ตอนที่ 2

เจอแร่แล้ว

ขอกินนะ

...เอาล่ะ

ประตูบานนี้ที่ขวางทาง

เปิดมันได้ยังไงนะ

จะใช้ "ใบมีดวารี" ฟันให้เป็นชิ้น ๆ ดีไหม

หรือจะให้ "นักล่า" กลืนกินเข้าไปเลยดี

ตั้งแต่แรกแล้ว จะคิดได้เหรอเนี่ย?

อ๊ะ

ฟู่ว์ ในที่สุดก็เปิดได้ซะที

มันขึ้นสนิมไปถึงรูดอกกุญแจเลยนะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นาไม่ได้ดูแลมาตั้งสามร้อยปีแล้ว

แต่นายกิลด์ก็ขอให้สำรวจถ้ำผนึกนี่มันเกินไปหน่อยนะ

สบายใจได้เถอะมังกรน่ะ ก็แค่กิ้งก่าตัวใหญ่เองไม่ใช่เหรอ?

มนุษย์... ดูจากท่าทางแล้วน่าจะเป็นนักผจญภัยนะ

จะลองเข้าไปทักทายดีไหม? ไม่สิ ถึงจะเป็นเหมือนเวลดราก็ไม่แน่ว่าการสื่อสารทางใจจะผ่านหรือเปล่า...

ถ้าพลาดเข้าล่ะก็

มาลาโบ้

ล่าเลย!!

หรืออะไรทำนองนั้น

น่าเสียดาย แต่ขอพักไว้ก่อนนะ

พวกคุณสองคน เข้ามาใกล้กว่านี้อีกหน่อยสิครับ

จะได้เปิดใช้งานเทคนิคพรางตัวของฉันได้ง่ายขึ้น

การออกไปอยู่ต่อหน้าคนอื่น ควรจะรอจนกว่าจะพูดได้ก่อนนะ

ไปกันเลย!

เทคนิคพรางตัวเหรอ? สกิลงั้นเหรอ?

!?

โอ้โห เทคนิคในฝันอะไรอย่างนี้...!

ไอ้เจ้าบ้าเอ๊ย ที่แอบมองได้เต็มที่เชียว

เย้! ออกเดินทางกัน!

โอ้โห

...ดูเหมือนว่าต้องเป็นเพื่อนกันในภายหลังแล้วล่ะนะ

ตอนที่ 2 ผู้พิทักษ์หมู่บ้านก็อบลิน

ーーーーーーーーーย้อนเวลากลับไปสิบกว่าวัน...

ป่าใหญ่แห่งจูรา ในอาณาจักรเล็ก ๆ แถวนั้น อาณาจักรบรูมุนด์

คนที่เรียกคุณมา ไม่ใช่แค่จากข้างนอกหรอก คุณจอมกิลด์

มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการหายตัวไปของมังกรพายุ เวลดรา

จากเรื่องนี้ คาดว่าจะเป็นการกระตุ้นของอสูรกาย

ช่วยบอกมาหน่อยว่า กิลด์มีมาตรการรับมืออย่างไรบ้าง

รัฐมนตรีแห่งอาณาจักรบรูมุนด์ บารอนเบลยาร์ด

ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกครับ

การวางแผนน่ะ มันเป็นหน้าที่ของประเทศไม่ใช่เหรอ

หัวหน้าสมาคมกิลด์ ฟูวส์

พวกเราไม่ได้มาเป็นอาสาสมัครนะครับ บารอน

...ถอยไป

พรวด

ผอมลงนะ เบลยาร์ด

ผมขาวเพิ่มขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ

อย่ามาพูดเล่นน่า

ต้องการข้อมูลนะ ฟูวส์

มันอาจจะไม่ได้จบแค่เรื่องการกระตุ้นของอสูรกายอย่างเดียวก็ได้

จักรวรรดิทางทิศตะวันออก

เทือกเขากานาร์ท

ใช่แล้ว

ตอนนี้เมื่ออำนาจยับยั้งหายไป ก็ไม่มีอะไรมาขวางกั้นการรุกรานของจักรวรรดิทางทิศตะวันออกได้แล้ว

ถ้ำผนึก

...จักรวรรดิทางทิศตะวันออกรึ?

