ทวจิ-จิบิ
อาโอเบะ มาฮิโตะ
คุณฟี!
...อ่า ดีจัง!
ทั้งสามคนน่าจะปลอดภัยแล้วนะ
ตอนที่ 52 เลียนแบบนกสองสี
◇ในที่สุดก็ปรากฏตัวแล้ว—
รูปลักษณ์นี่มันเป็นปีศาจชัด ๆ เลย
ปีศาจคนนั้นมีใบหน้าที่งดงามไร้การแสดงออก
และสวมชุดสีดำสนิท
ปีศาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างจากมนุษย์โดยสิ้นเชิง
ถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ภายนอกจะคล้ายกับมนุษย์
แต่ก็น่าจะมองออกได้ตั้งแต่แรกเห็น
แต่มันเป็นสีหน้าแบบนั้น...
โอ้โห...
ก็นะ ที่นี่มันคือถิ่นที่อยู่ของมังกรดำนี่นา
จะทะลุมิติมาได้นี่ต้องเก่งน่าดูเลยนะ
ปิปิปิ
สงสัยฉันจะได้รับการต้อนรับอย่างดีสินะเนี่ย?
...ชะ
ไม่นะ
อึก
ทา
แต่ว่า
ฉันคิดว่าตัวเองโง่ขนาดไหนกันนะ?
แต่ว่า
คำพูดของมนุษย์ธรรมดาๆ
นี่เลียนแบบได้ง่ายแสนง่ายเลยนะ
แต่ว่า!
เพราะพวกปีศาจเชื่อว่าตัวเองคือสิ่งที่สูงส่งที่สุด
ปกติแล้วไม่ควรใช้คำพูดอื่นนอกจากของตัวเองหรอกนะ
...อ้าาา
ว่าแต่ว่า
จนกระทั่งประมาณ 300 ปีก่อนน่ะ
ปีศาจพวกไหนก็แทบจะไม่ได้พูดภาษาของมนุษย์เลยใช่ไหม?
นั่นแหละที่ทำให้คิดว่าพวกเขาพูดได้แต่ภาษาของปีศาจสินะ
...ก็เป็นการเปลี่ยนทิศทางของเผ่าพันธุ์น่ะนะ
แบบว่าจากบนลงล่างเลยล่ะ...
ถึงอย่างนั้นก็ตาม
ผมสีแดงนี่มันสุดยอดเลยนะ
ดี
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นสีแดงสดขนาดนี้เลย
ราวกับว่า
...เหมือนเจ้าหญิงเมื่อ 300 ปีก่อนเลยนะ?
...ถึง
แล้ว
บอน-
เจ้าหญิงผู้มีความสุข
ยังไงก็ทุกคนต้องร่ำลาที่นี่แล้วนะ
จะปล่อยให้คนที่เห็นตัวฉันกลับไปเฉย ๆ ไม่ได้หรอกนะ
ต้องไม่ให้มันเป็นเรื่องที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นสิ
...300 ปีนี่มันนานจัง
เหมือนเวทมนตร์ฟื้นฟูของนักบุญ
เหมือนวิญญาณได้หายตัวไป
มีหลายอย่างที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
และการเปลี่ยนแปลงนั้นก็ปรากฏให้เห็นในตัวปีศาจด้วย
ปีศาจควรจะหลีกเลี่ยงมนุษย์และสร้างปราสาทเพื่ออาศัยอยู่
แต่ดูจากปีศาจตัวนี้แล้ว ไม่น่าจะดูเหมือนว่ามันกำลังหลีกเลี่ยงมนุษย์
ตัวตนนี้ได้ปะปนอยู่ท่ามกลางมนุษย์หรือเปล่า?
หรือว่า
พวกปีศาจที่เหลือทั้งหมดปะปนอยู่ในหมู่มนุษย์เลยเหรอ?
