ตอน 2: Chapter 2

เจอแร่แล้ว

ขอกินนะ

...เอาล่ะ

ประตูบานนี้ที่ขวางทาง

เปิดมันได้ยังไงนะ

จะใช้ "ใบมีดวารี" ฟันให้เป็นชิ้น ๆ ดีไหม

หรือจะให้ "นักล่า" กลืนกินเข้าไปเลยดี

ตั้งแต่แรกแล้ว จะคิดได้เหรอเนี่ย?

อ๊ะ

ฟู่ว์ ในที่สุดก็เปิดได้ซะที

มันขึ้นสนิมไปถึงรูดอกกุญแจเลยนะ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นาไม่ได้ดูแลมาตั้งสามร้อยปีแล้ว

แต่นายกิลด์ก็ขอให้สำรวจถ้ำผนึกนี่มันเกินไปหน่อยนะ

สบายใจได้เถอะมังกรน่ะ ก็แค่กิ้งก่าตัวใหญ่เองไม่ใช่เหรอ?

มนุษย์... ดูจากท่าทางแล้วน่าจะเป็นนักผจญภัยนะ

จะลองเข้าไปทักทายดีไหม? ไม่สิ ถึงจะเป็นเหมือนเวลดราก็ไม่แน่ว่าการสื่อสารทางใจจะผ่านหรือเปล่า...

ถ้าพลาดเข้าล่ะก็

มาลาโบ้

ล่าเลย!!

หรืออะไรทำนองนั้น

น่าเสียดาย แต่ขอพักไว้ก่อนนะ

พวกคุณสองคน เข้ามาใกล้กว่านี้อีกหน่อยสิครับ

จะได้เปิดใช้งานเทคนิคพรางตัวของฉันได้ง่ายขึ้น

การออกไปอยู่ต่อหน้าคนอื่น ควรจะรอจนกว่าจะพูดได้ก่อนนะ

ไปกันเลย!

เทคนิคพรางตัวเหรอ? สกิลงั้นเหรอ?

!?

โอ้โห เทคนิคในฝันอะไรอย่างนี้...!

ไอ้เจ้าบ้าเอ๊ย ที่แอบมองได้เต็มที่เชียว

เย้! ออกเดินทางกัน!

โอ้โห

...ดูเหมือนว่าต้องเป็นเพื่อนกันในภายหลังแล้วล่ะนะ

ตอนที่ ๒ ผู้พิทักษ์หมู่บ้านก็อบลิน

ーーーーーーーーーย้อนเวลากลับไปสิบกว่าวัน...

ป่าใหญ่แห่งจูรา ในอาณาจักรเล็ก ๆ แถวนั้น อาณาจักรบรูมุนด์

คนที่เรียกคุณมา ไม่ใช่แค่จากข้างนอกหรอก คุณจอมกิลด์

มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับการหายตัวไปของมังกรพายุ เวลดรา

จากเรื่องนี้ คาดว่าจะเป็นการกระตุ้นของอสูรกาย

ช่วยบอกมาหน่อยว่า กิลด์มีมาตรการรับมืออย่างไรบ้าง

รัฐมนตรีแห่งอาณาจักรบรูมุนด์ บารอนเบลยาร์ด

ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกครับ

การวางแผนน่ะ มันเป็นหน้าที่ของประเทศไม่ใช่เหรอ

หัวหน้าสมาคมกิลด์ ฟูวส์

พวกเราไม่ได้มาเป็นอาสาสมัครนะครับ บารอน

...ถอยไป

พรวด

ผอมลงนะ เบลยาร์ด

ผมขาวเพิ่มขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ

อย่ามาพูดเล่นน่า

ต้องการข้อมูลนะ ฟูวส์

มันอาจจะไม่ได้จบแค่เรื่องการกระตุ้นของอสูรกายอย่างเดียวก็ได้

จักรวรรดิทางทิศตะวันออก

เทือกเขากานาร์ท

ใช่แล้ว

ตอนนี้เมื่ออำนาจยับยั้งหายไป ก็ไม่มีอะไรมาขวางกั้นการรุกรานของจักรวรรดิทางทิศตะวันออกได้แล้ว

ถ้ำผนึก

...จักรวรรดิทางทิศตะวันออกรึ?

ประเทศรอบข้าง

ประเทศที่อยู่รอบป่าจูราซึ่งยังไม่ได้ถูกครอบงำ จะถูกกลืนเข้าไปในอำนาจอย่างรวดเร็วเลยล่ะนะ

...เข้าใจแล้วน่า ความผูกพันเพื่อนสมัยเด็กน่ะ สำรวจให้เองเถอะ ฉันจะทำให้เอง

ส่วนตัวแล้วนะ...

ขอโทษด้วยนะ ช่วยได้มากเลย...

ไม่เป็นไรหรอก การที่เวลดราหายตัวไป ฉันก็เป็นกังวลอยู่เหมือนกัน

มันไม่น่าจะหายไปโดยไม่มีเหตุผลได้

ต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นในถ้ำผนึกแน่ ๆ

※ต้นเหตุ

เป๊ะเลย

น่ากลัวจัง

ว้าย

หวืออออ

ล้อเล่นน่า นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว...

น่ากลัว...

...เอ๊ะ?

โอ้โห?

มองดีๆ ดูเผินๆ ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นมั้ง

ใช่แล้ว เทียบกับเวลดราแล้ว

ก็น่ารักดีออกนี่นา

จัดไป

ฉันมีท่าไม้ตายที่ฝึกมาหนึ่งสัปดาห์แล้วนะ