ตอน 61: Chapter 61

สิ่งที่ฉันตั้งใจ ของตัวฉันเอง

หลังซูเปอร์มาร์เก็ต สองเราสูบบุหรี่ด้วยกัน 【61มวน】

ผู้สร้างและผู้วาด

วันที่แปดเดือนพฤศจิกายน

มาจากฝ่ายวางแผนบริการของสำนักงานใหญ่ค่ะ

ฉันโนมะนะคะ

ก็อย่างนี้แหละทุกคน ฝากด้วยนะ

ค่าาาา

หมดแล้วค่ะ!

สำหรับช่วงสิ้นปีและปีใหม่ บัตรสะสมแต้ม การรับสมาชิก จะจัดทำแคมเปญค่ะ

โอย~ สามคนจากสำนักงานใหญ่กลับมาเจอกันอีกแล้ว ตื้นตันจังเลยค่ะ!

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะในช่วงนี้

คุณมาร์ค ไม่ได้เจอตั้งนานเลยนะ!

เลิกเรียกแบบนั้นได้แล้วค่ะ

ไอ้หมอนี่ไม่เคยอ่านอีเมลให้ดีเลยนะ ไม่ว่าจะตั้งแต่สมัยอยู่สำนักงานใหญ่ โนมะ

...ก็เป็นแบบนั้นนี่นา

ไอ้เซ็กซี่ของรุ่นพี่โกโตะ~

ฮ่าๆๆๆ

อ๊า!

คุณมาเซะ คิโยโอะ~

ถึงแม้จะยกเรื่องความผิดพลาดของฉันไปก่อนก็ตาม

ในเมื่อจะมาพักสักหน่อยแล้ว มาร์คคุง มางานเลี้ยงสังสรรค์สิ้นปีของพวกเราสิ!

สนุกนะของพวกเราอ่ะ~

ใช่ๆ คุณโนมะก็ต้องมานะ!

คุณโนมะเป็นคนดื่มแอลกอฮอล์เหรอคะ?

วันที่ชอบกินของเป็นพิเศษ ๕ วันเต็ม

ทั้งหมดเลยจ้า เอโน พวกเราเลี้ยงให้เอง

ไม่ครับ ไม่เป็นไร

ผมก็เป็นแค่คนของสำนักงานใหญ่เอง

★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องแต่งนะครับ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงใด ๆ ทั้งสิ้น

โอ๊ะ

ไม่ได้คิดจะสร้างความปั่นป่วนให้กับชุมชนของสาขาหรอกครับ

ทำหน้าที่ของคุณต่อไปได้เลยนะครับ

หลังประชุมตอนเช้าก็ควรกลับไปที่จุดขายเลยนะ

ลูกค้าจะเดือดร้อนนะครับ

อูย

แล้วก็อีกอย่างนะ

ขอโทษนะคะ คุณโกโต

อ่า ไปที่จุดขายเลยเหรอ

อยากจะปรึกษาเรื่องที่วางจุดต้อนรับน่ะค่ะ

ครับ

•〓〓〓〓〓

อยากจะขอข้าง ๆ ซาบิคินค่ะ จะได้มีคนเข้ามาเยอะ ๆ น่ะค่ะ

อืมมม ถ้าเป็นตรงกันลมทางเดินจะ...

โอยยย เป็นคุณลุงที่รุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวจังเลยนะ

โงก ๆ ๆ ๆ...

หืม?

เดี๋ยวก่อน... คุณเรียกผู้จัดการร้าน... ด้วยชื่อจริงๆ น่ะเหรอ!!

อะไรกันเนี่ย...!?

เดี๋ยวก่อนนะ...

ชื่อเหรอ... ก็แค่เรียกนามสกุลเฉยๆ เองนี่นา

แต่ทุกคนก็เรียกผู้จัดการร้านว่าผู้จัดการร้านนี่นา!!

ถ้าอย่างนั้นน่ะ ดูจากตอนที่พวกเราสามคนคุยกันเมื่อกี้นี้สิ!!

