มหาปุโรหิตาที่กลับชาติมาเกิด
ซ่อนความเป็นนักบุญไว้ 第7話 กิลด์อัศวินนักบุญ ②
ZERO-The Great Salut of Remembrance
ถ้าซีเรียสชักดาบออกมา การต่อสู้นี้จะยุ่งเหยิงมากแน่
โปรด...
กลางการต่อสู้ เซราฟีน่ากำลังถูกอสูรรบกวน...!!
จัดการพวกเฟนริลให้ได้ก่อนเถอะค่ะ
......
มังงะ: ไคนัน
ต้นฉบับ: โยรุ・จิบิ
เซราฟีน่า!!
ฉันจะถูกใช้เป็นเหยื่อหรือเปล่านะคะ...
กริฟฟอนมัน
จะพาเอาแต่เหยื่อกลับรัง
แต่ว่า...เหยื่อสดนี่จำเป็นตอนที่มันมีลูกอ่อนและต้องสอนวิธีล่าต่างหาก
บางทีมันอาจจะคิดจะจัดการให้จบที่ตรงนี้
ถ้ากริฟฟอนจังคิดจะกินฉันล่ะก็...
...เดี๋ยวนะ?
กลับกัน มันจะให้ข้าวฉันเหรอคะ?
...นี่คือ
โอ้ จริงๆ ด้วย!
เฟนริลเหรอ?
อสูรรูปร่างคล้ายหมาป่าที่แผงคอแข็งตัวนั่นคือเฟนริล
แต่ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้นนะ
เฟนริลเป็นอสูรระดับสูง ดังนั้น
น่าจะแข็งแกร่งกว่ากริฟฟอนด้วยซ้ำ
การเป็นสีดำ
สีดำเป็นสีเตือนที่แสดงว่ามีพลังพิเศษที่แข็งแกร่งที่สุด
อสูรที่ถูกขนานนามว่าเป็น "อสูรใหญ่แห่งทวีป" ซึ่งอยู่บนจุดสูงสุดของทวีปนี้ ทั้งสองตัวล้วนมีสีดำ
ตัวหนึ่งเป็นมังกรดำ ส่วนอีกตัวก็...
อะไรนะ?
ไม่ใช่เฟนริลสีดำนะ
น่าจะทั่วทั้งทวีปก็คงมีอสูรสีดำแค่สองตัวนี้แหละ
อืม?・??
เจ้าตัวนี้มีสีดำเป็นแน่ๆ เลย
...แล้วเจ้าตัวที่ป่องๆ นี่มันอะไรกันนะ?
ถ้าอย่างนั้น
ก็น่าจะแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อเลยสิ...
จริงด้วยนะ แข็งแกร่งเกินมาตรฐานจริงๆ
เป็นพรจากราชันย์แห่งวิญญาณหรือเปล่านะ
หลังจากที่ลืมตาขึ้นมา
ทุกๆ วัน
แต่มันก็ยังเป็นแค่ลูกอ่อน
อาจจะยังไม่รู้วิธีใช้พลังของตัวเองก็ได้นะ
ดวงตาของฉันสามารถอ่านทุกสิ่งได้แล้ว
ดังนั้นถึงถูกกริฟฟอนพามาเป็นเหยื่อ...?
อ๊ะ!?
สีแดงนี่นา...!
บางทีที่นี่
อาจจะมีลูกกริฟฟอนปีกสีแดงอยู่รึเปล่านะ?
น่าจะเป็นกริฟฟอนสีทองตัวนี้ที่ออกลูกมาเป็นลูกกริฟฟอนสีแดงนะ
แล้วก็จับเฟนริลสีดำมาเป็นเหยื่อให้ลูกตัวนั้นด้วย
...หรือว่าลูกตัวนั้นอาจจะถูกเฟนริลสีดำกินเข้าไปแล้วล่ะ
เซราฟีน่าวิเคราะห์
กริฟฟอนสีแดงเป็นสายพันธุ์กลายพันธุ์ น่าจะแข็งแกร่งกว่ากริฟฟอนปกติ
เฟนริลสีดำ (สายพันธุ์พิเศษ)
เฟนริลสีแดง (สายพันธุ์กลายพันธุ์)
แต่เฟนริลสีดำเป็นสายพันธุ์พิเศษที่อยู่สูงกว่าอีกนะ
กริฟฟอนปกติ
ถ้าเป็นลูกปะทะลูก บางทีเฟนริลสีดำอาจจะมีส่วนได้เปรียบก็ได้
โลกของอสูรมันก็เป็นแบบว่า "อ่อนแอต้องถูกกิน" น่ะนะ...
