ตอนที่ 47

◇จุดหมายคือ...

ตอนที่ 47 ยอดเขาดำนรก ต้นฉบับ: โจยะ・จิบิ มังงะ: อาโอะเบะ มาฮิโตะ

โอ้ ช่างวิเศษอะไรอย่างนี้!

ภูเขาน้ำแข็งคุโรอากะนี่สุดยอดไปเลยนะ!

พอได้นั่งบนหลังของซาบิเลียแล้ว ก็ไปถึงยอดเขาได้ในพริบตาเลยล่ะ!

โอ๊ะ

พวกที่อยู่แถวๆ ยอดเขานั่นน่ะ

เป็นสัตว์ประหลาดกันหมดเลยรึเปล่านะ

...ไม่นะ

ทั้งหมดเป็นมังกรเลย!

ไม่เคยเห็นมังกรมารวมตัวกันเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย

ทุกคนต่างจับตามองซาบิเลียอย่างตั้งใจ

นี่โด่งดังมากเลยนะ

สูง...

...ในยุคชาติที่แล้ว ไม่มีกลไกที่เรียกว่า "สหายปีศาจ"

เป็นเพราะอย่างนั้นหรือเปล่า

เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดแล้ว

ด้วยพลังที่พวกเรามีอยู่ตอนนี้ จะเอาชนะเจ้าปีศาจตรงหน้านี่ได้ไหมนะ

เผลอคำนวณมันไปโดยไม่รู้ตัวเลย

มังกรเกือบ 100 ตัว

ส่วนทางนี้ก็คือ กัปตันกลุ่มคาร์ทิส กรีนบลูซาบิเลีย

แล้วก็ข้า ในฐานะนักบุญ...

...อืม

ฟีอาที่สรุปได้ว่าชนะนี่สุดยอดไปเลยนะ

ข้าคิดมาสักพักแล้วว่า สัญญาของสหายปีศาจมันได้ประโยชน์ทางฝั่งสัตว์ประหลาดเยอะกว่าเนอะ

แม้ว่าจะคิดว่าชนะได้ แต่ก็ยังสร้างรูปแบบต่างๆ ขึ้นมาในหัวอยู่เรื่อยๆ

การที่สามารถแชร์กระบวนการคิดในการต่อสู้ของฟีอาได้นี่มันน่าทึ่งจริงๆ

เป็นแบบนั้นเหรอคะ?

...แต่น่าจะมีคนคิดเห็นที่แตกต่างอยู่เหมือนกันนะ

เหล่าอัศวินที่สู้กับฉันมาในชาติก่อน พวกเขาก็มีแนวคิดที่ตรงกับฉันเหมือนกันนะ

แต่ก็ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่อะไรเลยนี่คะ?

ช่างเถอะ

สิ่งที่ฉันอยากจะขอมีแค่เรื่องเดียวเท่านั้นเอง

ฟีอาคิดว่า สัญญาของสหายปีศาจ มันง่ายเกินไป ถึงแม้จะรู้สึกไม่ชอบก็ตาม

แต่นี่มันเป็นเรื่องที่ลำบากมากเลยนะ

ไม่ควรจะทำสัญญากันไปทั่วๆ นะ

หืม?

ข้าทำสัญญากับซาบิเลียไปแล้วนะ

เพราะว่าข้าจะกลายเป็นพลังให้หลายตัวเลยนะ

อืม แต่ไม่จำเป็นต้องจำกัดแค่ตัวเดียวก็ได้

ขอให้พยายามอย่าทำสัญญากับคนอื่นนอกจากข้าก็แล้วกันนะ

ฟีอาควรจะทำสัญญากับสัตว์ประหลาดหลายตัวเพื่อปกป้องตัวเองได้นะ...

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!

สหายปีศาจของฉัน ขอแค่ซาบิเลียคนเดียวน่ะพอ!

ซาบิเลียเอ๊ย!

ถึงจะบอกว่าจะ "เป็นราชา" แล้ว แต่ก็ยังเป็นเด็กติดคนอยู่เลยนี่นา!

