เสียงคำรามนี้...ต้องเป็นงูขนนกแน่ๆ
ปราสาทนี้คงจะถูกทำลายในไม่ช้า
เจ้าหญิงอามันด้าจะเอาชนะงูขนนกในตำนานได้อย่างไรกัน
อา...ช่างน่าสนุกเสียจริง...
เกิดใหม่เป็นดาบซะแล้ว
AhatterWish
โอ๊ะ
อยากจะดูสภาพน่าสมเพชของเจ้าจังเลย...
สายตาคงจะใช้การไม่ได้แล้วสินะ
—ได้เจอกันอีกแล้ว
เบ่งบาน
ยิ้มแย้ม
เมื่อได้เกิดใหม่เป็นดาบ
#9×การย้ายมิติ
แม้จะขึ้นมาก็ไร้ประโยชน์!!
งูขนนกที่ถูกปลดปล่อยออกมา ไม่มีใครสามารถโค่นมันได้!!
ถ้าทำลายปราสาทได้แล้ว ต่อไปก็เมืองในปราสาท แล้วก็ประเทศข้างเคียงอีก!
ฮ่าๆๆ...
ฮ่าๆๆๆ...
...?
เงียบผิดปกติไปนะ
อ่า โค่นเจ้าหญิงได้แล้ว
โอ้โห...
ไปสักการะร่างของเจ้าหญิงกันเถอะ
อา...น่าสนุกจริงๆ...
คาราอาเกะ
ตอนที่ทุกคนทำงานอยู่ ไม่มีเจ้าอยู่เลยนะ
กุ...กุ...กุ...
ถ้าคาราอาเกะช่วยได้ก็จะสบายขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย
การเก็บกวาดหลังจากนั้นมันเหนื่อยจริงๆ นะ
เพื่อรายงานสถานการณ์ เรากลับไปที่ของอามันด้ากันดีกว่า
แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะโอเคแล้วล่ะ
เห็นของแปลกแล้ว...
ไม่รู้จะปฏิบัติต่อเด็กตัวเล็กๆ ยังไงดี เลยไม่ถนัดเลยล่ะ
อุรุชิ
”
ฮึ
อามันด้า
เพราะว่าหินเวทมนตร์ของงูขนนกถูกอาจารย์ดูดเข้าไปเสียแล้ว
นี่ค่ะ อันนี้ขโมยมา แต่จะคืนให้
ตอนนี้มันก็เป็นแค่ท่อนไม้แล้วล่ะ
กุ...っ
●
●
●
●
......ขออภัยอีกครั้งนะคะ
ดาบเล่มนั้นเป็นของคุณสินะคะ
ขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณมาวุ่นวายด้วย
ไม่เป็นไรหรอก
การแกล้งเป็นจอมโจรก็สนุกดีเหมือนกันนะ
ถ้าจบแบบดีๆ ก็ใช้ได้หมดเลย! ไม่ต้องกังวลนะ
แถมยังเป็น
【ดาบที่มีสติปัญญา】
อีกด้วย...
อืม สนุกดี
เป็นความลับของพวกเรานะ
ถ้าเล่าให้คนอื่นฟัง คงไม่เชื่อหรอก
อ๊ะ!
คุณอามันด้า!!
สอง
อ๊าาา!! คุณปลอดภัยจริงๆ ด้วย!
พอได้ยินว่าผนึกของ "ดาบสมบัติแห่งงูขนนก" ถูกคลายออก ฉันก็รู้สึกเหมือนจะตายไปเลย...っ!
ทำให้เป็นห่วงเลยนะคะ...
เดี๋ยวจะเล่าให้ฟังอย่างละเอียดนะคะ ทุกอย่างสำเร็จได้ก็เพราะเธอเลยค่ะ
โล่งอกไปเลย... ดีจริงๆ ที่ไม่คิดว่าคงจะไม่ได้เจออีกแล้ว... คิดไปแล้ว...
เธอเหรอคะ?
แค๊ะ!
จอมโจรแมวดำ โอ๊ะ!?
ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ
อ๊ะ!
"ดาบสมบัติแห่งงูขนนก"! ถืออยู่ด้วยนี่!
เดี๋ยวนะ เนล ดาบเล่มนั้นเป็นของเธอคนนั้นนะ
ห๊ะ?
สมบัติของประเทศตัวจริงอยู่ตรงนี้
เธอคือผู้มีคุณูปการสูงสุดในการต่อสู้ครั้งนี้เลยนะ
รู้ว่าเด็กคนนี้ฝีมือดีอยู่แล้ว
แต่ก็โดนจอมโจรแมวดำเล่นงานจนราบเลยนี่นา...
