ตอน 54: Chapter 54

โกลปาเกิดใหม่ มีอะไรจะถามไหม?

มิกิ นัตสึนะ อารากิ ไซ

ตอนที่ 54

ถึงจะเร็วไปหน่อย

สอดแนมเหรอครับ?

ผมอยากจะขอให้คุณฮันโซวไปทำหน้าที่สอดแนมครับ

ใช่แล้ว มังกรที่คุณฮันโซวพามาน่ะ

อยากให้ใช้เจ้าตัวนั้นสอดแนมสภาพศัตรูจากทางอากาศ

พวกเราไม่ต้องสู้กันเหรอครับ?

อ่า มันเป็นภารกิจที่มีเพียงคุณฮันโซวเท่านั้นที่ทำได้

อืมมม...

ที่เกิดเหตุก็ต้องฟังคำสั่งของผู้บัญชาการให้ดีนะ!

เข้าใจแล้วครับ!

งั้นผมขอตัวไปก่อนนะครับ!!

มันยังไม่ได้คุยกันเสร็จเลยนะ...

แน่ใจเหรอครับ? แค่แค่นั้นเองเหรอ

อ่า

หรือว่า...

คุณแกรนด์ดยุคชิมอนพูดอะไรกับคุณเหรอครับ?

ไม่หรอก

มันก็คือเรื่องของการให้คนเหมาะสมกับที่เหมาะสมนั่นแหละ

นอกจากมังกรที่บินไปมาในท้องฟ้าได้อย่างอิสระแล้ว

ถ้าพวกคุณสามารถลาดตระเวนได้ดีกว่าล่ะก็ ผมจะให้พวกคุณแทนนะ

หึ...

โกฟุ

ทุ่มเทให้ถึงที่สุดจนกระทั่งก่อนการปะทะ

นั่นแหละคือหัวใจสำคัญของกลยุทธ์ของคุณแกรนด์ดยุคสินะ?

...ใช่ครับ

ครับ/ค่ะ

อา!

!

มีศัตรูแล้วสินะครับ

อ่า

แล้วจะทำยังไงต่อล่ะ?

เอ๊ะ?

หาศัตรูเจอแล้วก็ดี แต่หลังจากนี้จะทำยังไงต่อล่ะ?

เอ่อ นั่นคือว่า...

นั่นไง...

อา! ระเบิดวารี! ระเบิดวารี!

ระเบิดวารีแล้วจะทำยังไงต่อ?

นั่นคือว่า...

ระบบของก็อบลินที่มีชื่อ ที่อาคิระเป็นคนสร้างขึ้นมา

เดิมทีเหล่าก็อบลินที่ซื่อตรงและเชื่อฟังนั้น

นอกจากนี้ คุณฮันโซวก็ยังเป็นก็อบลินพิเศษที่กลายเป็นสกิลเฉพาะตัวไปอีก

จะฟังคำสั่งของหัวหน้าทีมได้เป็นอย่างดีนั่นเอง

เหล่าก็อบลินทีมฮันโซวมีความไว้วางใจในการตัดสินใจของคุณฮันโซวอย่างมาก

...ดีมาก! ไปได้เลย!

ไปได้เลยเหรอครับ?

ก็แค่...ถึงแม้จะโค่นมันไปแล้วก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร

นั่นมันศัตรูนะ

เข้าใจแล้วครับ!

ไปกันเถอะ!

อื้อ!

โอ้วววววว

ศัตรูมาแล้ว! ศัตรูมาแล้ววว!!

มังกรน่ะ!

ยังมีก็อบลินด้วยนะ!!

ฮิฮิฮิ

สมแล้วที่เป็นแค่คนธรรมดา น่าโดนซ้ำซากแน่!!

ต้องไม่ฆ่า แล้วก็ต้องไม่ได้ให้บาดเจ็บด้วยนะ

อ่า

เหรอ??

ไอ้หมา...

ลงมาสิ ก็อบลิน!

ถ้าสู้ ก็จะฆ่าเพื่อนร่วมทีมนะ

งั้น

เป็นแบบนั้นเองสินะ...

อืม เพราะว่าหน่วยสำรวจไปอยู่ใกล้ๆ เลยช่วยออกมาได้โดยสวัสดิภาพ

ดื้อรั้นไปเอง ขอโทษด้วยนะ

ในเมื่อเป็น มังกรตัวนี้ ก็ไม่สามารถส่งเสียงคำรามได้ดีๆ

ทุกคนบาดเจ็บเล็กน้อย แต่ดูเหมือนจะเสียขวัญไปพอสมควรเลยล่ะ

จงขอโทษทหารผู้นี้เถอะ

พร้อมกับเขียนเรียงความขอโทษด้วย

ก็ก็...น่ะสิ

ทุกคนรอดชีวิตมาได้ก็ดีแล้วนะ

อา!

ซิมอน ขอโทษที่สร้างความเดือดร้อนให้ด้วยนะ

คิกคิก นี่มันอะไรกันเนี่ย

เรื่องแบบนี้ไม่แปลกหรอกน่า

ทหารที่ถูกส่งไปครั้งแรกแล้วไม่เชื่อฟังคำสั่ง

แล้วอาละวาดที่หน้างานนี่เป็นเรื่องธรรมดาเลยล่ะ

อา...