ว่าแต่ ผมกับชุดก็เป็นสีแดง แล้ววันนี้ทั้งตัวก็เป็นสีแดงไปหมดเลยนะ
บางทีฉันอาจจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นลูกกริฟฟอนก็ได้นะ?
...ก็ใช่น่ะสิ
ถ้าลูกออกจากรังไปกะทันหัน มันก็ต้องออกตามหาแน่ๆ เลยล่ะค่ะ
คงคิดว่าฉันเป็นเด็กที่หายไป
แล้วเลยพามาที่รังสินะ
กินข้าวสิ?
แล้วก็ให้เฟนริลสีดำมาด้วยสินะ
แต่ฉันยังไม่อิ่มเลยนะ
ห๊ะ?
แถมฉันก็ไม่คิดจะกินเฟนริลสีดำด้วยซ้ำ...
จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ลูบ...
โอ้โห!
บาดแผลหนักจัง!
เฟนริลสีดำจัง
...คือว่านะ
ถ้าคุณสัญญาว่าจะไม่กินฉันเด็ดขาดนะ
ฉันจะรักษาอาการบาดเจ็บของคุณให้เอง
ใช่แล้ว!
อ๊ะ สัญญาแล้วนะ!
ต้องต้องนำสิ่งนี้ออกมาให้ได้
เผื่อว่าถ้าเกิดอันตรายขึ้น
ฉันเกือบลืมไปแล้ว แต่ฉันจำได้แล้วล่ะ!
“ระบำที่จะไม่ถูกอสูรกินเด็ดขาด”
สวัสดีค่ะ! ฉันคือเซราฟีน่าค่ะ!
เพลง/ระบำ: เซราฟีน่า
เพราะว่าฉันมีผมสีแดงนี่นา เพื่อนๆ ก็เป็นวิญญาณน่ะค่ะ
ห้ามมากินฉันเด็ดขาดเลยนะ
โอ้โห สตรอเบอร์รี่น่ากินจัง!
แต่พอคิดแบบนั้นอยู่ดีๆ ก็เป็นแมงป่องสีแดงนี่นา
โอ้โห กล้วยน่าอร่อยจัง!
แต่พอคิดไปก็เป็นแมงมุมพิษสีเหลืองซะงั้น
โอ้โห มันฝรั่งน่าอร่อยจัง!
แต่พอคิดไปก็เป็นสมุนไพรพิษสีม่วงซะงั้น
กา
โอ้โห เซราฟีน่าดูน่ากินจัง!
ถึงจะคิดแบบนั้นแล้วก็ห้ามกินนะคะ!
สมกับเป็นเซเว่นจริงๆ เลยนะ! ดูเหมือนจะได้ผลแล้วล่ะ
ใช่แล้ว นี่คือระบำสำหรับทำให้เหล่าอสูรเกิดความคุ้นเคยและมาเป็นพวกพ้องน่ะ!
ถ้าพวกเธอกำลังเพลิดเพลินไปกับเพลงและการเต้นของฉัน ก็คงจะไม่ทำเรื่องไม่ดีแน่ๆ ล่ะค่ะ
โหน~
*
ฟื้นตัว!
อ๊ะ แย่แล้ว...?
อาการบาดเจ็บมันดูเหมือนจะอ่อนแอลงกว่าที่เป็นจริงเยอะเลยนะ
ดีแล้วสินะที่รักษาอาการบาดเจ็บของอสูรที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้
พอรักษาแล้ว มันก็แข็งแกร่งขึ้นจนเกือบจะเข้าใจผิดว่าเป็นอสูรตัวอื่นเลยล่ะ
นี่คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นคนรักษาให้?
ช่างเป็นเด็กดีจริงๆ เลยนะ
ดีจังเลยที่หายแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่มีความเป็นศัตรูเลยล่ะ
ฟู่ววว~
ห๊ะ?
ห๊ะ!
ฝูงเฟนริลเหรอ!?
แย่แล้ว
แย่แล้ว
ตรงด้านหลังมองไม่ค่อยเห็นนะ แต่ว่า
ต้องมีมากกว่า 15 ตัวแน่ๆ เลย
ปกติแล้วจะไปถึงโพรงนี้ได้ก็ต่อเมื่อต้องวิ่งลงจากหน้าผาเท่านั้น
ทำไมต้องเสี่ยงอันตรายขนาดนี้ด้วยล่ะ...
