ตอน 23: Chapter 23

อีกเรื่องราวของฉันได้กลายมาเป็นดาบ

เท็นเซย์ชิตาระ เคนเดชิตะ

ตอนที่ 23

นี่ ฟรัง

นายพร้อมที่จะยอมสละชีวิตเพื่อเพื่อนร่วมทางคนนั้นไหมล่ะ?

สกิลเฉพาะตัวของฉัน 〈เนตรประเมิน〉เนี่ย มันเน้นไปที่ดันเจี้ยนกับเอกสารโบราณเป็นพิเศษนี่นา

เหมืองดอบเบอรี่ ทางเข้า

อืม

พูดง่ายๆ ก็คือ แม้จะไม่ต้องเข้าไปข้างใน ก็สามารถเก็บข้อมูลได้น่ะนะ

แต่สิ่งที่ต้องแลกมาก็คือฉันไม่สามารถบุกเข้าไปในดันเจี้ยนได้

ถูกอนุญาตให้ทำได้แค่ "รู้" เท่านั้นเอง

รู้...เหรอ...?

ที่นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของดันเจี้ยนอย่างเป็นทางการนี่นา เข้าไปได้เหรอ?

ฟุฟุ จริงๆ แล้วให้ดูเลยน่าจะเร็วกว่า

ฟรังเป็นคนพูดแทนนะ

เหมืองนี่มันก็เหมือนโถงทางเข้าของดันเจี้ยนเลยล่ะ

แถวนี้แหละกันเถอะ

ไปดินเวทมนตร์

โย้! เริ่มแล้วนะ!

โช้

ซานุซะ

เนตรประเมิน

ฟุ... ข้างใน

นี่คือแกนของดันเจี้ยนนี้เอง

ใช้〈เนตรประเมิน〉เรียกออกมาได้โดยไม่ต้องลงไปถึงส่วนที่ลึกที่สุดด้วยซ้ำ

ฮ่า~ สุดยอดไปเลยแฮะ

ถึงอย่างนั้น นี่ก็เป็นแค่แบบ "สำหรับดู" เท่านั้นแหละ

แค่ดูเฉยๆ ก็ยังไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงได้นะ

เหมืองดอบเบอรี่นี่ โรคภูมิอากาศนี่

ฉันสนใจมาตั้งนานแล้ว

แน่นอนว่าเพราะความอยากรู้อยากเห็นทางปัญญา

แต่ก็เพราะคิดว่าถ้า

จะสามารถช่วยพวกทาสเหมืองที่ต้องทนทุกข์ทรมานมานานได้

ก็เลยเป็นแบบนั้นน่ะนะ

เจ้าของโรงเตี๊ยมเคยบอกว่า

คนที่ "สอบถามเกี่ยวกับอาการป่วย" นั่นคือ อลิสเทียร์สินะ...

พวกคนไข้ที่อยู่ในคลินิก

ตรงส่วนของ "อาการ" มันถูกขัดขวางโดยอิทธิพลจากภายนอก

รูปร่างแบบนี้ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ แต่จากประสบการณ์ของฉัน สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดก็คือ

คำสาปสินะ

คำสาปที่ว่า "ไม่สามารถยกเลิกได้" ที่มันถูกร่ายใส่โรคภัยไข้เจ็บนั่นแหละ

นั่นแหละที่มันกำลังขัดขวางการเปลี่ยนแปลงสถานะอยู่

พูดง่ายๆ ก็คือ คำสาปนั่นน่ะ

มีอสูรเวทที่ปล่อยมันออกมาในรูปของสารพิษที่ผสมอยู่ในอากาศอยู่ในดันเจี้ยนนี้แหละ

งั้นถ้าจัดการเจ้าตัวนั้นได้ล่ะก็...

ดันเจี้ยนมาสเตอร์ คาส์ กริมลีปเปอร์

แต่ดูจากค่าสถานะแล้ว เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งมากเลยนะ

เจ้าตัวนี่แหละที่เป็นต้นเหตุของคำสาป

จนกว่าจะไปถึงตัวมันได้...

--มีใครอยู่ไหม?

ขอโทษนะครับ

เพราะเห็นคุณฟรัง เลยรู้สึกว่าเป็นห่วง...

อ๊ะ

รู้จักกันเหรอ?