ประเทศรอบข้าง

ประเทศที่อยู่รอบป่าจูราซึ่งยังไม่ได้ถูกครอบงำ จะถูกกลืนเข้าไปในอำนาจอย่างรวดเร็วเลยล่ะนะ

...เข้าใจแล้วน่า ความผูกพันเพื่อนสมัยเด็กน่ะ สำรวจให้เองเถอะ ฉันจะทำให้เอง

ส่วนตัวแล้วนะ...

ขอโทษด้วยนะ ช่วยได้มากเลย...

ไม่เป็นไรหรอก การที่เวลดราหายตัวไป ฉันก็เป็นกังวลอยู่เหมือนกัน

มันไม่น่าจะหายไปโดยไม่มีเหตุผลได้

ต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นในถ้ำผนึกแน่ ๆ

※ต้นเหตุ

เป๊ะเลย

น่ากลัวจัง

ว้าย

หวืออออ

ล้อเล่นน่า นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว...

น่ากลัว...

...เอ๊ะ?

โอ้โห?

มองดีๆ ดูเผินๆ ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นมั้ง

ใช่แล้ว เทียบกับเวลดราแล้ว

ก็น่ารักดีออกนี่นา

จัดไป

ฉันมีท่าไม้ตายที่ฝึกมาหนึ่งสัปดาห์แล้วนะ

รับไปซะ

"ใบมีดน้ำ"!

หืมม "ใบมีดน้ำ" นี่มันทรงพลังกว่าที่คิดแฮะ

ลมหายใจที่ละลายของเจ้านี่ก็หนักหนาไม่เบาเลยนะ

โค. แนะนำให้จับสัตว์อสูรสายฟ้ามังกรด้วย "นักล่า" นะครับ

เอ๊ะ?

ยังรู้ชนิดของอสูรกายอีกด้วย...

นี่ คุณผู้รอบรู้ หมายถึงให้จับเหรอ?

เข้าใจแล้วครับ การจับและวิเคราะห์เป้าหมายจะทำให้ได้รับสกิลนั้นได้ครับ

จริงดิ!?

ถ้างั้น งั้นก็...

ขอรับประทานเลยแล้วกัน!

ได้รับสกิล "รับรู้แหล่งกำเนิดความร้อน" และ "ลมหายใจหมอกพิษ" แล้วนะ

โอ้...

อีกอย่าง สำหรับเป้าหมายที่วิเคราะห์เสร็จแล้ว ก็สามารถ "ปลอมตัว" ได้ด้วยนะ

โฮ่ โฮ่

ปลอมตัวงั้นรึ... ประมาณนี้มั้ง?

"ผมไหม้" โซจิ

เอาล่ะ ลองทำดูหน่อยดีกว่า

เจ้าค้างคาว

ความสมจริงสูงเลย!

เดี๋ยวนะ? ถ้ากินอันนั้นเข้าไป อาจจะ...

ลมหายใจหมอกพิษ

บะตะ

ฮะตะ

ว้ายยยยย!

"ลมหายใจหมอกพิษ" งั้นผนึกมันไว้ก่อนนะ...

ขอรับประทานเลยแล้วกัน...

ได้รับสกิล "ดูดเลือด" และ "คลื่นเสียงความถี่สูง" แล้วนะ

ดีมาก ๆ

ฟุฟุฟุ คุณผู้รอบรู้ ลองเดาดูซิว่าทำไมถึงกินค้างคาวเข้าล่ะ?

ตอบครับ น่าจะเป็นเพื่อเลียนแบบอวัยวะในการเปล่งเสียงน่ะครับ

...ชิ

ก็ใช่แล้ว

?

ตัวสกิลเองน่ะ ไม่ได้สำคัญหรอก

ฉันคิดว่าถ้าเราสร้างอวัยวะที่ปล่อย "คลื่นเสียงความถี่สูง" ขึ้นมาได้ ก็น่าจะพูดได้ขึ้นมาน่ะนะ

อืม ก็ค่อนข้างยากนี่นา

แบบนี้ไหม?

หรือแบบนี้ล่ะ?

ด้วยวิธีนี้ ฉันก็เร่งฝึกการเปล่งเสียงโดยไม่สนใจแม้แต่การนอน (ถึงแม้จะไม่จำเป็นต้องนอนก็ตาม)

แน่นอนว่าระหว่างนั้นก็โดนอสูรกายโจมตีอยู่บ่อยๆ

การจับกิน

ปัดป้อง

หึ...

