ตอนที่ 72

นี่มัน—

ตอนที่ 72

เซิร์ชอาย

มีสกิลเฉพาะตัวติดตั้ง

ก็อย่างที่คิดนี่นา...!

รองจากมาซามุเนะกับฮันโซ่วเลย

ว้าว!

ก๊อบลินที่มีสกิลเฉพาะตัวลำดับที่ 3 ครับ

นี่คือการติดตั้ง...ใช่ไหม?

ครับ ฝ่าบาท

เป็นการติดตั้งครับ

อึก!

มีอะไรที่แปลกไปไหมเหรอคะ?

อืม...ก็ไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ...

อย่างนั้นเหรอ

นี่มัน...ฉันเหรอคะ?

ตอนที่มาซามุเนะก็สับสนเหมือนกันตอนเพิ่งเกิดใหม่

เทนไคได้เกิดใหม่แล้วーーーー!

งานเลี้ยงแล้ววววว!!!!

-

แต่ว่า...ไม่น่าเชื่อเลยนะ

ที่คนที่ไม่ได้ถูกกำหนดให้เป็นโกบลินชื่อดังแบบนั้น กลับมาเป็นแบบนี้ได้

นี่มัน...อะไรกันเนี่ย

สุดยอดไปเลยนะคุณคาเร

ว้าว!

ในชั่วขณะที่คุณคาเรปรากฏตัว

พลังของทุกคนมันยืดยาวออกไปหน่อยนะ

อี้...อี้...มันหมายความว่ายังไงกันนะ?

เอ!?

ทุกคนยืดออกไปประมาณ 1 วันเลยนะ

หนึ่งวัน...คุณก็รับรู้ได้เหรอ?

แน่นอนสิ

ตอนของมาซามุเนะก็เคยบอกแล้วว่าผมรับรู้เรื่องพวกนี้ได้

ก๊อบลินตัวนั้นไม่ธรรมดาเลยนะ

มากกว่าก๊อบลินที่อยู่ตอนนี้ซะอีก

...อา

สิ่งมีชีวิตที่มีสกิล

แล้วจะตายในอีกนานแค่ไหน

อืม

โคกุริ

เพราะงั้นก็เลยรู้ว่าทุกคนของพวกก๊อบลินเป็นยังไง

พอจะรู้สึกได้

...ใช่ไหม?

แกน่ะ...ไม่ได้เป็นแค่ดราก้อนกระจอกๆ ใช่ไหม

เอ๊ะเหน

นั่นมันอะไรน่ะ?

●●●●

เป็นจดหมายจากท่านเคกนัสเคานต์คนใหม่นะ

ท่านเคกนัสเคานต์...

ท่านที่กำลังทำสงครามอยู่ใช่ไหมล่ะ

ดูเหมือนว่าเคานต์คิกนัสคนก่อนที่ก่อสงครามจะถูกปลดนะ

แล้วก็เคานต์คิกนัสคนใหม่ก็ยื่นข้อเสนอขอหยุดยิงอย่างเป็นทางการมาแล้วด้วย

ว่าแต่ ขุนนางมนุษย์นี่เปลี่ยนง่ายจริงๆ นะคะ

ถึงจะง่ายก็ไม่น่าจะง่ายขนาดนั้นนะคะ...

สำหรับเรื่องคิกนัส ฉิมอนได้ให้ข้อมูลมาแบบเนียนๆ แล้ว

มันเป็นการปลดตำแหน่งหลังจากที่เคานต์ทุกคนที่อยู่ใต้ฟิลิป ได้แสดงความเห็นตรงกันด้วยการหั่นท้องตัวเอง

การเห็นพ้องต้องกันของกลุ่มผู้มีอำนาจเลยนะ—

ในแง่หนึ่ง มันไม่ "ง่าย" เลยหรอกนะ

—แต่สำหรับความรู้สึกของการสร้างโลกครั้งใหม่แบบมหาจักรวาลที่เป็นมังกร มันอาจจะเรียกว่า "ง่าย" ก็เป็นได้...

แล้วไงล่ะ? ฝั่งโน้นเขาว่ายังไง?

