ตอน 22.1: Chapter 22.1

◇แผลของเชียตที่กลับมาท่ามกลางสายฝนมันลึกมากเลย...

เชียต!!

เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย!?

ให้ฉันเป็นคนรักษาเชียตเถอะค่ะ!

ต้นฉบับ: โยรุ · ชิบิ

มังงะ: ไคหนาน

ตอนนี้มานาของเขาหมดเกลี้ยงเลยค่ะ

ถ้าดื่มยาฟื้นฟูมานาแล้วก็จะใช้เวทมนตร์รักษาได้แล้วนะคะ!!

...พอตั้งสติแล้วดูดู

ก็ไม่ใช่บาดแผลถึงชีวิตนี่นา

ถ้างั้น

ควรจะยกให้เซนต์ที่สู้ด้วยกันมาสิคะ

เป็นการตัดสินใจที่ดีนะ

แกมันมีแนวโน้มที่จะรักษาแผลได้เร็วเกินไป ปล่อยให้เธอจัดการเถอะ

คราวนี้ไม่จำเป็นต้องรักษาแผลของเชียตก็ได้นะ

ถึงแม้จะเป็นแผลหนักก็เถอะ

หมอนั่นต้องการเวลาที่จะนอนและใช้ความคิด

นี่ไม่ใช่เวทีของฉันนี่นา

อยากจะช่วยงานจัดโต๊ะของพวกอัศวินจังจังจังน่ะค่ะ...

ครับผม

ฮึบ

คุณเซราฟีน่า

ย้ายสถานที่หน่อย... ได้ไหมครับ?

ปิตัน

ทำไมเชียตถึงได้บาดเจ็บขนาดนั้นล่ะครับ?

ในป่าของวลาด มีมอนสเตอร์จากทวีปโรดริโงเนอาศัยอยู่

และวันนี้ก็ดันไปเจอเจ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นที่เป็น "สิงโตปีศาจตราวง" เข้าซะแล้ว

สิงโตปีศาจตราวงเป็นมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งมากเลยครับ

ทำให้ทหารองครักษ์หลายคนรวมถึงหัวหน้าเดเนบต้องบาดเจ็บด้วยครับ

แค่ว่า

ที่เชียตได้รับบาดเจ็บหนักเป็นพิเศษก็เพราะว่า

ทำไมเชียตถึงทำอะไรบ้าๆ แบบนั้นล่ะ?

เขาพุ่งเข้าไปหาอสูรเพียงลำพัง โดยไม่ฟังคำเตือนของทุกคน

...สิ่งที่ฉันได้ยินมา ช่วยอย่าบอกตัวเขาเลยนะ

แม้ว่ามันจะเป็นเรื่องเมื่อหลายปีที่แล้วแล้วก็ตาม

แต่ว่า เชียตเคยเมาแบบไม่บอกใครอยู่ครั้งนึงนะ

ภายหลังมาทราบว่า

วันนั้นหมู่บ้านของเขาก็ถูกมอนสเตอร์โจมตีด้วย

เดิมทีเขาเป็นคนผมสีเหลืองนะ

คงจะดื่มไปจนกระทั่งเมามายไปเลยล่ะค่ะ

แต่ก็ถูกย้อมด้วยเลือดของคนในครอบครัวและคนในหมู่บ้านที่ถูกฆ่าตายเป็นจำนวนมากในวันนั้น