...จะเป็นไปได้ยังไง
ไม่น่าจะใช่แบบนั้นหรอก
เพราะมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกันเลยนี่นา
ไม่มีทางที่จะไม่รู้หรอกนะ
...ก็ยังน่ากลัวอยู่ดีนะ
คุณฟี
ถ้าไม่เป็นการรบกวน ขอให้คุณถอยออกไปก่อนได้ไหมคะ
ตัว『เลียนแบบนก』นี้
ก็เป็นได้แค่
ปีศาจสองสีเท่านั้นค่ะ
ไม่จำเป็นต้องให้คุณ
ต้องลำบากเลยนะคะ
...ถ้างั้นก็
ขอยอมถอยจากที่นี่นะคะ
ตอนนี้ยังไม่จำเป็นต้องสู้หรอกค่ะ
...ปีศาจตนนี้
ยังไม่รู้หรอกว่าฉันเป็นนักบุญค่ะ
ถึงอย่างนั้น การถอยมารวมกันที่นี่ก็ยัง...
ขอประทานอภัยด้วยค่ะ
ฉันเคย
สาบานไว้ว่า หากได้พบกับปีศาจอีกครั้ง จะต้องผนึกมันไว้ให้ได้ทุกคน ห้ามพลาดแม้แต่คนเดียว
ฉันไม่สามารถละเมิดคำสาบานของตัวเองได้
แนวทางของหัวหน้าทีมเคอร์ทิสไม่ได้ผิดพลาด
ปีศาจส่วนใหญ่นั้นชอบรบและมีสติปัญญาสูง
ดังนั้นเมื่อเห็นแล้ว ต้องผนึกมันไว้ทันที
...หากมีโอกาสที่จะชนะอย่างแน่นอน
มิฉะนั้นแล้ว
ปีศาจจะเรียนรู้วิธีการต่อสู้กับนักบุญ
หัวหน้าทีมคงจะไม่เข้าใจหรอกมั้ง
อีกอย่างฉันเองก็ไม่มี 'กล่อง' สำหรับผนึกปีศาจนี่นา
คุณเคอร์ทิส
ปีศาจแต่ละตนก็ใช้ชีวิตแยกกันอยู่ คงจะไม่มีความเกี่ยวข้องกันหรอกค่ะ
ดังนั้นถ้าผนึกมันไป พวกปีศาจตัวอื่นก็จะไม่รู้เรื่อง
แต่ถ้ามันถูกโค่นล้มลงไปล่ะก็...
ในวินาทีนั้น ปีศาจทั้งหมดจะรับรู้ถึงการดับสูญของปีศาจตนนั้นค่ะ
7
คุณฟี
เรื่องนั้นไม่มีปัญหาค่ะ
คำพูดของคุณหัวหน้าทีมเคอร์ทิส
คงเป็นเรื่องจริงสินะคะ
ถ้างั้นก็
ฉันจะทำอะไรได้บ้างคะ
—ฉันนี่กำลังทำอะไรอยู่กันนะ
โดยที่ไม่ได้มีอัศวินช่วยเลย
มายืนตระหง่านอยู่กลางสนามรบแบบนี้
ถึงอย่างนั้นฉันก็ยังเป็นนักบุญอยู่รึเปล่านะ
...ดูสิ
นั่นเป็นปีศาจที่แตกต่างจาก 'แขนขวาของจอมมาร' โดยสิ้นเชิงเลยนะ
ดังนั้นไม่เป็นไร...
ฮากะ!
ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ
ซาบิเรีย
ใจเย็นแล้วค่ะ
—พวกพ้องช่างน่ารักเสียนี่กระไร
ไม่ลังเลที่จะพุ่งเข้าใส่ปีศาจ เพื่อไม่ให้เป็นภาระของฉัน
คุณหัวหน้าทีมเคอร์ทิส
แม้จะไม่รู้ว่าฝ่ายตรงข้ามเก่งแค่ไหน ก็ยังพยายามจะช่วยคุณหัวหน้าทีม
กรีนกับบลู
คอยปกป้องอยู่ข้างหลังอย่างเงียบๆ
เคารพความรู้สึกของฉัน ปล่อยให้ฉันทำได้อย่างอิสระ แต่ก็
ซาบิเรีย
ไม่เป็นไรหรอก คุณฟีอา
ไม่ว่าอะไรจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็จะอยู่ตรงนี้
และถ้าหากว่าถึงคราวที่ฉันไม่ต้องออกหน้า
ฟีอาสามารถใช้พลังเวทมหาศาลของฉันได้อย่างเต็มที่เลยนะ
ขอบคุณนะ ซาบิเรีย
ฉันต้องตอบแทนความซื่อสัตย์ของพวกเขาให้สมกับมัน
...เอาล่ะ ส่วนบทบาทของนักบุญล่ะ?
—ในชาติก่อนหน้านั้นนะ
เวลาต่อสู้กับปีศาจ พลังวิญญาณจะคอยช่วยเหลือเสมอเลยค่ะ
แต่ว่า
หรือว่าถ้าฉันเรียกชื่อเขาเหมือนเมื่อก่อน
เจ้าเด็กคนนั้นไม่อยู่แล้วนี่นา
เขาจะปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีกครั้งรึเปล่านะ
กุ...กุ...กุ...
ช่วยให้พลังกับฉันหน่อยสิ
เมื่อกี้เป็นแค่การร่ายมนตร์เผื่อไว้นะคะ
ไม่น่าจะเรียกวิญญาณได้หรอกค่ะ
ดังนั้นความอบอุ่นในใจนี้
ก็มาจากวิญญาณที่มอบให้ฉันในชาติก่อน
ก็เพราะความทรงจำมากมายเหล่านั้นค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันสู้ได้ค่ะ
...โอ้ พระเจ้า ช่างน่าทึ่งจริงนะคะ
อาวุธของทั้งสองคนถูกร่ายมนตร์เสริมอำนาจอยู่ด้วย
อาวุธระดับนั้น แม้แต่เชื้อพระวงศ์ชั้นสูงก็หามาได้ไม่ง่ายเลยนะคะ
พวกเธอมีของวิเศษอยู่ในมือนี่นา
...ดูเหมือนจะสบายๆ อยู่นะคะ
!!
...ยังไม่พอเลยค่ะ
การเลียนแบบนกยังไม่รู้ตัวว่ามีนักบุญอยู่
ถ้าเปิดเผยตอนนี้
วิธีการต่อสู้ก็จะเปลี่ยนไป และการต่อสู้ก็จะยืดเยื้อออกไปเท่านั้น
บทบาทของฉันคือการทำให้การต่อสู้จบลงด้วยการสูญเสียน้อยที่สุด
ต่อสู้กับปีศาจที่มีตราสัญลักษณ์
โดยไม่ใช้เวทมนตร์ฟื้นฟู
จนมุมและผนึกเขาเอาไว้
นั่นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
แม้ว่าจะทำได้ คุณหัวหน้าทีมเคอร์ทิสก็จะได้รับบาดเจ็บสาหัสเลยล่ะ
ดังนั้นสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุดก็คือ
แม้จะเข้าใจในสิ่งนั้น แต่เขาก็ยังเป็นห่วงฉันอยู่ดี
คือการไล่ต้อนปีศาจให้ถึงที่สุดโดยไม่พลาดแม้แต่ก้าวเดียว
...พลังชีวิตแบบเลียนเสียงนกคือ 12200
พลังชีวิตที่เหลืออยู่คือ 100%
พลังชีวิตของอสูรระดับ A ที่ถือว่าแข็งแกร่งโดยทั่วไปคือประมาณ 1000
อสูรระดับ S ที่อยู่เหนือกว่านั้น
การวัดความแข็งแกร่งด้วยระดับจะทำได้ถึงแค่ระดับนี้
และพวกเดียวกันกับมันก็คือ 'ปีศาจไร้ตรา'
...แข็งแกร่งจังเลยนะคะ
อสูรระดับ SS' 'ปีศาจมีตรา
พวกเขาคือสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือ 'มาตรฐาน' ซึ่งไม่มีที่สิ้นสุดเลยล่ะค่ะ
คุณหัวหน้าทีมเคอร์ทิสแข็งแกร่งนะ
คุณกรีนกับคุณบลูกก็เก่งอย่างไม่ต้องสงสัยเลย
ถึงอย่างนั้น...
