ตอน 25: Chapter 25

...รูปทรงชีวิตคู่ที่บิดเบี้ยนนั้น มีเพียงผู้ที่ได้เห็นถึงจะเข้าใจได้ล่ะครับ

พ่อรู้สึกด้อยค่ากับแม่มาโดยตลอด

ตอนที่ 25 เยือนซาแซแลนด์ ครั้งที่ 3

...เรื่องเหตุการณ์นั้น ผมคิดว่ามีสาเหตุมาจากพ่อกับแม่ครับ

◇สงครามกลางเมืองแห่ง "เสียงคร่ำครวญ" ที่ทอดเงาลงในใจของประชาชนอย่างซีริล

แต่เมื่อมีการตัดสินจากประเทศแล้ว

แม้จะรู้สึกว่าตัวเองผิด ก็ไม่สามารถกล่าวคำขอโทษได้เลยครับ

สถานะและตำแหน่งของผมมันจำกัดการกระทำของผมไว้...

原作・โทโยะ・มานการ์ตูนจิ๋ว: อาโอเบะ มาฮิโตะ

......เป็นเรื่องน่าเศร้าครับ/ค่ะ

ถ้ามีอะไรสักอย่างที่ถูกแก้ไขไป ก็คงจะไม่มีเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหรอกครับ/ค่ะ

เป็นเพียงอาชีพอย่างหนึ่งครับ/ค่ะ

สำหรับผม/ดิฉันแล้ว การเป็นนักบุญนั้น

...อาชีพเหรอครับ/คะ? นักบุญเนี่ยนะ?

ใช่ครับ/ค่ะ

เหมือนกับคนที่ทำอาหารเก่งก็จะมาเป็นพ่อครัวนั่นแหละครับ/ค่ะ

คนที่ใช้เวทมนตร์ฟื้นฟูได้ ก็จะเป็นนักบุญ

ดังนั้น ผม/ดิฉันคิดว่าสาเหตุทั้งหมดมันอยู่ที่สถานะของนักบุญมันมันบิดเบี้ยวไปนั่นเองครับ/ค่ะ

อ่า

คุณมีความคิดเห็นที่เป็นเอกลักษณ์เกี่ยวกับองค์เซนต์เลยสินะครับ...

เฟีย

คุณอาจจะไม่จำได้แล้ว

แต่น่าจะจำได้ว่าก่อนหน้านี้คุณเคยพูดถึงสิ่งที่เซนต์ควรจะเป็น

องค์เซนต์แตกต่างจากเทพธิดาตรงที่

ไม่ได้เป็นเพียงสิ่งที่อยู่ไกล ๆ และช่วยได้แค่ตามอารมณ์

องค์เซนต์เปรียบเสมือนโล่ของอัศวิน

พอได้ยินแบบนั้นแล้ว หัวใจของผมก็เหมือนถูกแทงเลยล่ะครับ

สิ่งที่ผม/ฉันกำลังจะพูดต่อไปนี้ มันอาจจะไม่เป็นธรรมต่อคุณก็ได้นะ

ตั้งแต่วันนั้นจนถึงตอนนี้

ก็คิดถึงความหมายในคำพูดของเฟียอยู่ตลอด

ผม/ฉันคิดว่า...ผู้คนจะเปลี่ยนคำพูดตามสถานะของตัวเอง

ทำไมถึงได้คิดและพูดออกมาแบบนั้นได้ล่ะ

ข้อสรุปนั้น...

