ตอน 22: Chapter 22

อีกเรื่องราวของฉันได้กลายมาเป็นดาบ

เกิดใหม่เป็นดาบแล้ว

ตอนที่ 22

(ท่ามกลางสายลม, หิมะที่โปรยปรายลงมา)

เมื่อเกิดใหม่เป็นดาบ

อิโนะอุเอะ ฮินาโกะ

ต้นฉบับ/ทานากะ ยู

#22 ถนนแห่งเทพธิดา ~ผู้กอบกู้~

ทาสเหมืองนี่มันจะเข้ามาในร้านอาหารได้ยังไงกัน!

ก็ ก็เข้าใจค่ะ แต่ว่า...

ทาสมันสกปรกจะตาย! เฮ้ย! ออกไปเลยไป!

ก็... ได้ยินมาว่ามีสาวเผ่าอสูรมาจากเมืองด้วยเรือทะเลทรายน่ะ...

อย่ามาเถียงในฐานะทาสนะเว้ย!

ซึ!!

นี่มันอะไรกัน...แกน่ะ?

เวทมนตร์เหรอ?

นี่ เมื่อกี้ที่พูดมาน่ะ...

เฮ้ย! อย่ามายุ่งเองนะ!

ไอ้เด็กเวร! แกก็โดนแสบเหมือนกันเหรอ!

อย่าแตะต้อง!

...ซึ!!

ไปกันเถอะ!

ขอบคุณมากนะคะ คุณนักผจญภัย

อืม

ฝรั่งกับสองคนนี้...

อืม ไม่ผิดแน่

เป็นพ่อแม่ของรูเลย

ถ้าอยู่ในร้านอีกคงจะทะเลาะกันอีก งั้นไปที่แพ็คยาร์ดกันเถอะ

ที่นี่ไม่มีใครมาเลยนี่นา

จาก

ขอบคุณนะ

คุณคือคุณฟรังสินะคะ...

ลูกสาวนึกว่าคุณรูกลับมาแล้วซะอีก...

เรื่องของคุณฟรังนี่ ก็ได้รับทราบ จากจดหมายแล้วค่ะ

จะแนะนำยังไงดีนะ

เอ่อ คราวหน้าจะออกงานเทศกาล

งานเทศกาลเหรอ...เจ้าหนูคนนั้นน่ะเหรอ!?

แต่ว่าที่คุณฟรังตั้งใจมาที่เหมืองนี่...

รูอาเจ็บจนไอเป็นเลือดแล้วล้มลงไป

อย่างนั้นเหรอคะ...

ฉันจะออกงานเทศกาลกับรูค่ะ

แต่ก็ไม่อยากยอมแพ้ชีวิตของรูเลย

เพราะฉะนั้นเลยมาสืบเรื่องอาการป่วยนี่ค่ะ

สำหรับความรู้สึกของคุณฟรังนี่ ดีใจมากๆ เลยค่ะ แต่ว่า...

สำหรับอาการป่วยนี้ ไม่มีใครมีข้อมูลใหม่ๆ เลยค่ะ

ถึงจะใช้การรักษาขั้นสูงไปแล้ว ก็แค่ดีขึ้นชั่วคราวเท่านั้นค่ะ

แล้วอาการก็จะกลับมาอีกค่ะ

พิษมันไหลมาจากส่วนลึกของดันเจี้ยนแน่นอนค่ะ

พวกเราเองก็พยายามสืบหาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้กับเพื่อนทาสนะคะ...

ส่วนล่างของดันเจี้ยน พิษมันเข้มข้นกว่าบริเวณเหมืองอีก

แค่ไม่กี่นาทีก็เริ่มแสดงอาการแล้วค่ะ

ไม่ใช่แค่เรื่องวิธีการรักษา แต่แม้แต่ต้นตอของมันด้วย...

ถ้ามีใครรู้อะไร ขอให้บอกพวกเราด้วยนะคะ... พวกเราเองค่ะ...

