ตอนที่ 94

เกิดใหม่เป็นโกลสิกะ แต่มีอะไรจะถามไหม?

มิกิ นาซุนะ ซาคาอิ กะ อารากิ ไซ

ตอนที่ 94

คุณแคเรนจัง!

อรุณสวัสดิ์ทุกคน ทานอาหารเช้ากันเรียบร้อยหรือยัง?

คาเรนยังเป็นที่รักเหมือนเดิมเลยนะ

ส่วนที่เหลืออีกนิดเดียวเอง

รอก่อนนะ

มีจดหมายถึงแก

!

คนที่นำมาส่งบอกว่า "ถ้าเป็นจากลีบราก็น่าจะรู้"

อ่า

●

ลีบราน่ะเหรอ

ลีบราคนนั้นน่ะเหรอ?

ถึงกับต้องใช้คำว่า "น่ะ" ข้างหน้าเลยนี่

ก็น่าจะใช่คนนั้นล่ะมั้ง

…แกไปเกี่ยวข้องกับผู้ชายคนนั้นเมื่อไหร่เหรอ?

เมื่อก่อนตอนที่ร้านเอจิโงยะเลิกนำเสื้อผ้ามาขายในเมืองไม่ใช่เหรอ?

อ่า…

ตอนนั้นเขาช่วยเราไว้

ก็มีข่าวลืออยู่เหมือนกันนะ แกไม่เคยได้ยินเหรอ?

ตอนนั้นเราไปหลบอยู่ในป่าริคุเซ็นเพื่อหลีกเลี่ยงเรื่องยุ่งยากน่ะ…

เอจิโงยะโดน นักผจญภัยโจมตี

มันมีช่วงที่ไม่ได้นำเสื้อผ้าของเอจิโงยะมาขายในเมืองเพื่อเป็นการยับยั้งในอนาคตไงล่ะ

หลังจากที่เสื้อผ้าของเอจิโงยะหายไปจากเมือง

ดูเหมือนจะถูกชาวเมืองถามซ้ำๆ ถึงวิธีที่จะได้มาซึ่งเสื้อผ้าของเอจิโงยะ

คาเรน ผู้ที่สวมชุดเมดของเอจิโงยะและเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลป่าริคุเซ็นนั้น

ด้วยความเบื่อหน่าย แกก็เลยหลบมาที่ป่าริคุเซ็นอยู่พักใหญ่

…ยังคงมีความผูกพันจากตอนนั้นอยู่นะ

อ่า ก็เพราะว่าเนี่ยสิ

ขอบคุณมากเลยค่ะ คุณลีบรา

เพราะคุณ ทำให้เราเจรจาเพื่อปกป้องความปลอดภัยของทุกคนได้เป็นอย่างดีเลยค่ะ

ไม่ไม่หรอกครับ ทางเราต่างหากที่ต้องขอบคุณครับ ใช่แล้ว

ชุดราตรีด้ายเรืองแสงของเอจิโงยะที่เราเก็บไว้ให้ครับ

ภรรยาของคุณชอบร้านเรามากเลยครับ ใช่แล้ว

มีเรื่องให้พวกเราช่วยจัดการหลายอย่างเลยครับ ใช่แล้ว

อย่างนั้นเหรอ ถ้าทำกำไรได้ก็ดีที่สุดแล้วล่ะ

สำหรับพ่อค้าที่อยู่ตรงหน้าอย่างลีบราน่ะ

จริงๆ แล้วเขาไม่ได้ใช้หลักการ "ผู้แข็งแกร่งย่อมกินผู้อ่อนแอ"

มันอาจจะดูแปลกๆ ในตอนแรก แต่เราคิดว่าลีบรามีความสามารถมากในฐานะพ่อค้า และ

เมื่อได้คุยกันแล้วก็เห็นว่าผลประโยชน์ตรงกัน

เขาเข้าใจในสิ่งที่พวกเราอยากทำ แล้วก็จับมือร่วมกับเราด้วย

เพราะฉะนั้น เขาเลยตัดสินใจว่าไม่จำเป็นต้องใช้หลักการ "ผู้แข็งแกร่งย่อมกินผู้อ่อนแอ"

ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะคุณอากิระเลยครับ ใช่แล้ว

พวกเราตั้งตารอคอยที่จะได้ร่วมธุรกิจกับคุณอีกครั้งนะครับ ใช่แล้ว

อืมมม…

ของหายากของเอจิโงยะน่ะ ควรจะทำให้มันเป็นแบรนด์ไปเลยดีกว่า

เดือนละตัวนึงก็คงจะพอไหมนะ?