ทั้งคำพูดในตอนนี้ และคำพูดในคืนนั้น

มันเป็นคำพูดที่คุณสามารถพูดได้เพราะคุณเป็นอัศวิน

ถ้าคุณเป็นองค์เซนต์ คุณคงไม่สามารถพูดคำพูดแบบเดียวกันนี้ได้แน่ ๆ

...เข้าใจแล้วครับ คำพูดของผมมันไม่ยุติธรรมเลย

ที่ว่าคุณไม่ใช่องค์เซนต์ มันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณนะครับ

...ก็จริงนะครับ

แต่ว่าท่านผู้นำซีริล

ต่อให้ว่าผมเป็นองค์เซนต์แล้วก็ตาม

ผมก็จะพูดแบบเดิมอยู่นะครับ

●●●●

ที่คุณไม่ได้เป็นองค์เซนต์นี่ถือว่ารอดไปได้แล้วครับ

...ฟุฟุ

ถ้าคุณเป็นองค์เซนต์แล้วพูดออกมาแบบนั้นล่ะก็

ผมคงเป็นผู้ศรัทธาของคุณและคุกเข่าอยู่ตรงนี้แล้วล่ะครับ

ไม่เอาครับ! ไม่ต้องการผู้ศรัทธาแบบผู้บัญชาการซีริลหรอกครับ!

อนาคตผมมีแผนว่าจะ มีคนรัก แล้วก็ แต่งงาน

ก็เลยถือว่าเป็นแค่ตัวเกะกะเท่านั้นแหละครับ!

ตอนนั้นผมจะช่วยประเมินคนรักให้องค์เซนต์เองนะ

ขอปฏิเสธครับ!

...คุณแม่ของหัวหน้าหน่วยซีริลน่ะ

รูปทรงแบบองค์เซนต์ทั่วไป...สินะ

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ที่องค์เซนต์มันเริ่มบิดเบี้ยว

อัศวินคุ้มกันคาโนปัส

เขาได้เฝ้ามองมันเงียบ ๆ หลังจากที่ฉันตายไปหรือเปล่านะ?

ใช่แล้ว ใช่แล้ว

ตั้งใจว่าจะไปสักการะสุสานของคาร์โนปุสเลยนี่นา!

สิ่งที่ฉันรักมากที่สุดก็คือที่แห่งนี้และตระกูลนี้สินะ

แน่ล่ะ สุสานของเขาต้องอยู่ที่นี่แน่ ๆ!

ถ้าเป็นฉันที่อยู่กับเขามามากกว่าใคร ๆ ล่ะก็

การจะตามหาสุสานนี่มันง่ายจะตายไป!

อ๊ะเอ๊ะ?

หาที่ไหนก็ไม่เจอเลย...

คิดว่าตัวเองเข้าใจแล้วหรือเปล่านะ... หรือว่ามันเป็นแค่ความเข้าใจผิดของฉันเอง...

...คาโนปุส

ถึงจะมาช้าหน่อย แต่ฉันก็มาดูทะเลที่คุณรักด้วยนะ

...เฟีย

เมื่อกี้คุณกำลังพูดถึงใครบางคนที่มองไม่เห็นในสายตาคุณอยู่เหรอครับ?

!

...อ๊ะ ท่านผู้นำซีริล

เมื่อกี้กำลังคุยกับเพื่อนที่เสียชีวิตไปนานแล้วค่ะ

เพราะเพื่อนคนนั้นชอบที่แห่งนี้ เลยคิดว่าเขาคงกลับมาที่นี่แล้วแน่ ๆ ค่ะ

ก็เลยอยากจะให้เขามาอยู่ข้าง ๆ ฉัน ก็เลยลองคุยดูน่ะค่ะ

...อย่างนั้นหรือ

ถ้าตามความคิดของคุณแล้ว คุณแม่ก็กลับมาที่ทะเลแห่งนี้แล้วใช่ไหมคะ?

...ร่างของคุณแม่ไม่ถูกพบค่ะ

ตอนนี้ท่านอาจจะกำลังหลับอยู่ที่ก้นทะเลก็ได้ค่ะ

ท่านผู้นำซีริล...

