ตอนที่ 1

คุณริมุรุ จะทำยังไงดีคะ?

อืมมม... ไปลองดูไหมล่ะ

พวกแกจะทำยังไงกันล่ะ?

ตัดสินใจเรียบร้อยแล้วค่ะ

อย่างนั้นเหรอ

งั้นไปกันเลยไหม

ตอนที่หนึ่ง เสียชีวิต~แล้วก็กลับชาติมาเกิด

ไส้กิมันทำท่าทางหยิ่งๆ เหมือนอะไรสักอย่าง

อึก...

นั่นมันฉันเหรอ?

แถมยังกลายเป็นสาวงาม (หรือเด็กหนุ่ม?) อีกด้วย...

ฝันแปลกๆ...

โรเนะ

น่าจะเป็นความปรารถนาของฉันสินะ?

ถึงจะพอใจกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ก็เถอะนะ

ขอถอนคำนำหน่อยค่ะ

ขอแนะนำให้รู้จักค่ะ เธอคือคู่หมั้นของผม

ซาวาทา มิโฮะ ค่ะ

มีอะไรไม่พอใจอยู่หลายอย่างเลยล่ะค่ะ

ขอโทษด้วยนะคะ รุ่นพี่

การปรึกษาเรื่องการแต่งงานนี่...

หรือว่าจะเป็นการพุ่งเป้ามาที่ฉันที่ไม่มีวาสนาเรื่องความรักกัน?

จริงนะ ทามุระ

หรือว่าเป็นความภูมิใจที่ได้คว้าสาวในบริษัทมาครองกันนะ ไอ้หมอนี่!

พวกเรา ไซงามิ ซาโตรุ ครับ

นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้คุยกันเลยนะครับ

ค่อนข้างจะตื่นเต้นนิดหน่อยค่ะ

รุ่นพี่ วันนี้ให้ผมจัดการเองครับ!

หืม? ทำไมเหรอ?

ทามูระ... เป็นรุ่นน้องที่ทำได้ดีนะ

เป็นการขอบคุณที่รับไปแล้วทั้งๆ ที่มันยาก

เป็นคนที่ไม่น่าเกลียดนี่นา

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา จะยินดีกับนายแบบตรงๆ เลยดีกว่า...

ผมเจอร้านเทมปุระอร่อยมาด้วยนะ คุณรุ่นพี่ชอบไม่ใช่เหรอ?

อะไรกัน!?

หลีกไป!

!?

มีดทำครัว!?

ทามุระ อาาาาา

ชิ่...

เอ๊ะ...

สุดยอดเลยครับ

หลังมันร้อนจัง

รุ่นพี่!!

ไม่แน่ว่าโดนแทงเข้าหรือเปล่าคะ?

อาาา ทามุระ...

รุ่นพี่! ตั้งสติหน่อย!

หน้าแบบนั้นถ้าคุณซาวาทาเห็นคงผิดหวังแย่เลยนะ

อา แฮะ... เริ่มหนาวแล้วสิ

ถ้าเลือดไม่พอ คนก็จะตายใช่ไหมนะ... แย่แล้วสิ

ตรวจสอบแล้วครับ จะสร้างร่างกายที่ไม่ต้องการเลือดครับ

ฮะโครว

ครับ

หืม? เสียงเมื่อกี้นั่น... ทามุระเหรอ?

เลือดไม่ต้องการ...? ไม่เข้าใจเลย

ถึงจะว่าไปแล้ว เสียงนายก็ไร้อารมณ์ชะมัด เหมือนเสียงอัตโนมัติของคอมพิวเตอร์เลย... หืม?

...คอมพิวเตอร์!!

ทามุระ อาาา!

เผื่อว่า เผื่อว่าฉันตายไปแล้วล่ะก็...

...ฝากคอมพิวเตอร์ของฉันด้วยนะ

เอาไปแช่ในอ่าง แล้วก็ปล่อยไฟฟ้าใส่

ลบข้อมูลให้มันหมดจดเลยนะ...

จิกต๋

ฮ่าๆ... สมกับเป็นรุ่นพี่จริงๆ เลยนะครับ

รุ่นพี่... จริงๆ แล้ววันนี้ผมอยากจะอวดคุณซาวาทาให้ฟัง

•••••

รุ่นพี่...

ก็คิดไว้อยู่แล้วนี่นา...

