ตอนที่ 62.1

◇มองออกแล้ว...

เซลเรียนกำลังเล่นเกมที่ไม่ค่อยน่ารักนัก โดยใช้ภาษาโบราณ

ตอนที่ 62 - เกมราชาที่ 2

แต่เพราะมีกษัตริย์เป็นผู้สนับสนุน ทุกคนคงไม่กล้าทัดทานเขามาก่อน

ถึงจะเป็นการกระทำของเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะก็ตาม

ถ้าผู้ใหญ่ไม่ตักเตือนอย่างจริงจัง ก็คงไม่ได้นะ

ซิลลิล! อัศวินคนนี้มันเป็นอะไรกันแน่!

ฟีอาเป็น อัศวินของ กองทัพอัศวินอันดับหนึ่งของเรานะ

อัศวินเหรอ

ไม่ใช่แค่อัศวินธรรมดาๆ นะน่า!

รู้ภาษารูอาได้ด้วยนี่ ต้องเป็นนักภาษาศาสตร์อะไรสักอย่างแน่ๆ เลยนี่นา!?

ฟีอา เป็นแบบนั้นเหรอครับ?

ผมนึกว่าคุณเป็นแค่อัศวินซะอีก ที่แท้คุณก็เป็นนักภาษาศาสตร์ด้วยเหรอครับ?

หน้าตาจริงจังของมิเอเตะ

คุณบอกว่าฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญภาษาศาสตร์อย่างนั้นเหรอคะ?

แน่นอนอยู่แล้ว รับทราบครับ!

ก็แค่ระดับความรู้ภาษารูอาเท่านั้นเองนะ!!

ขออภัยด้วยค่ะ

ฉันก็เหมือนมีอะไรติดอยู่ในคอเหมือนกันค่ะ

...ไม่รู้ว่าตั้งใจจะเล่นละครฉากนี้ไปถึงไหนกันนะ

กษัตริย์โลเรนซ์น่ะ...

?

อืม...การสัมภาษณ์ครั้งนี้มันเป็นเกมไปถึงไหนแล้วเนี่ย

หือ

อ้าว

เซลเรียนดูเหมือนมือซ้ายจะขยับไม่ได้เลยนะ

เป็นผลมาจากการที่บาดเจ็บตรงร่างกาย ทำให้ทางเลือกอาชีพมันแคบลง

ก็เลยมีคนเลือกเป็นตัวตลกเยอะเลยล่ะ

ถึงจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรนะ...

นั่นมัน...

นั่นมัน

คำสาป

ทันทีที่ฉันเห็นคำสาปถูกร่าย

รูปแบบคาถาจะปรากฏขึ้นในหัว

แม้จะเป็นคำสาปที่เห็นเป็นครั้งแรก

ฉันก็จะสามารถสร้างรูปแบบคาถาที่คล้ายกันขึ้นมาในหัว

แล้วก็มักจะไม่มีคำสาปไหนที่สร้างขึ้นมาไม่ได้ตั้งแต่แรกเห็น

แต่มัน...

...นี่เป็นครั้งแรกเลยนะ

ภาพที่บอกว่าจะคลายมันออกมามันไม่ผุดขึ้นมาเลย...

...อะไรน่ะ?

มีอะไรจะพูดหรือเปล่า?

มันหมายความว่ายังไงกันนะ

เปล่า...

ไม่มีอะไรหรอกค่ะ

หรือว่าในรอบ 300 ปีนี้ มีคำสาปที่ทรงพลังที่ฉันไม่รู้จักเกิดขึ้นขึ้นมา

หรือว่าฝีมือของฉันมันตกไปซะแล้ว

ไม่ว่าจะทางไหนก็ตาม

ถ้ายังแก้อะไรไม่ได้เลยแม้แต่คำสาปเดียว ความสามารถของฉันในฐานะนักบุญก็ยังไม่ถึงขั้นเลยนะ

ฟีอา เป็นอะไรไปเหรอครับ?

หรือว่าเพราะคำพูดหยาบคายที่เซลเรียนพูดใส่ ทำให้คุณรู้สึกหม่นหมองขึ้นมาล่ะครับ?

ฉันไม่มีนิสัยชอบทำร้ายผู้หญิงหรอกนะ!

ถ้าหากว่าความกระฉับกระเฉงของเขาหายไปเพราะฉัน

ก็เลย...