ในระบบสัญญาของเหล่าขุนนาง

วิธีที่จะ "ให้จัดหาและรวบรวม" กำลังทหาร

มันก็มีหลักการพื้นฐานเหมือนกับสมัยยุคเซ็งโกคุที่ "ออกคำสั่งประจำค่ายเพื่อเกณฑ์ทหารชาวนา" นั่นเอง

แม้ว่ากำลังทหารจะถูกรวบรวมมาแล้ว แต่มันก็เป็นหน่วยที่ "รวมมาจากที่ต่างๆ" จริงๆ

ก็ไม่แปลกที่หน้างานจะมีคนไม่เชื่อฟังคำสั่งอยู่บ่อยๆ น่ะนะ...

แต่ก็เพราะอย่างนั้นแหละ ถึงได้มอบหมายการสำรวจให้

เพราะอย่างนั้นเหรอครับ?

เพราะว่าเราตั้งสมมติฐานว่ามือใหม่ต้องทำผิดพลาดอยู่แล้ว

ถ้าเป็นการสำรวจ ถึงแม้จะมีอะไรเกิดขึ้น ผลกระทบต่อกองทัพหลักก็น้อย

แน่นอนว่าข้อมูลสำคัญ ดังนั้น "การสำรวจหลัก" ก็ต้องให้หน่วยอื่นไปจัดการ

เข้าใจแล้วครับ

ให้หน่วยสำรวจไปก่อน เพื่อประเมินกำลังพลไปพร้อมกัน

แล้วค่อยๆ นำเข้าสู่กองทัพไปเรื่อยๆ สินะ

แต่ก็ขอโทษนะที่ทำให้พวกเพื่อนร่วมทีมตกอยู่ในอันตราย

ถ้าฮันโซวกลับมาแล้ว จะตักเตือนให้เขารับรู้ให้ดีเลย

อืม

ว่าแต่...

นึกว่าซิมอนจะออกแนวหน้าซะอีก แต่ก็ไม่ใช่สินะ

ฮ่าๆ งานของข้ามันไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้นหรอกนะ

งานของซิมอน...

เหรอ?

อืม ข้าคือเคานต์โอฟฟิกซ์

ที่มาอยู่ที่นี่ก็เพื่อจะกดดันดยุคบิสเคสไงล่ะ

—ก่อนหน้านี้

ข้าเคยจินตนาการว่ามี 2 แบบ ที่เป็นเหตุผลที่ซิมอน ซึ่งเป็นลุงขององค์ราชา ได้รับตำแหน่งเป็นเคานต์

แบบที่ 1... ตำแหน่งขุนนางนั้น

ไม่มีแล้ว

ขุนนางในโลกนี้ คล้ายกับยุโรปสมัยกลาง

ตำแหน่งของท่านผูกติดอยู่กับที่ดิน

หนึ่งผืนดิน จะผูกติดกับหนึ่งตำแหน่งขุนนาง

แม้แต่องค์ราชา ก็ไม่สามารถสร้างตำแหน่งขุนนางขึ้นมาใหม่ได้ หากไม่มีที่ดินผืนใหม่

และดูเหมือนว่ายุคนี้จะไม่ใช่การสืบทอดเพียงคนเดียว แต่เป็นการแบ่งสืบทอด

นั่นคือ ไม่ใช่ว่าบุตรชายคนโตจะได้รับทั้งหมด

บุตรชายคนโต

แต่คนที่มีสิทธิ์ในการสืบทอดจะได้รับอย่างเท่าเทียมกัน

ถึงแม้จะเรียกว่าเท่าเทียมกัน แต่เมื่อจำนวนมีจำกัด ก็ย่อมได้รับจากผู้ที่อาวุโสกว่า

หากเป็นคนสุดท้อง บางครั้งก็อาจไม่มีอะไรเหลือเลย

บุตรชายคนที่ 4

อย่างเช่นกษัตริย์แห่งอังกฤษในศตวรรษที่ 13 ที่ถูกเรียกว่า "กษัตริย์ที่ไร้แคว้น"

เพราะเขาเป็นลูกคนเล็ก ตอนที่แบ่งมรดกดินแดน เลยไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง

ด้วยเหตุนี้เองที่พ่อแท้ๆ ของเขาถึงได้ตั้งฉายาว่า "ร็อคแลนด์ จอห์น" ให้เขา

ก็เหมือนกันกับลุงของจักรพรรดิ—

ซิมอน

อดีตจักรพรรดิ

ที่แปลว่าซิมอนเป็นลูกชายคนสุดท้องของพ่อจักรพรรดิ เลยคิดว่าเขาคงเหลือแค่ตำแหน่งเคานต์สินะ

จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน

แพทเทิร์น B... มาร์ควิส (ดยุคชายแดน)