บางทีอาจจะเป็นเพื่อนเก่าก็ได้นะ!?

จริงของแกสิ ถ้าเป็นผู้จัดการร้านก็ต้องมีความสัมพันธ์ที่พวกเราไม่รู้เยอะแยะเลยแน่ๆ

ไอ้หนู

นี่ๆ ทำไมพูดแต่เรื่องเศร้าๆ แบบนี้ล่ะ คาวาคามิ...

น่ารำคาญชะมัด...ถ้ากังวลขนาดนั้นก็ไปถามคุณโนมะโดยตรงเลยสิ

เอ๊ะ? สุดยอดไปเลยเหรอ!?

จะให้ฉันทำยังไงดีล่ะเนี่ย

ให้ตายสิ ปกติดูเย็นชานะ...!?

ไม่ต้องห่วงฉันเลยนะ คุณอา!!

ก็เพราะว่าเราสนใจเรื่องพวกนั้นมากๆ เลยนี่หว่า!!

ลองเข้าไปคุยตอนพักกลางวันดูไหม...อาจจะพูดเก่งก็ได้นะ?

อ๊ะ เข้าใจแล้ว...!!

คาวาคามิเก่งสุดๆ ไปเลย!!

เอ๋มี่

เฮ้อ...

นี่

แหวววววว...

คุณโอนะ เกิดอะไรขึ้นคะนี่!

...ฮะ

ตั้งแต่พักเที่ยงมา ทั้งสองคนดูหม่นๆ นะคะ

คือว่า...คุณโนมะน่ะ...

เอ๊ะ?

คุณมาร์ค เป็นอะไรเหรอคะ

สงสัยจะกินอะไรแปลกๆ เข้าไปรึเปล่านะคะ

คุณโนมะไม่ได้เย็นชาอย่างเดียวซะหน่อยนะ!!

ขั้วโลกใต้สิคะ!!

นี่จ๊ะ เกิดอะไรขึ้นจ๊ะเจ้าหนู~

หลายชั่วโมงก่อน

คุณโนมะ!

...เหนื่อยหน่อยนะคะ

เดี๋ยวก็พักเที่ยงแล้วใช่ไหมคะ?

ถ้าไม่รังเกียจ มารับประทานกับพวกเราสิคะ!

ห้องพักของร้านนี้ ทุกคนคุยกันสนุกดีนะ

ไม่หรอก

ผมจะไปกินข้างนอกเอง จะเกรงใจหน่อยนะ

ข้างนอกเหรอ?

เพราะว่าฤดูหนาวนี้...

ไปเลย!

ถ้าใส่มาแล้วก็คงไม่ลำบากอะไรหรอก

อยากจะพักโดยที่ไม่มีอะไรมากวนใจน่ะ

ว่าแต่ว่า

สองคนนี้เป็นหัวหน้าฝ่ายอาหารทะเลกับผักสดใช่ไหมคะ

ครับ!

ถ้างั้นเริ่มจากผักสดก่อนนะคะ

เมื่อกี้ที่จุดขาย ลูกค้าหลายคนลำบากเพราะสลัดขาดสต็อกเยอะเลยค่ะ

ก็จริงค่ะ...

พวกพนักงานออฟฟิศเขาชอบมาซื้อพวกนี้ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ควรหยุดคิดไปเฉยๆ แล้วต้องทบทวนปริมาณการสั่งซื้อตอนเช้าให้ดีใช่ไหมคะ...

แล้วก็ฝ่ายอาหารทะเลของคุณ

เวลาที่มองจากจุดขายไปห้องครัว มีหลายจุดที่รู้สึกว่ามันไม่สะอาดเลยค่ะ

แถมยังมีของแบบนี้ตกอยู่ด้วย

ถึงแม้จะขาดรุ่งริ่งแบบนี้ แต่คุณจินตนาการไม่ออกเหรอคะว่าถ้าเอาไปใช้ผิดๆ มันจะเป็นเรื่องใหญ่เลยนะ?