ได้รับสกิล "เส้นใยหนืด" และ "เส้นใยเหล็ก" แล้วนะ

ได้สกิลแล้วก็ไม่ละเลยการเสริมความแข็งแกร่งของตัวเองเลยนะ

และแล้วก็วันที่สามสินะ

พวกเรากำลังอยู่ในช่วงกลางนะ

สำเร็จแล้ว!

เย้ คุณผู้รอบรู้

ครับ

ปฏิกิริยาดูไม่ค่อยมีอะไร...

●●●●●

ถ้าคิดดูแล้ว เราขับไล่อสูรกายมาเยอะเหมือนกันนะ

การประมาทเป็นสิ่งต้องห้าม แต่ถ้าเป็นการดวลตัวต่อตัว ฉันคิดว่าน่าจะไม่แพ้พวกอสูรกายส่วนใหญ่หรอก

ในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะออกเดินทางจากถ้ำแล้ว

เป็นถ้ำในป่าสินะ

เอาล่ะ ไปกันเถอะ

เดินเล่น

อเมนโบอาไคนะ

ฝึกการเปล่งเสียง

อะ อะ อิ อุ เอะ โอะ

...สงบสุขดีนะ

เดินเล่น

ฝึกสกิล

อา~ อา

เดินเล่นและฝึกเปล่งเสียง

คากิ โน กุริ โน กิ

คาเอะ คุเคะ โคะ

เส้นใยหนืด

เหมือนกับว่าการถูกอสูรกายโจมตีอยู่ในถ้ำเมื่อก่อนเป็นเรื่องโกหกไปเลย

ว่าแต่ เมื่อก่อนตอนฝึกเปล่งเสียงครั้งหนึ่ง...

ปารา

เฮระ

จาเสะชิ, เซมุโคะจจิสุมาราเนะ ไคจาริซึอิ กิตะซึอิเกียวมัตสึ รามุไรมัตสึฟุ รามิมัตสึ ราวารุโทะโกะ สุเอะโทะโคะริยามิจิโคะจิโนะ บุจิโคะ ไนโปนุอิโปนุอิโปโนะ ชาอินงะ ชูอินกันโนะ โดอินไดคุอิน นันโซนา โบมโบโคะ นาโนะจิบุ

นิ่ นี นี...

ห๊ะ?

นั่นมันอะไรกันนะ

เหมือนกับว่าพวกมันจะกลัวฉันเลย...

หืม?

...ก็อบลินเหรอ?

ประมาณ 30 ตัวมั้ง

ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีพวกก็อบลินอยู่นี่เอง

ก็เป็นโลกที่มีสไลม์กับมังกรอยู่นี่นา

แล้วพวกมันจะตั้งใจมาโจมตีฉันเหรอ?

สไลม์ตัวเดียวโดน 30 ตัวนี่มันยังไงกันเนี่ย!

...แต่ว่า

ร่างที่อ่อนแอยิ่งนัก

ชุดเกราะที่ยับเยิน

พูดตรงๆ ฉันไม่รู้สึกว่าโดนโจมตีจากเจ้าพวกนี้เลยนะ

อึก! ตัวแกร่งจัง...

พูดได้ด้วยเหรอ!?

ข้างหน้ามีภารกิจสิบสองอย่างอยู่หรือครับ?

ว่าแต่ ทำไมถึงเข้าใจคำพูดได้นะ?

คำตอบ: คลื่นเสียงที่มีเจตจำนงถูกแปลงเป็นคำพูดที่เข้าใจได้ด้วยการประยุกต์ใช้ "การรับรู้พลังเวท"

นอกจากนี้ ถ้าเปล่งเสียงพร้อมกับใส่ "ความคิด" ก็สามารถสนทนาได้เช่นกันนะ

เข้าใจแล้ว ลองดูหน่อยดีกว่า

สวัสดีครับ

ผมชื่อริมุรุที่เป็นสไลม์เองครับ

...อึก!

อ๊ะ เอ่อ?

หุบปากซะ

อึก! ตัวแกร่งจัง! เข้าใจคำพูดของท่านแล้วครับ!