ขอโทษด้วยนะ

มิฟุ...

...คืนดีกันเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?

จากนี้ไป ฟีอ่าจะต้องคอยอยู่ข้างๆ ฉันในฐานะผู้คุ้มกัน ดังนั้นจงเป็นมิตรกันให้ดีล่ะ

เซลเรียน

นายจะต้องอยู่ข้างๆ ฉันเสมอเลยนะ

...ใช่แล้ว ฟีอา

ลองเล่นเกมการ์ดกับเซลเรียนดูไหมล่ะ

เป็นเกมที่เหมาะมากสำหรับการกระชับความสัมพันธ์นะ

...คำพูดขององค์กษัตริย์ถึงจะอยู่ในรูปแบบของการเสนอแนะก็ตาม

แต่ในห้องนี้กลับไม่มีใครรับมันไว้ว่าเป็นข้อเสนอจริงๆ เลยแม้แต่คนเดียว

มันคือคำพูดของผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งอาณาจักรนาฟ

ถ้าองค์กษัตริย์ตรัสแบบนั้นแล้ว

ฉันต้องสนุกกับ

เกมการ์ดกับเซลเรียนให้เต็มที่เลยล่ะ

พวกเราส่วนใหญ่มักจะอยู่ที่ห้องนี้กับองค์กษัตริย์นะ

ถ้าเบื่อแล้ว ก็มาเล่นเกมกันตรงนี้

ถ้าฟังแต่เรื่องของขุนนางอย่างเดียวน่ะ มันน่าเบื่อจะตายไป

อย่างนั้นเหรอคะ

จริงด้วยค่ะ แค่ฟังเรื่องยากๆ เกี่ยวกับบ้านเมืองอย่างเดียวก็น่าจะเบื่อเหมือนกันเนอะ...

ฟีอา ทำไมถึงฟังเรื่องของฉันอย่างจริงจังล่ะ

แล้วทำไมถึงยังคงพูดกับฉันด้วยท่าทีที่สุภาพอยู่เรื่อยล่ะครับ?

ฉันน่ะเป็นตัวตลกนะ?

ลองพูดแบบสบายๆ กว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ?

เป็นไปไม่ได้หรอกนะ ที่เซลเรียนผู้รอบรู้และเชี่ยวชาญภาษารูอาจะ

ก็ไม่สามารถทำตัวหยาบคายได้นี่ครับ

ถ้าเป็นความรู้สึกจริงๆ ล่ะก็ ไม่น่าจะมาเหน็บแนมฉันแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่เมื่อกี้หรอกน่า!

ไม่สิ เลิกแสดงแบบนั้นได้แล้ว!

คือว่า "การรู้ภาษารูอาเป็นเพียงความรู้ในขอบเขตของการศึกษา" ใช่ไหม?

...นี่มันความรู้ระดับไหนกันนะ

โดยเนื้อแท้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นใคร ฉันก็จะปฏิบัติต่อเขาอย่างสุภาพเสมอ

นี่คือมารยาทน่ะครับ

เพราะฉันมีความรู้ด้านภาษาลูอามาแล้วนี่คะ

ทุกเรื่องต้องทำตัวให้มีกิริยามารยาทที่ดีงามสิคะ

มาทำตัวไม่ให้เกียรติกับอดีตองค์หญิงอย่างฉันได้ยังไงกันคะ!

เพราะว่าตอนนี้วิธีการพูดมันผิดเพี้ยนไปแล้ว

มันเป็นตัวอย่างความผิดพลาดของคนที่ ไม่คุ้นชินกับการใช้คำสุภาพนี่นา

...ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นคำพูดของเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะนั่นแหละ

...เห็นได้ชัดว่าทั้ง 3 คนไม่ได้ใส่ใจเราเลยสักนิด

แบบนี้จะถือว่าการพบปะกับองค์กษัตริย์ได้สิ้นสุดลงแล้วหรือเปล่านะคะ?

เอาล่ะ

มาเริ่มกันเลยนะ♡

คู่ต่อสู้ของฉันคือคนสามคนที่ชอบเล่นเกมการ์ดอยู่ประจำ

ถึงจะเป็นมือใหม่อย่างฉัน ก็ไม่น่าจะสู้ได้เลยล่ะนะ...

อันดับ 3

ทำได้แล้ว!

ไม่เป็นรองไอ้พวกเสเพลเลย!

