ตอนที่ 112

คุณอาคิระ...

สวยงามจริงๆ เลยค่ะ ♡

ย๊ะ

ย๊ะ

ตอนที่ 112

ฮักชากุ ท่านเคานต์คะ ขออนุญาตนะคะ

やはりここに 계셨군요

เป็นอะไรรึเปล่าคะ

ถึงจะเลยเวลาเรียนแล้วก็เตรียมตัวให้พร้อมนะคะ

อีกแล้วเหรอคะ คุณไม่ได้ดูการพยากรณ์ไว้ก่อนหรือคะ

ไม่ค่ะ เป็นเวลาที่กำหนดไว้อย่างแน่นอนค่ะ

แต่ว่า... วันนี้รู้สึกไม่อยากทำเลยค่ะ

ไม่มีเวลามาเสียเปล่าหรอกนะคะ

ตอนนี้ท่านเคานต์มีเรื่องที่ต้องจำได้เป็นภูเขาทั้งนั้นเลยนะคะ

ค่ะ ไม่เป็นไรก็ได้ค่ะ...

นี่นะ...

ฮ่า...

ก็เพราะว่าพวกเด็กสาวที่ไม่เตรียมตัวอะไรแบบนี้

จ้ะๆ

ที่ไม่มีการเตรียมตัวเลย ต้องขอโทษด้วยนะคะ

แล้วก็มีแต่ของพวกก็อบลินประหลาดๆ อีกด้วย

ดูไม่สมศักดิ์ศรีเลย

ถึงจะเป็นท่านเคานต์ด้วยนะคะ ดันโดนสัตว์ประหลาดหลอกได้...

ฟังนะ ของแบบนี้เนี่ย...

คุณเป็นใครเหรอคะ?

ห๊ะ?

คุณเป็นอาจารย์สอนพิเศษของฉันใช่ไหมคะ

ในฐานะขุนนาง ที่ยังไม่สมบูรณ์แบบอย่างฉัน คุณช่วยสอน ความรู้และศิลปะให้

ใช่แล้วค่ะ ดังนั้น...

เรื่องตอนนี้เป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับขุนนางเหรอคะ

ใช่ค่ะ นั่นคือ... สัตว์ประหลาดพวกนั้นของมนุษย์...

เมื่อวันก่อนฉันได้ฟังสถานการณ์รอบๆ จากปากของคุณมา

ว่าดยุคพิสเคส ได้ทำข้อตกลงสมรสกับ กษัตริย์ก็อบลิน

อ๊าาาา!!

ดยุคพิสเคสก็โดนสัตว์ประหลาดหลอก

กำลังทำตัวน่ารังเกียจจนหมดคุณสมบัติเป็นขุนนาง

หมายถึงอย่างนั้นรึคะ?

นั่นคือ...?

นั่นคือ...

...จู

จิยูเหรอคะ?

ถึงจะเลยเวลาเรียนแล้วก็เตรียมตัวให้พร้อมนะคะ!

นี่นะ...

อย่าคิดว่าแค่ถูกเด็กสาวเอาชนะได้ แล้วจะมาผยองนะ

เป็นเรื่องปกติมากที่ทายาทขุนนางจะเป็นเด็กผู้หญิง

ในกรณีนั้น ท่านเคานต์คนใหม่จะถูกเรียกร้องให้มีอำนาจทางการเมืองที่แข็งแกร่ง หรือ

มีผู้สนับสนุนที่ทรงอิทธิพล

ไม่ว่าจะได้สิ่งไหน หรือแม้ว่าจะไม่ได้อะไรเลยก็ตาม

ก็จะถูกวางไว้ในตำแหน่งที่ยากลำบากมากทีเดียวค่ะ

จะต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากอย่างมากเลยค่ะ

เธอซึ่งได้รับสืบทอดตำแหน่งเคานต์ในฐานะเด็กสาวอายุ 12 ปี

เข้าใจในสถานะ และการถูกปฏิบัติตัวของเธอ

เซซิลเลีย เฟย์บริตต์

ชินโช นันเซย์...

