ตอน 4: Chapter 4

ถนน!

ถนนแล้วโว้ยยย!

ชื่อ: ฟรัน อายุ: 12 ปี เผ่าพันธุ์: มนุษย์สัตว์-แมวดำ อาชีพ: ไม่มี สถานะ LV3 พลังชีวิต: 39 พลังเวท: 25 กำลังแขน: 24 ความว่องไว: 46 สกิล วิชาดาบ 1, เนตรยามค่ำ, เก่งการลอก, การรับรู้ทิศทาง ※สกิลที่ใช้ร่วมกันจะละไว้

พอมาถึงเมืองแห่งนี้ของอเลสซา ก็แยกจากคุณรันเดลพ่อค้าแล้ว

ตอนเข้าเมืองเนี่ย เงินค่าเข้ามันไม่พอเลย

คุณรันเดลก็รับของที่พอจะประเมินค่าได้...

อย่างเช่นเขาซื้อเขาของก็อบลินกับอาวุธให้

จิなお เขาของก็อบลินนี่ดีเลยนะ!

ในที่สุดก็เข้าไปได้

เป็นคนดีทีเดียวแฮะ

เย้! อย่างแรกเลยก็ต้องไปหากิลด์นักผจญภัยที่เขาบอกมาก่อน

อืม! จะเป็น "นักผจญภัย"

เห็นพวกที่ทำตัวเป็นนักผจญภัยอยู่ประปรายเลยนะ

สมแล้วที่เป็นเมืองที่มีกิลด์อยู่

ประเมินค่า!!

อืมมม...

พวกที่เลเวลสูงกว่าฟรันตัวจริงนี่นะ...

แต่ว่า!

ก็น่าจะไม่มีใครที่มีอาวุธแบบฉันหรอกนะ...

ฮิฮิฮิ...

ดาบยาวเหล็กคุณภาพดี พลังโจมตี: 398 ฯลฯ...

อืม...

มีดสั้นโลหะผสมมิสริล พลังโจมตี: 423 ฯลฯ...

เอ๊ะ...?

อ... พลังโจมตีของฉันมันเท่าไหร่กันนะ～

อาจารย์ พลังโจมตี: 392 ฯลฯ...

โครม!!

ตั้งใจจะทำตัวเท่ๆ ว่าฉันนี่แหละโคตรเก่ง เพราะฆ่าอสูรมาเยอะแล้ว

อ... ฉันนึกว่าตัวเองเป็นดาบเวทมนตร์หายากซะอีก

นี่มันอาจจะเป็นกบในบ่อ... ดาบธรรมดาจิ๊บจ๊อยเหรอ...!?

แต่กลับมีแต่ดาบที่พลังโจมตีสูงกว่าฉันนี่นา!

ว๊ากกกก

หืม?

เป็นอะไรไปเหรอครับ อาจารย์

ฟรัน... ฉันนี่มัน... ไม่ไหวแล้ว...

คงเป็นดาบที่ถูกสร้างขึ้นมาตามอารมณ์ชั่ววูบของใครบางคนแน่ๆ

... ดูเหมือนจะเป็นดาบกากๆ ที่ด้อยกว่าดาบทั่วไปด้วยซ้ำ...

ดูสิ มันเป็นแค่ดาบกากๆ ที่มีแต่หน้าตาดีเท่านั้นเอง...

ทิ้งฉันไป แล้วไปหาดาบที่ดีกว่านี้มาให้ฉันเถอะ...

แป๊ะ!

แกร๊ก...

อาจารย์ไม่ใช่ดาบกากนะ

อาจารย์ก็คืออาจารย์...

ดาบที่สวยงามและสุดยอดที่ช่วยผมไว้

แถมยังเป็นดาบที่สามารถ ใช้สกิลได้ด้วย

อูวว... ฟรัน... โอ้ ลูกสาวของฉัน...♡

ใช่เลย... แม้จะเป็นดาบธรรมดา

ก็แค่ต้องใช้กลุ่มสกิลที่น่าตื่นตาตื่นใจนั้นมาสนับสนุนฟรันก็พอ

คุณค่าของการมีอยู่ของผมมันน่าจะอยู่ตรงนั้นแหละ!

อเลสซา กิลด์นักผจญภัย

\(P-in\epsilon\)

ตายไปซะเถอะ

กลุ่มนั้นที่เพิ่งเอาวัตถุดิบของอสูรที่สภาพย่ำแย่เข้ามาน่ะ...

ก็มองมาทางนี้เป็นพักๆ แล้วก็ยังบ่นไม่หยุดเลย

คงกำลังบ่นพึมพำว่า "แม่งโคตรถูกเลยว่ะ ไอ้ห่า" อะไรทำนองนั้นอยู่แน่ๆ

ตรงกันข้ามสิ! ตรงกันข้าม!