ไม่ว่าจะมองข้ามถูกผิดของเรื่องนั้นไปแล้ว

ท่านฟีอาก็ทำสัญญาได้ง่ายเกินไป...

...ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นภาพที่แปลกประหลาดจริงๆ

มังกรสีแดงที่อาศัยอยู่ใกล้ปล่องภูเขาไฟ

มังกรสีน้ำเงินที่ชอบน้ำ

มังกรสีเหลืองที่ควรจะอยู่ในเขตทะเลทราย

พวกมันมารวมตัวกันได้แบบนี้

...อ่า

ซาบิเลียกำลังจะก้าวขึ้นเป็นราชาอย่างแท้จริงแล้วล่ะ

บางทีพวกเราอาจจะ

ที่ฉันคิดจะเป็นราชาแห่งมังกร ก็เพราะเพื่อปกป้องฟีอานี่เอง

อาศัยอยู่บนภูเขานี้ต่อไปก็ได้นะ

และวิธีที่ดีที่สุดก็คือการอยู่เคียงข้างฟีอาไง

ไม่นะ ไม่ใช่แบบนั้น

ซาบิเลีย!

!!

เอ๊ะ?

เพิ่งมีสิ่งมีชีวิตปรากฏตัวที่เรียกชื่อของฉันเป็นครั้งแรกเลย

พวกมังกรดูจะงงๆ นะเนี่ย

เดี๋ยวก็ชินแล้วล่ะ

อ๋อ เป็นแบบนั้นเอง

สวัสดีค่ะ ฟีอา รูดนะคะ

จะไม่รบกวนทุกคนแล้วค่ะ ขอให้ดูสถานที่แห่งนี้สักครู่ได้ไหมคะ

วันนี้ฉันมาหาเพื่อนของฉัน ซาบิเลียค่ะ

และได้ทักทายพวกมังกรเรียบร้อยแล้ว

พวกเราได้พาไปชมเขตที่เหล่ามังกรอาศัยอยู่ตามคำแนะนำของซาบิเลีย

สำหรับมังกรสีแดง ก็มีการก่อกองไฟไว้ตลอดเวลาในแอ่งที่ทำเลียนแบบปล่องภูเขาไฟ

สำหรับมังกรสีน้ำเงิน ก็มีการสร้างสระเก็บน้ำไว้ด้วย

มีบริเวณที่โรยทรายไว้สำหรับมังกรสีเหลืองด้วย

มีการจัดสรรอย่างพิถีพิถันเพื่อให่มังกรต่างสายพันธุ์สามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสบาย

สุดยอดไปเลยค่ะ!

มั่นใจว่าซาบิเลียจะต้องเป็นราชาที่สง่างามแน่นอนค่ะ!

ที่นี่เป็นรังของฉันนะ

งดงามจังเลย ซาบิเลีย!

อ๊ะ?

เพดานส่องแสงวิบวับ...

นี่มัน...

ขอบคุณนะ

ดูเหมือนหินเวท แต่มันไม่ใช่

หินก้อนนี้คือ...

ตึ้บ...

ดูเหมือนว่าเตรียมอาหารเสร็จแล้วนะ

หิวหรือเปล่า?

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!

ค่ำคืนนั้น พวกเราได้ร่วมรับประทานอาหารรอบแอ่งภูเขาไฟจำลองที่มังกรสีแดงชื่นชอบ

เนื้อสัตว์ประหลาดชั้นเลิศที่เหล่ามังกรนำมาให้

คุณกรีนและคนอื่นๆ ก็จัดการย่างด้วยฝีมือที่คุ้นเคย

อร่อยจัง

อร่อยมาก!

แล้วมองดูฉันที่กำลังเคี้ยวเนื้ออย่างตั้งใจ

ทุกคนต่างก็เอาเนื้อมายื่นให้ทีละคน...

ก็รู้สึกขอบคุณนะ แต่ว่ามันไม่ค่อยจะเข้าไปเยอะหรอกค่ะ!

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่สุดท้ายก็เกินขีดจำกัดไปเสียแล้ว

ช่างเป็นความล้มเหลวในฐานะสาวน้อยจริงๆ เลยนะ...

