ตอนที่ 89

ตอนที่ 89

โอ้!

อยู่ตรงนั้นไหม!?

คุณ...คุณเบรฟเหรอ!?

โอ้ ท่านเคานต์

ท่านยอมเสียเวลามาด้วยตัวเองเลยเหรอคะ...

ถ้าได้ยินเสียงเรียกแค่ครั้งเดียว ข้าก็จะรีบมาแล้วนะ

เจ้าตัวนี้ก็เริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว

เลยต้องมารายงาน

...ว่ายังไงหรือคะ?

ผู้ส่งสารของเพอร์ซีอุสมาถึงแล้ว

เขาบอกว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องส่งทหารออกไปให้พร้อมเพรียงกัน

เป็นเรื่องใหญ่จริงๆ เลยนี่นา...

จะเคลื่อนทัพได้ก็ต้องมีเงินนี่นา

ขอโทษด้วยนะ ต้องรบกวนอีกหน่อยล่ะ

...ที่จริงแล้วมันเป็นเรื่องที่บอกยากนิดหน่อยครับ

หือ?

อะไรอีกแล้ว ทำหน้าเหมือนเจอเรื่องห่วยๆ เข้ามาอีกแล้ว

••••••

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็

คงไม่สามารถให้ยืมได้หรอกนะ

แกเข้าใจไหมว่าสิ่งที่กำลังพูดอยู่น่ะ

แน่นอนค่ะ

ถ้าเป็นค่าใช้จ่ายทางทหารเพื่อการส่งกำลังพลน่ะ

...บอกเหตุผลมาสิ

ก็คงให้ยืมไปไม่ได้หรอกค่ะ

ตอนที่เป็นโจร พวกชาวบ้านก็ลำบาก

พวกเราพ่อค้าก็ลำบากเหมือนกันค่ะ

แต่เมื่อเทียบกับ พวกก็อบลินนี่

พวกเราไม่ได้มีปัญหาอะไร

ว่าไงนะ?

ทั้งตอนนี้และในอดีต พวกก็อบลินน่ะ ไม่ได้ออกมาจากป่าอย่าง เชิงรุกเลยสักนิด

ก็อบลินน่ะเป็นพวกที่ไม่เป็นอันตราย ถ้าไม่ถูกกระตุ้นเท่านั้นเอง

งั้นก็หมายความว่า เอาเงินมาให้ไม่ได้เหรอ?

ใช่แล้วค่ะ

เข้าใจแล้ว

ถ้างั้นก็ให้ยืมไป แล้วจะคืนพร้อมดอกเบี้ย

ถ้าอย่างนั้นก็

อย่างแรกเลยคือ ขอให้ชำระส่วนที่เคยสร้างแทนไปก่อนได้ไหมคะ

อ๊าา~?

ก็เป็นการสร้างแทนไงคะ

มันคือคำสัญญาว่าให้ยืมไปน่ะค่ะ

เอาล่ะๆ แต่ว่าท่านเคานต์ก่อนดีกว่าค่ะ

...ชิ!

ถูกจับได้ว่าเป็นแบบนั้นสินะ

แต่ว่าตั้งแต่แรกเลย ท่านเพอร์ซีอุสอะไรนั่นน่ะ

ว่าไงนะ?

มันไม่สำคัญเหรอคะ

ตามข้อมูลที่เราได้รับมานะครับ

เรื่องที่ว่า "ร่วมมือกันกับก็อบลิน" นั้นแต่เดิมเป็นแค่คำพูดปากเปล่า

ได้ยินมาว่าไม่ใช่ข้อตกลงที่เป็นทางการด้วยนะครับ

...ก็จริงของแกนะ

แน่นอนว่าถึงจะเป็นคำพูดปากเปล่า แต่คำพูดก็คือคำพูด

มันเป็นเรื่องของท่านเพอร์ซีอุสคนนั้นน่ะ

พอทราบมาตั้งแต่สมัยที่ท่านเป็นรัชทายาทแล้วล่ะครับ แต่คงจะคิดแค่ว่า 'ก็ต้องทำอยู่แล้ว' เท่านั้นแหละมั้ง

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องสำคัญ แต่ถึงจะทำตามนั้นไปแล้วก็—

...ก็จริงอย่างที่พูดเลยนะนั่น

หือ

••••••

—แต่มันเป็นชาวบ้านต่างหากล่ะค่ะ!