แต่เด็กตัวเล็กๆ แบบนี้เหรอ? อ๊าา? สัตว์อสูรในตำนานนั่น โอ๊ะ?
อืม! เอาชนะได้แล้ว!
จริงเหรอคะ?
※อ้างอิงจากต้นฉบับ เล่ม 7
ตอนสู้กับมิดการ์ดสลอร์มในทะเลนี่สิ รู้สึกว่ามันท้าทายกว่าเยอะเลย
มิด...っ?
......ก็พูดเล่นได้เหมือนกันนี่นา
ไม่ตลกเลยนะ
ก็ว่าอยู่ว่าพี่สาวไม่หัวเราะให้เลย
ฮุย
ค่ะๆ
ในใจลึกๆ ก็ภาวนาว่าถ้า "ดาบสมบัติแห่งงูขนนก" หายไปก็คงจะดีแล้วค่ะ
ฉันเอง...
ทั้งพันธมิตร ทั้งการแต่งงาน ล้วนถูกดาบเล่มนี้ชักใยอยู่ทั้งนั้น
แต่ว่ามันไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ คือฉันแค่ใช้ดาบเล่มนี้เป็นข้ออ้างแล้วก็ยอมแพ้ต่ออนาคตเท่านั้นเอง...
มันชัดเจนเลยค่ะว่าฉันยังไม่พร้อมที่จะรับมือกับการแข่งขันกับต่างประเทศในฐานะเจ้าหญิง
คุณอามันด้า...
การที่ "ดาบสมบัติแห่งงูขนนก" หายไป ก็หมายความว่าการหมั้นของเราสิ้นสุดลงแล้วใช่ไหมคะ!
ดีแล้วไม่ใช่เหรอคะ! ที่เราไม่ต้องไปแต่งงานกับประเทศที่เจ้าเล่ห์แบบนั้น!
เจ้าชายฮามิลกลับไปยังประเทศของตัวเองหลังจากที่เหล่าสัตว์อสูรหายไปแล้วนะคะ
ดูอยู่แล้วรู้สึกเขินแทนเลยค่ะ เขาตื่นตระหนกมากเลยนะคะ
เจ้าชายคะ! รถลากคันนั้นเป็นของเรานะคะ
เงียบๆ เลยนะ เดี๋ยวจะไปจากที่นี่เอง โอ๊ย ฉันไม่อยากตาย
เขาเองก็คงไม่อยากเหยียบแผ่นดินของประเทศนี้อีกแล้วใช่ไหมคะ?
นั่น...
ว่ากันว่างูขนนกถูกกำจัดแล้วค่ะ!
คนที่ทำได้ขนาดนั้นต้องเป็นคุณอามันด้าแน่ๆ เลยค่ะ!
ในเมืองหน้าปราสาทก็มีข่าวลือกันหนาหูว่า "เจ้าหญิงอามันด้าจัดการสัตว์อสูรอย่างงูขนนกได้ด้วยตัวคนเดียว" ค่ะ
ก็จริงค่ะ ฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธนะคะ
...เข้าใจแล้วค่ะ นั่นมันสะดวกดีจริงๆ นะคะ
เจ้าหญิงที่สามารถโค่นสัตว์อสูรที่ว่ากันว่าจะทำลายทั้งประเทศได้ด้วยตัวคนเดียว
รู้สึกว่าเราคงจะลงมือได้ไม่ง่ายๆ เลยใช่ไหมคะ
อืม! จริงด้วยค่ะ!
ฉันเองจะใช้ตัวเองเป็นไพ่ต่อรองเพื่อสร้างพันธมิตรใหม่นะคะ
ประชาชนของประเทศนี้แข็งแกร่งจริงๆ ค่ะ
ถ้าเป็นกับพวกเขานะ คงจะผ่านความยากลำบากในอนาคตไปได้แน่เลยค่ะ
ไม่ใช่แค่การฟื้นฟูเท่านั้น แต่ต้องทำให้ประเทศนี้แข็งแกร่งขึ้นและมั่งคั่งขึ้นอีกด้วย
สร้างประเทศที่แข็งแกร่ง ไม่ต้องพึ่งพาดาบสมบัติ แต่ไม่ถูกประเทศอื่นคุกคาม
นั่นคือภารกิจของฉันในอนาคตค่ะ
อืม!