ดีใจจังที่ได้เจอซาบิเลีย

แถมยังสบายใจที่ได้เห็นชีวิตของเหล่ามังกรด้วยนะ

ว่าแต่ วันนี้ฉันก็เดินขึ้นเขามาแต่เช้า ได้กินข้าวอร่อยๆ

แถมไฟก็อุ่นๆ รู้สึกสบายตัวมากๆ เลยนะ

จะหลับไปแล้วล่ะ เกือบจะหลับแล้วนะ

งั้นก็หลับเลยไหม?

นั่นมันน่าดึงดูดมากเลยนะ แต่ว่า...

ฉันอยากฟังเรื่องของซาบิเลียมากกว่า

ว่าเขาทำอะไรอยู่บนภูเขาลูกนี้

หรือจะเรื่องของคุณกรีนหรือคุณบลูอะไรก็ได้นะ

ก็ยังไม่ได้ถามว่าพวกคุณทำอะไรในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาเลยนี่นา...

ถ้าพูดถึงเรื่องนั้น ก็อยากฟังเรื่องของคาร์ทิสเหมือนกันนะ

เรื่องของพวกเราน่ะ ไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิดหรอกน่า

คิดได้แล้วค่ะ!

ถ้าอย่างนั้น ลองเล่าเรื่องเด็ดๆ ของแต่ละคนให้ฟังดีไหมคะ?

เราจะต้องเล่าเรื่องที่เหนือกว่าคนก่อนๆ ให้ได้เลยนะ!

เป็นมาตรฐานที่อาศัยแต่ความรู้สึกนี่เอง...

คิดว่าการฟังเรื่องของคุณฟีอา น่าจะมีประโยชน์กว่าเรื่องของฉันอีกนะ

ทำไมเวลาหลังอาหารที่สนุกสนานถึงต้องคิดเรื่องยากๆ ด้วยนะ!

มีประโยชน์!

คิกๆ

ถ้าจะให้พูดถึงเรื่องนั้น ก็ต้องเป็นเรื่องที่สนุกหรือไม่สนุกล่ะ!

คุณฟี ท่านพูดได้ถูกเผงเลยค่ะ

งั้นฉันเริ่มก่อนได้ไหมคะ?

อ๊ะ สกปรก!

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ คุณคาร์ทิส!

นี่นายเอาแต่ตัวเองอย่างเดียวเลยนะ

--ก็คืออย่างนั้นแหละ

ฉันได้รับประสบการณ์อันล้ำค่าในการได้เรียนรู้ถึงรูปลักษณ์ที่ควรจะเป็นของสตรีแล้วล่ะค่ะ

ตามคำสอนนั้น สุภาพสตรีจะไม่ออกผจญภัยกับชายที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

แล้วก็ สัญญาของผู้ติดตามก็จะก่อให้เกิดทั้งสิทธิ์และหน้าที่ทั้งสองฝ่าย

นอกจากนั้น...

จึงไม่ได้รีบทำสัญญาตั้งแต่แรกที่ได้พบกัน

ถึงแม้เรื่องของคาร์ทิสจะน่าเบื่อมากก็ตาม

แต่เขาดูเหมือนจะฉวยโอกาสนี้เพื่อพูดสิ่งที่อยากจะพูดกับฉันเลยนะ...

แน่นอนว่าคุณฟีก็ยอดเยี่ยมดีอยู่แล้วในแบบที่เป็นอยู่

แต่ก็ถึงขั้นที่จะมีบารมีที่ทำให้ทุกคนประทับใจแล้วล่ะค่ะ

เพื่อไปให้ถึงจุดนั้น...

ล้มเหลวแล้ว!

ถ้าไม่ต้องฟังเรื่องน่าเบื่อแบบนี้ ก็ควรจะหลับไปเสียมากกว่า...

ทุกคนก็น่าเบื่อเหมือนกันนี่นา...

เข้าใจแล้ว

สมกับที่สังกัดหน่วยอัศวินเดียวกับฟีอาจริงๆ!