การที่เจ้าขุนนางจะปราบเหล่าโจรมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว

แต่ความขอบคุณของชาวบ้านที่ได้มาจากการที่ท่านเคานต์ทำเช่นนั้น มันเป็นของจริงจริงๆ นะคะ!

อ๊ะ แหม... เป็นของจริงนี่นา

คุณเฟรย์บ์คะ!

ขอบคุณค่ะ! คุณเบรฟคะ!

ความรู้สึกที่มาจากก้นบึ้งของหัวใจเลยค่ะ!

ถึงแม้จะดูเป็นการอวดดีไปหน่อยที่จะเป็นกระบอกเสียงให้ทุกคน

แต่ชาวบ้านคิดอยู่แล้วว่า คงจะอยากให้ท่านเป็นฮีโร่ให้พวกเขา!

มากกว่าการที่ท่านออกไปทำสงครามนอกเขตปกครองด้วยคำสัญญาปากเปล่าอย่างนั้นอีกค่ะ!!

แน่นอนว่าสำหรับท่านเพอร์ซีอุส ก็คงต้องมีข้ออ้างที่สมน้ำสมเนื้อสิ

ตรงนั้นเลย คุณสเลย์ส

ถ้ามีโจรกลุ่มใหม่โผล่มาอย่างถูกจังหวะล่ะก็—

อย่ามาล้อเล่นนะ!

โกหกได้ยังไงกันเล่า!

ถ้าอย่างนั้น ให้ข้าไปที่เพอร์ซีอุสคนเดียว แล้วสู้ในฐานะทหารเกณฑ์จะดีกว่า!

ขออภัยด้วยอย่างสูงเลยค่ะ!!

โปรดเมตตา โปรดให้อภัยด้วยเถอะค่ะ

หึ!

ไม่มีเงินหรอก

เอ๊ะ...?

ถ้ามีโจรจริงๆ อีก ก็จะมาขอยืมอีกแน่

ดีจังเลยนะ

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ

……ฮะก

ออก

ฟูว...

—ด้วยเหตุนี้

เกือบจะตรงตามแผนของคุณอากิระเลยครับ

อย่างนั้นเหรอ

โอ้โหจริงๆ แล้วความคิดของคุณอากิระนี่ทำให้ประหลาดใจจริงๆ ครับ

การให้กู้ค่าใช้จ่ายในการรบพร้อมกับข้อมูลของเหล่าโจร...

ที่มาลงตัวได้ดีถึงเพียงนี้

ชอบดื่ม ชอบผู้หญิง ชอบสู้

ข้าแค่ชักชวนให้มาต้อนรับเท่านั้นเอง

...ถึงจะรู้สึกเกรงใจที่จะเรียกเก็บเงินก้อนโตทีหลังก็ตามที

ก็เลยปล่อยข้อมูลโจรในเขตแดนของเฮราคลีส แล้วให้ยืมเงินค่าใช้จ่ายในการรบจนเป็นหนี้ติดตัว

พอเอาข้อเสนอนั้นไปเสนอพ่อค้าเขาก็ให้ความร่วมมือให้

เลยสำเร็จไปได้ด้วยดี

แต่มันกลายเป็นวิธีเหมือนกับพวกริเวอร์ที่โก่งราคาจริงๆ เลยนะ...

รู้สึกอึดอัดนิดๆ...

คุณอากิระบอกแบบนั้น แต่

ในเรื่องครั้งนี้ ตัวข้าเองนี่ประหลาดใจจริงๆ นะครับ

ประหลาดใจเหรอ?

คุณอากิระสามารถหยุดยั้งกองทัพเฮราคลีสได้ตามกำหนดการ

คุณเบรฟก็ได้รับความไว้วางใจอย่างแท้จริงจากชาวบ้าน

ส่วนข้าก็จะเก็บดอกเบี้ยคืนจากเงินที่ให้ยืมไปได้ทีหลัง

ที่น่าประหลาดใจคือไม่มีใครต้องเสียหายเลยสักคน

—ยกเว้นท่านเพอร์ซีอุสน่ะนะ

อาฮะฮะ ก็อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้นะ

แบบนี้ก็ทำให้เฮราคลีสถูกเปิดโปงได้แล้วสิ

เหลืออีกแค่—

และติดตามในตอนต่อไปเลยครับ