ตอนที่ 98

ชื่อของราชาไม่ได้มาเล่นๆ นะ

ควรจะไปให้สูงกว่านี้อีก

เริ่มกลายเป็นแบบฉบับราชาแล้ว

ช่วงนี้มีคนพูดถึงเรื่องนี้ตามที่ต่างๆ มากมายเลย

อย่างลับๆ ในป่าแห่งนั้น

เพื่อที่จะไม่กลายเป็นจอมมาร

ในเมื่อตัวเองกำลังเคลื่อนไหวเพื่อที่จะได้อยู่ร่วมกับพวกก็อบลินนี่แล้ว—

ถ้าคุณพูดแบบนั้นมันค่อนข้างลำบากใจเลยนะ

เอ่อ...

ขอโทษนะ

จะไม่เป็นดยุคหรอก

อะไรกัน ไม่มีความอยากเลยเหรอ!!

ก็ไม่ได้ถึงขนาดนั้นหรอกนะ

ถึงอย่างนั้นที่ฟิลิปให้การประเมินก็เป็นเรื่องที่น่าขอบคุณ

เอาเป็นว่าก็ดีแล้วกัน

มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องทำอะไรเดี๋ยวนี้เลยนะ

เรื่องแผนที่นี่จะวาดไว้เอง

เธอแค่แสดงความจำนงให้ได้สักอย่างก็พอ

ต้องทำอะไรล่ะ?

อา...เอ่อ...

จะต่อสู้จนกว่าจะเป็นคนสุดท้ายเพื่อปกป้องตระกูล

แบบนี้เป็นไงล่ะ

ในประโยคเดียวมันขัดแย้งกันเองเลยนะ

สมแล้วที่เป็นการบิดเบือนเจตนาได้เก่งจริงๆ

อะไรกันๆ เป็นคำสบประมาทเหรอ?

เปล่า แค่รู้สึกว่ามันสุดยอดไปเลย

สำหรับเรื่อง 'การกวาดล้างก็อบลิน'

การสู้จนเป็นคนสุดท้าย

โดยการใช้แค่กลยุทธ์เดียวก็ทำให้คนนึกถึงคนสุดท้ายได้

และโยนความไม่พอใจทั้งหมดไปให้ท่านเคานต์เพอร์ซีอุส

ทางนั้นต่างหากที่ขุดหลุมฝังตัวเองเองน่ะ

ฉันไม่รู้นะ

อาฮ่าฮ่า...

เหตุผลที่ขอให้นายเจลเขียนจดหมายถึงท่านเคานต์เพอร์ซีอุสน่ะ—

ก็เพราะว่าฟิลิปกับชิมอนนี่คุ้นชินกับการบิดเบือนเจตนาเกินไปแล้ว

จึงต้องการไม่ให้มีความขุ่นเคืองแฝงออกมาแม้แต่น้อย

คราวนี้ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วสินะ

ฟิลิปน่ะ ไม่ใช่แค่เจตนาของตัวเองนะ

แม้แต่เจตนาของท่านเคานต์เพอร์ซีอุส หรือเจตนาของคนอื่นด้วยสิ

ก็ยังควบคุมมันได้ราวกับเป็นแขนขาของตัวเอง

มันก็จริงที่ท่านเคานต์เพอร์ซีอุสขุดหลุมฝังตัวเองนะ

แต่คนที่นำมันมาใช้ในรูปแบบที่ดีที่สุด

ก็คือฟิลิปอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

วันนี้ก็เอาเหล้าบ๊วยจากริกเซนมาด้วยใช่ไหม?

เก่งกาจด้านกลอุบายการเมืองน่ากลัวจริงๆ

อืม ประมาณ 3 โหลล่ะนะ

ก็ต้องมีอนุภรรยาไว้จริงๆ ด้วยสินะ

นี่ไม่ใช่การประชดนะ?