ถึงแม้ว่าเขาจะจำไม่ได้ แต่ในตอนนั้นเชียตก็เคยสารภาพหลายอย่างออกมา

เขาจะพูดซ้ำๆ ว่าที่สีเลือดนั้นไม่จางลงก็เพราะว่าเขายังชดใช้บาปไม่เสร็จสิ้น

เพราะงั้นเขาก็ยังคงจมอยู่กับความโชคร้ายในอดีต

หมอนั่นยังไม่ได้จัดการกับเรื่องในอดีตให้เสร็จสิ้น

ตัวเขาเองพยายามจะเก็บเป็นความลับ แต่ว่า

เชียตเป็นคนท้องถิ่นที่มาจากแถวนี้เอง

เป็นไปได้ว่าคนที่บุกหมู่บ้านของเชียตน่ะ

อาจจะเป็นมอนสเตอร์จากป่าของวลาดก็ได้นะ

ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

บางทีหมอนั่นกำลังพยายามล้างแค้นให้ครอบครัวกับสหายอยู่มั้งครับ

ถ้างั้นฉันก็ไม่คิดจะห้ามเชียตแล้วล่ะ

ครอบครัว

กับสหายที่ถูกมอนสเตอร์ฆ่าไป ถ้าเป็นอย่างนั้น

ในฐานะอัศวิน ฉันก็ไม่รู้หนทางอื่นที่จะแก้แค้นศัตรูได้แล้วล่ะ

อ๊ะ

การรักษาของเชียตเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ

ขอบคุณมากนะ

อึก

เอ่อ...น่ะครับ!

คุณเซราฟีน่า

ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้คุณเป็นกังวล

แล้วก็ขออภัยเป็นอย่างสูงสำหรับความผิดพลาดที่ได้ทำไปอีกครั้งด้วยครับ

ฮ่าๆ

จะโดนจนหมดสติแบบนี้ ฉันนี่ก็ยังไกลอีกเยอะเลยนะเนี่ย

เชียต

ริล่าเล่าเรื่องมอนสเตอร์ให้ฉันฟังนะ

ทั้งเรื่องหมู่บ้านของเธอ แล้วก็เรื่องครอบครัวด้วยล่ะ

เจ้าหญิงน่ะเป็นเจ้านายของฉันนี่ครับ

แน่นอนอยู่แล้ว แต่ก็นะ...ต้องรับรู้ไว้ด้วย

เพราะมันเป็นเรื่องน่าสมเพชที่ว่าเขาเอาแต่นั่งห่อเหี่ยวอยู่เป็นเวลา 12 ปีเลย

เชียตไม่น่าสมเพชเลยสักนิดนะ!

คนที่ไม่ได้รู้จักวัยเด็กของฉันคงไม่อยากให้รู้ล่ะนะ

โคตรเท่เลยเว้ย!!

คุณเซราฟีน่า สุดท้ายฉันก็ดูน่าสมเพชจริงๆ นะครับ

เชียตนี่เท่จังเลยค่ะ!!

ในเมื่อได้รับการปลอบโยนจากนายที่อายุน้อยกว่าฉันเป็นรอบเลยนี่นา

คุณได้ฟังเรื่องของเสือมังกรที่มีวงแหวนแล้วใช่ไหมคะ

วันนี้ฉันก็ได้ฟังเรื่องนั้นเป็นครั้งแรกเหมือนกัน...

แล้วก็ได้ไปพบกับเสือมังกรเหล่านั้นจริงๆ

คุณเชื่อได้เหรอครับ?

เพราะว่าฝนยังตกไม่หยุดและยังมีเมฆอยู่

ว่ามันเดินสองขาจริงๆ...

คืนนี้แม้แต่แสงจันทร์ก็ยังไม่สาดส่องเลยนะ

ในคืนแบบนี้ แม้แต่เงาก็ยังทำไม่ได้

มีเงาของคนอยู่ด้วย

เหล่าสหายที่ถูกขโมยเงาไปน่ะ

พวกเขาได้เป็นอิสระและได้รู้สึกเป็นไทแม้เพียงชั่วขณะไหมครับ?

อาการบาดเจ็บของเชียตมันหนักมากเลยล่ะ

ริล่าก็บอกด้วยว่ารักษาได้ทั้งหมดไม่ได้นะ

ลองใช้เวลาสัก 2-3 วันในเตียงเพื่อคิดถึงสิ่งที่อยากทำช้าๆ ดูไหมล่ะ?

ถ้าหายจากแผลทั้งหมด เชียตก็จะกลับไปชักดาบแล้วมุ่งหน้าสู่ป่า

ต้องขอโทษเชียตด้วยนะ แต่ริล่ารักษาแผลได้เก่งมากเลย

แล้วก็ต้องบาดเจ็บหนักอีกครั้งอย่างแน่นอน

อย่างที่ซิเรียสพูดไว้

การรักษาแผลให้หายทั้งหมดก็อาจจะไม่ใช่คำตอบเสมอไป

เขาคงต้องการเวลาที่จะได้หยุดและคิดอยู่บ้าง

ไม่จำเป็นต้องนอนถึง 2 วันหรือ 3 วันหรอกครับ!