มาร์ควิสนี่ แม้จะเป็นเคานต์ แต่ดินแดนที่ปกครองนั้นคือ

โอฟฟิกตัส เขตแดนมาร์ควิส

ส่วนกลาง" เทียบกับ "ส่วนชายแดน

พูดอีกอย่างก็คือ เป็นชายแดนและเป็นแนวหน้าสุดนั่นเอง

แนวหน้าต้องถูกปกครองโดยคนที่มีความสามารถนะ

ดังนั้น ถึงจะเป็นเคานต์ แต่ก็ถูกปฏิบัติให้สูงกว่าขึ้นมาอีกขั้น

ในระบบของโลกนี้ ดูเหมือนจะเทียบเท่ากับ "ดยุค" เลยล่ะ

ในสองความเป็นไปได้นั้น ดูเหมือนว่าอย่างหลังจะเป็นคำตอบที่ถูกต้อง

"โอฟฟิกซ์" เคานต์...

ถ้างั้น... งานของซิมอนคืออะไรเหรอครับ?

คือการสร้างสถานการณ์ที่พร้อมจะสู้รบ

ไปล่ะ

อย่างเช่น ถ้าเกิดว่า

กองทัพที่มีกำลังทหารมาก กับกองทัพที่มีกำลังทหารน้อย เผชิญหน้ากัน

เพื่อนจิตใจดีของผม คิดว่าข้างไหนมีโอกาสชนะมากกว่าล่ะ?

นั่นมัน...

พูดแบบฟันธงไม่ได้เลยล่ะ

ถึงจะอยากจะพูดแบบนั้นนะ

น่าจะเป็นฝ่ายที่มีเยอะกว่านะ

อืม ถ้าอย่างนั้น ด้านคุณภาพและปริมาณของอาวุธ

คุณคิดว่าข้างไหนมีโอกาสชนะมากกว่า ระหว่างข้างที่สูงกับข้างที่ต่ำล่ะ?

นั่นมัน...น่าจะเป็นข้างที่สูงกว่าล่ะนะ

แล้วถ้าเป็นด้านเสบียงมาก กับเสบียงน้อยล่ะ?

ฝ่ายที่มีเยอะกว่าน่ะ

อา เข้าใจแล้วสิ่งที่ซิมอนอยากจะพูดนะ

...ถ้างั้นเหรอครับ

เรื่องขวัญกำลังใจ การฝึกซ้อม แล้วก็...ความคุ้นเคยกับสภาพภูมิประเทศนั่นน่ะ

พวกนั้นก็นับรวมด้วยรึเปล่าครับ

อืม การรบมันไม่มีคำว่าแน่นอนว่าจะต้องชนะ

ดังนั้นก็ต้องจัดเตรียมโอกาสที่จะชนะให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

นั่นแหละคืองานของข้า

การเตรียมการล่วงหน้ามันสำคัญนี่นา

ฮ่าๆๆ ใช่เลยครับ

คุณประธานที่รู้จักกันสมัยก่อนเคยสอนข้าว่า

"ตำราพิชัยสงครามซุนวู ที่ใช้ได้ในทางธุรกิจ" มันมีเรื่องราวแบบนี้อยู่

สรุปคือต้องสร้าง "สถานการณ์ที่ไม่แพ้" ขึ้นมาก่อน

หรือจะเป็น "สถานการณ์ที่ยากจะแพ้"

ถ้าไปแข่งในสถานการณ์ที่ยากจะแพ้ สุดท้ายก็จะชนะได้นั่นเอง

เวลาที่สู้กับบอสในเกมเนี่ย

ก็ต้องจัดชุดเกราะเต็มยศ เพิ่มเลเวล แล้วก็ลงเวทมนตร์สนับสนุนไปแบบรัวๆ เลยไม่ใช่เหรอ

สิ่งที่ซิมอนพูดนี่ ถ้าเทียบเป็นเรื่องของการสู้รบ

มันก็เป็นแบบนั้นแหละ

กำลังพูดถึงเรื่องที่ใกล้เคียงกับหลักยุทธศาสตร์หลัก

สมแล้วที่เป็นสหายแห่งใจ!

ที่ข้าเข้าใจเรื่องนี้ได้น่ะ

ก็ตอนที่เลย 40 ไปแล้วน่ะ

ไม่หรอก ข้าก็ได้ฟังจากคนอื่นเหมือนกัน...

เอาล่ะ...

ที่ต้องขอโทษก็เป็นฝ่ายเราต่างหาก

การโจมตีข้าพร้อมกับก่อกวนเพื่อนในใจแบบนี้

มันเป็นกลยุทธ์การก่อกวนแบบที่เคานต์คิกนัสใช้เลยนี่

ถ้าพูดถึงเรื่องการก่อกวนแล้ว ก็ไม่มีใครจะเหนือกว่าเจ้าคนนั้นได้หรอก

งั้นเหรอ เป็นคนแบบนั้นด้วยหรือนี่...

ท่านเคานต์ครับ เตรียมการเรียบร้อยแล้วครับ

อย่างนั้นรึ

ตั้งตารอใบหน้าซีดเผือดของพวกก็อบลินแล้วนะ

〈ติดตามในตอนหน้า〉