ชิ่... ให้ตายสิ จะให้อภัยทุกอย่างให้ จะทำให้อีกฝ่ายมีความสุข ให้ได้เลยนะ

ฝากด้วยนะ...

รุ่นพี่! รุ่นพี่!?

รุ่นพี่! ตั้งสติหน่อยสิครับรุ่นพี่!!

ชีวิตธรรมดาๆ ที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว ก็ได้เข้าบริษัทรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่แห่งหนึ่ง

ตอนนี้อายุ 37 ปี แล้วก็อาศัยอยู่คนเดียวครับ

ต้องขอบคุณ...

ที่เป็นพรหมจรรย์

ขอโทษนะไอ้ลูกชาย (ส่วนล่าง)

พี่ชายที่อายุมากกว่าดูแลพ่อแม่ของเราอยู่

ส่วนผมก็เป็นขุนนางโสดที่ใช้ชีวิตตามใจตัวเอง

ชาติหน้าถ้าได้เกิดใหม่ จะรุกไปให้สุดเหวี่ยงเลยล่ะ

—ตรวจสอบแล้วครับ ได้รับสกิลเฉพาะตัว "ผู้ล่า" สำเร็จแล้วครับ

นั่นมันไม่ไหวเหรอ?

ถึงอย่างนั้นก็มีคำร่ำลือว่า ถึงจะอายุ 30 แล้วยังเป็นหนุ่มซื่อ ก็สามารถกลายเป็นนักเวทได้นะ

ในเมื่อผมใกล้จะ 40 แล้ว บางทีผมอาจจะกลายเป็นปราชญ์ได้ก็ได้

ตรวจสอบแล้วครับ ได้รับสกิลพิเศษ "ปราชญ์"

ถ้าพยายามอีกหน่อย ก็ไม่ใช่ว่า "ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่" จะเป็นฝันไปสิ?

◇สวยจัง อายุ 50◇

ตรวจสอบแล้วครับ จะทำการพัฒนาสกิลพิเศษ "ปราชญ์"

...สำเร็จแล้วครับ สกิลพิเศษ "ปราชญ์" ได้วิวัฒนาการเป็นสกิลเฉพาะ "ปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่"

เห้ย เจ๋งเป้งนี่หว่า!

เมื่อกี้นี่อะไรกันเนี่ย!? สกิลเฉพาะตัว "มหาปราชญ์" อะไรกัน!

มันไม่เฉพาะตัวเลยสักนิด! พวกเรานี่ไม่มีอะไรจะหัวเราะเลยนะเนี่ย!

ช่างไม่เกรงใจจริงๆ เลยนะ...

นี่มัน... ช่างเถอะ...

นี่คือการตายสินะเนี่ยาาา...

...ไม่เหงาเท่าไหร่ก็จริงนะ...

...มืด

ที่นี่มันที่ไหนกัน?

ฉันกลายเป็นอะไรไป?

จำได้ว่าโดนพวกอันธพาลแทงจนแหลกเลยนี่นา

รอด...แล้วเหรอ?

แสดงว่าที่นี่คือเตียงในโรงพยาบาลสินะ?

มองไม่เห็นอะไรเลย แถมยังไม่ได้ยินอะไรเลยด้วย...

สงสัยจะเลยเวลานอนแล้วมั้ง

เอาเป็นว่ากดเรียกพยาบาลก่อนนะ...

อืม? เอ๊ะ? มือกับขาไม่ตอบสนองเลยเหรอ!?

จะเป็นไปได้ไหมว่าเส้นประสาทถูกตัดจนขยับไม่ได้?

ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ แค่โดนแทงนิดเดียว มันจะหมดสภาพมือกับขาได้ยังไง...

โถ่เอ๊ย ไม่นะ ได้โปรดเมตตาด้วยเถอะ... อึก!

โอ๊ะ!?

ขยับได้...เหรอ!?

ซาวเวอร์!

อันที่อยู่ใต้ท้องเนี่ย เป็นหญ้าเหรอเนี่ย

ไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิด

ไม่มีการมองเห็น การได้ยิน การดมกลิ่น มีแต่การสัมผัส

...แล้วรสชาติล่ะ?

เอาล่ะ ลองกินดูดีกว่า

เอ่ยออกมาด้วยปาก

หญ้าละลายแล้ว!

นี่หมายความว่ามันละลายและถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายสินะ... ว่าแต่ว่า...

กลายเป็นคนไปแล้วเหรอ!?

