ตอน 3: Chapter 3

โต้!

ฟรัง คุณเหนื่อยหน่อยนะ

เริ่มชำนาญการล่าอสูรแถวนี้แล้วสินะ

อืม!

ฟู่

เป็นเพราะอาจารย์สุดยอดเลยครับ

ฮ่าๆๆ ใช่สิ ใช่สิ

ฟรัง ดึงผมออกมาจาก "ป่าแห่งความแห้งแล้ง"

ผมก็ปลดปล่อยฟรังจากการเป็นทาส

ด้วยเหตุนั้น พวกเราจึง

กลายเป็นความสัมพันธ์แบบ "ดาบ" กับ "ผู้สวมใส่"

เอาล่ะ อย่างแรกเลย ศพพวกนี้จะเก็บไว้ใน《การจัดเก็บมิติ》...แล้วก็

อาจารย์! อาจารย์ครับ!

ผมเก็บเขาของก็อบลินไว้แล้วครับ!

ถ้าเอาไปขาย ต้องได้เงินแน่ๆ

โอ้!

...มาตอนนี้แล้วเหรอ

ทำไมถึงเรียกคุณว่า "อาจารย์" ล่ะเนี่ย?

...ไม่ได้เหรอ?

ไม่สิๆๆ

ไม่ใช่ว่าไม่ได้นะ แต่ว่า...

...ตอนที่ได้ "อุปกรณ์" ของอาจารย์มาครั้งแรก...

ก็มีภาพต่างๆ ไหลเข้ามาในหัว...

รู้เลยว่าคุณเป็นนักดาบที่เก่งกาจมากๆ ที่เคยโค่นอสูรมานับไม่ถ้วน...

นักดาบ... ถึงจะเป็นดาบก็เถอะ

ฉันอยากเป็นนักดาบที่แข็งแกร่ง...

เลยตัดสินใจว่าจะให้คุณฝึกฝนฉันที่อ่อนแอคนนี้...

เพราะงั้นก็... "อาจารย์"!

...อ๊ะ... อย่างนั้นเหรอ

เพราะงั้นสำหรับคุณอาจารย์

...ไม่ชอบเหรอ?

อึก...

โอ้โห ชื่อนี้มันดีมากๆ เลยนี่นา!

ไม่ ไม่ได้ไม่ชอบซะหน่อย!

...ฉัน

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...

อยากจะ... แข็งแกร่ง

……!?

แข็งแกร่งขึ้น "วิวัฒนาการ" ค่ะ!

"วิ...วัฒนาการ" เหรอ?

ตามที่ฟรังบอกมา เผ่าอสูรนั้น ถ้าฝึกฝนตัวเองให้แข็งแกร่งถึงขีดสุดแล้ว

"วิวัฒนาการ"... งั้นเหรอ?

ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่และน่าภาคภูมิใจมากๆ สำหรับเผ่าอสูรเลยนะ

เมื่อครั้งก่อน พ่อแม่ของเธอก็ได้พาฟรังตัวน้อยออกผจญภัยเพื่อ "วิวัฒนาการ"

แต่ดูเหมือนว่าเผ่าของเธอ... เผ่าแมวดำนั้น ในอดีตไม่เคยมีใครสามารถวิวัฒนาการได้เลย

ขอโทษนะ... ฟรัง

พ่อแม่ก็พยายามอย่างหนักแต่ก็ยังคว้าจุดเริ่มต้นของการวิวัฒนาการไม่ได้ จนหมดแรงไปเลย

ฟรังก็เลยกลายเป็นคนกำพร้าโดยสมบูรณ์ แต่

ก็ตัดสินใจว่าจะมุ่งสู่สิ่งเดียวกับพ่อแม่

แต่หลังจากนั้น... ก็ถูกพ่อค้าทาสจับตัวไป

และใช้ชีวิตอยู่โดยถูกพรากอิสรภาพไปตลอดสี่ปีเลยล่ะ—

แต่ตอนนี้... เป็นอิสระแล้ว!

เพราะงั้นก็อยากจะมุ่งสู่ "การวิวัฒนาการ" น่ะครับ!

ฟู่...

...อาจารย์?

...?

อ๊าาาาาาาาาาาาา!

!?

อย่างนี้นี่เอง! มันทรมานจริงๆ เลยนะ

※พลังจิต

เอาล่ะๆ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉันเถอะ!!

ฟรัง... ฉันจะทำให้เธอ "วิวัฒนาการ" ให้สมศักดิ์ศรีเลยคอยดูนะ!

จะคบด้วยนะ! จะคบไปจนถึงก้นนรกเลยล่ะ!

อึ...

แบบนี้... เป้าหมายของการผจญภัยของเราก็ถูกตัดสินแล้ว

ย่ะ...

