ตอนที่ 51

พอได้ยินข่าวปุ๊บ เงาก็บังเลย

เป็นเรื่องจริงนี่นา

◇รวมเล่ม 11 ฉบับพิเศษกำลังวางจำหน่ายแล้ว! ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม!

ดูเหมือนว่าคุณคาร์ทิสกับพวกจะเจอปีศาจเข้าซะแล้วสิ

……ห๊ะ!?

ปี...ศาจ?

原作: โตโยะ / มังงะจิ๋ว: อาโอเบะ มาฮิโตะ

ตอนที่ 51 ยอดเขานรกแห่งวิญญาณ (霊峰黑獄)

โนบุ

... ถึงจะเป็นปีศาจ แต่ดูเหมือนว่าพลังเวทของมันจะไม่น่ากลัวเท่าไหร่เลยนะ

ไม่มีตราประจำตระกูลเหรอ?

ถ้าเป็นทั้งสามคนนั่น ถึงจะไม่มีตรา ก็น่าจะพอไหวอยู่แล้วล่ะ

ซา

ซาบิเลีย

ก็ว่ากันว่าปีศาจพวกนี้ไม่เคยปรากฏตัวเลยตลอด 300 ปีที่ผ่านมา...

อืม ใช่แล้วล่ะ

แย่

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...

ในสามคนนั้น มีคนหนึ่งน่าจะโชคร้ายแบบเหลือเชื่อเลยนะ

เอ๊ะ?

ฮ้า

เจ๋งจัง

ควบคุมพลังเวทได้ด้วยนี่นา

ขอแก้ไขนะ ฟีอา

คู่ต่อสู้ดูเหมือนจะเป็น นักต่อสู้ที่มีทักษะสูงนะ

นี่มันสุดยอดเลยนะ

คุณคาร์ทิส! เขียว! ฟ้า!

ยกเว้นคุณคาร์ทิส คนอื่นไม่เคยเผชิญหน้ากับปีศาจมาก่อนเลยนะ

แพ้แบบขาดลอยเลย...

ซาบิเลีย

... พาไปยังสามคนนั่นเลย

ฟีอา

ถ้าเป็นทั้งสามคนนั้น ก็น่าจะหนีออกมาได้ด้วยตัวเองอยู่แล้วล่ะนะ

ถึงแม้ว่าจะต้องเสียแขนไปสักหนึ่งหรือสองข้างก็ตาม

แต่ก็ไม่น่าจะมีใครถึงแก่ชีวิตหรอกนะ

ฉันว่าการที่ฟีอาจะรออยู่ที่นี่น่าจะดีที่สุดนะ?

สำหรับซาบิเลีย สิ่งที่ควรให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกคือความปลอดภัยของฉัน

...ก็จริงของคุณนี่นา

เพราะว่าฉันรู้สึกหวาดกลัวปีศาจเข้าซะแล้ว

และเข้าใจว่าตัวเองไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ตามปกติ

เขาเลยคงไม่อยากให้ปีศาจเข้าใกล้ฉันกระมัง

แต่ว่านะ...

ซาบิเลีย! ฉันจะไปเอง!

อืม

ก็รู้อยู่แล้วนี่นา

ขึ้นมา ฟีอา

จะเคารพความรู้สึกของคุณ แล้วจะรีบให้มากที่สุดนะ

อย่าให้หลุดนะ เกาะไว้ให้แน่นๆ นะ

อารียะー

บางทีฉันอาจจะถูกระแวดระวังอยู่รึเปล่านะ?

แต่นั่นเพราะอะไรเหรอ?

ฉันก็แค่เด็กน่ารักธรรมดานะ

ผมดำ ตาสีดำ

ถ้าโดนทำแบบนี้ ฉันจะร้องไห้แย่เลยนะ~

ปีศาจเหรอ?

!!

แย่จัง

แย่จัง

หรือจะว่าไป ตอนนี้ผมกับตาเป็นสีดำถึงจะเรียกว่าปีศาจก็เถอะ

เป็นความคิดที่เก่ามากเลยนะ

แต่ก็ไม่ใช่เรื่องผิด

มาบอกว่าปีศาจให้เด็กผู้หญิงที่ไม่เคยเจอกันได้นี่

พี่นี่ไม่เป็นที่นิยมเลยใช่ไหมเนี่ย

เพราะว่าปีศาจจะภาคภูมิใจในสีของตัวเอง เลยไม่เปลี่ยนสีไงล่ะ

...อืมมม

แต่ว่าตอนนี้แค่จ่ายเงินหน่อยก็สามารถทำสีอะไรก็ได้นะ

ถึงจะจ่ายเงินไปเท่าไหร่ก็ตาม

ก็คงทำสีดำสวยแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ

อุฟุฟุ

นี่พี่ก็เลย...