พวกปีศาจที่มีตราสัญลักษณ์นั้น ระดับของมันต่างจากสิ่งมีชีวิตโดยสิ้นเชิง
ยิ่งไปกว่านั้น แต่ละตัวก็มีโครงสร้างที่แตกต่างกันด้วย
ก่อนอื่นจำเป็นต้องประเมินลักษณะของฝ่ายตรงข้ามให้ใจเย็นๆ ก่อน
การที่ท่านนกเลียนมองลงมาที่ทั้งสามคน ก็เพราะว่าพวกเขารู้ดีถึงความได้เปรียบของตัวเองสินะ
ฮะ!
แกร่งอย่างไม่น่าเชื่อเลย!
แม้จะทุ่มเต็มที่ขนาดนี้ ก็ยังไม่เป็นรอยแม้แต่รอยเดียว ช่างน่าเกรงขามจริงๆ ค่ะ!
ถึงจะถูกทำลายอาวุธแต่ก็ไม่ได้ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปทั้งตัว นับว่าสุดยอดไปเลยค่ะ
จะต้องเป็นผู้รับมรดกของตระกูลแน่ๆ เลย!
เดี๋ยวก่อนสิ
นั่นไม่ใช่คำชมแล้วล่ะค่ะ!
เพราะของวิเศษจาก 'ยุคทองอันยิ่งใหญ่' ที่สามารถนำออกมาใช้งานได้น่ะค่ะ!
เพราะนำออกมาจากห้องเก็บสมบัติไงคะ!
ค่ะ!
ร้า!
...ยังไม่พอเลยค่ะ
ปิปิปิปิ
เป็นการเคลื่อนไหวที่ไม่เลวเลยสำหรับมนุษย์นะเนี่ย
แต่ดูเหมือนจะทำร้ายฉันไม่ได้ นี่คงเป็นขีดจำกัดแล้วสินะ
ตอนที่ป้องกันการโจมตีได้นี่ก็แปลกใจนะ
แวบ
ก็ถือว่า 300 ปี มีคนเก่งๆ ประมาณ 3 คนสินะ
คิดอะไรต่างๆ นานาแล้วมันก็เริ่มจะน่าเบื่อขึ้นมาซะแล้วสิ
พี่ชายดูเหมือนจะรู้เรื่องปีศาจเยอะนะ
แต่ว่าถึงจะถามไปก็ดูเหมือนเขาจะไม่ตอบให้ฟังเลยล่ะ
แหม
ถ้าตอบได้ก็ต้องมาตรวจสอบคำพูดของเขานี่นา มันก็จะยิ่งน่าเบื่อเข้าไปอีก
ฮินะจัง
ถ้างั้น
เรามาจบกันเลยไหมล่ะ
นะ
ตอนนี้แหละค่ะ!
◆พลังของมหาสาวก, ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้ว—
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/36)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
คำแนะนำของปราชญ์แห่งอาซลีย์ ผู้โง่เขลาชั่วนิรันดร์
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
เกิดใหม่ทั้งทีก็เป็นสไลม์ไปซะแล้ว
เกิดใหม่เป็นอัศวินเกราะหนักผู้ถูกขับไล่แต่ใช้ความรู้จากเกมจนไร้เทียมทาน
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
