ตอนที่ 87

ต้นฉบับ นาซุนะ มิคิ มังงะ อารากิ ไซ

ขอบคุณอีกครั้งนะ

รอดแล้ว

ไม่เป็นไรหรอก

ถ้ามีอะไรอีกก็มาขอแม่ช่วยสิ

อืม

เวลาที่ทำด้วยตัวเองไม่ไหว ก็จะฝากให้ช่วยนะ

ฟุฟุ ทำเถอะจ้ะ

สงสัยจะไปหากุ้งอีกมั้งนะ

เอาล่ะ—

มาวางแผนกลยุทธ์สำหรับคู่ต่อสู้คนต่อไป เฮราคลีสกันเถอะ

เอ๊ะ โคลอเอ?

เป็นอะไรไป? ยังไม่นอนอีกเหรอ

ไม่เหมือนกับพวกก็อบลินที่ไม่เคยหลับเลย โคลอเอตื่นแต่เช้ามืดแบบนี้

...โคลอเอ?

โคลว์ก็ทำอะไรสักอย่างสิ

เอ๊ะ? "อะไรสักอย่าง" นี่...อะไรเหรอ?

ไม่รู้สิ

แต่ก็ต้องทำอะไรสักอย่างสิ!

ช่วงนี้ก็แค่นั่งเฉยๆ กินฟรีไปวันๆ น่ะ

กินฟรีนี่มัน...

ฟังการพูดคุยเรื่องการสร้างโลกสินะ

ถ้ามีอะไรอีกก็มาขอแม่ช่วยสิ

ก็เพราะว่าฉันไปยืมพลังจากการสร้างโลกน่ะสิ...

ไม่ได้อยากให้โคลอเอทำอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ

รู้อยู่แล้ววว!!

อยากจะทำอะไรสักอย่าง

แต่ว่า

เป็นตัวไร้ประโยชน์อีกแล้ว...

มันรู้สึกไม่ดีเลย...

●●●●

อีกแล้วเหรอ...

ตอนที่จอมมารโดนมนุษย์เล่นงานเนี่ย คงอยู่ในสถานการณ์แบบ "ไร้ประโยชน์" สินะ

ไม่ทำอะไรเลยนี่มันเป็นไปไม่ได้เลยนะ

เอ๊ะ

ก็เป็นคนออกลาดตระเวนและขับไล่ผู้บุกรุกให้ตลอดนี่นา

ครอบคลุมพื้นที่ที่ดวงตาของฮันโซวมองไม่เห็นใช่ไหมล่ะ

(

ชู่ว

รู้อยู่แล้วนี่นา!?

อืม ขอบคุณเสมอเลยจริงๆ

ขอโทษด้วยนะที่บังคับให้เธอเล่นแบบไม่ชินมือตามแผนของฉัน

ก็ว่าแล้วเชียว

หึ! พวกมนุษย์นี่มันอ่อนแอจริงๆ

มีห่างแบบนั้นก็น่าจะพอดีแล้วล่ะ

ไม่เข้าข่ายเป็นการออกกำลังกายให้ท้องอิ่มเลยนะ!

ถ้าโคลอเอโอเคล่ะก็

ก็อยากจะขอให้ช่วยต่อไปนะ

ถ้าอย่างนั้น ต่อไปนี้ก็ต้องออกลาดตระเวนให้สิ!!

ก่อนอื่นต้องนอนก่อน!!

การอดนอนนี่มันศัตรูตัวฉกาจเลยนะ!!

สุดยอดจริงๆ เลยนะเนี่ย

นี่มันโผล่มาจากไหนกันเนี่ย

สบายตัวจัง

เธอเห็นสิ่งที่เด็กคนนั้นทำอยู่สินะ

อ่า...

ไม่รู้เลย

ก็พยายามที่จะทำแบบนั้นให้ได้มากที่สุดนะ

มนุษย์น่ะ

การที่คนอื่นได้เห็นความพยายามที่ไม่มีใครรู้มันก็เป็นเรื่องน่ายินดีนะ

เธอเริ่มมีท่าทางเหมือนเจ้าชายขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ

นี่ๆ ต่อจากนี้ไปก็...

ไม่เป็นไรแล้วนะ

ฉายา "จอมมาร" เนี่ย คงจะเพราะสร้างศัตรูมากเกินไปสินะ

ตอนนี้...ก็แค่อยากมีพวกพ้องสักหน่อยน่ะ

วันนี้มาให้ความกรุณาเลยนะครับ!

อยากให้มาหาฉันโดยตรง ไม่ใช่ไปหาคิโนคุเนยะ...

มีอะไรขึ้นมาเหรอ?

ทางพ่อค้าเองก็ถ้าคุยกับคิโนคุเนยะ การค้าก็เป็นไปได้

ให้คิโนคุเนยะจัดการไปแล้ว

การพูดคุยกับพ่อค้า ส่วนใหญ่ของการค้าขายน่ะ

เพราะฉะนั้นถ้าไม่มีเรื่องสำคัญมากๆ ฉันก็คงไม่โผล่ออกไปหรอก

---ทางนี้สิ

...นี่มันอะไรเหรอ?