เขากำลังคิดหาวิธีที่ดีที่สุดในการแสดงความยิ่งใหญ่ของฟีอาอยู่

อ่า ถูกต้องอย่างที่คุณคาร์ทิสว่าเลย!

หวังว่ามนุษย์ทั่วโลกจะเริ่มเคารพและชื่นชมฟีอาซะทีนะ!

ห๊ะ?

โฮ่วววว

เอ๊ะเอ๊ะ ประทับใจมากเลยเหรอ!?

อึก

หลังจากนั้น คุณคาร์ทิสก็ได้ผู้สนับสนุน

และได้เล่าเรื่องราวที่เต็มไปด้วยคำบ่น คำเทศนา และคำสั่งสอนต่อไป...

......เอ่อ

มีเรื่องที่พูดกันอยู่บ้างนิดหน่อย แต่ก็ลองจะทดสอบดูสักหน่อยน่ะ

ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่านะคะ

...ไม่ไหวแล้ว คุณคาร์ทิสหัวหน้าหน่วยนี่

สุภาพสตรีอย่างเราน่ะ...

"เหมือนกับว่าตั้งเป้าหมายในชาติก่อนไว้ว่าจะ

ทำให้ตัวเองเป็นสุภาพสตรีที่ยอดเยี่ยมที่สุด แล้วก็เริ่มตั้งเป้าหมายนั้นในชาตินี้ด้วย"

ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็นเจ้าหญิง แต่เป็นอัศวินนะ แต่ว่า...

งั้นตาฉันบ้างนะ

ฉันจะเล่าเรื่องของลูกสาวที่เหมือนมีอยู่คนเดียวในโลกให้ฟังนะ

เป็นเรื่องของลูกสาวที่ต้องไปกับนักผจญภัยเพื่อทำหน้าที่ของนักบุญให้สำเร็จ ไม่อย่างนั้นจะสายเกินไป

เพราะต้องถูกคำสาปที่ฟังไม่รู้เรื่องครอบงำอยู่

โครกๆ

●●●●●

นั่นสิ คุณหนูนั่นน่ะ เหมือนกับฉันเลยนะ

～～～～～～～～～～

...เธอคือผู้ที่ได้รับพรอย่างแท้จริง!

น่าว่าจักรพรรดิรัชทายาทสีดำที่เคยปกครองเมื่อ 300 ปีก่อน

ตอนที่ได้พบกับ 'เทพีแห่งการสร้างสรรค์' ก็น่าจะรู้สึกชื่นชมบูชาในลักษณะนี้เช่นกัน!

เทพีแห่งการสร้างสรรค์...

กรีน

หมายความว่ายังไงที่จักรพรรดิรัชทายาทสีดำได้พบกับเทพีแห่งการสร้างสรรค์ล่ะ?

เทพีแห่งการสร้างสรรค์ที่ถูกบอกเล่าในจักรวรรดิว่าคือ

เทพีในตำนานที่หมายถึงการเริ่มต้นของจักรวรรดิใช่ไหมคะ?

...อ่า ใช่แล้ว

เดิมทีหมายถึงเทพีที่ได้หว่านเมล็ดพันธุ์และนำมาซึ่งความอุดมสมบูรณ์ให้กับจักรวรรดิน่ะ

แต่ว่า ในยุคของจักรพรรดิรัชทายาทสีดำนั้น ได้มีการปรับเปลี่ยนการตีความไป

เป็น "เทพีผู้ช่วยมนุษย์ด้วยพลังแห่งการรักษา"

ตอนนี้ก็ใช้ความหมายแบบนั้นแล้ว

...นั่นคือ

ราวกับว่า...เป็นเรื่องของคุณนักบุญเลยนะ

...ฟีอา

เมื่อก่อนพี่เคยบอกว่าน้องสาวมีผมสีแดงใช่ไหม?

ในจักรวรรดินั้น ผมสีแดงถือว่าเป็นสิ่งอันเป็นมงคล

ด้วยเหตุนี้ น้องสาวเลยถูกสาปด้วยคำสาปแห่งการหลับใหล

เพราะมีการบอกเล่าว่า 'เทพีแห่งการสร้างสรรค์' นั้นมีผมสีแดงไงล่ะ

เอ๊ะ?

