หลังซูเปอร์มาร์เก็ต สูบบุหรี่กับคุณ
【ตอนที่ 64】
ผู้สร้าง/ผู้วาด: จิชู
ตอนนี้มันอยู่ไกลออกไป ควันสีม่วงที่เลือนหายไปทับซ้อนกับอดีต...
ได้ยินไหม?
ฮ่า
ได้ยินว่าคุณซาซากิหัวหน้าแผนกทำลายทีมของน้องใหม่ที่คุณนากาจิมะรองประธานมอบหมายให้ดูแลน่ะ
เอ๊ะ!?
ได้ยินว่าบางคนในทีมกำลังปรึกษาฝ่ายบุคคลอยู่ว่าจะย้ายงานกันน่ะ
ได้ยินมาว่าคุณนากาจิมะรองประธานอาจจะต้องมารับผิดชอบด้วยนะ...
เอ๊ะ? ต้องทำอะไรถึงกลายเป็นแบบนั้นล่ะ
บอกว่าจะทำให้บริษัทดีขึ้นแท้ๆ แต่กลับมาทำลายมันเองได้ยังไงกันเนี่ย
ฮ่า
...มีข่าวลือว่าเป็นเรื่องการกลั่นแกล้งในที่ทำงานด้วยนะ
ผมก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน แถมยังมีคนจะลาออกด้วยไม่ใช่เหรอ?
โอคาโมโตะ คุณโอคาโมโตะ!
ฟังทุกคนแล้ว
ทุกคนต่างก็เปรียบเทียบตัวเองกับคุณ แล้วก็ทำเรื่องแบบนั้นด้วยความกระวนกระวายใจ
เป็นความผิดของผมเองที่ไม่ได้สังเกตเห็น
คุณไม่ได้ผิดอะไรเลยนะ
ดังนั้น...
ก็บอกฝ่ายบุคคลไปเลยว่ามันถูกบังคับให้คุยกันน่ะ
ตอนนี้คุณซาซากิโดนโยนเรื่องการกลั่นแกล้งทางอำนาจอะไรพวกนั้นมาให้ทั้งหมดเลยใช่ไหมครับ
...ใบลาออกก็ยื่นให้ฝ่ายบุคคลเรียบร้อยแล้วครับ
คุณนากาจิมะก็รู้แล้วนี่ครับ
ว่าควรจะยุบทีมแบบนี้ซะดีกว่า
ผมกับคุณซาซากิเราเป็นคนอื่นไปแล้วครับ
คุณซาซากิ
ขอโทษด้วยครับ...
ไม่อย่างนั้น
คุณซาซากิ
ก็จะกลายเป็นแค่
คนหนุ่มไฟแรงคนหนึ่ง
ที่ต้องมาทำลายชีวิตตัวเอง
ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรเลยครับ
ขอโทษด้วยจริงๆ ครับ
คุณซาซากิเนี่ยนะ—
ไม่น่าได้เจอกันเลยจริงๆ
อ๊ะ ตื่นแล้วเหรอ
ไง สวัสดีตอนเช้า
......
ไม่เป็นไรเหรอ? ท้องไม่รู้สึกแปลกๆ เหรอ?
จะแปลกได้ยังไงล่ะ กินข้าวอร่อยๆ ของผมแล้วก็หลับปุ๋ยเลยนี่นา?
★ผลงานชิ้นนี้เป็นเรื่องสมมติ ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับบุคคล องค์กร หรือเหตุการณ์ที่มีอยู่จริงเลยครับ
ซึ...ขอโทษครับ ผมกินแล้วก็หลับไปเฉยเลย...!?
ไม่ได้เก็บกวาดด้วย...!!
เอาล่ะๆ ใจเย็นก่อนสิ
ถ้าผมทำอาหารแล้วอร่อย เธอก็ล้างจานนะ
หลังจากลาออกแล้วนี่คือข้อตกลงของเราก็โอเคแล้ว
ตอนนี้ก็ 100 นัด 62 ชนะ ใช่ไหมครับ
ขอบคุณมากครับ...