ฉันไม่สามารถช่วยพ่อแม่ไว้ได้เลยครับ

...เฟีย ช่วยตอบตามตรงในฐานะเพื่อนให้หน่อยได้ไหม

คิดมาตลอด 10 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงถึงจะดี

สำหรับชาวซาซาแลนด์ ก็เป็นแบบเดียวกันเลยครับ

ผมคิดมาตลอดว่าตัวเองต้องรับผิดชอบเรื่องนี้

ด้วยการปกครองดินแดนนี้ และทำความเข้าใจผู้คนเพื่อขจัดความเศร้าของพวกเขา

บาปเมื่อ 10 ปีก่อน จะได้รับการอภัย

แต่ว่า...

บางที การที่ผมปกครองดินแดนนี้ไปทั้งหมด อาจจะเป็นความผิดก็ได้ครับ

สำหรับฉันแล้ว...

ผู้คนของที่แห่งนี้มันกอบกู้ไม่ได้แล้ว

...คำพูดของท่านผู้นำซีริลน่ะ

น่าจะเป็นข้อสรุปที่เขาคิดซ้ำแล้วซ้ำเล่ามานานแล้วล่ะนะ

●●●●

...ท่านผู้นำซีริล

เรื่องคุณพ่อคุณแม่กับเรื่องการปกครองที่แห่งนี้มันเป็นคนละเรื่องกันนะครับ

น่าจะมีปัญหาที่ยังหาทางออกไม่ได้อยู่แน่ ๆ ครับ

ฉันก็มีปัญหาหนึ่งที่ไม่สามารถไขได้เหมือนกัน

ถึงจะคิดไปว่าทำไมพวกเขาถึงทำแบบนั้น ก็ก็ยังไม่รู้เหมือนกัน

ทำไมเหล่าพี่ชายในชาติที่แล้วถึงทำแบบนั้นนะ...

ก็เลยหยุดคิดแล้วล่ะครับ!

แต่เพราะว่าไม่ได้รู้ทุกสิ่งทุกอย่างของพวกเขา

เฟีย...?

ถึงจะคิดยังไงก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้น่ะสิครับ

ถึงจะกังวลมาก แต่ถึงจะยังไม่รู้คำตอบนั้น

ฉันก็สามารถก้าวต่อไปและยิ้มได้นะ

ท่านผู้นำซีริลใจดีมากเลยค่ะ

แต่ถ้าไม่ได้กังวลเรื่องคุณพ่อคุณแม่

บางทีท่านอาจจะไม่ได้มีนิสัยใจดีแบบนี้ก็ได้นะคะ

...ฉันชอบท่านผู้นำซีริลที่ใจดีนะคะ

บางทีอาจจะมีคนที่กอบกู้ไม่ได้ก็ได้ค่ะ

ถึงอย่างนั้น ภาพที่ท่านผู้นำพยายามช่วยสุดกำลังด้วยความยุติธรรมและความใจดีนั้น ฉันคิดว่ามันวิเศษมากเลยค่ะ

ถ้าฉันเป็นชาวที่นี่ ฉันอยากให้ท่านผู้นำช่วย ปกครองที่แห่งนี้ให้ด้วยค่ะ

...ไม่เป็นไรค่ะ

ความอ่อนโยนน่ะ

สุดท้ายแล้วมันก็จะส่งถึงนะ!

……โลกของคุณนี่เรียบง่ายและสวยงามจังเลยนะคะ

ช่างน่าประทับใจเสียจริง...

ฉันก็รู้สึกอยากจะไปดูโลกที่สวยงามของคุณบ้างเหมือนกันค่ะ

ขอบคุณนะเฟีย

ได้คุยกับเธอแล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นเลยค่ะ

ไม่เป็นไรเลยค่ะ?

ว่าแต่ ทำไมถึงมาที่แหลมนี้เหรอคะ?