“ผมดำที่สวยจนไม่เคยเห็นมาก่อน

กับดวงตาสีดำวาววับนี่”

สวยจังเลยนะ

ปีศาจเหรอ?

เท่จังเลยนะ

น่าจะถามแบบนั้นถึงจะถูกนะเนี่ย

ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังจะปฏิเสธนะ

เห็นไหมล่ะ

ก็แบบว่า "ปีศาจถูกผนึกไปทั้งหมดไม่ใช่เหรอ" ไง

ไม่มีเขา

ใช่ไหมล่ะ?

ก็ไม่ใช่ปีศาจซะหน่อยนะ~

...เอ๊ะ?

ถึงจะพูดแบบนี้ทำไมถึงไม่เชื่อล่ะเนี่ย?

พี่นี่ออร่าฆ่าคนนี่มันไม่ดีเลยนะ

เอ๊ะ เป็นพวกที่อยากฆ่าเด็กผู้หญิงในภูเขาเหรอ?

น่ากลัว!

ต่อให้จะอยู่ในภูเขาก็เถอะ การฆ่ามันก็ไม่ดีไม่ใช่เหรอคะ?

คุณคาร์ทิส

ก็รู้อยู่แล้วนี่นา ว่าการฆ่าคนเป็นความผิดร้ายแรง

...แล้วก็ เรื่องที่ไม่เป็นธรรมชาติ มันก็มีเยอะจริง ๆ นะ

แต่สำหรับฉัน เด็กสาวคนนี้ดูเหมือนมนุษย์นะ...

ปีศาจไม่ได้ปรากฏตัวเลยมาเป็นเวลา 300 ปีแล้ว

ดังนั้นก็ไม่น่าจะเจอได้บ่อย ๆ หรอกนะ...

ผมดำ ตาสีดำแล้วมาย่างกรายเข้าไปในภูเขาที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดนี่คนเดียวเนี่ย

มันก็เป็นหลักฐานเพียงพอที่จะตัดสินว่าเป็นปีศาจเข้าแล้วล่ะ

จะขออภัยที่ฝังหลุมให้เจ้า ถ้าหากว่าฉันเข้าใจผิดก็แล้วกัน

คุณคาร์ทิส!

ห๊ะ?

เอ๋~~~

นี่จะพุ่งเข้าใส่จริง ๆ เหรอเนี่ย

เกินคาดไปหน่อยนะ

อ่า...นี่มันบาดแผลถึงตายเลยนี่นา

ฉันตายแล้ว

แย่จัง

แย่จัง

พี่นี่มันคนเลวจริง ๆ เลยนะ~

นี่

ฆาตกร

ไม่ใช่

นายเนี่ย

ก็เป็นมนุษย์นะ~

มนุษย์

ไม่มีเขา แล้วเลือดก็เป็นสีแดง

โดนแทงหัวใจแล้ว อีกไม่นานก็หมดลมแล้วนะ~

อ่า... ภาพชีวิตที่ผ่านมา...

ชีวิตสั้นจังเลยนะ

....................

...ใช้เวลานานจังนะ

การย้อนดู 300 ปีนี่มันเป็นงานที่หนักเลยเนอะ

หรือฉันพูดมากไปรึเปล่านะ

...ปิปิปิปิ

ฉันควรจะตายไปแล้วนะ

โน~

ช่วยชักดาบเล่มนี้ให้หน่อยได้ไหม?

....................

เอ๊ะ? ชักไม่ออกเหรอ?

แสดงว่าอาการแข็งทื่อหลังความตายเริ่มขึ้นแล้วสินะ

ค่ะ ยืนยันการเสียชีวิตแล้ว

และก็

เสร็จสิ้นการฆ่าคนแล้วโว้ยยย!