ท่านเคานต์เพอร์ซีอุสคนก่อนเนี่ย เป็นยังไงเหรอ?

ฉันมีลูกนอกสมรสเป็นของตัวเอง

ลูกที่เกิดกับอนุภรรยาน้อย

และยังมีลูกชายอายุ 5 ขวบที่เป็นสายเลือดของตัวเองอย่างแน่นอน

ท่านทำหน้าที่ในฐานะขุนนางได้ดีจริงๆ เลยนะ

อืม

ในหมู่สามัญชนน่ะ บางครั้งก็ถูกพูดถึงในเชิงหยอกล้อ

แต่สำหรับขุนนางโดยเฉพาะ พวกระดับเจ้าบ้านนะ

การที่จะมี "บุตรชายที่เป็นสายเลือดของตัวเอง" นั้นเป็นหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ

มนุษย์น่ะก็ตายไปอย่างง่ายดาย หรือไม่ก็กลายเป็น "คนที่ไม่ไหว"

ส่วนบุตรชายที่เป็นทายาทของขุนนางน่ะ

จะถูกเลี้ยงดูเพื่อเป็นกำลังเสริมของเจ้าบ้าน

หลังจากที่มีโอรสชายได้หนึ่งคนแล้ว

การเกียจคร้านโดยไม่สร้างตัวสำรองให้มากกว่านั้นนั้นถือเป็นเรื่องที่ไร้เหตุผลยิ่ง

เพราะเป็นสังคมแบบนั้นและเป็นเชื้อชาติแบบนี้

ถึงจะเป็นบุตรนอกสมรสก็ตาม ก็สามารถ ให้กำเนิดโอรสชายได้ ถึงท่านเคานต์เพอร์ซีอุสคนก่อน

ฟิลิปกับข้ารับใช้คนสนิทก็ได้เอ่ยชมเชยออกมา

จะทำยังไงเหรอ?

แน่นอนว่าคนปัจจุบันจะต้องได้รับตำแหน่งด้วย

เรื่อง 'การกวาดล้างก็อบลิน' น่ะ

เป็นสิ่งที่คนที่ต้องรับผิดชอบชีวิตของประชาชนไม่สมควรจะทำ

เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่สุดเลยนะ

ผู้สืบทอดคนต่อไปก็คือเจ้าบุตรนอกสมรสนั่นแหละ

ตามที่ท่านเคานต์เพอร์ซีอุสคนก่อนตั้งใจไว้

หมายความว่าการดำรงอยู่ของตระกูลจะประสบความสำเร็จใช่ไหมล่ะ

แต่ต่างหากว่า จะให้เขารับปาก

ว่าจะให้ผู้ปกครองดูแลจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ

คุณตั้งใจจะให้ใครมาดูแลล่ะครับ?

นายเจลเป็นยังไงบ้าง?

...น่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพกับพวกก็อบลินนะครับ

แต่ว่าท่านนั้นมันซื่อตรงเกินไป

จึงไม่สมควรที่จะอยู่ในวงล้อความคิดนี้หรอกหรือครับ?

ท่านมีภรรยาอยู่ไม่ใช่เหรอ?

ดูเหมือนว่าจะคอยช่วยเหลือท่านสามีเฉพาะเวลาที่เดือดร้อนเท่านั้นสินะ

ถ้าอย่างนั้นก็ให้ท่านสามีลำบากใช้ให้เต็มที่ไปเลย

คุณชื่นชมคุณไวส์อยู่มากเลยสินะครับ

แน่นอนอยู่แล้ว

ในยุคสมัยนี้จะมีเวลามาปล่อยให้ใครๆ เล่นไปเฉยๆ ได้ยังไงกันล่ะ

ฟิลิปน่ะชอบอาคิระเป็นการส่วนตัวอยู่หรอกนะ

แต่ในฐานะ "ดยุคพิสซิส" ล่ะก็

เขาก็เกรงถึงยุคสมัยที่เกิด "ก็อบลินอายุ 80 ปี ที่มีสกิลของจอมมาร" ขึ้นมา

และความวุ่นวายที่ตามมาด้วยนั่นน่ะ

คุณอากิระก็เป็นแบบนั้นเหรอครับ?

