ตอนที่ 135

เมืองเมอร์คิวรี่

ภายในเขตสถานบริการชั้นสูงแห่งหนึ่ง—

ทักษะพิเศษ

【ฮันโซว】

พี่ๆ เป็นไงบ้างครับ/คะ?

ไม่มีอะไรผิดปกติเลยครับ/ค่ะ!

ไม่มีปัญหาครับ/ค่ะ

ไม่มีปัญหา

ไม่มีอะไรผิดปกติ

ไม่มีใครเลยนะ!

อื้ม ก็แต่ก็อย่าชะล่าใจสิ

อย่าลืมคำสั่งจากผู้ใหญ่บ้านนะ!

จนกว่าเรื่องที่ปรึกษากับผู้ใหญ่บ้านจะเสร็จ

ถ้าเจอคนน่าสงสัยให้โจมตีก่อนเลยนะ!

รับทราบครับ/ค่ะ!

ครับ/ค่ะ!

เป็นชาธรรมดานะครับ... เชิญเลยครับ

ตามมาดูอาการของมาซามุเน่มาด้วยนะ

น่าเบื่อจัง... จะไปช่วยอะไรดีไหมนะ

องครักษ์แห่งมาซาเรเน่

หยุดเดี๋ยวนี้สิ

มาซามุเน่เข้าใจเรื่องที่อากิระเล่าให้ฟังแล้วนะ

แล้วคุณล่ะ เข้าใจสิ่งที่เรียกว่า 'วะบิซาบิ' ไหม?

ไม่เลยสักนิดเดียวครับ/ค่ะ

งั้นก็คอยดูไว้เถอะนะ

ที่เราว่างนี่ก็เป็นเรื่องที่ดีแล้วล่ะ

ใช่จ้ะ

เพราะว่าผู้ใหญ่บ้านอนุญาตให้โจมตีก่อนได้เป็นครั้งแรก

จะแพ้ไม่ได้อยู่แล้วล่ะนะ

...มิตสึ

เงียบขรึม แต่ดวงตาไม่ลังเลเลย—

ถ้าเผลอ อาจจะโดนมองทะลุไปถึงก้นเลยล่ะ

ผมคือ บารอนอากิระ แห่งริคเซ็นครับ

รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ท่านสละเวลาเดินทางมาครับ ไม่รู้จะกล่าวคำขอบคุณยังไงเลย

ดิฉันคือ องค์ไทเฮาอนาสตาเซีย แห่งอาณาจักรเอคลิปติกค่ะ

ก่อนอื่น ขอขอบคุณสำหรับเด็กคนนั้น

ในฐานะชายชราคนหนึ่ง ดิฉันขอขอบคุณจากใจจริงค่ะ

!

เด็กคนนั้น... หมายถึงหลานของคุณหรือครับ?

ใช่ค่ะ ได้รับความช่วยเหลือจากเขาเป็นอย่างดีเลยล่ะ

เป็นสถานการณ์ที่ในฐานะมนุษย์แล้วจะมองข้ามไปไม่ได้เลย

แค่อยู่ตรงนั้นเฉยๆ เท่านั้นเอง

ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ตาม

แต่ก็ไม่ว่ายังไง ท่านก็ช่วยหลานสาวของผมไว้

ขออนุญาตนะครับ

นี่คือ...

โมโมเหรอ?

อืม ก็หลายสิบปีก่อนนะ

เคานต์ฟีนิกซ์ได้ก่อกบฏ

นานชา... อนาสตาเซียได้บัญชาทหารเข้าปราบปราม

สั่งทหารเลยเหรอ? ตอนนั้นนะ—

องค์ราชายังเล็ก แต่ก็เป็นองค์ไทเฮาแล้วนะ

เคานต์ฟีนิกซ์ตอนนั้นน่ะ—เอาเป็นว่าขอละรายละเอียดไปก่อนนะ

เจ้าหมอนั่นทำเรื่องยุ่งเหยิงไปซะเยอะ

นานชาผู้โกรธจัดก็ประกาศว่า "ต้องกำจัดให้หมดแม้แต่นักรบคนสุดท้าย"

จนถึงกับพูดว่าจะโรยเกลือลงบนผืนดินด้วยเลยด้วยซ้ำ

...ต้องถูกทำลายเหมือนคาร์เธจสินะ

แต่ว่า...ท่านเคานต์เฟนิคซ์ก็สิ้นใจไปอย่างง่ายดาย

ไม่คิดเลยว่าในต่างโลกก็จะเจอเรื่องคล้ายๆ กันแบบนี้...