เดิมทีไม่มีการบันทึกถึงรูปลักษณ์ของเทพีเลยนะ

แต่ก็ถูกทำให้เป็นรูปธรรมขึ้นมาในสมัยของจักรพรรดิสีดำน่ะ

『สตรีผมแดงผู้มีพลังแห่งการเยียวยา』

นั่นคือ 'เทพีแห่งการสร้างสรรค์' นั่นเอง

จักรพรรดิรัชทายาทสีดำเมื่อ 300 ปีก่อน

ได้กำหนดนิยามใหม่ให้กับ 'เทพีแห่งการสร้างสรรค์' ที่ถูกเคารพบูชาตั้งแต่การเริ่มต้นของจักรวรรดิ

ใช่แล้วล่ะ

ดูเหมือนว่าจะเป็นเหมือนกับที่คุณนักบุญเซราฟีน่าผู้ยิ่งใหญ่ ถูกยกย่องให้เป็นเทพีเลยนะ

นั่นเป็นไปได้ไหมว่า...

ถ้าพูดถึงนักบุญผมแดงเมื่อ 300 ปีก่อนล่ะก็...

!!

จักรพรรดิรัชทายาทสีดำมาจากอาณาจักรนาเว ใช่ไหมคะ?

บางทีท่านอาจจะเคยเห็นคุณนักบุญผู้ยิ่งใหญ่ที่ไหนสักแห่ง

แล้วก็ถูกความสวยงามนั้น

ความสง่างามและท่าทีที่สูงส่งนั้น

มาจับหัวใจของท่านไว้แล้วก็ได้นะ!?

まさにคุณพูดถูกเลยค่ะ!

คงเพราะตกหลุมรักในความงาม ความสง่างาม และความสูงส่งของคุณนักบุญผู้ยิ่งใหญ่นั่นสินะคะ!

ไม่ผิดแน่ค่ะ

พอได้ยินจากปากคนอื่นแล้วก็รู้สึกเขินเลย!

มันคงไม่ใช่แค่เหตุผลง่ายๆ ที่ประทับใจในตัวฉันชาติก่อนแน่ๆ!

อ่า...!

มันคงมีเรื่องการช่วงชิงอำนาจทางการเมืองที่ซับซ้อนอะไรอยู่...

ฟีอา ไม่เป็นไรนะ

จริงด้วยสิ คุณก็มีผมสีแดงที่โดดเด่นไม่แพ้คุณนักบุญเลยนะ

ไม่มีใครคิดเลยนะว่านายจะพูดโดยมีตัวเองอยู่ในใจ

โดนใจจัง!

ฉันคิดอยู่นะ

คิดอยู่น่ะค่ะ!

อ๊าาา...!!

...ฉันเข้าใจผิดไปอย่างมาก ขออภัยด้วยนะ

คงมีความคิดที่ลึกซึ้งซ่อนอยู่สินะ

เปล่าหรอก...ฉันก็คิดว่าจักรพรรดิรัชทายาทสีดำก็ถวายหัวใจแด่คุณนักบุญเหมือนกันนะ

เขาก็ขยายอาณาเขตอย่างน่ากลัว

และไม่มีความคิดที่จะส่งต่อให้แก่ผู้ที่สืบเชื้อสายของตนเลยแม้แต่น้อย

จักรพรรดิรัชทายาทสีดำนั้น เป็นโสดตลอดชีวิตเลยนะ

บางทีคงจะมีใครบางคนที่เฝ้าโหยหา

อยู่ในใจของท่านนั่นล่ะ

คนที่อยู่ในตำแหน่งจักรพรรดิอย่างท่าน จะอยู่เป็นโสดไปตลอดชีวิตได้หรือคะ...

ขนาดยังมีเรื่องเล่าที่ว่า ท่านลงมือสังหารคุณหนูขุนนางที่แอบเข้าไปในห้องบรรทมของจักรพรรดิสีดำด้วยตัวเอง

เลยนะคะ

ก็...