อืม

เรื่องเมื่อครู่นี้เป็นเรื่องจริงใช่ไหมครับ...?

จริงสิ

แต่การพิชิตดันเจี้ยนเหมืองนี่มันค่อนข้างหนักหนาเลยนะ

ถึงจะลองท้าทายดู ก็ต้องได้รับการสนับสนุนจากฮับฟูฟสักครั้งล่ะนะ—

ฟังอย่างเดียวมันเสียเปล่าเหรอ

ศัตรูไม่ได้มีแค่เจ้าแห่งดันเจี้ยนนะ

ต้องมีบาเรียตลอดเวลานะ

เพราะว่าต้องคำนึงถึงการที่มาถึงจุดสิ้นสุดของมานาแล้ว... และเวลาที่จะกลับเข้าเมืองด้วย

ยิ่งเข้าไปข้างใน พิษก็จะยิ่งเข้มข้นขึ้น

ดูท่าจะเป็นการแข่งกับเวลาที่ค่อนข้างหนักเลยนะ

โดยเฉพาะเขาวงกตอุโมงค์ช่วงต้นนี่มันน่าปวดหัวจริงๆ

ถ้าหลงทางตรงนี้ ก็จะเสียเวลาไปเยอะเลยล่ะ

ให้ฉันไปด้วยได้ไหมคะ!

ห๊ะ? คุณเหรอ?

พวกทาสเหมืองผู้ชายจะถูกส่งไปสำรวจอุโมงค์บ่อยๆ เพื่อหาเหมืองใหม่ค่ะ

ยังเป็นไกด์ให้พวกนักผจญภัยได้ด้วย แถมด้วยว่า...

เผื่อว่าพวกนักผจญภัยจะถูกทิ้งไว้ข้างหลังในอุโมงค์

เข้าใจแล้ว เป็นภูมิปัญญาในการเอาตัวรอดของพวกทาสสินะ

พวกทาสจะแชร์ข้อมูลกันและท่องจำเส้นทางที่สั้นที่สุดไว้ค่ะ

จริงอยู่ที่ครั้งนี้เวลาเป็นเรื่องที่น่าเสียดาย

อาจารย์

การมีไกด์นี่เป็นเรื่องที่น่าขอบคุณนะ...

ดันเจี้ยนนี่มันอันตรายมากนะ อาจจะตายได้เลยก็ได้

ต้องทำตามคำสั่งของฉันให้ได้นะ

ถ้าทำตามนี้ไม่ได้ ก็จะพาไปไม่ได้นะ

....เข้าใจแล้ว

โย้! ตกลงกันได้แล้ว!

งั้นเริ่มเตรียมการกันเลยดีกว่า

ฟรัง—อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามเด็ดขาดนะ!

อลิสเทียร์ได้ขออนุญาตจากกิลด์เพื่อบุกดันเจี้ยน

แล้วก็จ้างพ่อของรูให้เป็นคนนำทางให้ด้วย

ตามที่〈เนตรประเมิน〉ของอลิสเทียร์บอกมา อสูรเวทมีเยอะ แต่กับดักแทบไม่มีเลยนะ

อ๊ะ! โชคดีจัง♪

แค่จัดการบอสที่อยู่ส่วนลึกสุดได้ก็พอแล้ว เอาเป็นว่าเน้นความเร็วแล้วลุยกันเลย

การปลดกับดักมันน่ารำคาญจริงๆ เลยนะ

อืมมม!

ไปกันเถอะ!

เวทมนตร์สายลม

สร้างบาเรียไว้แล้ว

อ๊ะ ขอบคุณมากเลยครับ

รีบไปให้ถึงที่หมายเร็วที่สุดเลยครับ

ป้องกันแรงกระแทกได้ด้วย

ถ้าเป็นแบบเร็วที่สุด... ก็ตรงข้างใต้ของตรงนี้แหละครับ

คงจะยากไปหน่อย งั้นจะนำทางให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้นะครับ

เอ๊ะ? คุณฟรังเหรอครับ?

เหรอครับ เมื่อครู่คุณบอกว่า

เร่งเวลาให้เลย

รอตรงนี้นะ! รู!!

คุณรู!!

ชีวิตของคู่หูมันเหมือนเปลวเทียนที่ใกล้จะดับแล้ว—

ติดตามตอนต่อไป