เป้าหมายของเหล่าเฟนริลก็คือเฟนริลสีดำสินะ
อาการบาดเจ็บสาหัสของเฟนริลสีดำนี่เป็นฝีมือของเหล่าเฟนริลพวกนี้เอง
พวกมันตามมาจนถึงที่นี่เพื่อจะจัดการให้จบเลยสินะ
—อาาา
ไม่รู้ว่าทำไมเฟนริลที่อาศัยอยู่ลึกลงไปในป่าถึงปรากฏตัวขึ้นมา
ตอนนั้นฉันก็รู้สึกแปลกๆ นะ
ฝูงอสูรพวกนั้นก็คงเป็นแบบเดียวกันล่ะค่ะ
แต่ว่าก็ควรจะเป็นพวกพ้องนี่นา...
ทำยังไงดีเนี่ย กับเฟนริลตั้งเยอะแยะแบบนี้
ไม่รู้จะช่วยพวกดำกับกริฟฟอนยังไงดีเลย
ถึงจะไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการต่อสู้ของเหล่าอสูรก็ตาม
แต่พวกดำก็คล้อยตามฉันแล้วนี่นา
ส่วนกริฟฟอนก็เป็นคนดูแลฉันเอง
มองดูสองตัวบาดเจ็บนี่ทนไม่ไหวจริงๆ
มาปกป้องฉันเหรอ!?
สำหรับอสูรแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดก็ควรจะเป็นตัวเองสิ
กริฟฟอนควรจะอ่อนแอกว่าเฟนริลไม่ใช่เหรอ
แล้วก็กำลังจะเผชิญหน้ากันงั้นเหรอ?
อ๊ะ!
ห๊ะ!
เมื่อคิดว่าเฟนริลสีดำถูกทำให้อาการบาดเจ็บไปเยอะขนาดนั้น
ฝั่งของเหล่าเฟนริลน่าจะแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัดเลยนะ
ทั้งๆ ที่ตอนนี้เฟนริลสีดำนี่
ได้พัฒนาความเร็วและความแข็งแกร่งจนสามารถโค่นเหล่าเฟนริลตัวอื่นๆ ได้แล้ว
แต่ว่า...
...ถึงอย่างนั้นจำนวนศัตรูก็ยังเยอะเกินไป
เอาล่ะ ถ้าเป็นแบบนี้แล้วล่ะก็—
คงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องใช้ท่า 'เซราฟีน่า กู้ปังช์' ที่แข็งแกร่งนี่แล้วล่ะค่ะ
อ๊าาา!
แย่
ดะ...
ฉันมันสู้ไม่ได้นี่นา
ฟื้นฟู!
จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
แต่ถ้าปล่อยไว้อย่างนี้ อาการบาดเจ็บของสองตัวก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลย
ถ้าท่องคาถา อาการบาดเจ็บก็จะหายไป
แต่ว่ามันก็แค่ชั่วขณะนี้เท่านั้น
หลายครั้ง
หลายครั้ง
ขอโทษนะ...
ถึงแม้จะรู้สึกเหมือนร่างกายตัวเองเจ็บปวดไปด้วย เพื่อให้สองตัวนี้บาดเจ็บ
แต่คนที่บาดเจ็บก็คือสองตัวนี้ตลอดไปเลย
ที่ได้อยู่ภายใต้การปกป้องและได้รับการดูแลแบบนี้แล้วฉันรู้สึกแย่จังเลย ขอโทษด้วยนะ
—ที่นี่ชิริอุสไม่รู้จักเลย
...ชิริอุส
แม้จะรู้ว่าคงมาไม่ได้ แต่คนที่ช่วยฉันได้ก็คือ...
ชิริอุส!
ชิริอุส!!
เซราฟีน่า!
ห๊ะ?
♦แค่การเยียวยาอย่างเดียวมันไม่พอ—แสงสว่างเพียงริบหรี่ที่ฉันร้องขอและเฝ้ารอมาตลอด
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/36)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
แบล็คโคลเวอร์
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
ผมที่ตื่นขึ้นมาอีกทีในยานอวกาศ เลยกลายเป็นทหารรับจ้างอวกาศสุดแกร่ง
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
เกิดใหม่เป็นก็อบลิน มีอะไรจะถามไหม?
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
การต่อสู้ชิงบัลลังก์ในเงามืดของเจ้าชายไร้ค่าสุดแกร่ง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