ได้โปรดช่วยสงบเสียงหน่อยเถอะครับ!

เอ่อ... บางทีความคิดอาจจะแรงเกินไปมั้ง?

ขอโทษนะ ที่ยังปรับจูนได้ไม่ดี

โอ้โสเระ โออิ พวกเราขออภัยด้วยนะ ไม่เป็นไรเลยครับ!

แล้วคุณ มีธุระอะไรกับฉันเหรอ? ข้างหน้าคุณ ไม่มีธุระอะไรเหรอ?

เป็นอย่างนั้นครับ ข้างหน้ามีหมู่บ้านของเราอยู่ครับ

เพราะตรวจพบกลิ่นอายของอสูรกายที่ทรงพลัง เลยมาเตรียมการครับ

กลิ่นอายของอสูรกายที่แข็งแกร่งเหรอ?

ตามการ "รับรู้พลังเวท" ของผม ไม่รู้สึกถึงอะไรแบบนั้นเลยนะ...

อึก! กุ กะกะ! เรื่องของโก...

แจ้งแล้วครับ ในระยะรอบตัวหนึ่งร้อยเมตร ไม่มีอสูรกายตนใดที่มีมานาที่เหนือกว่า ตัวที่ชื่อริมุรุเลยครับ

นั่นแหละ

พวกเราไม่ถูกหลอกหรอกนะ แม้แต่สไลม์ธรรมดาก็เปล่งพลังวิญญาณได้ถึงขนาดนี้

นี่มันพูดถึงฉันอยู่เหรอเนี่ย

...อืม

พลังวิญญาณงั้นเหรอ!?

จำได้ว่าเปล่งสิ่งนั้นออกมา...

ท่านผู้รอบรู้ผู้ยิ่งใหญ่ เปลี่ยนมุมมองของ "การรับรู้พลังเวท" มาให้ฉันหน่อย อยากเห็นตัวเอง

รับทราบครับ

มุมมองบุคคลที่สาม

อ้าว แย่จัง

รั่วออกมาหมดเลย!

อืม กลิ่นโอ้

(อุน- (อุน- (อุน-²,... ลอห์))

นี่มันน่าอายจัง

เหมือนกับว่ากำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่บนถนนใหญ่แบบเปิดหน้าต่างออกจนสุดเลย

ฟุฟุฟุ รู้ไหม?

แน่นอนสิครับ! แม้แต่บรรยากาศที่ลอยมาก็ยังซ่อนไว้ไม่ได้!

เก็บเข้า! เก็บเข้า!

โอ้!

อนุพันธ์เทียบกับเวลา

เพราะว่ามีผู้คนมากมายที่หวาดกลัวต่อกลิ่นอายของมัน

ฮ่าๆๆ... เปล่าหรอก แค่ไม่ได้ปล่อยกลิ่นอายออกไป ก็จะมีอสูรหลายตัวเข้ามาวุ่นวายด้วยน่ะ

ถือว่าอย่างนั้นก็แล้วกัน...

หลังจากนั้นก็เพลิดเพลินกับการสนทนากับพวกก็อบลินอยู่สักพัก

ก็เลยได้แวะไปที่หมู่บ้านตามเนื้อเรื่องที่คุยกัน

ดูเหมือนว่าจะให้พักด้วยนะ

“

คำพูดของพวกมันก็เริ่มได้ยินชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

ตรงนั้นแหละครับ

คงจะชินกับการรับฟังด้วย "การรับรู้พลังเวท" แล้วล่ะมั้ง

พวกก็อบลิน

ยับเยินจัง...

ยินดีต้อนรับครับ แขกผู้มาเยือน

ต้องขออภัยที่การต้อนรับไม่มากนักนะครับ

อ่า เปล่าๆ ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ

ผมเป็นผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านนี้ครับ

แล้ว...มีธุระอะไรถึงได้เชิญตัวมาเหรอครับ?

โฮ้!

ได้รับฟังมาจากบุตรชายที่เก็บซ่อนพลังไว้ของท่านแล้วครับ

ขอท่านโปรดรับฟังคำขอของเราด้วยได้ไหมครับ

!?

