อกี้สิ
ฉันน่ะไม่เหมือนคุณซาซากิหรอก...
ไม่ต้องมายุ่งกับฉันหรอก
ปล่อยฉันไว้เถอะนะ...
สำหรับพวกเราด้วยแล้วนะ...
ทั้งที่มันไม่เกี่ยวอะไรเลยสักนิด!
...ก็
พอแล้ว
ถ้าคุณไม่ยอมออกไป ฉันจะออกไปเอง
โค๊ะ
โล่งอกไปที
ดูเหมือนว่าจะกลับถึงบ้านได้นะ
ไอ้บ้า
ซัง
ว๊าาา
อยากสูบบุหรี่จังเลยว่ะ
สำหรับพวกเราด้วยแล้วนะ...
ทั้งที่มันไม่เกี่ยวอะไรเลยสักนิด!
กับคุณซาซากิเนี่ยนะ
ถ้าไม่เคยได้เจอเข้าล่ะก็~~
เอ๊ะ...
ทำไมถึงไม่มีเลยแม้แต่เล่มเดียว...
ก็เพราะว่า...
อย่างงั้นเหรอ...
ฉบับหน้า เล่มที่ 07 ปีสองพันยี่สิบยี่สิบหก (วางแผงวันที่ 25 มิถุนายน) จะเป็นฉบับพักการตีพิมพ์นะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/56)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
แมวสาวอมควัน
ซาซากิกับพีจัง
คุรุมิจังนักเทรด FX
คนปรุงยาเสน่ห์ขวดนี้แอบมีใจให้อยู่รู้บ้างไหม
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