ของคุณเฮราคลีสกับคุณลิงค์ส

เป็นข้อมูลของคุณเคานต์คนปัจจุบันกับอดีตเคานต์น่ะครับ

น่าจะเป็นเอกสารประเภทเดียวกับที่ซิมอนให้มา

ทำไม...ถึงให้สิ่งนี้กับผมล่ะครับ?

เรื่องของคุณแอนโดรเมดา ผมพอจะทราบอยู่บ้างครับ

!

ก็ว่าแล้วเชียว...ร่องรอยเงินนี่คงจะลบไม่ได้สินะ

แสดงอาการให้มันดูเกินจริงหน่อยดีกว่า

ทางของงู ก็คือความเป็นงูนั่นเอง

เหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้น วิธีการซ่อนยังไม่แพ้ฝีมือประจำเลยนะ ประหลาดใจจริงๆ

ถึงคุณอากิระแล้วจะ

คิดว่าคุณลิงค์สและคุณเฮราคลีสคงจะอยากจัดการด้วยวิธีอื่นที่ไม่ใช่การต่อสู้...

ก็เลยขอตัวเข้าไปแจมให้หน่อยครับ

อ่า...ช่วยได้มากเลยนะ

การที่พ่อค้าคนนี้ยอมให้ความช่วยเหลือก็ขอบคุณมากนะ

แต่ว่า นอกเหนือจากเรื่องนั้นแล้วนะ—

การนัดพบกับคุณเบิร์ก ลิงค์ส โปรฟิตต์-ลอส ดูเหมือนจะยังไม่ถูกจับได้ก็รู้สึกโล่งใจ

เพื่อไม่ให้คุณเพอร์ซีอุสเบิร์กถูกกระตุ้นไปมากกว่านี้ ก็

อยากให้คุณโปรฟิตต์ช่วยยื้อพันธมิตรกอบลินไว้ให้นานๆ หน่อย

สำหรับการนั้น การที่พ่อค้ายังไม่จับตัวตนที่แท้จริงได้นั่นแหละคือ "ความสำเร็จ"

แน่นอนว่าตอนนี้มันยังเป็นการเคลื่อนไหวที่ไม่ผ่านเงิน ก็เป็นไปได้ว่ายังไม่ถูกตรวจจับได้

แต่ในขั้นตอนนี้ก็ถือว่า "สำเร็จ" แล้ว

เพราะว่าซิมอนเองก็ยังเป็นแค่ข้อตกลงปากเปล่าที่ยังไม่ได้จ่ายเงินจริงอยู่เลย

แต่ว่า...

ทำไมถึงทำถึงขนาดนี้ล่ะ?

ในสัญญาใหม่นั้น ก็ได้ให้ ขอบเขตในการตัดสินใจ แก่ฉัน ใช่ไหมครับ

ตอนที่เคยเสนอการแก้ไขสัญญาครั้งก่อน

อ่า

การต่อสัญญาสำหรับมังงะโฮคุไซที่เสนอผ่านทางคิโนคุเนยะ

ก่อนหน้านี้มันเป็นสัญญาที่สามารถจำหน่ายได้เฉพาะในร้านหนังสือของพ่อค้าคนนี้เท่านั้น

แต่ตอนนี้สามารถจำหน่ายให้กับพ่อค้าในเมืองอื่นและในเขตขุนนางอื่นได้อย่างอ้อมๆ ด้วย

จึงทำให้มันเป็นสัญญาที่ค่อนข้างอิสระเลยล่ะ

นั่นเป็นเพราะมันอยู่นอก "สายตาของฉัน" น่ะครับ

เลยคิดว่าควรจะฝากไว้ให้

จากการนั้น พวกเราก็ได้รับผลกำไรด้วยครับ

ต้องเป็นเพราะคุณอากิระไว้ใจ แล้วก็ ฝากไว้ให้

พวกเราเองก็เลยสามารถทำการค้าได้อย่างกระตือรือร้นเลยล่ะครับ

อย่างนั้นเหรอ

คุณอากิระนี่เป็นคนสนับสนุนการร่วมรุ่งเรือง—

แสดงให้เห็นถึงทัศนคติ ของการทำกำไร

เมื่อเทียบกับคุณเพอร์ซีอุสกับคุณแอนโดรเมดาแล้ว...

เอาแต่พูดว่า "หยุดการค้าซะ!"

ก็ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะเสียเปรียบซะอีก

แม้แต่จะใส่ใจเล็กน้อยก็ไม่มีเลย

ขอโทษด้วยที่รบกวนสักครู่นะ

ถ้ามีคำพูดแบบนั้นออกมาบ้าง ใจฉันก็สงบลงแล้วล่ะครับ...

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้พองตัวอะไรขึ้นมาก็ตาม

ฮ่าๆๆ

เข้าใจแล้ว

ข้อมูลนี่ ขอยืมไปใช้ด้วยความขอบคุณนะ

นี่มันโชคดีจริงๆ

ด้วยการที่มาแบบไม่คาดคิด

ก็ได้พวกพ้องที่ไม่คาดคิดมา

ต่อไปจะไปต่อในตอนหน้าครับ