เอ๊ะ?

เอ๊ะ?

เป็นอะไรไป มีอะไรหรือเปล่า?

นั่นหมายความว่า... ใช่แล้ว

คุณจะยังคงทำการซื้อขายกับฉันต่อไปเหรอครับ?

ถ้าดูจากกลุ่มลูกค้าที่คุณดูแลอยู่

การนำเสื้อผ้าของเอจิโงยะไปขายแบบชิ้นพิเศษก็น่าจะดีกว่าไม่ใช่เหรอ?

นั่นก็จริงครับ... ใช่แล้ว

แต่ว่าทำไมล่ะ?

ก็เพราะไม่มีเหตุผลที่จะเลิกไงล่ะ

คุณได้กำไร แล้วฉันก็ได้กำไรด้วย

มันเป็นการซื้อขายที่สมน้ำสมเนื้อดี

ไม่ได้แปลว่าใครจะขาดทุนเลยสักนิด

ก็ไม่ได้มีความจำเป็นต้องตัดขาดความสัมพันธ์นั้นด้วยซ้ำไป

...อย่างนั้นเองหรือครับ ใช่แล้วครับ

ลีบราคนนั้นตอนนั้นทำหน้าตื้นตันใจมากเลยนะ

ถ้าอย่างนั้นก็ขอให้เป็นความสัมพันธ์ที่ดีต่อไปนะครับ

...มั้งนะ อาจจะ...

ก็เพราะว่าหน้าตาเขาดูแปลกๆ เกินไปน่ะสิ...

โอ

แล้วก็เพราะว่า "ไม่มีเหตุผลที่จะเลิก" สินะ

อ่า

สมกับเป็นแกจริงๆ

การที่แกสามารถพูดกับลีบราคนนั้นว่า "มาทำกำไรไปด้วยกันเถอะ" ได้

ก็คงเป็นเพราะว่าชื่อเสียงของเขามันแย่สินะ

ไม่น่าจะใช่คนดีเด็ดขาดเลยนะนั่น

ของมีเตรียมไว้แล้ว แต่ดูจากสภาพแวดล้อมแล้ว ชื่อเสียงนี่สุดยอดเลย

...คนขายน้ำในทะเลทรายงั้นเหรอ

หมายความว่ายังไงน่ะ?

เป็นประธานบริษัทที่ฉันรู้จักนะ

เป็นนิทานเปรียบเทียบที่ได้ฟังมาจากพ่อค้า

ถ้าไปหลงทางอยู่ในทะเลทราย แล้วได้พบกับคนขายน้ำน่ะ

เขาก็บอกว่า ถึงจะเป็นแค่ถ้วยเดียว ก็จะจ่ายเป็นเหรียญทอง 5 ล้านเลยนะ

แต่ก็มีคนยอมซื้อด้วยอย่างน่าประหลาดใจ

ก็ดีกว่าการบังคับให้ซื้อนี่นะ

อืมมม น่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ด้วย

ที่ว่านั่น ลีบราน่ะ ทำอะไรกันเหรอ?

อ่า

...!

คุณชายเพอร์ซีอุส

กำลังจะเข้าไปติดต่อกับกลุ่มทหารรับจ้างกลุ่มหนึ่งอยู่

!

ก็เพราะว่าได้ติดตามความสัมพันธ์ในวงการใต้ดินแบบเขาไง

น่าจะเข้าหูของลีบราแล้วล่ะ

อืมมม... สี่ตระกูลพันธมิตรต้านก็อบลิน มีสามตระกูลที่เหมือนถอนตัวไปแล้ว

เขาต้องการจะเสริมกำลังที่ขาดไปในกองทัพสำรองสินะ

ถ้าจำเป็น ก็แนะนำกลุ่มทหารรับจ้างให้ก่อนได้นะ เป็นยังไงล่ะ?

ก็เป็นอย่างนั้นแหละ

...ประหลาดใจจริงๆ เลยนะเนี่ย

แกไม่เลิกการซื้อขาย เลยรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณแล้วมาบอกให้รู้ใช่ไหม

ลีบราคนนั้นน่ะ

...ก็

ช่วยได้เยอะเลยล่ะ จริงๆ

กรณีของเขา คิดว่าไม่ใช่เรื่องบุญคุณหรอกนะ แต่มันเป็นแค่การแลกกันเฉยๆ

ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ

มีโอกาสสูงที่จะเอาชนะเคานต์เพอร์ซีอุสได้

จะลองไปพบเขาก่อนเพื่อดูให้แน่ไปเลยแล้วกัน

ต่อไปในเรื่อง