เอ๊ะ เดี๋ยวนะ...

ใจเย็นๆ แล้วลองตรวจสอบขอบเขตของร่างกายตัวเองสิ

...อืมมมมม

เข้าใจแล้วๆ

โฮ่ๆๆๆ?

อืม ประมาณนี้แหละ!

นี่บ้าไปแล้วเหรอ! ยอมรับไม่ได้เลยรึไง!!

อ๊าาา... แต่ว่า...

การย่อยสลายและดูดซึมของพืช

ร่างกายที่ลู่ลม

แล้วก็ความนุ่มนิ่มนี่

ไม่อยากจะยอมรับ แต่ดูเหมือนว่า ซาโตมิ ซาโตรุ จะ

ถูกแทงจนตายไปแล้ว...

ย้าาาาาาาา

ดูเหมือนว่าจะได้ไปเกิดใหม่เป็นสไลม์ซะแล้ว

จิ่ววว

ตั้งแต่ยอมรับว่าตัวเองเป็นสไลม์ ก็ผ่านไปหลายวันแล้ว

ร่างที่เด้งดึ๋งนี่ จริงๆ แล้วค่อนข้างสบายเลยนะ

ไม่รู้สึกร้อน ไม่รู้สึกหนาวด้วย

ตอนที่ไปชนกับหิน ก็ฟื้นฟูตัวเองด้วยการสร้างใหม่ได้

แล้วก็ดูเหมือนว่าจะไม่จำเป็นต้องกินหรือนอนด้วย

แค่

ความเหงา

อย่างนี้มันเป็นสิ่งที่ทำคนเดียวไม่ไหวจริงๆ

เลยกินหญ้าฆ่าเวลาไปเรื่อย

...ว่าแต่

ตั้งแต่เมื่อก่อนจนถึงตอนนี้ ยังไม่เคย... ทำอะไรสักอย่างเลยนะ

ไอ้หญ้านี่ มันไปอยู่ที่ไหนกันนะ

คำตอบครับ ถูกเก็บไว้ในกระเพาะของสกิลเฉพาะตัว "ผู้ล่า" ครับ

มาแล้ววววววว!!

ปัจจุบันปริมาณการใช้พื้นที่น้อยกว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์ครับ

จำได้นะ เสียงเหมือนเสียงสังเคราะห์ของคอมพิวเตอร์เครื่องนี้...

ดะดะ ท่านคือใครหรือขอรับ!?

อธิบาย: คือผลของสกิลพิเศษ "มหาปราชญ์" ครับ

เนื่องจากความสามารถได้เข้าที่แล้ว จึงทำให้สามารถตอบสนองได้อย่างรวดเร็วครับ

สกิลพิเศษ "มหาปราชญ์" งั้นเหรอ?

อาจารย์ครับ!

ว่าแต่ ตอนที่กำลังจะตายเนี่ย ได้สกิลอะไรสักอย่างน่ะ...

นี่สิ สกิลมันคืออะไรกันแน่?

อธิบาย: คือ "ความสามารถ" ที่หายากซึ่งสามารถได้รับได้เมื่อโลกยอมรับการเติบโตในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งครับ

เอ๊ะ ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่...

ดูเหมือนในโลกนี้จะเป็นแบบนั้นน่ะ

ทั้ง "มหาปราชญ์" กับ "ผู้ล่า" ก็เป็นสกิลของฉันเหรอ...

ตอนนั้นฉันนี่เคลิบเคลิ้มมากเลย

ถึงจะเป็นสกิล แต่พอมีคนคุยด้วย

ฉันเลยรู้สึกดีกับตัวเองไปหน่อย

ผลก็คือ...

สกิลเหรอ~

ใช่แล้ว

ฉันตกลงไปในน้ำ (น่าจะเป็นทะเลสาบใต้ดิน) น่ะ

ตายแล้ว! เพิ่งเกิดใหม่ได้จะตายอีกแล้วเหรอ!!

มหาปราชญ์เอ๊ย! ตายเพราะขาดอากาศนี่มันทรมานขนาดไหนกัน!?

อธิบาย: ร่างกายของสไลม์ไม่จำเป็นต้องใช้ออกซิเจนครับ

ว่าแต่... ไม่รู้สึกทรมานนี่นา...

ตอนนั้นที่สติกลับมาได้ เซลล์สมองของฉันในร่างสไลม์ก็คิดแผนการสุดยอดขึ้นมาได้!