ด้วยระดับความยากที่สูงขนาดนั้น ไม่มีนักผจญภัยคนไหนที่บุกไปถึงส่วนล่างแล้วรอดกลับมาได้เลยค่ะ

คุณฟรังคะ...

ขอบคุณสำหรับลูกสาวนะคะ

เข้าร่วมงานเทศกาลเพื่ออย่างน้อยก็...

ช่วยทำให้ความฝันสุดท้ายของคุณรูเป็นจริงให้หน่อยนะคะ~

สาม

คุณฟรัง...

หลังจากแยกจากพ่อแม่ของรูแล้ว พวกเราก็มุ่งหน้าไปยังคลินิกในเมือง

มีคนไข้ที่แสดงอาการเหมือนกับรุรินกำลังทนทุกข์ทรมานอยู่

ลองสอบถามที่กิลด์นักผจญภัยแล้วก็

ดูเหมือนว่าจะไม่มีบันทึกการสืบสวนเรื่องอาการป่วยอย่างจริงจังเลยค่ะ--

ก็ไม่มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติมไปกว่าที่ได้จากพ่อของรูเลยค่ะ

น่าหงุดหงิดเนอะ

ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนี่นา

ถูกตบหน้าด้วยความจริงที่ว่าพวกเราทำอะไรไม่ได้เลย

ต้องพูดให้มันดีๆ หน่อยสิ ถึงคุณฟรัง

เราก็ทำในส่วนของเราจนเต็มที่แล้วนะ

มาเปลี่ยนอารมณ์แล้วกลับไปที่ฮับฟูฟกันเถอะ

ฉันเอง...

อุรุชิ!!

ให้ตายสิ!! ฉันก็ยอมแพ้ไม่ได้เหมือนกันนะ!!

ประเมิน!

ทักษะ:ซักผ้า ทำความสะอาด

ทักษะ:ขุดหลุม

อุรุชิ! อย่างไรก็ตาม วิ่งไปในที่ที่มีคนสิ!

จะ〈ประเมิน〉คนทั้งหมดในเมืองเลย!

มีอะไร... มีใครสักคนที่มีทักษะที่จะพลิกสถานการณ์นี้ได้...!!

ออน!

ไม่มี!

ทักษะ:เลขคณิตขนส่ง

ทักษะ:วาทศิลป์

นี่ก็ไม่ใช่ด้วย--

ทักษะ:เพลงดาบ เวทมนตร์ดิน

ไม่มี

ใครสักคน

เอ๊ะ?

อุรุชิ หยุด!

ออน?

หมาป่าแห่งความมืดเหรอ?

แก... อุรุชิสินะ

อลิสเตียร์!?

รู้สึกเหมือนโดนใครบางคน〈ประเมิน〉ไปเมื่อกี้...นะ?

อุรุชิเหรอ?

...เป็นไปไม่ได้หรอก

มี〈ตรวจจับการประเมิน〉

.........ถ้ามีอุรุชิอยู่ значит

คุณฟรังก็มาที่เหมืองด้วยสินะ

ช่วยนำทางให้หน่อยสิ

หืม? อลิสเตียร์

นั่นมันคำพูดของทางนี้ต่างหาก

ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าจะไปสืบเรื่องดันเจี้ยนของเหมืองโดเบอรี่

มาอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ?

พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว

อืม?

เป็นอะไรไป? มีอะไรเหรอ?

ดูไม่ค่อยมีแรงเลยนะ

แบบนั้นน่ะ...

จะดื้อก็เท่านั้นแหละ

ฉันนี่มีทักษะอ่านใจคนด้วยนะ

จริงเหรอ!?

โกหกน่า

อย่างนั้นเหรอ...

มาถึงที่นี่เพราะอยากจะช่วยเพื่อนร่วมทางสินะ

อืม...

คุณมีความตั้งใจที่จะสละชีวิตเพื่อเพื่อนร่วมทางคนนั้นไหม?

● ● ● ●

นี่ คุณฟรัง

ดวงตาถามว่า...