บอกว่าเพราะเป็นลุงเลยน้ำตาซึมเหรอ? เงียบไปเลยน่า!

ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ถ้าไม่แข็งแกร่งขึ้นก็คงไม่มีทางเป็นเรื่องได้...

ต้องฝึกฝนในการต่อสู้จริงนี่แหละ!

อืม!

โชคดีที่ฉันมีพลังที่สามารถแบ่งปัน "ทักษะ" ให้กับผู้สวมใส่อุปกรณ์ได้...

"สกิลแชร์" น่ะ

ถ้าฉันได้สกิลที่แข็งแกร่งมา

แล้วนำมาตั้งค่าได้ ฟรังก็น่าจะใช้มันได้เลยนะ

นั่นหมายความว่าถ้าฉันแข็งแกร่งขึ้น ความแข็งแกร่งของฟรังก็จะเชื่อมโยงไปด้วย

เพราะว่าดาบของฉันน่ะ ถ้ามันได้กิน "ศิลาอสูร" ของศัตรู มันจะสามารถขโมยสกิลและเติบโตได้ด้วย

ดังนั้นไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ถ้าเจอ "ศิลาอสูร" ก็อยากให้มันมาให้ฉันกินนะ

โฮ่ว...

โอ!

?

"นี่แหละ

!?

เอ๊ะ! เจ็บจัง หยุดก่อน!

"ศิลาอสูร" ของอสูรเมื่อกี้...

ไม่สิ ตรงนั้นจริงๆ แล้วไม่ใช่ปากนะ

ความอ่อนโยนบริสุทธิ์

ช่วยเอาไปปะที่ "ใบมีด" แล้วผ่ามันให้หน่อยสิ!

อืมโฮ♡

อึก...♡ อร่อยจัง!

โอ้~

ม...ไม่เป็นไร ขอ "มานาคริสตัล" แบบนี้ละกัน...

อืม! เข้าใจแล้ว

กึ้ก

ฟู่ม แล้วก็...

เอาเป็นว่าอาวุธให้ฉันก็แล้วกันนะ

แต่ว่า "ชุดเกราะ" ของฟรังก็ต้องใช้เหมือนกัน

มันก็เป็นกระดาษป้องกันนี่นา เสื้อผ้าตอนนี้

อันนี้เจอในรถม้าของพ่อค้าทาส

โอ้! ใหญ่จัง

เอ่อ... เหรียญเงิน 2 เหรียญ... เหรียญทองแดง... หึฟู่...

ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็น "ทอง" เลยล่ะนะ...

224... โกลด์เหรอ?

ว่าจะพักได้ไหมเนี่ย... ก็เพราะว่า

อ... อย่างนั้นเหรอ

ดูเหมือนจะไม่ใช่จำนวนเงินที่มากมายนักสินะ...

มูว...

เก็บสะสมไว้ใน "การจัดเก็บมิติ" จนเต็มเลยล่ะ...

อย่างเช่น วัสดุจากซากอสูรที่ล่าได้ในทุ่งราบ

ถ้าเอาขนหมีที่ลอกออกมาเมื่อกี้ไปขาย ก็น่าจะทำเงินได้พอสมควรนะ

แต่ว่าไม่รู้ว่ามีที่ไหนที่แลกเป็นเงินได้

แถวนี้มีเมืองอะไรไหมครับ?

น่าจะมีนะ น่าจะอยู่ทางโน้น

ตอนที่เห็นฟรังครั้งแรกด้วยสกิล "การประเมิน"

เธอมีสกิลที่ชื่อว่า "การรับรู้ทิศทาง" มาตั้งแต่แรกเลย

คงไม่ผิดไปจากความเป็นจริงเท่าไหร่หรอกนะ

งั้น... ไปทางเมืองกันเถอะ!

อืม!

พวกเราก็แค่เดินห่างจาก "ป่าเหี่ยวเฉา" ไปเรื่อยๆ เท่านั้นเอง

แต่ว่าก็มีจุดหมายปลายทางเป็นเมืองแล้ว!

ทุกครั้งที่ตั้งแคมป์ระหว่างทาง

เพื่อให้พอจะนำไปแลกเป็นเงินได้ทันทีเมื่อถึงเมือง

ด้วยสกิลแยกชิ้นส่วนที่มัน...เยอะแยะไปหมดเลยนะ...

พวกเราก็ช่วยกันแยกชิ้นส่วนซากอสูรที่เก็บไว้ในช่องเก็บมิติอย่างหนักเลยล่ะ

...อันนี้แข็งจัง มีดธรรมดาคงแยกไม่ได้แน่

บลัสต์ โทตัส คงมีเกราะที่แข็งมากสินะ

โอ้! ฝากไว้เลย! ล้างมือให้ดีล่ะ

อืม!

