ตอนที่ 117

นี่คุณทำอะไรน่าสนใจจังนะ

กระท่อมที่ทำด้วยทองเหรอ?

คุณมีงานอดิเรกแบบพวกชอบรวยล่ะเหรอ?

อ้อ เปล่า แค่เลียนแบบเฉยๆ

สมัยก่อนมีคนสร้างอาคารแบบนี้มานะ

เหรอ?

สงสัยจะเป็นพวกที่ชอบความหรูหราตั้งแต่ฐานะสามัญชนสินะคะ

อ่าฮ่าๆ ถามแบบนี้เหรอ

กระท่อมทองคำ—ที่จริงคือห้องชาทองคำ

มันถูกกล่าวกันว่าเจ้าโฮโจ ฮิเดโยชิในยุคเซ็นโกคุเป็นคนสร้างขึ้นมาจริงๆ

แล้วถ้าพูดถึงฮิเดโยชิเนี่ย

ก็คือตัวแทนของผู้ที่ไต่เต้าขึ้นในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นเลยล่ะค่ะ

หลังจากที่ประสบความสำเร็จแล้ว เขาก็เป็นที่รู้กันว่าเป็นพวกชอบความฉูดฉาด

แม้ว่าจะไม่ใช่ "บุตร" แห่งการสร้างโลกตั้งแต่แรกเริ่มเหมือนคนในต่างโลกก็ตาม

แต่ในด้านการประเมินผลน่ะ บอกได้เลยว่ามันตรงเผงสุดๆ เลยค่ะ

ด้วยอันนี้ จะเลียนแบบแล้วทำยังไงล่ะ?

ด้วยอันนี้ ผมที่เป็นพวกชอบทองน่ะ

ตั้งใจว่าจะใช้มันเป็นของต้อนรับนะ

คงจะได้เจอฝ่าบาทพระราชินีของอาณาจักรแล้วล่ะมั้ง

หวังว่าท่านจะคิดว่าผมเป็นพวกชอบความอลังการนะ

เรื่องจุดอ่อนน่ะนะ

อ้อ

ตอนนี้ผมกำลังมองหา "สิ่งที่จะเป็นจุดอ่อน" อยู่

มันไม่จำเป็นต้องเป็นจุดอ่อนที่แท้จริงก็ได้

แค่ให้มนุษย์คิดว่ามันเป็นสิ่งที่ "โจมตีง่าย"

ก็นึกว่าเรื่องชอบดื่มเหล้าแล้วก็เกียจคร้านน่ะนะ

ก็ดีที่สุดที่ฉันจะรับมือได้

แต่กลับถูกคุณเอเลรเนประเมินว่า "ไม่เหมาะสม" ซะอีก...

เพราะคุณรีบรา

ฉันอาจจะได้พบกับพระพันปีที่ใจอ่อนต่อก็อบลินก็ได้นะ

จะช่วยประสานงานกับพระพันปีหลวงให้เองครับ/ค่ะ ได้เลย

ถ้าหากว่าเราสามารถทำให้กระท่อมทองคำนี้ทำงานได้ดี

และทำให้พระองค์ท่านคิดว่ามัน "ง่ายต่อการเอาใจ" ได้

ต่อจากนี้ชีวิตก็จะสบายขึ้นเลย~

...จะทำตัวเป็นฝ่ายรับมากกว่านี้เหรอคะ?

ห๊ะ? อ้อ ใช่ค่ะ

เพราะว่าตั้งจุดอ่อนแล้วดึงให้เดินไปทางนั้นไงคะ

ก็จริงอย่างที่ว่านะ

ตอนที่ฉันเป็นมนุษย์นี่ก็เคยเป็นเหมือนกันนะ

...อืม

ถ้าจะให้พวกมนุษย์โจมตีต่อไปล่ะก็

ระวังเรื่องความมุ่งร้ายไว้นะ

ความมุ่งร้ายเหรอ?

ใช่แล้ว ความมุ่งร้ายน่ะ

การที่มนุษย์ที่ด้อยกว่าในแง่ของเผ่าพันธุ์ต่างๆ

กลับมาครองอำนาจบนโลกใบนี้เนี่ยแหละ

คุณมาจากที่ไหนน่ะ กลิ่นแบบนี้มันคืออะไรกันนะเนี่ย คุณมาจากที่ไหนคะ

อายุนะ...มาช้าจังเลยนะ อู กลิ่นนี้ มีคน 4 คน ในปี 2003 คานะ— 4 ปี กลายเป็น 7 ปีแล้วนะ

มูโดนดะ เงียบจังเลยนะ นาอู...อ๊ะ พวกของน่ะนะนา นึเอะ—มูเตะ อ้าา นู...