อ่า... สงสัยเพราะเวลาผ่านไปหลังจากโดนแทง เลือดเลยเปลี่ยนสีสินะ~

ปิปิปิ

ปิปิ

เลือดดำเฉยเลยนี่นา

ไม่เหมือนมนุษย์เลยจริง ๆ

ไม่ต้องสนใจเสียงหัวเราะของฉันหรอกนะ

เพราะครอบครัวที่ฉันเคยอยู่ด้วยตอนแรกมันแม่งโคตรเลว เลยจัดการฆ่าหมดใน 3 วิเลยล่ะ

ช่วงหนึ่งก็กักตัวอยู่ในบ้านหลังนั้นแหละ

ในบ้าน ก็เหลือแค่ นกที่ถูกเลี้ยงไว้เท่านั้น

"สามตัวแรกของวิญญาณ ก็ไปถึงร้อยได้" น่ะเหรอ?

เพราะช่วงที่เริ่มเรียนรู้คำพูด ก็มีนกอยู่ด้วย

เสียงหัวเราะของฉันเลยกลายเป็นเหมือนนกไปน่ะนะ

เป็นเพราะอย่างนั้นรึเปล่านะ?

ทุกคนต่างก็เรียกฉันว่า 'เลียนแบบนก'

ง่ายไปไหมล่ะ?

เลียนแบบนก...อย่างนั้นเหรอ?

หนึ่งในปีศาจที่หายตัวไป

นายเนี่ย...

เป็นนักเลียนแบบนกสองตราสินะ?

...ตอบได้ถูกต้องเลย

ทั้งที่ไม่ได้ปรากฏตัวมา 300 ปีแล้ว

การที่ถูกเรียกได้ถูกต้องนี่เป็นเกียรติอย่างยิ่งเลยนะ

ไม่เหมือนเมื่อครู่นี้เลย

ความรู้สึกถึงการมีตัวตนที่ท่วมท้น

พลาดไปแม้แต่นิดเดียว

จะต้องตาย ณ ที่แห่งนี้แน่...

สัมผัสได้เลย

ปิปิปิ

ฉันคืออะไรน่ะเหรอ?

ผมดำกว่าความมืดในยามค่ำคืน

มีดวงตาสีดำที่สื่อถึงความสิ้นหวัง

และยังได้รับเขา ซึ่งเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าถูกเลือก

แบบว่า ฆ่านักปีศาจไป 2 ตัว ก็ได้ตรา 2 อัน

แล้วฉันล่ะ?

นี่ ลองเรียกอีกทีสิ?

นักเลียนแบบนกสองตรา

อา จริง ๆ ไม่ได้ถูกเรียกชื่อนี้มานานแล้วนะ!

อืม มีอะไรเหรอ?

จากนี้ไปจะทำให้เธอนอนหลับให้ดู

ไม่ใช่ฆ่า แต่จะทำให้หลับเหรอ?

...หืมมม

ว่าแต่ ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันเป็นปีศาจล่ะ?

ไม่ใช่เรื่องอวดนะ แต่ช่วง 100 ปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยถูกใครสงสัยเลยนะ

●●●●●

ความเงียบเหรอ

พี่ชายช่างฉลาดจริง ๆ เลยนะ

แต่ก็มีสุภาษิตที่ว่า ตาบอกได้มากกว่าปากนี่นา

ดวงตาคู่นั้น น่าตกใจมาก ที่เกลียดฉัน

แต่ระหว่าง 300 ปีนี้ ปีศาจก็ไม่เคยก่อเรื่องนี่นา

ความรู้สึกนั้นมาจากที่ไหนกันนะ?

...อืม มาทางนี้เหรอ

เพิ่งสอนไปไม่ใช่เหรอ

ว่าแค่ฉันเกร็งกล้ามเนื้อนิดเดียว ไอ้คุณพี่อย่างนายก็ชักดาบไม่ได้หรอก

นายจะสูญเสียอาวุธไปนะ?

ถ้าอยากลองก็เชิญเลยล่ะ?

ปิปิปิปิ

พี่ชายคุณนี่จริงจัง หรือว่าซื่อบื้อกันแน่!

แลกกับการถูกข่วนนิดหน่อย ต้องมาเสียอาวุธเลยเหรอเนี่ย!

《เสริมพลังกาย》 พลังโจมตีเพิ่มเป็น 2 เท่า!

...เอ๊ะ?

...เข้ามา

อะไรนั่น

แบบนั้นมันนานมาแล้ว

ได้ยินมาว่ามันหายไปด้วยกับนักบุญผมแดงคุณซะอีก?

แกไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้

อา

ฉันไม่อยากให้คุณอยู่ที่นี่เลยนะ

คุณฟี...!

♦นักปีศาจกับนักบุญสาวบริสุทธิ์ การพบกันที่ทุกคนปรารถนา--