ตอนที่กำลังถูกล้อมอยู่ด้วยซ้ำ

แล้วก็มีสมุนคนหนึ่งนำบางสิ่งมาเพื่อมาขอจำนน

สิ่งนั้น...

...มันคือลูกท้อหรือเปล่า?

ใช่แล้ว พอถูกล้อมและถูกปิดล้อม ก็ทำให้เสบียงร่อยหรอจนหมดสิ้นแล้ว

สิ่งที่ท่านกุมไว้จนถึงวินาทีสุดท้ายก็คือลูกท้อลูกนั้น—

นั่นหมายความว่า...

เขาจึงยื่นสิ่งที่ทรงคุณค่าที่สุดออกมาเพื่อขอให้ให้อภัย

อืมม

ทั้งคู่ก็ถึงแม้จะเสียชีวิตไปแล้ว นาชาาก็กลับมามีสติและทำสนธิสัญญาสันติภาพได้

เรื่องนั้นกลายเป็นเรื่องเล่าหรือสุภาษิตไปแล้วสิ—

“ลูกท้อแห่งฟีนิกซ์”...

คือการยอมมอบสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดเพื่อขอการอภัย...

แน่นอนว่าสำหรับฉันแล้ว ลูกท้อไม่ได้สำคัญอะไร มันเป็นแค่สัญลักษณ์เท่านั้น

ถึงแม้ว่าคุณจะนำสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดมาให้

ก็ไม่ได้รับประกันว่าจะถูกเข้าใจได้นะ

แต่สำหรับองค์ไทเฮาแล้ว

“ลูกท้อที่ถูกฝ่ายศัตรูมอบให้” นั้นมีความหมายลึกซึ้ง

อาหารของมาซามุเน่ยอดเยี่ยมมากครับ

...อย่างนั้นหรือครับ งั้นก็—

รอสักครู่นะครับ!

ก่อนอื่น ก็ให้ข้าเป็นคนชิมก่อนแล้วกัน

หมายความว่า "ของที่พวกอสูรกายสร้างขึ้นมาน่ะเหรอ!" น่ะเหรอ

หรือว่าพวกขุนนางน่ะ มีคนคอยชิมพิษเป็นกิจวัตรกันอยู่...

จะทำยังไงดีนะ

ไม่จำเป็นหรอกค่ะ/ครับ

อร่อยมากเลยครับ

...ขอบคุณมากครับ

โดนเล่นงานเข้าแล้วสิ

แน่นอนว่าผมเองไม่ได้ตั้งใจจะใส่ยาพิษหรอก

และแน่นอนว่าจากอีกฝ่ายแล้ว การระแวดระวังเรื่องยาพิษก็เป็นเรื่องปกติ

องค์ไทเฮาจึงเอ่ยออกมาโดยไม่ลังเล ซึ่งแสดงให้เห็นถึงจิตใจอันกว้างขวางของพระองค์

●

เวลาต่อสู้

เวลาทะเลาะวิวาท

โดนเล่นงานเข้าแล้วสิ

—เวลาที่เป็นศัตรูกัน

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการได้รับข้อมูลให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ยิ่งได้รับข้อมูลมากเท่าไหร่ โอกาสชนะก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

การไปทะเลาะโดยที่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายมีอาวุธหรือพละกำลังแบบไหน

ก็ไม่ต่างอะไรกับการต่อยกันแบบปิดบังเอาไว้เลย—เป็นเรื่องโง่เขลา!

อากิระถึงกับยกเรื่องราวจากเมื่อหลายสิบปีก่อนอย่าง “ลูกท้อแห่งฟีนิกซ์” ออกมาด้วย

แบบนั้นแสดงว่าต้องรู้ข้อมูลที่ลึกซึ้งกว่านั้นอีกแน่ๆ

มันเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงให้เห็นว่าไม่มีความเป็นศัตรูกัน

คนเริ่มก่อน—

—ฝ่ายนั้น

อ๊ะ

ถึงแม้จะเป็นครั้งแรกที่เจอ แต่ก็สนิทกันมากเลยนี่นา

ดูเหมือนว่าพวกคุณจะคิดเหมือนกันนะ

ต่อไปติดตามตอนถัดไปเลย