จักรพรรดิสีดำมาจากอาณาจักรนาเวนี่นา

ความเห็นล่าสุดคือตอนที่ท่านบาดเจ็บสาหัสจนใกล้ตาย

คงได้รับการช่วยเหลือจากคุณนักบุญผู้ยิ่งใหญ่

...ถ้าเป็นเช่นนั้นล่ะก็

ก็หมายถึงคนรู้จักของฉันสินะคะ?

เอ่อ...ว่าแต่

จักรพรรดิรัชทายาทสีดำมีชื่อว่าอะไรนะ?

ชื่อคาสตอร์ล่ะ

อ่า นั่นคือ

ห๊ะ?

คา...คาสตอร์เหรอคะ?

นั่นมัน

ชื่อนั่นน่ะ...

เป็นชื่อเด็กที่พี่สาวขอมา

คิดมาแล้วน่ะ

ถ้าเป็นเด็กผู้ชายก็คาสตอร์

แล้วถ้าเป็นเด็กผู้หญิงล่ะ ชื่ออาดาราเป็นยังไงคะ?

เป็นชื่อลูกของพี่สาวชาอุร่าที่ฉันตั้งให้น่ะค่ะ...

สุดท้ายแล้ว ฉันก็ไม่ได้เห็นลูกที่ตัวเองให้กำเนิดเลยนะ

พี่... ไม่ใช่สิ

คนที่ได้รับชื่อ 'คาสตอร์' ที่คุณนักบุญทิ้งไว้

กลายมาเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิแล้วเหรอ!?

ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้หรอกนะ

คุณหนูดยุคแห่งจักรวรรดิอาร์เตอาการ์

น้องชายของกษัตริย์ชาติก่อน... ดยุคยูริซีส ผู้เป็นพ่อของซิเรียส

อาร์เคเซอร์ อดีตดยุคยูริซีส

กษัตริย์โพรคิออน

ท่านภรรยาผู้นั้นมาจากในจักรวรรดิ

ใช่แล้วค่ะ/ครับ ถูกต้องเลยค่ะ/ครับ

ซิเรียส

พระราชินีสปิก้า

เบกา

ผู้ที่สืบทอดชื่อ 'คาสตอร์' ที่คุณนักบุญทิ้งไว้

คาเพล่า

ริเกล

ชาอุร่า

ดยุคバルบิเซ

เซราฟินา

คาสตอร์เหรอ?

ด้วยความเชื่อมโยงนั้น บางทีเขาอาจจะรับลูกของราชวงศ์นาเวมาเป็นบุตรบุญธรรมของจักรพรรดิก็ได้นะ

คนผู้นั้นได้กลายเป็น 'จักรพรรดิรัชทายาทสีดำ' ค่ะ/ครับ...

ก็...เป็นแบบนั้นจริงๆ ด้วยสิ!

...ลูกของพี่สาว กลายเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิได้เลยเหรอเนี่ย...

เอ๊ะ?

แต่ว่า จักรพรรดิสีดำก็บอกว่าเป็นคนผมดำ ตาสีดำไม่ใช่เหรอคะ?

ถ้าผสมกันแล้วจะได้สีดำเหรอคะ?

ฟีอา

สีผมมันไม่ได้ผสมกันแบบนั้นนะ

ใช่แล้วค่ะ!

มันจะรับมาจากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งของพ่อแม่ หรือว่า

รับมาจากบรรพบุรุษท่านไหนที่มาก่อนหน้าก็ได้ค่ะ

มันดูแวววาวจังเลย!

......หืม

ถึงจะเป็นคนสนิทของนาย แต่กลับปิดบังอะไรมากมายเชียว

คงคิดว่าทุกอย่างจะเป็นประโยชน์ต่อนายสินะ

แต่มันก็เป็นแค่สิ่งที่นายคิดไปเอง

ว่าจะเป็นประโยชน์ตามข้อเท็จจริงได้หรือไม่ ก็ไม่รู้สิใช่ไหมล่ะ?

...มังกรดำ

สิ่งที่นายพูดนั้นถูกต้องนะ

แต่สำหรับคนที่ยังไม่เคยสัมผัส

ความรู้สึกสูญเสียนั้นมันไม่อาจเข้าใจได้...