《เวทมนตร์วารี》อะควา ครีเอท

ฟรังนี่มีพรสวรรค์ดีนะ

ไม่ว่าจะเป็นสกิลการใช้ชีวิต จะเป็นสกิลกายภาพ หรือสกิลเวทมนตร์

แบดช่า

แค่สอนเคล็ดเล็กเคล็ดน้อย เธอก็ใช้มันได้คล่องแคล่วทันที

ก็เพราะว่ามันจะถูกใช้พลังเวทจากที่ฉันมีอยู่ไงล่ะ

ถึงแม้ว่าจะมีข้อดีคือไม่ต้องกังวลเรื่องพลังเวทหมดก็ตาม

ฉันย่างเนื้อไว้แล้วนะ ฟรังช่วยกินไปก่อนสิ

อืม♪

ถ้าอาจารย์ย่างให้ มันจะอร่อย!

แค่ย่างเฉยๆ ก็อร่อยแล้ว!

ฟุฟุฟุ... น่า

...หงุดหงิด...

สกิลทำอาหารที่อัพจนถึง MAX แบบสุดๆ นี่มันค่อยๆ ออกฤทธิ์แล้วสินะ...

ในเมื่ออัพมาแล้ว ก็ลองทำสตูว์หรือแกงกะหรี่ให้ฟรังกินดูไหมนะ...

เจออสูรก็ล่า

ตั้งแคมป์

กิน

ไปพร้อมๆ กับความสบายใจ

กิน

โผ่ว...

ซู่

แล้วก็อัพเลเวลสกิล

พวกเราก็เดินมุ่งหน้าไปยังเมืองอย่างไม่หยุดยั้ง

เย้!

ในที่สุดก็ออกมาถึงถนนหลวงแล้วสินะ!

อืม... ลมดีจัง

หืม? อะไรน่ะ... เกวียนเหรอ?

มีใครโดนก็อบลินโจมตีอยู่!

ไปกันเลย!

อืม, ไปช่วย!

ให้ตายสิ! เจ้าก็อบลินพวกนี้! มันเยอะเกินไปแล้ว!

ฮะ!

ฮะ!

《วิชาดาบ》...

ทะลวงสองครั้ง!!

แกว่ะ!?

!?

โอย!?

《วิชาดาบ》ดับเบิล สแลช สองชั้น!

ฝากไว้เลย!

《วิชาดาบ》...

คินุซัน!! ออร่าเบลด

เป็นวิชาดาบที่ปล่อยใบมีดเวทโดยไม่ต้องขยับตัวเลย

พลังโจมตีมัน

จำไว้ให้ดีนะ

อืม

...อา... ขอบคุณนะ คุณหนู

ยังเด็กแต่ก็แข็งแกร่งนี่นา รอดแล้วล่ะ

...อืม

ถ้าไม่รังเกียจ จะนั่งเกวียนไปด้วยกันเป็นรางวัลไหมล่ะ?

กำลังมุ่งหน้าไปยังเมืองอเลสซ่าสินะ?

เมือง!

ปุ๋ง

จะทำยังไงดีครับ อาจารย์?

?

น่าจะเป็นว่าผู้ชายคนนี้... ตั้งใจจะให้มาคุ้มกันด้วยแหละ

อืม... แต่ก็ขอยอมให้เขามาอยู่ด้วยก่อนละกัน ดูเหมือนจะไม่ใช่คนเลว

อืม...

จะให้คุ้มกันไปจนถึงเมืองให้ก็ได้นะ?

กิ...

...!

ไม่สิ แย่แล้วสิ ถูกจับได้แล้วเหรอ

แทนที่จะเป็นอย่างนั้น ก็สอนอะไรให้ฟังเยอะๆ หน่อยสิ!

ผู้ชายคนนั้นเป็นพ่อค้า ชื่อว่ารันเดล

ปกติแล้วบนถนนหลวงสายนี้ เจ้าก็อบลินจำนวนนั้น ไม่น่าจะออกมานะ

แต่ช่วงเดือนที่ผ่านมานี้ การเคลื่อนไหวของอสูรก็ดูจะคึกคักขึ้น

ดูเหมือนว่าอสูรจะออกมาบนถนนหลวงมากขึ้นด้วยสิ

“ทุ่งหญ้าหมาป่าเวท”เหรอ?

ไม่รู้จักเหรอ? ที่นี่มันเป็นเขตเวทระดับ A ที่อยู่ทางทิศตะวันออกของที่นี่นะ

คงจะเป็นการแย่งอาณาเขตของอสูรเวทที่แข็งแกร่งด้วยกันแถวนั้นแหละมั้ง

ก็เลยทำให้เหล่าอสูรเวทที่อาศัยอยู่รอบๆ ต้องหวาดกลัวกันไปหมดน่ะ

หนึ่งเดือน... นั่นคงเป็นตอนที่ฉันอาละวาดเต็มที่อยู่ในทุ่งหญ้านั่นสินะ...

