ตอนที่ 154

ตอนที่ 154

หัวหน้ากองทหารรับจ้างโซดิแอคดราก้อน

เบทรูเอเรียล เทรชารี

จะเรียกว่าหัวหน้าโจรมากกว่ามั้ง

จะคิดทำอะไรน่ะ ไอ้ตัวเล็ก

มาทำอะไร ไม่ได้มาทำอะไรกันแน่

แสดงเจตนาที่จะปฏิเสธออกมาอย่างโจ่งแจ้ง

มีเรื่องที่อยากจะเจรจา

นั่งก่อนไหม?

—!

กลัวความโกรธของหัวหน้ามากกว่า

กว่าการถูกหัวหน้าดูถูกเสียอีก

ถึงจะเป็นท่านบารอนแล้วก็เถอะ

เจรจาเหรอ?

เจ้าสัตว์ประหลาดนี่ทำตัวเหมือนมนุษย์ได้ดีเหมือนกันนี่นา

...

พูดเรื่องน่าสนใจแฮะ

ก็เป็นความจริงนี่นา

บอกว่าเจรจาเหรอ

อยากจะจ้างแก

กองทัพรับจ้างของแกน่ะ

เพื่อไปสู้กับวิชาส

ห๊ะ?

สิ่งที่ถูกแย่งไปอย่างไม่เป็นธรรมจากข้า

เพื่อทวงคืนท่านเคานต์ฟีนิกซ์และดินแดนของท่าน

...พูดจาเหลวไหลอะไรของแกวะ

นี่ไง

หาาา!??

เอกสารที่พิสูจน์ว่าฉันมีสายเลือดนั้น

แผนผังวงศ์ตระกูลของเคานต์ฟีนิกซ์เมื่อสามรุ่นก่อน

ทำไมถึงทำหน้าแบบนั้นล่ะ

น่ะ...

เจ้าก็อบลินดันพูดออกมาว่า 'มีสายเลือดขุนนาง' แถมยังมี

แผนภูมิตระกูลให้ดูด้วย

คนส่วนใหญ่ก็จะมีปฏิกิริยาแบบนี้แหละ

การจะหลั่งเลือดเพื่อเรื่องไร้สาระแบบนี้มันก็ดูโง่เง่าไปหน่อย

ถ้าให้พวกก็อบลินจัดการเองก็คงจะพอได้

แต่ถ้าจะทวงคืนที่ดิน ก็ต้องมีกำลังทหาร

ถึงจะมีความชอบธรรมก็เถอะ

พวกท่านทหารรับจ้างก็แค่จ่ายเงินมา พวกท่านก็ยอมสู้ให้ใช่ไหม?

ก็เลยฝากด้วยนะ

—ดังนั้น

ยิ้ม

...

ไม่อยากได้เงินเหรอ?

เดี๋ยวนี้เลย

หายไปซะ

ถ้าเป็นเรื่องจำนวนเงินล่ะก็—

ไสหัวไป!

งั้นเหรอ

ก็ฉันจะใช้ให้ก็ได้นะ

ถ้าอยากใช้เมื่อไหร่ก็ติดต่อมา

...นี่!

อะไรเหรอ หัวหน้า

ฮายย!

ไอจิเกะส่งข้อความมาแล้วใช่ไหม

เอ๊ะ? ครับ

บอกไปว่าจะไปหา

ตอบกลับไปให้เขาหน่อย

ครับ! เข้าใจแล้ว!

ไอ้บ้าเอ๊ย...

มาดูถูกกันนี่

คุยอะไรกับคาเรนอยู่เหรอ?

กลับมาแล้ว

ฝ่าบาท! กลับมาแล้ว!

เรื่องนั้นนายก็น่าจะรู้แล้วไม่ใช่เหรอ?

อืม

อืม! เรื่องงานน่ะ

เรื่องของฉันกับคาเรนเหรอ?

เธอเล่าเรื่องตอนที่เราเจอกันให้ฟังน่ะ

คาเรนกับฝ่าบาท

อยากรู้จังว่าคาเรนจังคิดยังไงกับเรื่องนี้

เรื่องแบบนี้ก็ถือเป็นการทำข่าวเหมือนกันใช่ไหม?

ไม่ใช่แค่ในมุมมองของฉันคนเดียว

แต่เป็นการทำข่าวจากหลายๆ มุมมองด้วยนะ

อย่างนั้นเหรอ เก่งจัง

เอ๋ๆๆ...

เบทรูเอียล?