คาร์ทิส...

คุณฟีค่ะ

ขอแบบจากใจเลยนะคะ/ครับ

คุณควรดูแลตัวเองให้มากกว่านี้สิคะ/ครับ

คิดว่าดูแลดีอยู่แล้วนะคะ/ครับ!

ก็กินสิ่งที่อยากกินนี่นา

ตอนนี้ก็มาหาที่ซาบิเลียแล้วนี่คะ/ครับ

ก็ได้ทำในสิ่งที่อยากทำแล้วนี่!

ถ้าอย่างนั้น

ถึงจะต้องสละเหล่าอัศวิน คุณจะเลือกทางที่ตัวเองจะรอดได้ไหมคะ/ครับ?

หา? เปล่า นั่นมัน...

คุณฟีค่ะ

คุณค่าในสนามรบของแต่ละคนนั้นแตกต่างกันนะ

...พลังของคุณจะช่วยชีวิตอัศวินมากมายได้เลยค่ะ

เพื่อช่วยอัศวินให้ปลอดภัยไปในอนาคต

โปรดให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของตัวคุณเองก่อนค่ะ

...หากคุณเข้าใจในสิ่งที่ดิฉันพูดแล้ว

เข้าใจแล้ว...

ขอให้คุณสัญญาเพียงอย่างเดียวได้ไหมคะ

อย่างน้อยที่สุด

เพื่อคุณ โปรดยอมรับการที่อัศวินต้อง ยอมสละชีวิตตัวเองเพื่อคุณได้ไหมคะ

คะ แน่นอนอยู่แล้วค่ะ!

คาร์ทิส

ฉันเองก็มีด้านที่ระมัดระวังและรอบคอบเหมือนกันนะ วางใจได้เลย!

ใช่

เหรอคะ?

ถึงอย่างนั้นฉันก็กำลังพัฒนาขึ้นทุกวันอยู่นะคะ!

ไม่ค่ะ...

ก็น่าจะเป็นแบบนั้นสินะคะ

...จริงๆ

อดีตองครักษ์ของฉันนี่เป็นคนคิดมากจริงนะ

...ถึงอย่างนั้นก็ยังน่าแปลกใจอยู่ดีนะ

ลูกสาวของพี่สาว กลายเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิอัลเทียกาได้เลยเหรอเนี่ย...

แถมจักรพรรดิคาสตอร์ผู้นั้นยังขยายดินแดนของจักรวรรดิให้ใหญ่ที่สุดอีกด้วย

เติบโตขึ้นได้อย่างสง่างามมากจริงๆ นะ...

หลังจากที่คุณเจ้าหญิงองค์บริสุทธิ์สิ้นพระชนม์ไปประมาณ 10 ปี...

ถ้านายทหารคาร์ทิสพูดอย่างที่เขาว่า

ก็เท่ากับว่าสามารถรวมแผ่นดินทางตอนเหนือของทวีปได้ตั้งแต่ตอนอายุประมาณ 10 ขวบเลยสิ

นี่มัน...

...คงเป็นแค่ความเข้าใจผิดของนายทหารคาร์ทิสนั่นแหละ

โดยพื้นฐานแล้ว แม้จะแค่ 10 ปี ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเพิ่มดินแดนที่กว้างใหญ่ขนาดนั้นเป็นสองเท่า

จริง ๆ แล้วต้องเป็น 30 ปีหรือ 40 ปีแน่ ๆ เลย

ถ้าเป็นลูกของพี่สาวฉัน

ต้องเป็นคนตั้งใจทำงานและเปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์สิ

ดังนั้นแหละ ถึงได้สร้างความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้สินะคะ

ผู้ปกครองได้อย่างสงบสุข

จักรพรรดิคาสตอร์คงจะสามารถใช้ชีวิตในฐานะ

♦คิดไปถึงท่านที่รุ่งเรืองถึงขีดสุดหลังจากที่ท่านจากไป...

ถ้าได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขก็คงจะดีใจจังเลยค่ะ--