...โอ๊ะ

พื้นฐานมันก็เรื่องค่าชดเชยนั่นแหละ

ส่วนที่จ่ายก้อนเดียว กับส่วนที่จะจ่ายไปตลอด 10 ปีข้างหน้า

เขาได้ยื่นข้อเสนอขอหยุดยิงพร้อมกับตัวเลขที่ละเอียดให้แล้วล่ะ

ปริมาณมันเยอะจนคลังเก็บนั้นคงรับไม่ไหวหรอก

คงจะจนมุมมากจริงๆ สินะ

ที่เขายื่นเงื่อนไขขนาดนี้มาってก็หมายความว่า...

ใช่แล้ว

เงื่อนไขสุดพิเศษที่ท่านเคกนัสเคานต์คนใหม่เสนอมาน่ะ

ไม่ว่าจะคิดยังไงก็ยังไม่สามารถไขมันได้จนถึงตอนนี้เลย

เป็นเพราะโรคที่กลัวแสงอาทิตย์

นั่นแหละ

ผมบอกพวกฟิลิปกับชิมอน รวมถึงพวกมนุษย์คนอื่นๆ ว่ามันคือ "โรค"

เพราะถ้ามันคือโรค ก็จะมีแนวคิดที่ว่า "สามารถรักษาได้"

อันที่จริง มันคือ

【กฎแห่งผู้แข็งแกร่งล่าผู้อ่อนแอ】 ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือ

ทุกคนจงเกรงกลัวแสงแดดให้ถึงที่สุด

ถ้าเขียนทับด้วย 【กฎแห่งผู้แข็งแกร่งล่าผู้อ่อนแอ】 อีกครั้ง ก็สามารถทำให้มันหายไปได้

แล้วยังไงต่อ? จะรับมันเข้าไปเหรอ?

ยอมจำนนโดยสมบูรณ์

ส่วนจำนวนนี้ที่ถูกแสดงออกมา

ก็เป็นอย่างนั้นเอง

เปล่าหรอก ให้เขาแก้ไขเงื่อนไขใหม่สักหน่อย

โอ้! จะบีบให้มันแน่นกว่านี้อีกเหรอ?

ไม่สิ แบบนี้มันเกินไปแล้ว

โอ้

ทำไมล่ะคะ?

ด้วยตัวเลขขนาดนี้ ไม่ใช่แค่ตระกูลเคานต์นะ

แต่มันจะไปกดดันเศรษฐกิจในเขตปกครองไปอีก 10 ปีเลยนะ

เป็นแค่ความไม่พอใจของสามัญชนสินะคะ

ก็ใช่ แต่ว่า...

ถ้าโดนค่าปฏิกรรมสงครามหลังสงครามมากดดันยาวๆ

ส่วนใหญ่มักจะทนไม่ไหวแล้วสงครามใหม่ก็เริ่มขึ้นนั่นเอง

แทนที่จะถูกบีบคั้นแบบค่อยเป็นค่อยไปอย่างนี้

พวกเขาก็พยายามจะทำให้มันเป็นโมฆะสินะ

อันนี้เป็นเรื่องที่ได้ยินมาจากท่านประธานคนนั้นเหมือนกัน

แล้วถ้ามีสิ่งนั้นเข้าไปอีก ต่อให้จะดูเหมือนจะแพ้ในสงครามครั้งต่อไป

ก็เพราะมีความกลัวว่า "ถ้าแพ้ก็จะกลับไปนรกนั่นอีก" น่ะ

เลยมักจะสู้ไม่ถอยจนกว่าจะถึงที่สุดได้ง่าย

กลายเป็นคนที่ใกล้จะขาดแล้วก็ติดอยู่แบบนั้นสินะ

อา ถ้าเป็นแบบนั้นก็คือขุมนรกชัดๆ เลย

แต่คุณก็มี【กฎแห่งผู้แข็งแกร่งเหนือผู้อ่อนแอ】นี่นา

ถึงเป็นแบบนั้นก็แค่กุมหัวแล้วบังคับให้ยอมจำนนก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

● ● ● ● ● ●

สิ่งที่สำคัญคือฝ่ายตรงข้ามจะคิดว่ายังไง

โอ้

ถ้าแพ้สงคราม พวกเขาก็จะบีบค่าปฏิกรรมสงครามไปอีก 10 ปี

ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปประเทศอื่นก็จะถูกจับตามองจากทุกทิศทาง