ขึ้นอยู่กับเนื้อหา ว่ามาสิ

ฮ่าๆ

เมื่อประมาณเดือนที่แล้ว เทพแห่งมังกรผู้ปกป้องดินแดนนี้ได้หายตัวไปอย่างกะทันหันครับ

เด็ก... เจ๋งเลย ดราคา?

ด้วยเหตุนั้นเอง พวกอสูรเพื่อนบ้านที่กำลังมองหาอาณาเขตจึงจับตามองดินแดนนี้ครับ

โดยเฉพาะอสูรกายเผ่ากายโรวเนี่ย ทรงพลังมากเลยครับ

ต่อให้พวกเรา 10 ตัวไปสู้กับมันสักตัว ก็ยังต้องลำบากเลยล่ะครับ...

แล้วพวกมันมีจำนวนเท่าไหร่เหรอครับ?

เป็นฝูงประมาณร้อยตัวเลยครับ

เทียบกับพวกเราที่สู้ได้เอง มีราวๆ 60 ตัว รวมตัวเมียด้วยครับ...

เป็นความแตกต่างของกำลังรบที่สิ้นหวังเลยนะ...

เรื่องที่ว่าเผ่ากายโรวมีประมาณร้อยตัวนี่แน่ใจเหรอครับ?

แน่นอนครับ

: เป็นข้อมูลที่ริกล์ ได้มาจากการต่อสู้อันดุเดือดกับเผ่ากายโรวเลยครับ

ริกล์?

ริกล์น่ะ เป็นนักรบอันดับหนึ่งของหมู่บ้านเราเลยครับ ได้ชื่อมาจากมนุษย์ปีศาจของพวกเรา

เพราะมีพี่ชายอยู่ พวกเราเลยยังมีชีวิตอยู่ครับ

...ไม่มีอีกแล้วเหรอครับ ริกูล

...เป็นลูกชายที่ภาคภูมิใจของเราเลยครับ

ถึงแม้ว่าการที่ผู้อ่อนแอกระจัดกระจายจะเป็นชะตากรรมก็ตาม

แต่เพื่อศักดิ์ศรีของลูกชาย พวกเราต้องเอาตัวรอดให้ได้

ท่านผู้ใหญ่บ้าน ขอสอบถามสักอย่างครับ

ถ้าผมช่วยหมู่บ้านนี้ล่ะ ก็ขอผลตอบแทนอะไรเป็นสิ่งตอบแทนครับ?

พวกคุณจะมอบอะไรให้ผมได้บ้างครับ?

จริงๆ แล้วก็จะช่วยให้ตามใจนึกก็ได้

ท่านผู้แข็งแกร่ง โปรดรับความจงรักภักดีของเราเถิดครับ!

แค่ต้องจัดระเบียบเล็กน้อยเท่านั้นเอง

...น่าคิดถึงจัง

รุ่นพี่ ขอโทษนะครับ

ฝากด้วยนะครับ!

อ๊ะ? ไม่มีอะไรเหรอเนี่ย...

พูดอะไรน่ะ ฉันมันอ่อนแอเกินไปสำหรับสิ่งที่ถูกขอร้อง

เป็นเสียงหอนของพวกเผ่ากายโรว...!!!

ใกล้แล้ว!

ในที่สุดก็จะบุกเข้ามาแล้วเหรอ!?

นี่มันแย่แล้วนะ!

จบสิ้นแล้ว!

พวกเราทุกคนกำลังจะถูกกินเข้าให้แล้ว!

ไปที่ไหนล่ะ!?

ไปกันเถอะ!

ไม่มีที่ให้ไปหรอก

ยังมีคนบาดเจ็บกับผู้หญิงเด็กๆ อยู่ด้วยนะ

เช่!

ว้ากกก!

พวกเธอใจเย็นๆ ก่อน...

ไม่จำเป็นต้องกลัวเลยนะ

นี่คือคนที่กำลังจะโค่นล้ม

งั้น...

อ่า คำขอของพวกเจ้า

แทนที่วายุมังกรเวลดรา

ริมลุเนเทมเพสต์แห่งนี้ จะรับฟังให้เอง!

โปรดมอบการคุ้มครองแก่พวกเราด้วยเถอะครับ

ถ้าเป็นเช่นนั้น ตั้งแต่วันนี้ พวกเราจะเป็นผู้รับใช้ที่ภักดีของท่านแล้วครับ!