เพื่อปิดบังความเขินอาย

จะกินน้ำเข้าไป แล้วก็พ่นออกมาเป็นเจ็ตน้ำขับเคลื่อน!!

※ภาพจำลอง

ฉัน

ไหวแล้ววว!!

“โกง”

ได้รับสกิล "แรงขับน้ำ" แล้วครับ

ปรือ

ปรือ

เกือบจะร้องไห้แล้วเชียว...

ได้ยินไหม เจ้าตัวน้อย

!?

มีคนพูดกับฉันนะ?

??

ไม่ใช่เหมือนมหาปราชญ์แฮะ...

แย่แล้ว ตื่นเต้นเลย

เหรอ?

นี่มันการสนทนาครั้งแรกกับตัวตนใหม่ของฉัน (สไลม์) สินะ

ต้องทำยังไงให้ดูเป็นมิตรหน่อย...

แล้วจะตอบยังไงกันเนี่ย!

ฉันไม่มีเสียงนี่นา!

นี่! ตอบมาเดี๋ยวนี้!

อย่าพูดจาเพ้อเจ้อสิ ไอ้หัวล้าน!!

อาาาาา อึดอัดจัง

หัวล้าน...

โฮ่ๆ ดูเหมือนเจ้าอยากจะตายสินะ

ได้ยินไหมวะ

ขอโทษครับ!

ไม่คิดเลยว่าแค่คิดในใจ คนอื่นจะตอบกลับมาได้...

ในสภาพที่มองไม่เห็นด้วยเนี่ย... เอิ่ม คุณล่ะครับ?

?

อืม ข้าชื่อว่า...

นี่คือการสื่อสารทางจิตนะ

?

ไม่สิ ถ้ามองไม่เห็นก็ยังไม่เริ่มสิ

เอาล่ะ จะช่วยให้มองเห็นให้เอง

เอ๊ะ!?

แต่ว่า ถึงจะเห็นร่างของฉันแล้ว ก็อย่าได้หวาดกลัวล่ะ

มีสกิลที่เรียกว่า "สัมผัสมานา" น่ะ

ใช้สำหรับสัมผัสกับพลังงานเวทรอบตัว

พลังงานเวทเหรอ?

อธิบาย: โลกนี้ถูกปกคลุมไปด้วยพลังงานเวทครับ ร่างกายของสไลม์เคลื่อนไหวได้โดยการดูดซับพลังงานเวทนั้น

สามารถได้รับได้เพียงแค่รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของพลังงานเวทภายนอก

ด้วยสิ่งนี้ ทำให้สามารถ "มองเห็น" และ "ได้ยิน" ได้ด้วย

?

เอ่อ...ดูเหมือนจะยากจังเลยค่ะ...

อืม ลองดูก็ได้

หืม... รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ล่องลอยอยู่

นี่สินะที่เรียกว่ามานาเวท?

ได้รับสกิลพิเศษ "สัมผัสมานา" แล้วครับ

เอ๊ะ ง่ายขนาดนี้เลยเหรอ?

เพื่อจัดการกับข้อมูลจำนวนมหาศาล ขอแนะนำให้ซิงค์กับ "มหาปราชญ์" ครับ

จะใช้ "สัมผัสมานา" ไหมครับ?

แน่นอนสิ

ใช่เลย!

!

อ๊ะ...

โอ้โหอออ

เห็นแล้ว!

มองเห็นแล้วววว!

ดูเหมือนจะสำเร็จแล้วสินะ

ครับ ขอบคุณมากครับ~

งั้นขอแนะนำตัวอีกทีดีไหมครับ

ข้าชื่อว่าเวลดรามังกรพายุ

"เผ่ามังกร" ที่มีอยู่เพียงสี่ร่างในโลกนี้ หนึ่งในนั้นคือ...

ควาาาาา ฮ่าๆๆๆๆ!!

เป็นมังกรนี่นา!!

... อืม เฮ้ อย่าได้หวาดกลัวสิ บอกแล้วไงว่าอย่ากลัวนะ

ถึงจะตกใจกับรูปลักษณ์ แต่เจ้ามังกรตนนี้

กลับเป็นคนช่างพูดและใจดีไม่เบา

ไม่น่าเชื่อเลยว่าเจ้าจะเป็นผู้ที่เกิดใหม่จากต่างโลก

ใช่แล้วครับ! มันลำบากมากเลยครับ!

