ตอน 46: Chapter 46

ฮันโซว!

เมื่อกี้ขอบคุณมากนะ

คุโระจังก็สุดยอดเหมือนกันนะ!

แค่คำพูดเดียว บรรยากาศก็เปลี่ยนไปหมดเลย!

ฟุฟุーん

ก็เป็นแบบนั้นนี่นา!

มองจากมุมไหนก็เห็นว่าคุณครอเป็นเจ้าหญิงแล้ว

ฮ่าฮ่า

ทางนี้ก็เป็นแบบอัศวินไปตามธรรมชาติเลยครับ

ท่านผู้นำหมู่บ้านนี่สุดยอดจริงๆ เลยนะ!

เพราะท่านมองเห็นเลยว่าคุณครอเหมาะกับบทแบบนั้น

ก็ใช่สิ!

สายตาที่มองทะลุพรสวรรค์ของคุณครอ สมควรได้รับคำชมเชยเลยล่ะ!!

...อีกแล้วเหรอ

อยากลองเป็นอัศวินของคุโระจังจังเลยครับ

●

...ถูกแล้ว!เดี๋ยวก่อนนะ!

เอ๊ะ?คุโระจัง!?

นึกขึ้นได้ว่าเจ้าหญิงจะมาเป็นอัศวิน!

อาคิร่า!

คุโรเอะ!? ไปอยู่ที่ไหนมา 3 วันเนี่ย?

กำลังตามหาสิ่งของอยู่น่ะ

ไม่เป็นไรนะ?

ฮิฮิฮิ

นอกจากนั้น ฮันโซวไปไหนล่ะ?

แย่แล้วนะ ถ้าหนีออกไปคนเดียวน่ะ...ก็เท่ากับว่าต้องอยู่ภายใต้การดูแลของฉันนะ

ฮันโซวเหรอ?

มีของที่อยากจะให้ฮันโซวนะ!

ถ้าเป็นฮันโซวที่มาแทนที่ก็น่าจะอยู่ตรงนั้น...

เอ๊ะ...

...สามวันนี่

สำหรับก็อบลินแล้วมันก็ค่อนข้างนานไปหน่อย

ฮัน...โซว...?

คุณครอ อันตรายนะ!

ไม่เป็นไรนะ! คุณครอ

อืม...

ไว้ใจฉันตรงนี้ได้เลย

คุณคุโรเอะจะไปหลบภัยเอง!

คุณครอเองก็ต้องสู้สิ!

ฝากตรงนี้ไว้กับอัศวินอย่างฉันด้วยนะ!

นี่

..................

เข้าใจแล้วล่ะ!

ทักษะเอนิค 【ฮันโซว】

รุ่นพี่... จะเรียกแบบนี้ได้ไหม!?

แบบนั้นแหละครับ

ท่านผู้นำหมู่บ้านล่ะครับ?

ท่านออกไปข้างนอกแป๊บนึงน่ะ

แต่ว่าต้องแน่ๆ เลยว่า...

ถ้าเป็นท่านผู้นำหมู่บ้าน ต้องรู้ตัวแล้วกลับมาแน่นอนเลยครับ!

นั่นหมายความว่ากำลังซื้อเวลาสินะ!

ทำได้ไหมครับ?

แน่นอนอยู่แล้ว!

7

เอาล่ะ

ฮันโซว

เงา분신 (คาเงะบุงชิน)

ไปกันเลย!

โอ้!

อืม

โย่ว

คราวนี้ทำได้แล้วเหรอ...?

!!

หาา!?

ผิดกติกาแล้ววว!

อึก!

อึก!

ฮันโซวววว!!

นี่!

จะใช้!

ล่ะ!

นี่มัน...

ดาบที่เจ้าหญิงมอบให้แก่อัศวินนี่ล่ะ!

—อึก!

!!

โดนก็อบลินธรรมดาทะลวงได้เนี่ยนะ...

〈เรื่องราวต่อเนื่องในตอนถัดไป〉