อันดับ 2

เอ๊ะ อัจฉริยะเหรอ?

ฉันเป็นอัจฉริยะแห่งเกมการ์ดรึเปล่านะ!?

ครั้งหน้าฉันรู้สึกว่าจะเป็นอันดับ 1 แน่เลยล่ะ!

...จะเปลี่ยนเกมไหมนะ

ซาวิสกับชิริลก็เข้ามาด้วยสิ

เรียกชื่อแบบไม่ใส่คำต่อท้ายแถมยังใช้ภาษาสบายอีกด้วย

ช่างหยาบคายจริงๆ เลยนะ!

แล้วก็

จะเล่นเกมอะไรเหรอคะ?

บูชาองค์กษัตริย์

กฎกติกาง่ายๆ

ก่อนอื่น ความแรงของการ์ดจะเรียงจาก 1 ไปจนถึง 10 ตามลำดับที่เพิ่มขึ้น

จากนั้น เมื่อเรียงตามแจ็ค ควีน คิง

เลข 1 จะอ่อนที่สุด และคิงจะแข็งแกร่งที่สุด

วิธีการเล่นคือการวางการ์ดลงบนโต๊ะทีละใบก่อน

ในขณะนั้นจะต้องวางการ์ดที่แข็งแกร่งกว่าคนที่วางไปก่อนเสมอ

ถ้าวางไม่ได้ก็ ผ่าน

ในกรณีที่ทุกคนผ่าน

หรือมีการ์ดคิง ลงบนโต๊ะแล้ว จะทำการไล่การ์ดทั้งหมด

คนที่วางการ์ดใบสุดท้าย จะเป็นคนเริ่มวางการ์ดใบแรก

แล้วก็ทำซ้ำไปเรื่อยๆ คนที่ไพ่ในมือหมดก่อนก็เป็นผู้ชนะนะ

อ๋อ เข้าใจกฎแล้ว

แต่ว่า...

บูชาองค์กษัตริย์

K♠

ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่าชื่อเรื่องมันน่าสนใจเป็นพิเศษ

ไม่สิ หรืออาจจะเป็นทุกอย่างตั้งแต่เข้ามาในห้องนี้แหละที่มันแปลกไป

โย่ว

ในเมื่อได้มาแล้ว ก็ช่วยใส่โจ๊กเกอร์เข้าไปหน่อยสิ

อืมม

ถ้าใส่เข้าไปนี่ กฎมันจะยุ่งยากขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

โจ๊กเกอร์เป็นไพ่ที่แข็งแกร่งที่สุดที่มีเพียงใบเดียว

※หมายถึงไพ่รูปภาพในสำรับ (แจ็ค, ควีน, คิง)

แต่มันจะวางลงบนกระดานได้ก็ต่อเมื่อถัดจากไพ่หน้าเท่านั้น

...อ๊ะ!

เข้าใจแล้วสินะ

การพบปะกับองค์กษัตริย์ยังไม่ได้สิ้นสุดลงอีกเหรอเนี่ย

จะว่าไปแล้วนี่มัน

น่าจะเป็นการทดสอบรูปแบบหนึ่งที่มาในคราบของการพบปะสินะ

อ๊ะ!

นี่มันเป็นรสนิยมที่...

แย่จังเลยนะคะ

พอรู้คำตอบแล้ว มุมมองมันก็เปลี่ยนไปเลย

ท่าทางของรอนนี่มันดูแย่มากเลยนะ ดูจะซุ่มซ่ามด้วย

บางทีเขาคงเป็นปรมาจารย์ด้านการ์ดล่ะมั้ง

เขาต้องสามารถแจกการ์ดได้ตามใจตัวเองแน่ๆ

แล้วก็...

ก็ต้องเป็นโจ๊กเกอร์ที่อยู่ในมือฉันแน่ๆ

ไม่ผิดแน่ นี่มันเป็นการทดสอบ

...สองคนนี้ไม่มีความผิดปกติอะไร

แต่ว่า

ไม่น่าจะมีเหตุผลที่จะเข้าเกมอย่างจริงจังได้เลย

ทั้งสองคนดูตั้งใจเกินไปนะ

สมกับเป็นองค์กษัตริย์陛下จริงๆ

บางทีทุกคนก็เป็นผู้สมรู้ร่วมคิดนะ

สมกับเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด ทุกคนก็ปฏิบัติตามกฎของพระองค์กันหมดเลย