ตอน 38: Chapter 38

ตอนที่ 38

มาซามุเนะ! ใส่เหล้ากับน้ำตาลให้แล้วนะ!

คุณหมู่บ้าน! เตรียมพร้อมแล้วครับ

ขอบคุณครับ

งั้นเราเริ่มกันเลยไหม

ครับ

หืม?

เสร็จเรียบร้อยแล้วครับ คุณหมู่บ้าน

อ่า ต่อไปก็...

ฮอกไค! ฝากด้วยนะ

ให้ซามุเนะดูแลเอง!

ทีมฮอกไค

เป็นทีมที่มีทักษะพิเศษเฉพาะทางด้านการวาดภาพและศิลปะครับ

ว้าว! สวยจังเลย!

เหมือนลูกเราเป๊ะเลย!

ฟุฟุฟ เห็นไหมล่ะ?

เท่จัง

อันนี้ก็เสร็จแล้วครับ!

เห้ย สุดยอดเลยนะ

ถึงแม้สไตล์ภาพจะต่างกัน แต่ก็เหมือนเจ้าตัวเล็กๆ ทุกคนเลย

ดีมาก งั้นคนที่ยกของหนักได้ ให้นำไปเก็บไว้ที่ห้องเก็บของนี้

รับทราบครับ!

ไคคะ

คราวนี้เริ่มทำอะไรล่ะ

คาเรน

ว่าจะลองทำของที่ระลึกดูน่ะ

ของที่ระลึกเหรอ?

ให้โกบลินที่เพิ่งเกิดมา

เอาเมรุชูที่ทำเองไปหมักให้

ทำอะไรแบบนั้นอีกแล้วเนี่ย...

ตั้งแต่สมัยโบราณ จนถึงยุคกลาง

มีธรรมเนียมว่าเมื่อมีเด็กเกิดในครอบครัวชาวนาที่ยากจน ก็จะเริ่มหมักเหล้า

ซึ่งจะเก็บไว้ใต้ดินหรือในดิน จนกระทั่งลูกๆ แต่งงานในอีกสิบกว่าปีต่อมา

ถ้าเป็นผู้ชาย ก็จะนำไปเสิร์ฟให้กับแขกที่มางานแต่ง

ถ้าเป็นผู้หญิง ก็จะนำไปเป็นหนึ่งในเครื่องใช้ของเจ้าสาวไปให้บ้านสามี

เมรุชูส่วนใหญ่ก็จะดื่มได้หลังจากแช่ไปประมาณ 1 สัปดาห์ แต่

ถ้าเก็บไว้นานตั้งแต่ครึ่งปีถึงหนึ่งปี รสชาติจะอร่อยยิ่งขึ้น

อย่างนั้นเหรอ

...แต่ว่านั่นก็คือ

●●●

●●●

...สิ่งที่ยังค้างคาใจ

กำลังสร้างมันอยู่

จนถึงตอนนี้คือจะทำยังไงให้เหล่าโกบลินใช้ชีวิตได้อย่างสนุกสนาน

เลยได้ลองผิดลองถูกและวางระบบขึ้นมา

แต่นั่นมันก็เป็นความล้มเหลว

อากิระ...

ไม่สิ มันก็กลายเป็นเรื่องที่ต้องถามว่า "อะไรถึงเรียกว่าความล้มเหลว"

อยู่ดี

ถึงอย่างนั้นก็ตาม—

ไม่สิ ตัวฉันเองก็เข้าใจนะ

สำหรับมนุษย์แล้ว...

"7 วัน" นี่เป็นช่วงเวลาที่ต้องทนหน่อยนะ

●●●●

ในโลกนี้ เคยมีช่วงที่เลี้ยงโกบลินเป็นสัตว์เลี้ยงอยู่ด้วย แต่

มันก็ถูกเลิกไปอย่างรวดเร็ว

ก็เพราะว่ามันมีอายุอยู่ได้แค่ 7 วันเอง

ความล้มเหลว จะไม่ทำซ้ำอีก

ถ้าจะบอกว่า "เพราะพอใจในชีวิต เลยมีอายุสั้น"

ก็จะสร้างความรู้สึกที่ยังค้างคาใจขึ้นมา

ฮ่า

เหนื่อยหน่อยนะ

นี่คือเหล้าที่เจ้าตั้งเองตอนที่เจ้าเกิดนะ

ว้าว... อร่อยจัง...

พรุ่งนี้ก็น่าจะอร่อยขึ้นอีกนะ

มะรืนนี้ก็น่าจะอร่อยขึ้นอีกเยอะเลย

อย่างนั้นเหรอ... น่าเสียดายจัง

...แล้วมันจะช่วยยืดอายุขัยได้ด้วยเหรอ?

เปล่า ไม่คิดว่าแค่สิ่งนี้จะยืดได้หรอก

มันเป็นแค่ส่วนหนึ่งของมาตรการเท่านั้น

ยังมีเรื่องที่ต้องใช้สมองคิดอีกเยอะเลย

ถ้าได้อยู่เป็นเวลานานขึ้นบนความสนุกที่ไม่เปลี่ยนแปลงไป มันก็จะสนุกมากขึ้นนะ

จะไปสร้างระบบขึ้นมาใหม่ให้คนรู้สึกแบบนั้น

...สมกับเป็นคนเก่งจริงๆ

ไม่สิ จะว่ายังไงดีล่ะ

เหรอคะ

มีอะไรให้ฉันช่วยได้บ้างไหมคะ?

จะร่วมมือทุกอย่างเลย!

นั่นช่วยได้เยอะเลย! งั้นก็...

ปิ๊ก...

นี่มันอะไรกัน!?

เกิดอะไรขึ้น อากิระ?

●

อ่า ขอโทษที

ไม่มีอะไรหรอก

ว่าแต่ สิ่งที่อยากขอให้คาร์เลนนี่สิ—

ร่างเงา

เพลิงดำ

เสาแก้วน้ำแข็ง

ชัดเจนเลยนะว่า มีความเป็นศัตรู

อ่า ใกล้เคียงกับเจตนาฆ่าเลยล่ะ

ให้ฉันกลับไปบอกเจ้าตัวหลักว่า 'ฟื้นความทรงจำกลับมา' เอง

ฝากด้วยนะ

อย่างที่คิดไว้เลย

ที่อิซุยส์ไม่พูดถึงเรื่องอาการบาดเจ็บเลยน่ะ

มันต้องมีเหตุผลที่สมควรอยู่แล้วล่ะ

〈ติดตามในตอนหน้า〉