กองทหารรับจ้างดราก้อนแห่งโซดิแอคเหรอ?

ไปที่ของคนชื่อเบทรูเอียลน่ะ

ราชาไปที่ไหนมาเหรอ?

ไม่สิ ตั้งใจทำให้โกรธเลย

อ่า

หรือว่าจะล่อกลุ่มทหารรับจ้างนั่นมา?

ได้ยินมาว่าเบทรูเอเรียลเป็นคนที่ทิ่มแทงราชาปีศาจโดยตรงเลยนะ

อ่า มีข่าวลือนั่นด้วยสินะ

ทำไมถึงต้องไปเพิ่มศัตรูให้มันเยอะแยะด้วย...

...?

เพราะเขาเป็นคนที่เก่งขนาดนั้น

ถ้าไม่วางเขาไว้บนกระดาน ก็จะรู้สึกไม่มั่นคงแทน

ถ้าพูดไปถึงขนาดนั้น

ก็น่าจะเกลียดเรามาก แล้วไปอยู่ฝ่ายวิชาสไซด์แน่ๆ

บนกระดานเหรอ?

ในหมู่มนุษย์มีเกมกระดานที่ชื่อว่าจารังกาใช่ไหม?

แล้วก็มีเกมที่คล้ายๆ กันที่เรียกว่าโชกิด้วย

เอ่อ ตรงนี้—

เคยพูดถึงไปแล้วนี่นา

คือการนำหมากที่จับมาจากฝ่ายตรงข้ามมา

แล้ววางไว้ที่ไหนก็ได้บนกระดานเพื่อใช้งาน

กฎที่แตกต่างจากโชงิอย่างมากคือ

เมื่อเป็นหมากตัวใหญ่ ความอิสระในการวางนี้จะสร้างปัญหาได้มากทีเดียว

การเป็นตัวจ็อกเกอร์จะลำบากกว่าเยอะเลย

อ่า แน่นอนว่ามันก็ลำบากในฐานะศัตรูด้วย

ก็หมายความว่าการให้มันออกมาบนกระดานจะจัดการได้ง่ายกว่าสินะ

ถ้าตำแหน่งที่ออกมาเคลื่อนไหวบนกระดานถูกจำกัดไว้

แม้จะเป็นหมากตัวใหญ่

สิ่งที่ทำได้ก็จะถูกจำกัดลง

เข้าใจแล้ว...คิดให้ดีจริงๆ นะเนี่ย

แถมสกิลของเบทรูเรียลคือ【การทรยศ】

ดังนั้นไม่ว่าจะสถานการณ์ไหนก็ตาม

การทำให้มันกลายเป็นศัตรูจะง่ายกว่าการเป็นพวกพ้อง

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฉันจะอยู่ตรงนั้นเอง

การเปิดฉาก天地ไคโตะที่เข้ามาก่อนของโฮคุไซ

นั่นเป็นสไตล์ของเธอ แต่ก็มีความกระตือรือร้นที่ดูไม่เหมือนเธอเลย

ถ้าตัดสินใจจะทำแล้ว ก็ไม่ลังเลเลยนี่นา แก

...

อ่า... ฉันคงจะ—

ฉันคงจะไปไม่ถึงช่วงสุดท้ายของโฮคุไซ

ถ้าไม่มีการกำเนิดของสวรรค์และปฐพี

...ถึงขนาดที่เธอต้องเข้ามาจัดการก่อน

ฉันรับรู้มันว่าเป็นข้อความที่ว่า 'ไม่ควรไปมากกว่านี้แล้ว'

ฟึม

อืม

คนที่ปกติควรจะอยู่ในตำแหน่งของ 'ผู้สังเกตการณ์'

เธอกลับเข้ามาแทรกแซง

ดังนั้น ครั้งนี้จะต้องไม่ทำพลาดซ้ำอีก

อย่างนั้นเหรอ

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น เกรงว่าจะสร้างความลำบากให้แก่ผู้ตรวจการนะ

ขอบคุณนะ

เอาล่ะ ฉันจะไปอีกที่หนึ่งนะ

คราวนี้จะไปที่ไหนเหรอ?

ไปยังพันธมิตรที่สมบูรณ์หน่อย

ฟุ

ถ้าเป็นเรื่องการเคลื่อนไหวของขุนนาง เธอก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่งหรอกนะ

คฤหาสน์ฟิลิปแห่งเขตศักดินาพิสเคส—

โง่เอ๊ย!

<ต่อเนื่องจากตอนหน้า>