เนื่องจากการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของผู้สืบทอดรุ่นก่อน เธอซึ่งเป็นลูกสาวคนเดียวจึงรับตำแหน่งต่อ

เอาล่ะ!

ท่านเคานต์เพกาซัสคนนั้นแหละ

คุณอาคิระ... สักวันจะได้พบกันไหมคะ ♥

ーーっ!

อะไรน่ะ!? จู่ๆ ก็รู้สึกหนาว...

เผื่อไว้ก่อนนะคะ...

ยิ่งใหญ่มาก ประเสริฐยิ่งนัก

อืม ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาเลยนะ

ถึงแม้จะฟังเสียงของคนเป็นสิบๆ คนบนถนนไม่ออก

แต่สิ่งที่ก็อบลินกว่าพันตัวได้เห็นและได้ยิน

ก็จะสามารถจัดการได้ทั้งหมดด้วย 【ยิ่งใหญ่มาก ประเสริฐยิ่งนัก】

แถมยังสามารถคิดวิเคราะห์ได้ด้วย

...ก็ยังรู้สึกประหลาดอยู่ดี

เรื่องที่เบรฟเคยพูดถึง

"จุดอ่อน" กับ "บาดแผลร้ายแรง" นั่นน่ะ

ตอนที่เคยโจมตีเฮราคลีสของเบรฟ

แล้วก็ใช้ "จุดอ่อน" ของเขาเป็นเหยื่อล่อให้ติดกับ

มันก็สำเร็จ

แต่ถึงจะทำแบบนั้นไปมากแค่ไหน มันก็ไม่ได้กลายเป็น "บาดแผลร้ายแรง" ของเบรฟก็เป็นความจริง

ถ้าจะวางกับดักเบรฟให้สำเร็จ

วิธีที่ง่ายที่สุดคือการชี้นำให้เขาไปได้รับความไว้วางใจที่แท้จริงจากประชาชน

และถ้าเจ้าผู้ปกครองสามารถได้รับความไว้วางใจจากประชาชนมาได้ มันก็จะสามารถกู้สถานการณ์กลับมาได้

นั่นเป็นเรื่องบังเอิญ แต่มองจากผลลัพธ์แล้วก็น่าจะเป็นข้อมูลอ้างอิงที่ดีนะ

ถ้างั้นจุดอ่อนของฉันคืออะไรล่ะ?

สิ่งที่ท่านเคานต์พูดถึง ทอง ผู้หญิง อำนาจ

อันไหนก็ยังไม่เข้าหัวเลย

ถึงจะแกล้งทำเป็นอ่อนแอเพื่ออวดจุดด้อย

ก็รู้สึกว่าทำได้ไม่หมดเลย...

เอาน่า... ก็เป็นเรื่องหลังจากที่ได้เลื่อนตำแหน่งแล้วนี่นา

ค่อยๆ คิดไปก็ได้นี่นา~

—!!

กรี๊ดดดดด!

ไม่เหมือนกับอาการหนาวเมื่อกี้ คราวนี้ชัดเจนเลย

มันดังมาจากฝั่งตรงข้ามของเมืองจากพวกก็อบลิน

สถานการณ์คับขันจนแทบหมดทางรอดเลย!

เทเลพอร์ต

โล่งอกจัง

ทุกคนไม่เป็นอะไรเลย

โอ้โห!

ฝ่าบาท!!

ไม่เป็นไรใช่ไหม?

อ๊ะ เร็วจังเลยนะคะ

การสร้างโลก!

เพิ่งจะจัดการเสร็จเมื่อครู่นี้เอง

อา...

ชาติ...

ใหม่

บุงลาร่า

นี่มัน... ก็อบลินสเลเยอร์เหรอ!?

ไม่อยู่ในฐานะมังกรสเลเยอร์ก็ดีแล้วล่ะ

โชว์ดวัง (ขออนุญาตอ่านทับศัพท์)

เกิดอะไรขึ้นกันนะ...

ถึงขนาดไม่สนใจสิ่งรอบข้างแบบนี้เลย...