...อิ่มแล้วครับ
อืม
อิราคอน
ตอนที่ได้ยินว่าคุณมุราอิมาบอกให้คุณใช้วันลาพักร้อนนี่ผมก็ตกใจนะ
แต่ดูจากท่าทางแล้วก็พอจะเข้าใจได้นะ
ห๊ะ?
ถ้าเป็นแบบนี้ไป คุณคงจะกระวนกระวายใจว่าคุณจะล้มลงแล้วกลายเป็นความผิดของคุณสินะ
เอ!? ล้มเหรอ...?
ถ้าตอนนี้คุณล้มลง มันจะเป็นความรับผิดชอบของผมเลยนะ!!
อ่า... ใช่ๆ คุณพูดแบบนั้นเอง
หน้าผมดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ...
เป็นอย่างนั้นจริงๆ ด้วย
กินข้าวแล้วก็นอนไปหน่อย อาการก็ดีขึ้นบ้างแล้วล่ะนะ
เป็นอะไรไป
ทะเลาะกับคนที่เคยเล่าให้ฟังเหรอ!
เอ๊ะ!? เฮ้!
โดนจับได้เลยนี่นา!?
สึมุเซ็น...
ทะเลาะกัน...เหรอครับ
ที่ผมกังวลแบบน่ารำคาญ
จนทำให้เขาตบหน้าไปเลย...
นั่นมันทะเลาะกันชัดๆ เลยนะ?
...ก็อย่างว่า
อย่างนั้นเหรอ...
...อยากอยู่ข้างๆ คุณครับ
เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคุณดูทุกข์ทรมานขนาดนั้น
อยากจะฟังเรื่องราวของคุณ...แล้วก็หวังว่าถ้าจะหยุดคำพูดแย่ๆ ที่คุณพูดกับตัวเองได้บ้างก็คงจะดี
...หลังจากนั้น เธอก็พูดแบบนี้ครับ
พวกเรามันไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลย
ดังนั้นก็ปล่อยให้เราไปเถอะครับ
ใช่เลย ความสัมพันธ์ของเรามันไม่มีชื่ออะไรเลยจริงๆ
ถึงอย่างนั้น
การได้อยู่ข้างๆ คุณมันก็สว่างไสวสำหรับผมเหลือเกิน
...แต่พอถูกพูดแบบนั้นออกมาจริงๆ
กลับตอบอะไรไม่ออกเลย
ในเวลาแบบนั้นควรจะทำยังไงดี
ผมคิดอยู่ตลอดเลยนะ
นิดเดียว
ก็ยังเตรียมตัวไม่ทันเลยสินะ...
ไม่มีคำพูดใดๆ ผุดขึ้นมาเลยสักคำ
ไอ้หมอนี่
หายไปจะดีกว่าเยอะเลยครับ
ผมว่าเด็กคนนั้นก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะ
ทั้งๆ ที่ผ่านมาเราก็มีปฏิสัมพันธ์กันมาเยอะแยะ
พอถึงเวลาที่มันไม่สะดวก มันก็มากังวลคุณ แล้วก็ผลักไสคุณออกไปว่ามันไม่เกี่ยว
ถ้าโดนพูดแบบนั้นมา ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตอบว่า "ใช่ครับ" แล้วก็ถอยออกมาไม่ใช่เหรอครับ
ผมรู้สึกว่าเด็กคนนั้นมันค่อนข้างจะไร้เดียงสาไปหน่อยนะ
นี่ไง
ลองสูบดูสิ
ตั้งแต่มาที่นี่ก็ยังไม่ได้สูบสักมวนใช่ไหม
ดื่มอีกแก้วไหม
ตอนกินข้าวก็ไม่ได้ดื่มดีๆ เลยนี่?
ฟู่!
ดื่มไปแล้วก็
โดนรังแกอย่างไม่สมเหตุสมผล
แล้วก็ลืมมันไปซะเถอะ
นี่! คุณน่ะ!