เอ่อ ก็เพราะว่าถ้ามีหลุมศพของ 'อัศวินสีคราม' ฉันก็อยากจะไปกราบไหว้ เลยพยายามตามหาอยู่ค่ะ

อ้อ ว่าไปแล้ว เธอก็สนใจ 'อัศวินสีคราม' นี่นะคะ

น่าเสียดายที่ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องว่าที่นี่มีหลุมฝังศพของเขาเลยค่ะ

เอ๊ะ

จริงเหรอคะ!?

เอ๋...คาโนปุสไม่ได้หลับอยู่ที่นี่เหรอเนี่ย!?

ธุระของฉันเสร็จเรียบร้อยแล้วค่ะ...

ก็เพราะว่าคุณไม่ปรากฏตัวตอนกลางวันนี่นา เลยตามมาหาค่ะ

ท่านผู้นำซีริลมาอยู่ที่นี่ทำไมเหรอคะ?

เอ๊ะ! ขอโทษด้วยนะคะ! แต่แค่ไม่ได้กินข้าวสักมื้อก็ไม่เป็นไรสักหน่อยนะคะ

คุณพูดอะไรน่ะคะ

คุณยังอยู่ในช่วงกำลังโตเลยนะคะ ถ้าไม่ทานอาหารให้ดีก็ไม่ได้นะคะ

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้ ก็ควรทานมื้อกลางวันให้เรียบร้อยด้วยค่ะ

พรุ่งนี้เหรอ?

พรุ่งนี้เป็นเทศกาลฉลองการมาเยือนของท่านปฐมมหาเทพธิดาน่ะค่ะ กำลังเตรียมการกันอยู่ค่ะ

งานเทศกาลจะเริ่มพร้อมกับแสงอาทิตย์ขึ้นน่ะ

ทุกคนจะได้ตื่นก่อนรุ่งสางเลยนะ

เอ๊ะ เทศกาลฉลองการมาเยือนของท่านปฐมมหาเทพธิดาเหรอ!?

หา นั่นอะไรน่ะ! มีเรื่องแบบนี้มา 300 ปีแล้วเหรอ!?

คาโนปัส ทำไมนายไม่จัดการให้หน่อยล่ะ!

...อ่า อ่านออกแล้ว

สงสัยท่านปฐมมหาเทพธิดาคงจะตัวใหญ่มากแน่ ๆ

หรือว่าทำแต่เรื่องที่โคตรจะโง่เขลาน่ะ...

มีเรื่องเล่ามากมายที่แตกต่างจากความเป็นจริงเลยนะ...!

อ้าว

เพื่อเป็นการรำลึกว่าฉันเคยมาเยี่ยมเยือน

ฉันขอปลูกต้นไม้ต้นนี้ได้ไหมคะ?

...ต้นอะเดรา

มันโตขึ้นมากเลยนะเนี่ย

ฟีอ่า คืนก่อนฉันได้เล่าเรื่องที่ต้นไม้ถูกโค่นไป แต่ยังไม่ได้บอกถึงชนิดของมันใช่ไหมคะ? ทำไม?

ว๊ะ

ฉันชอบต้นไม้ค่ะ!

บอกชนิดได้จากตอต้นไม้เลยนะ...!

เหรอออ...

อ๊ะ ไม่นะ

จะไม่พูดเรื่องไม่เป็นเรื่องแล้วจะเงียบไว้ดีกว่า...

ช่วงบ่ายพวกอัศวินก็มาช่วยเตรียมงานเทศกาล

รอบ ๆ ตอต้นไม้ของ "ต้นไม้แห่งท่านปฐมมหาเทพธิดา"

ประดับประดาไปด้วยผ้าหลากสีสัน

และธงชาติแห่งอาณาจักรนาฟก็ถูกชักขึ้นด้วย

และแล้วก็ รอคอยแสงอรุณรุ่ง

ในที่สุด แสงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น

ก็สาดส่องลงมาเป็นลำแสงเดียว

งานเทศกาลก็เริ่มต้นขึ้น

เพื่อรำลึกถึงวันนั้นเมื่อ 300 ปีที่แล้ว...