เกิดมาได้แบบหายากมากเลยนะ

พวกผู้ที่เกิดใหม่มันก็มีบ้าง และคนจากต่างโลกก็มีอยู่เป็นครั้งคราว แต่

ผู้ที่เกิดใหม่จากต่างโลกน่ะ ข้าไม่เคยเห็นตัวอย่างเลยเท่าที่ข้ารู้มา

อืม จริงเหรอ แล้วก็...

คนจากต่างโลกมันมีอยู่ไม่แค่ตัวเจ้าคนเดียวสินะครับ

อืม พวกนั้นดูเหมือนจะได้พลังที่ต้องการเวลาข้ามมายังโลกนี้ล่ะนะ

なるほど 俺の「大賢者」や「捕食者」とかがそれか

もしかして日本人もいるかも

捜し出して会ってみるのもいいな

…そうか行ってしまうのか

露骨に寂しそう！

ええと…ヴェルドラさんはここから動けないのですか？

うむ

３００年前に勇者に封印されて以来このままよ

勇者とかいるんだ…

วีรบุรุษน่ะเก่งมากเลยนะ ถึงแม้ว่ารูปลักษณ์จะเหมือนสาวน้อยที่น่ารักก็ตาม

ยูนิคาวะ คุณสกิล "ตัดขาดสัมบูรณ์" กับ "คุกอนันต์" มาใช้ผนึกข้าไว้

...เป็นไปได้ไหมว่าแพ้เพราะถูกหลงเสน่ห์...

แฮ่ก...

เป็นไปไม่ได้หรอกน่า!

ถึงอย่างนั้น การพูดถึงเรื่องที่พ่ายแพ้นั้นก็ฟังดูสนุกดีนะ อืม...

ค่อนข้างจะตัวเล็กและผอมเพรียว

มีผิวขาว ผมสีดำเงินมัดเป็นช่อ และริมฝีปากเล็กสีแดงเข้ม

เจ้าคนนี้คงจะชอบมนุษย์แน่ๆ

พวกคุณมองอย่างตั้งใจเลยนี่นา

ถึงแม้ว่าหน้าตาจะดูสุดยอด แต่ก็ไม่น่ากลัวแล้วนะ

เอาล่ะ! งั้น... จะเป็นเพื่อนกับตัวเอง... ไม่สิ กับข้าไหม?

หาาา

เจ้าสไลม์เนี่ยนะ จะมาเป็นเพื่อนกับเวลดรามังกรพายุตนนี้เนี่ยนะ!?

ก็ไม่เป็นไร ถ้าเจ้าไม่ชอบก็ช่างเถอะ...

เจ้าบ้า! ไม่ได้บอกว่าไม่ชอบสักหน่อยนะ!!

ก็จริงของเจ้าเหมือนกันนะ...

ถ้ามันต้องทำจริงๆ ล่ะก็

เอ๊ะ จริงเหรอ? งั้นจะทำยังไงดีล่ะ?

จะคิดให้ก็ได้นะ...

...

ต้องเอาให้ได้เลย ตัดสินใจแล้ว!

ไม่เอาก็เลิกคบกัน ไม่มาอีกเด็ดขาด!

เดี๋ยวนะ

ไม่มีทางอื่นแล้วสินะ

ข้าจะยอมเป็นเพื่อนเจ้าให้เอง

จ๋อม

โอเค! ฝากตัวด้วยนะ

หืม?

เอาล่ะ งั้นจะทำยังไงกับผนึกนี้ดีล่ะ

ก็ปล่อยเพื่อนไปไม่ได้นี่นา

"มหาปราชญ์" อะไรคือวิธีที่จะปลดผนึกของเวลดรามังกรพายุได้ล่ะครับ?

ปลด... ไม่ได้ครับ

เอ๊ะ...

มิว

การทำลายด้วยความเสียหายทางกายภาพของ "คุกอนันต์" นั้นเป็นไปไม่ได้ครับ

อย่างนี้นี่เอง... สมกับเป็นความสามารถของวีรบุรุษจริงๆ นะ

วิธีที่เป็นไปได้ก็คือ...