ทั้งที่เขากำลังปรึกษาเรื่องของคนที่สำคัญอยู่นะ
ทำไมคุณถึงพูดว่าเขาเป็นเด็กๆ ได้ง่ายๆ แบบนั้นล่ะครับ!
อะ เอ่อ คุณผู้หญิงครับ ไม่ต้องโกรธขนาดนั้นก็ได้นะครับ...
ก็เพราะว่าคุณไม่พูดอะไรเลยนี่ครับ!
ครับ ขอโทษครับ!!
อา...
พึ่บ
ขอโทษนะ... ถ้าภรรยาผมโกรธคงน่ากลัวน่าดูเลยล่ะ...
มะ... ไม่ๆ...!!
เป็นคนที่ดีมากๆ เลยนะครับ...!
แล้วก็
ที่ได้พูดเรื่องแย่ๆ กับคนที่คุณห่วงใย
ขอโทษนะ
ไม่สิ เอ่อ...
มันถึงจุดที่ทนไม่ไหวแล้วล่ะ
ลูกน้องคนสำคัญ
การได้เห็นเขาเสียใจว่ามันเป็นความผิดของตัวเองทั้งหมด
คุณนากาชิมะ ขอโทษครับ
ผม... จะเลิกสูบบุหรี่นะครับ
แล้วสิ่งที่คุณนากาชิมะคิดเกี่ยวกับเธอเนี่ย
มันถูกต้องจนน่าตำหนิเลยครับ
ผมเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกันนะ...
แต่ว่า
ตอนนั้นเธอ...
ร้องไห้เลยนะครับ
แต่ว่าคงจะลำบากจนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพูดแบบนั้นสินะครับ
ก็เลยผม
อยากจะฟังเรื่องของคุณนากาชิมะครับ...
ถ้าอย่างนั้นผมก็
ไม่เป็นไรแล้วครับ คุณนากาชิมะ
ถึงแม้จะเกินคำพูดของเธอไปก็ตาม ผมก็อยากอยู่ข้างๆ คุณครับ
คุณคิดว่าเราควรจะทำยังไงดีล่ะครับ...
จบแค่นี้แหละครับ
นี่ คุณซาซากิ
ทำไมพวกเราถึงได้เป็นคนรัก เป็นเพื่อน
หรือจะเรียกว่าเป็นความสัมพันธ์กับคนอื่นก็แล้วกันนะ
เอ่อ...
ก็เพราะว่ามันเข้ากับความสัมพันธ์นั้น... ล่ะมั้งครับ
ก็ใช่น่ะ
แต่ว่าคุณซาซากิ คุณนี่นะ
ความสัมพันธ์ที่มีชื่อเรียกได้เนี่ย
ผมคิดว่ามันเป็นเหมือนสะพานที่ขึงอยู่ระหว่างคนกับคนน่ะครับ
หัวใจของเราไม่ได้อยู่บนพื้นดินที่ติดกันทั้งหมดหรอกนะ
แต่ละคนต่างก็
ยืนอยู่บนหน้าผาของตัวเอง
ดังนั้นการเชื่อมโยงหัวใจกับผู้อื่นมันเลยต้องใช้เวลา
ในเวลาแบบนั้นการมี "ชิโกะ" ก็คงจะดี
ถึงจะอยู่เคียงข้างกัน มันก็เป็นเรื่องที่เหนื่อยยากเหมือนกันนะ
ถ้ามีความสัมพันธ์กัน เราก็
จะสามารถวิ่งจากหน้าผาของเราไปถึงหน้าผาของคนนั้น
ได้อย่างรวดเร็วเลยล่ะ
...จะเข้าไปใกล้ๆ หน่อยนะ
ห๊ะ?
จะพูดเสียงเบาๆ นะ
ทำไงดีล่ะ
เอ๊ะ!? คือว่า... ถ้าจะพูดแบบปกติๆ ล่ะก็...
ผมชอบภรรยาของผมมากๆ เลยครับ...
!?
นายเงียบไปเลย
คะ ครับ...
อยากอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต อยากเป็นเสาหลักของชีวิต
ก็เลยแต่งงานกัน
เพราะว่าอยากได้บันไดที่สามารถพุ่งไปหาเธอได้เร็วสุดๆ ได้ทุกเมื่อในฐานะสามีภรรยา
ผมก็ชอบคุณเหมือนกันนะ
คุณน่ะใจดีแถมยังดูเปราะบางอีกด้วย
อยากให้คุณอย่าเผลอไปไกลๆ เลยนะ
นั่นเลยผมถึงยังคงสร้างบันไดระหว่างหัวหน้ากับลูกน้องต่อไปเรื่อยๆ
ท้ายที่สุดแล้วความสัมพันธ์อะไรน่ะ มันก็เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้นแหละ
ใกล้ๆ กับคนที่คิดว่าสำคัญ
ก็เลยถามไถ่ไม่หยุดหย่อนว่า
คุณสบายดีไหม เพื่อที่ผมจะได้บอกคุณต่อไปว่าคุณโอเค
สิ่งที่สำคัญที่สุด
ก็คือการที่
คุณรู้สึกจากใจจริงว่า
อยากจะอยู่เคียงข้าง
นั่นเอง
ไม่ว่าบันไดจะเป็นชนิดไหนก็ตาม
ถ้าอันหนึ่งมันพังไปแล้ว ก็ไต่ต่อไปเรื่อยๆ
สิ่งที่พวกเราทำได้ก็เป็นแค่นั้นเอง
ในตอนนั้น ให้พูดข้อแก้ตัวที่จำเป็นที่สุดต่อไป
แต่ว่านะ
แค่นั้นก็พอแล้วล่ะ
ที่จริงแล้วสำหรับเด็กคนนั้นแล้ว คุณเป็นคนแปลกหน้าจริงๆ น่ะ
ก็แค่ภาวนาให้มันไม่เป็นเรื่องที่ว่าคุณเป็นพ่อที่มีจินตนาการเกินจริงอะไรแบบนั้นก็พอ
เอ๊ะ เฮ้ เป็นอะไรไป
ผมไม่ค่อยเข้าใจเลยนะครับ
สิ่งที่ผมพูดไป มันสื่อถึงคุณหรือเปล่า?
แค่ว่าคุณชอบผมมากๆ เท่านั้นเอง
มันเข้าใจยากเหรอครับ...?
...................
นายได้ยินฉันไหม...
ครับ
ผม...คิดว่าจะกลับพรุ่งนี้แล้วล่ะครับ
คุณนากาชิมะ
ด้วยตัวผมแบบนี้
ก็ไม่แน่ใจว่าคุณจะเข้าใจได้จริงๆ หรือเปล่า...
มันเข้าใจแล้วครับ
ก็เพราะว่า
นั่นเป็นเพราะว่าเธอ
ทำสิ่งต่างๆ ให้ผมมาตลอดเลยนี่ครับ...
วันรุ่งขึ้น
ฝากบอกภรรยาด้วยนะครับ
อืม
ขอบคุณมากครับ คุณนากาชิมะ
ว่าแต่ กลับไปแล้วก็โกนหนวดด้วยนะ หนวดน่ะ!
มันไม่เข้ากับหน้าเลยสักนิด!
แบบนี้เดี๋ยวโดนตบอีกหรอก!
ก็คิดว่ามันเข้ากันดีนี่ครับ เลยลองโกนดู... แต่ว่า...
...เข้ากันเหรอ...
คุณยังจำคุณโอคาโมโตะได้อยู่ใช่ไหมล่ะ
นี่ คุณซาซากิ
...ครับ
แต่ว่านะ
เขาทำงานอยู่ที่บริษัทอื่นอย่างแข็งแรงดีนะ
น่าจะมีวิธีบอกอีกหลายแบบเลยนะ
เขาเสียใจที่ทำเหมือนกับว่าทิ้งภาระไว้ให้คุณแล้วจากไป
ขอโทษนะ
เขาตัดสินใจที่จะเงียบไป โดยคิดว่าการรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาเป็นสิ่งที่ทำให้คุณทุกข์ใจ
คุณก็แบกรับเรื่องของเขาเอาไว้ตลอด
ถึงอย่างนั้น คุณก็พยายามที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้วนะ
...