อามันด้าที่ฉันรู้จักก็แข็งแกร่งและอ่อนโยน ต้องไม่เป็นไรแน่ๆ
ชื่อ... คุณจะบอกฉันได้ไหมคะ?
ดาบเล่มนั้นก็ต้องมีชื่อด้วยใช่ไหมคะ?
ตอนนั้นน่ะ...
ฉันเพิ่งรู้ตัวว่าไม่รู้จักชื่อของคุณค่ะ
เอ่อ...
ถ้าพูดใหม่อีกทีมันก็ดูแปลกๆ นะคะ
ฉันชื่อฟรันค่ะ
ส่วนนี่คืออาจารย์ค่ะ
นี่คืออุรุมิกับคาราอาเกะค่ะ
ฟรันกับอาจารย์ค่ะ
ชื่อนี้คงจะตราตรึงอยู่ในใจไปตลอดชีวิตแน่ๆ เลยค่ะ
ถึงจะพยายามสร้างคำพูดออกมามากแค่ไหน ก็รู้สึกว่าคงจะสื่อความขอบคุณนี้ได้ไม่หมดเลยค่ะ
ขอแสดงความขอบคุณอย่างที่สุดค่ะ
ขอบคุณมากนะคะที่มาขโมย "ดาบสมบัติแห่งงูขนนก" มาให้
อืม!
...การขโมยดาบมันทำแบบใหญ่โตเลยเหรอคะ?
เอ๋~~~
มากๆ เลยค่ะ
ยืนยันการหายไปของความปรารถนา
เศษของ "ระฆังแห่งความปรารถนา"
จะถูกปลดออกจากอุปกรณ์ค่ะ
คุณอามันด้า!
นั่นคือเศษ
เป็นอย่างที่คิด คุณอามันด้าเป็นผู้ปรารถนาสินะ
กินสิ...
วิบวับ
คราวนี้อะไรอีกคะ?
ว๊ะ!
เริ่มส่องแสงแล้ว
ฟรัน! อาจารย์!
ขอโทษด้วยนะคะ ดูเหมือนว่าจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้วล่ะค่ะ
งั้น!
ลาก่อนค่ะ
00
หายไปเลยเหรอ!?
เวทมนตร์เคลื่อนย้าย!?...แต่ก็ไม่เห็นนี่นา
อีกอย่าง เสียงอื่นๆ นอกเหนือจากเด็กคนนั้นก็ไม่ได้ยินอะไรเลยด้วย!?
เธอก็คงมีภารกิจของเธออยู่สินะคะ
คุณอามันด้าคะ?
พวกเราก็มีเรื่องที่ต้องทำกองพะเนินเหมือนกันนะคะ
รีบกันเถอะเนล
อาจารย์~~~
เป็นอะไรไปคะ?
ค่ะ!
การทำให้ความปรารถนาเป็นจริงนี่มันค่อนข้างจะยากเลยค่ะ
ฮ่าๆๆ ก็จริงนะ
ต่อไปจะได้เจอคนแบบไหนกันนะ
หืม?
ที่นี่คือ? อาจารย์คะ!?
อยู่ตรงนี้!
คราวนี้ดูเหมือนว่าจะถูกส่งมาพร้อมกันจริงๆ ด้วยนะ
แต่ว่า...ที่นี่คือ?
โต๊ะเหรอ?
ข้างใน...ใช่ไหมคะ? ทำไมไฟถึงดับล่ะคะ?
จริงด้วย ในที่ที่มืดแบบนี้ดูอะไรกันอยู่เหรอคะ?
อาจารย์คะ คนอยู่ตรงโน้นเหรอคะ?
...โรงเตี๊ยมเหรอคะ? ให้ความรู้สึกว่ามันกว้างผิดปกติเลยแฮะ
คาราเกะ...ที่นี่เป็นที่ที่เคลื่อนไหวได้ปกติไหมคะ?
เมินอีกแล้ว...อาจารย์คะ คราวนี้จะย่างกินเจ้าตัวนี้ซะแล้ว
!?
จู่ๆ ก็สว่างขึ้นเลย!? อะไรกันเนี่ย...!!
อะ...
นี่มันอะไรกันเนี่ยะ!?
เปิดบทใหม่! โลกคราวนี้คือ...!?
จะติดตามต่อ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/30)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
แบล็คโคลเวอร์
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
ซาซากิกับพีจัง
อิรุมะคุง ผจญในแดนปีศาจ
ปรมาจารย์ดาบชั้นเซียนมาตบเกรียนถึงเมืองกรุง
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