!!

อ๊ะ...

อ่าาา...

ขอประทานอภัยด้วยครับ/ค่ะ!

พลาดอีกแล้วรึไง

พวกไร้ความสามารถนี่!

—นี่!

ครับ!

ฮือออ

โปรดยกอภัยให้ด้วยเพคะ ฝ่าบาทแห่งอาณาจักร!!

ขอโอกาสอีกครั้งได้ไหมครับ/ค่ะ...!

ฝ่าบาท! เป็นเกียรติอย่างยิ่งเจ้าค่ะ

ขอร้องล่ะ ได้โปรด

ช่วยด้วยยยย

ฝ่าบาทแห่งอาณาจักร

ได้ทำตามคำสั่งแล้วเจ้าค่ะ

ไม่จำเป็นต้องรายงานทุกเรื่องให้ยุ่งยากขนาดนั้นหรอก

ทำอะไรอยู่

รีบทำต่อได้แล้ว

ครับ! ดีเลย!

ฝ่าบาท

ขออนุญาตเรียนให้ทราบด้วยความเคารพครับ/ค่ะ...

ลองคิดทบทวนดูอีกนิดไหม...

อะไรเหรอ?

เราไม่ได้บัญชาให้ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้นะ

การให้มนตร์คาถาสไลเยอร์ไปติดกับสสารอื่นที่ไม่ใช่อาวุธ...

2

ตามทฤษฎีแล้วก็เป็นไปได้จริงๆ ครับ/ค่ะ แต่ว่า...

ถ้างั้นก็แค่ทำให้มันสำเร็จก็พอ

ถึงจะติดมนตร์คาถาไว้กับน้ำได้ แต่นั่นก็...

แม้แต่ราชาก็อบลินน่ะนะ

โกบลินธรรมดาๆ ยังจะระแวงแล้วไม่ยอมแตะปากด้วยซ้ำไม่ใช่เหรอครับ/คะ?

แกนี่

คิดว่าข้าจะวางยาพิษรึไง?

เอ๊ะ? ไม่ใช่เหรอคะ?

ก็ขอประทานอภัยด้วยครับ/ค่ะ!

คิดว่าข้าจะมีความคิดที่อ่อนแอแบบนั้นน่ะรึ

งั้น... ทำไมถึงเป็นในน้ำล่ะคะ...?

หึ... ข้าจะบอกให้เอง

ฝนไง

เมื่อขั้นตอนการทดลองนี้เสร็จสมบูรณ์

เราจะทำให้มันกลายเป็นสายฝนที่โปรยลงมาในป่าก็อบลิน

ฝนที่เทกระหน่ำ... หยดน้ำที่ยังคงค้างอยู่...

เปลี่ยนเป็นไอน้ำก็ได้...

แล้วก็อบลินจะถูกกวาดล้างจนหมด

...โอ้โห...!

ในประวัติศาสตร์ มีผู้ที่ทำให้เกิด "สายฝนพิษ" ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งอยู่

และโกบลินสไลเยอร์นั้น มีมนตร์คาถาเป็นแก่นแท้

และเป้าหมายที่จะให้มันไปติดนั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นอาวุธเท่านั้น

หากปริมาณน้ำฝนอยู่ในระดับหนึ่ง ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่เปียกเลย—

ดังนั้นในทางทฤษฎี การทำให้เกิด "สายฝนของโกบลิน สไลเยอร์" จึงเป็นไปได้

เพียงหยดเดียวสัมผัสร่างกายก็ถึงตายทันที

ฮือมูโต

สมแล้วด้วยเกล้าเลยเจ้าค่ะ คุณวิชาสึ!

เพราะพวกมนุษย์ที่ ด้อยกว่า

ฟุฟุฟุฟุ

ได้ทำเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว ได้ทำเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว ได้ทำเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว

เหตุผลในการควบคุม มังกรหรือเผ่าปีศาจ เอลฟ์ ฯลฯ เพื่อกุมอำนาจเบ็ดเสร็จบนผืนดิน...

ฟูฮา ฮาฮาฮาฮาฮาฮ่า!

ความสามารถทางเทคนิค จากตรงนั้นก็คือความสามารถในการประยุกต์ใช้

และสิ่งนั้นที่ใช้โจมตีใส่ศัตรู

ความอาฆาตแค้น

นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ มนุษย์กลายเป็น เผ่าพันธุ์ผู้ยิ่งใหญ่

ต่อไปในตอนหน้า