ถ้าเป็นแค่แผลระดับนี้ พรุ่งนี้ก็ไปล่ามอนสเตอร์ได้แล้วครับ!!

เอ๊ะ!

พูดอะไรน่ะ?

เชียตเขาบาดเจ็บหนักนะ

ยังมีบาดแผลอีกเยอะมาก เขาไม่มีทางสู้ได้หรอก!

ฉันไม่ต้องการเวลาที่จะคิดหรอก

เพราะว่าสิ่งที่อยากทำมันตัดสินใจไว้แล้ว

ถ้าอย่างนั้น

...เชียตอยากทำอะไรล่ะ?

ฉันจะ

เสือมังกรที่ ทำลายหมู่บ้านของฉัน

เอ๊ะ

ก็ได้ยินมาว่าวันนี้โค่นได้แค่ตัวเดียวนะ

แต่มันก็...

อยากจะโค่นมันให้หมดด้วยมือตัวเองเลย!!

เชียตที่บาดเจ็บสาหัสขนาดนี้

จะโค่นมันให้หมดคนเดียวมัน...

อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ

ฉันเองก็รู้ถึงฝีมือของตัวเองนะ

อ่า

แต่ผมอยากจะแข็งแกร่งขึ้นเดี๋ยวนี้เลยครับ!

คุณซิเรียสรองประธานใหญ่ก็น่าจะกำจัดเสือมังกรทั้งหมดได้อยู่แล้วครับ...

แล้วก็อยากจะเอาเสือมังกรตัวนั้นมาโค่นล้มด้วยมือตัวเองด้วยครับ!

ผมอยากจะเอาชนะศัตรูด้วยมือตัวเองครับ

แต่นี่เป็นความเอาแต่ใจของฉันนะ

นอกจากนี้...

ฉันยังพบเหตุผลที่จะต้องเร่งมือเพื่อป้องกันความเสียหายเพิ่มเติมอีกด้วย

เพราะมันต้องใช้เวลาหลายปีกว่าที่ฉันจะ จัดการเสือมังกรตัวนั้นได้

ถ้างั้นก็ตกลงที่จะต่อสู้ไปพร้อมกับซิเรียสนะ

ระหว่างนั้นพวกที่ถูกขโมยเงาก็คงจะทุกข์ทรมานอยู่

ให้เขาช่วยถ่ายโอนพลังมอนสเตอร์ให้ดีไหมล่ะคะ?

การปลดปล่อยพวกเขาให้เร็วที่สุดนั่นแหละ คือสิ่งที่ทำเพื่อพวกเขา

และไม้ตายก็คือเชียตจะเป็นคนชี้ให้เห็นเอง!

เป็นเรื่องที่ฟังดูดี แต่หนังของมอนสเตอร์ตัวนั้นมันแข็งจริงๆ

แต่การตอกย้ำให้มันตายมันก็ไม่ได้ง่ายเหมือนกันนะ

คุณซิเรียสรองประธานใหญ่มันแค่ฟันครั้งเดียวหัวมอนสเตอร์ก็หลุดแล้ว

สำหรับอัศวินทั่วไปมันไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอกค่ะ

อย่างนี้นี่เอง

ไม่เคยรู้เลย

ระหว่างซิเรียสกับอัศวินคนอื่นๆ มันมีช่องว่างขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย

แต่ถ้าอย่างนั้นควรทำยังไงดีล่ะคะ?

ว่าไปแล้ว การล่ามอนสเตอร์ก็ไม่ใช่หน้าที่ของหน่วยอัศวินองครักษ์สักหน่อย

พวกเราก็แค่เข้าไปในป่าเพื่อหาของ

แล้วก็บังเอิญไปเจอเสือมังกรเข้าเท่านั้นเอง

ด้วยสภาพบาดเจ็บแบบนี้แล้ว

รองประธานใหญ่คงจะสั่งหยุดการสำรวจป่าตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป

ดังนั้น...

ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

หน่วยอัศวินคุโมเอะนี่

ถ้าไม่ระวังไว้หน่อย เขาคงจะบอกว่าจะลาออกจากหน่วยไปแล้วล่ะ

ต้องหาวิธีห้ามไว้ให้ได้...!!

การคาดเดาของเธอถูกต้องนะ

เอ๊ะ!

การสำรวจป่าวลาดในวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป จะยกเลิก