ฮ่าๆ...
!?
เฮ้... ที่นี่มันเป็นจุดที่คุณจะโกรธนะ
คุณนากาชิมะ... ตั้งแต่ผมมาถึงที่นี่ก็เอาแต่ขอโทษอยู่เรื่อยเลย
อะไรนะ?
คุณนากาชิมะ
ผมว่า...ผมรู้สึกเหมือนเป็นลูกๆ ของบันไดที่คุณนากาชิมะสร้างให้ตลอดเลยครับ
ฟุ
อ๊ะ
คุณนากาชิมะก็หัวเราะเยาะคนอื่นนี่ครับ
อืม อ่า... ขอโทษครับ
อ่า... ขอโทษนะ
...ขอโทษนะ
อืม...ก็จริงนะ
กลับมาเถอะ...
กลับมาได้ทุกเมื่อเลยนะ
ครับ
ผู้โดยสารเที่ยวบิน JNS823 ค่ะ~
อ๊ะ
เที่ยวบินของคุณสินะ
อา เดี๋ยวก่อนนะ คุณซาซากิ
ไปได้แล้ว
คะ ครับ
คนที่ทำให้คุณเป็นแบบนี้เนี่ย
เป็นคนยังไงเหรอครับ?
...ขอโทษครับ
ดูเหมือนว่ามันจะบอกเป็นคำพูดเดียวไม่ได้เลยนะครับ
อย่างนั้นเหรอ
ก็ต้องให้มันเป็นขั้นๆ
สิ
ต่อไปก็... เรื่องต่างๆ... เรื่องต่างๆ~~~
คุณ...
คนที่ทำคุณให้กลายเป็นแบบนั้นน่ะ
เป็นคนแบบไหนกันล่ะ?
บุหรี่เข้ากับคุณนะ
เธอคนนั้น
คุณใส่ใจเรื่องแฟชั่นมากเลย
การทักทายมันแปลกๆ นะ
กินแต่เนื้อสัตว์อย่างเดียว
ไม่สนใจผักเลยแม้แต่น้อย
ชอบงานของตัวเองมาก
ชอบพูดถึงเพื่อนร่วมงานอย่างภูมิใจ
เก่งเรื่องแกล้งคน
แต่ว่า เก่งเรื่องให้กำลังใจคนมากกว่าอีกนะ
คิดแต่เรื่องการให้ความสำคัญกับปัจจุบันของคนอื่นไปซะหมด
ทั้งที่ปากก็พูดกับคนอื่นไปเยอะแยะ
ก็เลยเป็นแบบนี้ไง
เลยไม่ถนัดที่จะบ่นออกมากับพวกคนใหญ่คนโตพวกนั้น
ตัวเองก็ช่างเฉยชาไม่รู้ตัวเลย
เรื่องจริงเนี่ย พูดได้แค่ตอนหลับตาลงไปเท่านั้นเอง
นุชิ
คนขี้เหงาและชอบแกล้งคนอื่น
กับรอยยิ้มที่น่ารักของคนโกหก
นั่นแหละคือเธอ
บางทีคุณอาจจะตอนนี้
เกลียดตัวเองมากๆ อยู่ก็ได้นะ
ถึงอย่างนั้น
ผมก็รู้สึกว่าคุณ... มันมากกว่าที่คุณคิดไว้เยอะเลย
ผมชอบคุณนะ
ภาคถัดไปจะออกวันที่ 25 ตุลาคม 2026 นะครับ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/44)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เสียงรำพึงจากหมอยา บันทึกไขปริศนาแห่งวังหลังของเหมาเหมา
ตำรับปริศนา หมอยาแห่งวังหลัง
แมวสาวอมควัน
ซาซากิกับพีจัง
คุรุมิจังนักเทรด FX
คนปรุงยาเสน่ห์ขวดนี้แอบมีใจให้อยู่รู้บ้างไหม
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