อยากจะตะโกนใส่หน้ามันไปเลยว่า "แม่งแกก็รื้อถอนได้โคตรห่วยเลยว่ะ ไอ้ห่า"

การจัดการกับวัตถุดิบที่ขายไม่ออกนี่มันก็เสียเวลาพอสมควรเลยนะ

ทำให้งานเพิ่มขึ้นมาโดยไม่จำเป็นเลย...

ให้ตายสิ อยากให้มันตายไปซะจริงๆ

อ๊า แย้มยิ้ม!

นี่ฉันนะ เนล เป็นพนักงานต้อนรับอันทรงเกียรติของกิลด์นักผจญภัยอเลสซาอยู่นะ

ต้องรักษาใบหน้ายิ้มนี้ไว้! นะ

โอยยย

อ๊ะ? เป็นอะไรไปเหรอ คุณหนู

หลงทางเหรอ? ที่นี่คือกิลด์นักผจญภัยนะ

รู้ค่ะ

อยากเป็นนักผจญภัยค่ะ

บางครั้งก็มีกรณีแบบนี้เหมือนกันนะ

เด็กจรจัดที่ฝันอยากเป็นนักผจญภัยแล้วรวยเอาดื้อๆ... แบบนั้นน่ะ

อ่า... ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ

จริงจังเหรอ...?

แต่ว่าอาชีพนักผจญภัยมันเป็นงานที่อันตรายนะ... เด็กส่วนใหญ่แทบจะรอดไม่รอดเลย

แต่ว่าการลงทะเบียนมันไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้นะ

จะต้องเข้ารับการทดสอบในรูปแบบการต่อสู้จริงด้วย

ดังนั้นก็ต้อง "เริ่มต้น" ด้วยการทดสอบก่อนน่ะ

หืม... บ้าจริง...

นั่นมันอะไรน่ะ?

อืม

โครก

ถึงแม้จะได้รับบาดเจ็บสาหัสไปแล้วก็ตาม...

กิลด์เราก็จะไม่รับผิดชอบไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม แต่ว่า

อืม ไม่เป็นไร

เป็นแบบที่ต้องเจ็บหนักถึงจะรู้สินะ...

...งั้นมาทางนี้

ลานฝึกด้านหลังกิลด์

แกเป็นผู้ที่ต้องการลงทะเบียนสินะ

ข้าคือโดนาดโรนด ผู้เป็นกรรมการสอบ!

ชื่อ... โดนาดโรนด อายุ... 46 ปีเผ่าพันธุ์... อสูรมนุษย์ อาชีพ... จอมทัพนักรบ สถานะ Lv.38 พลังชีวิต... 246 พลังเวท... 133 พละกำลัง... 198 ความว่องไว... 131 สกิล

กดดัน 4, บรรทุก 3, อัตราฟื้นฟูความเร็ว 5, รับรู้ภัยอันตราย 4, การสอน 4, การฟื้นฟู 5, ความเร็วฉับพลัน 6, เวทดิน 2, โยน 4, ต้านพิษ 7, ตัดไม้ 3, ทักษะขวาน 6, วิชาขวาน 7, คำราม 3, ชุบชีวิต, ควบคุมพลังปราณ, กล้ามเนื้อแข็งแกร่ง, ฟื้นฟูชีวิตอัตโนมัติ, เพิ่มพละกำลัง (เล็กน้อย)

อ๊า... สมกับเป็นเผ่าอสูรมนุษย์จริงๆ

คุณโดนาดโรนดนี่ ทั้งรูปลักษณ์ภายนอก

วันนี้ก็มี "แรงกดดัน" ที่น่าเกรงขามสุดๆ เลยนะ

ส่วนใหญ่แล้วเด็กๆ พวกนี้ก็จะวิ่งหนีไปเพราะสกิล "แรงกดดัน" นี่แหละ

แถม... ต่อให้สู้กันแบบจริงจังขึ้นมา เด็กนักผจญภัยมือใหม่ก็คงสู้มือเก๋าๆ ไม่ได้หรอก...

นี่ก็เป็นบททดสอบที่ใช้ทำให้คนที่ไม่น่าจะไปต่อยอมแพ้ด้วยเหมือนกันนะ

ข้าไม่ถนัดการผ่อนมือเลยล่ะ... จะลุยแบบจริงจังแล้วนะ!

เข้าใจแล้ว จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ

มุออน!!

เดี๋ยวก่อนนะ... คุณโดนาดทำเกินไปแล้วมั้ง...

《เวทมนตร์ดิน》...

งั้นเหรอ...!?