อืม ขัดแย้งกันแฮะ

ในเมื่อเขามีเรื่องให้หนักใจเพิ่มขึ้นเพราะไอ้หมอนั่น

ก็อยากจะดึงตัวเขาขึ้นมาใช้ให้ได้

● ● ● ● ● ●

แต่ยังไงก็ตาม ตอนนี้ก็ต้องจัดการเรื่องของทางนี้ก่อน

...ลูกชายคนเล็กสุดของฉัน

ชื่ออะไรนะ

คุณจอร์จใช่ไหมครับ?

ใช่ เจอร์จี่ไง

นั่นก็อายุ 5 ขวบแล้วนี่นา

ดีเลย ให้ฉันดูการบ้านเอง

ครับ เมื่อวันก่อนถึงวันเกิดครบ 5 ขวบแล้วครับ

ให้เขาเอาการบ้านมาที่นี่สัปดาห์ละ 2 ครั้ง

--

แล้ว

ก็ค่อยๆ เผยแพร่ให้คนรอบข้างรู้ด้วย

ว่าเขามาที่นี่แล้วฉันเป็นคนสอนโดยตรง

รับทราบครับ

โดยปกติแล้วขุนนางจะไม่เลี้ยงดูลูกด้วยตัวเองหรอก

การที่ตั้งใจจะทำแบบนั้นน่ะก็หมายความว่า—

ถึงจะไม่ใช่บุตรชายคนโตก็ตาม

มันก็มีความหมายเดียวกับการ "ประกาศตัวผู้สืบทอดแบบไม่พูด" น่ะ

ถึงแม้ว่าจะมีความแตกแยกระหว่างรุ่นก็ตาม

มันจะเป็นการแสดงจุดยืนทางการเมืองว่า "ถึงแม้ว่าฉันจะอยู่ในฝั่งคนแก่ แต่ก็เหมือนกับคนหนุ่มๆ ที่

ชื่นชอบก็อบลินนะ"

ให้ตายสิ...

มันกลายเป็นเรื่องยุ่งยากไปซะแล้วสิเนี่ย

โฮะ...เป็นท่านเจ้าของสินะครับ

ฟิลิปกับพวกพ่อค้า มีการติดต่อมาจากหลายช่องทางเลย

ท่านเคานต์เพอร์ซีอุสถูกปลดจากตำแหน่งแล้ว

ดูเหมือนว่าเคานต์เพอร์ซีอุสคนใหม่จะเป็นลูกต่างมารดา อายุ 5 ขวบ

หลังจากนั้น ท่านเคานต์ไนเจลผู้เป็นผู้ปกครองก็ได้รับเลือก

ถึงจะไม่รู้รายละเอียด แต่กลิ่นอายทางการเมืองมันชัดเจนแน่ๆ

ว่ามีอะไรเกิดขึ้นเบื้องหลังอยู่แน่ๆ

แอนโดรเมดา

ลิงค์ส

เฮราคลีส

เพอร์ซีอุส

ด้วยเรื่องนี้ ปล่านล้อมก็อบลินก็พังทลายแล้ว

โล่งอกไปที

ป่าริคุเซ็นได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย

ก็รอดพ้นจากสงครามไปได้

--แต่ว่า

ด้วยเหตุการณ์ปล่านล้อมก็อบลินนี้

คนแก่ คนโต คนเด็ก

ความแตกแยกระหว่างสามรุ่น

ก็ยิ่งขยายตัวกลายเป็นกระแสที่

มันผลักดันให้ฉันต้องขึ้นไปสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นโดยไม่เต็มใจ

ว่าเรื่องนั้น

ตัวฉันในตอนนี้ยังไม่รู้เลย