อยากจะหลีกเลี่ยงก็เถอะ... แต่ก็ไม่อยากทำตัวอ่อนแอเกินไปเหมือนกัน

ไม่ให้กดดันมากเกินไป และก็ไม่ให้ถอยมากเกินไป

ก็กำลังกังวลอยู่เรื่องความสมดุลนี่แหละค่ะ

โอ้โห! ฝ่าบาทก็ลำบากแย่เลยนะคะ

จะให้ชิมอนช่วยให้คำปรึกษาให้ด้วยค่ะ

ในเมื่อฝ่ายตรงข้ามแสดงเจตจำนงที่จะยอมจำนนแบบนี้

ก็คงจะตรงไปสู่การแก้ไขได้เลยล่ะค่ะ

ใช่แล้วค่ะ

เมื่อสงครามจบลง

หมู่บ้านก็พัฒนาไปเป็นเมืองแล้ว

อายุขัยของเหล่าก็อบลินก็ยืดออกไปนิดหน่อย

“ฝนตกแล้วพื้นดินจะแน่นขึ้น”

โอ้ คุณอีกแล้ว มีสุภาษิตใหม่

สินะ

อาฮะฮ่า

ดินแดนของเคานต์เพอร์ซีอุส

เมืองอาร์โกล

อะไรกันเนี่ย!

เจคอบ!? นี่มาทำอะไรกะทันหันแบบนี้...

……เฮ้

!?

จะทำอะไร! เจ้าคนไม่มีมารยาท!!

นั่นมันประโยคของพวกเราต่างหาก

ท่านพ่อต่างหากที่ทำอะไรอยู่

จดหมายการเจรจาสันติภาพกับพวกก็อบลิน...

ท่านพ่อมีสติหรือเปล่าเนี่ย

เรื่องมันควรจะ จบไปแล้วนะ

ทำตัวเหมือนคิกนัส อย่าไปกระตุ้นมันโดยไม่จำเป็น

ถึงแม้ว่ามันจะกลับมาเป็นตัวสุดท้ายก็ตาม ก็ยังจะให้ทำแบบนั้นอีกเหรอ?

นี่ก็เลยบอกให้ทำตัวเป็นเพื่อนกับพวกสัตว์ประหลาดนี่เอง

ใช่แล้ว!

พวกก็อบลินน่ะ อย่าไปกระตุ้น แต่ให้เอาใจนี่แหละ คือวิธีที่ดีที่สุด

งั้นฉันจะถามหน่อยนะ ว่ามีอะไรรับประกันได้ไหมว่าไอ้ก็อบลินนั่นจะไม่เปลี่ยนท่าทีในสักวันหนึ่ง?

อืมม...

นั่นไง ดูสิ ท่านพ่อเองก็ไม่มั่นใจเหมือนกันนี่นา

แต่ว่านะ ถึงจะเป็นแบบนั้น แต่พวกก็อบลินก็...

คุณเฒ่าโดนภาพลวงตาของตัวสุดท้ายครอบงำมากเกินไปแล้ว

ーーอะไรน่ะ?

นั่นมันอสูร

ศัตรู

ถ้าเป็นศัตรู ก็ต้องกำจัดให้ได้ก่อน นั่นคือกฎเหล็ก

เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่งรีบร้อน!!

ท่านเคานต์เพอร์ซีอุสจะเกษียณอายุตั้งแต่วันนี้

เชิญไปอย่างสมเกียรติเถอะ

ครับ!

เจคอบ! ตั้งใจฟังนะ!

แค่ดินแดนของเคานต์เพอร์ซีอุสอย่างเดียว ก็ไม่พอต่อพวกก็อบลินหรอกนะー

วางใจได้เลย ท่านพ่อ

ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียวที่รู้สึกไม่พอใจกับคุณเฒ่าที่กลัวพวกก็อบลินนะ

เจ้าอสูรร้ายที่มาหลอกลวงลูกหลานผู้มีอนาคตของประเทศนี่!

เตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ

〈ติดตามในตอนต่อไป〉