ฉัน: “ชิโซโซโซ!”

อาจเป็นเพราะฉัน... ขอโทษด้วยนะ

ตรงกลางทุ่งหญ้า มีดาบเหรอ?... อืม ไม่รู้เหมือนกันนะ

ว่ากันว่ามีซากปรักหักพังอยู่ด้วยนะ...

ดูเหมือนว่าหลายคนจะไปตรวจสอบมาแล้ว แต่ก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดเหมือนกันนะ

หืมมม

ลองถามฟรันดูแล้วว่าต้นกำเนิดของฉันคืออะไร แต่ก็ยังเป็นปริศนาเหมือนเดิมสินะ...

คงไม่ง่ายขนาดนั้นสินะ...

แต่ว่า... คุณฟรัน

ถึงจะเป็นภัยคุกคามระดับ G แต่ฝีมือในการขับไล่เจ้าก็อบลินพวกนั้นนี่สุดยอดจริงๆ เลยนะ

ผมเองก็มั่นใจว่าไล่เจ้าก็อบลินได้สัก 1-2 ตัวล่ะนะ

ดูเหมือนจะเป็นนักผจญภัยระดับ E นะ เป็นไงบ้าง?

?

......เอ๊ะ

?

ภัยคุกคาม... นักผจญภัย? ระดับเหรอ?

เอ๊ะ... ไม่นะ อย่าบอกนะว่าไม่รู้

ขอโทษครับ! เอ่อ คือว่านะ

ระดับภัยคุกคามของอสูรเวท

วิกฤตของโลก, อสูรเวทระดับตำนาน. เฟนริล, มังกรระดับเทพ

แบบนี้แหละครับ ที่แบ่งระดับตามอันตรายของอสูรเวท

ภัยคุกคามของทวีป. มอนโรด มอนาร์ค จอมมาร, มังกรระดับราชา, ลิช

วิกฤตของประเทศ. เกรเตอร์เดมอน อาร์ค ทิวปองกิกัส อสูรระดับสูง, มังกรระดับสูง, ยักษ์ระดับราชา

วิกฤตของมหานคร. ไทแรนท์ เซเบิลไทเกอร์ เรทเซอร์เดมอน อสูรระดับล่าง

วิกฤตของเมือง. เรทเซอร์ฮิวดร่า บลาสต์ โทตัส

วิกฤตของหมู่บ้าน. เรทเซอร์ไวเวิร์น, ออร์ค

กลุ่มพ่อค้าขนาดเล็กถูกทำลายล้างทั้งหมด. ทวินเฮด เบียร์, ฝูงหมาป่า, ฝูงก็อบลิน

ผู้ชายวัยผู้ใหญ่พอจะขับไล่ได้. ก็อบลิน, ฟันเนซมี่

หืมมม~

ความรู้พื้นฐานต่างโลกของอาจารย์รันเดล

เพราะว่าความปลอดภัยในชีวิตของพวกเรากับอสูรเวทอันตรายมันเกี่ยวข้องกันอย่างใกล้ชิดน่ะ

ถ้ามีการแบ่งระดับตามเกณฑ์แบบนี้ไว้ ก็จะแลกเปลี่ยนข้อมูลได้ง่ายขึ้นเยอะเลยล่ะครับ

ประมาณนี้แหละ

แล้วก็ต่อด้วยอันดับนักผจญภัย

นักผจญภัยเนี่ย

ก็คือพวกที่รับงานต่างๆ เช่น การปราบอสูรเวท แล้วก็หาเงินน่ะ

ระดับ A เนี่ย พวกเขาถือว่าเป็นคนมีชื่อเสียงแล้วนะ อย่าง “ร้อยดาบ” ฟอลด์... หรือ “เทพีปีศาจ” อามันดาอะไรแบบนั้น

โอ้โห

ถ้าไปลงทะเบียนกับกิลด์นักผจญภัย เขาก็จะให้การรับรองระดับให้ด้วยนะ

โอ... ! ดีจังเลย

แล้วเขาก็จะประเมินวัตถุดิบของอสูรเวทให้ แล้วก็ซื้อให้ด้วยนะ

ยังไงซะถ้าจะล่าอสูรเวท ก็ต้องหาเงินให้ได้สิ...

งั้นก็เริ่มต้นเป็นนักผจญภัยก่อนเลย!

เมืองที่เราจะไปต่อจากนี้ก็มีกิลด์นักผจญภัยขนาดใหญ่อยู่ ลองไปดูสิ

มองเห็นแล้วนะ

นั่นคือเมืองของอเลสซ่าสินะ