●●●●●

จือ

อืม ฟุฟุ เข้าใจแล้วสิ

โซคุ

...เฮ้ อย่าเอาแต่คุยกับสกิลของตัวเองสิ

อย่าอิจฉาไปน่า คุณลุง

เขาบอกว่าถ้าวิเคราะห์จากข้างในและข้างนอกของ "คุกอนันต์" ก็อาจจะปลดผนึกได้นะ

แต่นะ สกิลของข้าถูกผนึกอยู่กับตัวข้า เลยใช้เองไม่ได้ล่ะ

สำหรับเรื่องนั้น แค่เวลดรามอบข้อมูลมาให้ ส่วนการวิเคราะห์น่าจะเป็นหน้าที่ของ "大賢者" ของข้าน่ะ

มันน่าจะต้องใช้เวลาพอสมควรเลยนะ

เจ้าอยากจะรีบออกจากที่นี่ไปพบเพื่อนร่วมถิ่นใช่ไหม?

ก็ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงเสนอว่า...

เวลดรา เจ้าจะยอมเข้ามาในกระเพาะของข้าไหม?

คิกคิก

/

คูฮะฮะ

คูฮะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!

มาเลยๆ เดี๋ยวนี้เลย

น่าสนใจมาก! ขอทำเลยนะ! ข้าจะมอบทุกสิ่งของข้าให้เจ้า!

เฮ้ๆ เชื่อง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

แน่นอนอยู่แล้วสิ

แทนที่จะมารอนายอยู่ที่นี่อย่างเหงาๆ

การช่วยกันทะลวง "คุกอนันต์" น่าจะสนุกกว่านะ!

งั้นตอนนี้ข้าจะใช้ "ผู้ล่า" กลืนเจ้าซะละกันนะ...

อ๊ะ เดี๋ยวก่อน

?

ข้าจะตั้งชื่อให้เจ้า

เจ้าก็ลองคิดชื่อที่เหมือนกับพวกเราดูสิ

จารึกความเป็นพวกเดียวกันนี้ไว้ในจิตวิญญาณของเจ้าซะ

โฮ่ๆ...?

ชื่อร่วมเหรอ... เหมือนนามสกุลมั้ง

อืม... มังกรพายุ พายุ... พายุเหรอ?

อืม "เทมเพสต์" ล่ะไง?

มันตรงไปตรงมาไปหน่อยไหม?

เสียงฟังดูวิเศษจริงๆ

ชอบเหรอไง!

นับจากวันนี้เป็นต้นไป ข้าคือเวลดรามังกรพายุ "เทมเพสต์"

แล้วเจ้าล่ะ...

ขอมอบนามให้เจ้า "ริมุรุ"

จงเรียกตัวเองว่า ริมุรุ นิเท็มเพสต์ ซะนะ!!

ถ้างั้นฝากด้วยนะ เพื่อนเอ๋ย

เร็วเข้าสิ ออกจาก "คุกอนันต์" มาซะนะ เวลดรา

ฝากไว้กับข้าเถอะ! จะไม่ทำให้รอนานหรอก

มาเจอกันเลย ลิมุรุ

สกิลพิเศษ

ผู้ล่า เริ่ม!

จะทำการวิเคราะห์สกิลพิเศษ "คุกอนันต์" ไหมครับ?

แน่นอนว่า "ใช่" เลยสิ!

ฝากด้วยนะ "大賢者"

ในวันนี้

โลกได้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

การหายสาบสูญของมอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติสวรรค์ "มังกรพายุ" เวลดรา ได้รับการยืนยันแล้ว

สไลม์ตัวเดียวที่สร้างสาเหตุพวกนี้...

คงจะไม่รู้เรื่องวุ่นวายพวกนี้เลยสินะ...

ปุ๊ะ

พู่ว

ระหว่างเดินทางก็อาจจะโดนอสูรรุมโจมตีก็ได้นะ

สกิล "คากะ" ฮึต!

ปฏิกิริยาของเวลดราไม่มีเลยแฮะ

ถึงจะแอบเหงาหน่อยที่เขาเป็นพวกช่างพูด แต่

ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ได้หายไปไหนนะ

เอาล่ะ ได้เวลาออกเดินทางแล้วสินะ

ตอนที่ได้เจอกันครั้งหน้า

ทางออกน่าจะทางนี้สินะ...

ข้าจะเตรียมเรื่องสนุกๆ ที่เราสามารถหัวเราะแล้วคุยกันให้เจ้าได้เลย

ว่าไปแล้ว "ริมุรุ" เนี่ย

เหมือนเคยได้ยินมาในความฝันชาติที่แล้ว...

ชื่ออะไรนะ?

เอาเลยก็ได้